ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ...

Απορία

2012-01-09T21:29:00.001+02:00

Ναι, όπως ίσως έχετε αντιληφθεί όσοι διαβάζετε τα κείμενά μου, έχω απορίες, πολλές απορίες και αν μπορείτε να μου τις λύσετε θα προσφέρετε μεγάλο καλό.

Εξηγούμαι: Οι εκπαιδευτικοί είναι επαγγελματίες που ασκούν ένα συγκεκριμένο, αναγνωρισμένο επάγγελμα, που από πολλούς μάλιστα θεωρείται λειτούργημα ή είναι λειτουργοί ( όπως οι ιερείς για παράδειγμα) της εκπαίδευσης που από πολλούς θεωρείται ότι είναι και επάγγελμα; Μη βιαστείτε να πείτε πως δεν βλέπετε διαφορά.
Αν είμαι επαγγελματίας πρέπει να τηρούνται ορισμένοι κανόνες που προβλέπουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν είμαι λειτουργός που πιθανόν ασκώ επάγγελμα, τότε μάλλον έχω μόνο υποχρεώσεις και κανένα δικαίωμα. Δηλαδή: Όταν οι εκπαιδευτικοί καλούνται να δουλέψουν υπερωριακά χωρίς αμοιβή, τότε πολύ φυσικά θα πρέπει να αισθάνονται λειτουργοί που ζουν μόνο από τη χαρά της άσκησης του επωφελούς τους ( ελπίζουμε!) έργου. Γιατί, αν θεωρούνταν επαγγελματίες που ζουν από την άσκηση του επαγγέλματός τους ,όπως και τόσοι άλλοι, γιατροί, δικηγόροι, στρατιωτικοί, δικαστικοί, η υπερωριακή εργασία θα έπρεπε να αμείβεται.

"Καλούνται οι εκπαιδευτικοί του σχολείου να παρευρίσκονται την Τετάρτη .... 17 - 20.00μ.μ στο σχολείο για ενημέρωση γονέων. Εκ της διευθύνσεως"

Καλή χρονιά!

2012-01-09T21:18:00.001+02:00

Καλή χρονιά με υγεία και χαρά!

Παρέλαση

2011-11-03T00:07:00.000+02:00

Ναι, αισθάνομαι ντροπή ...

Κοιτώντας καθημερινά τα μάτια των μαθητών μου στο κοντέινερ που διδάσκω
Αντικρύζοντας την αγωνία τους για το μέλλον
Ένα μέλλον το οποίο δεν σχεδίασαν εκείνοι , αλλά ακριβώς σ´ αυτό θα αναγκαστούν να Ζήσουν
Ακούγοντας βαρύγδουπες κούφιες μεγαλοστομίες να εκθειάζουν τη νιότη τους
Τη νιότη που κάποιοι φοβούνται λοιδωρώντας, συκοφαντώντας, ζητώντας ευθύνες
Εκφοβίζοντας όσους τολμούν να ρωτούν, όσους τολμούν να σκέφτονται
Όσους τολμούν να πιστευούν σε ένα μέλλον διαφορετικό
Όλοι οι βολεμένοι χρόνια σε ένα επικοινωνιακό, κερδοφόρο, μικροπολιτικό παιχνίδι συγκάλυψης και απόκρυψης απορούν και εξανίστανται για τη βεβήλωση των ιερών και οσίων
Εκείνοι που κατασπατάλησαν πόρους και ελπίδες, εκείνοι που καταπάτησαν κάθε έννοια ηθικής και δικαίου, εκείνοι που ταυτίσαν το δημόσιο με το ιδιωτικό τους συμφέρον,εκείνοι που οσφυοκάμπτες όντες απορούσαν με όσους αλύγιστα επέμεναν στη συνέπεια λόγων και έργων
Όλοι αυτοί δηλώνουν σήμερα τον αποτροπιασμό τους
Μαζί τους κι εγώ.
Εκφράζω την ντροπή μου για αυτή την αισχρά μειοψηφία
Που πιστεύει αφελώς πως η εξουσία πηγάζει από το λαό και ασκείται προς όφελός του. Που πιστεύει πως η πόλη δεν αποτελείται από τείχη και τράπεζες,από έφεδρους και εν ενεργεία καταδρομείς και αειθαλείς, χαλκέντερους πολιτικούς, από πειθήνια, υπάκουα γρανάζια δημόσιων οργανισμών και απολογητές κάθε επίδοξου σωτήρα της
Που πιστεύει πως η πόλη είναι οι πολίτες της και τίποτε άλλο
Οι άνθρωποί της
Που ζητούν το αυτονόητο
Το σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους.

ναι, ντρέπομαι.

Προσπαθώντας...

2011-10-24T21:16:00.001+03:00

να πιάσεις το νήμα από την αρχή, να βρεις την έμπνευση οδηγό σε μια νέα περίοδο σαν αυτή που ξεκίνησε για μένα αυτή τη σχολική χρονιά. Επιστρέφοντας στο γνώριμο χώρο, από τον οποίο ποτέ δεν είχα αποκοπεί, τα συνάντησα όλα αλλαγμένα. Ίσως και να μην είναι έτσι. Ίσως αυτός που άλλαξε να είμαι εγώ σε μια επιβεβαίωση του αγαπημένου σκοτεινού που είπε κάποτε πως τα πάντα αλλάζουν, ρέουν, τίποτα δεν μένει ίδιο. Το γεγονός είναι πως ψάχνω το βηματισμό μου σε μια παράλογη εποχή, σε μια περίοδο που σε πιέζει να μείνεις σιωπηλός και πειθήνιος, όταν τα πάντα σε προκαλούν να αντισταθείς υψώνοντας τείχη προστασίας απέναντι σε όσους καταπατούν και τα τελευταία ίχνη ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας που μας πρέπουν.

Θα συνεχίσω λοιπόν να γράφω σ' αυτό το ιστολόγιο από το μετερίζι του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης, προσδοκώντας να συναντήσω στο δρόμο όσους συνοδοιπόρους μαθητές μου και μη θα μοιραστούν τις σκέψεις τους, τις ελπίδες και τους φόβους τους μαζί μου.

Διλήμματα

2011-06-27T12:28:00.004+03:00

Τι σου είναι αυτό το google. Μόλις αποφασίσεις να αρχίσεις οποιαδήποτε αναζήτηση, είσαι έτοιμος για ένα πραγματικό ταξίδι με τα φτερά των αποτελεσμάτων της. Η δική μου αφετηρία σήμερα ήταν μια λέξη, μια λέξη στον πληθυντικό αριθμό, η λέξη "διλήμματα". Λοιπόν: Ο συνολικός αριθμός των αποτελεσμάτων είναι για σελίδες γραμμένες στα ελληνικά 1.360.000 αποτελέσματα, με 497.000 αποτελέσματα το προηγούμενο έτος, 225.000 τον προηγούμενο μήνα, 69.800 την προηγούμενη εβδομάδα και 20.500 τις τελευταίες 24 ώρες. Ανάλογη παραγωγικότητα να είχαμε σε άλλους τομείς , το μέλλον της χώρας μας θα ήταν εξασφαλισμένο για αιώνες.

Άλλωστε τα διλήμματα από αρχαιοτάτων χρόνων κάνουν την εμφάνισή τους. Ο μυθικός Ηρακλής κλήθηκε να επιλέξει, όταν μετέβαινε από την παιδική ηλικία στην εφηβική, ή την οδό της Αρετής ή την οδό της Κακίας και αντίθετα με πολλούς συγχρόνους μας και μη επέλεξε την Αρετή. Στην αρχαία Σπάρτη αν ζούσαμε θα μας έλεγε η μητέρα μας ή η γυναίκα μας: "Ή ταν ή επί τας". Σαφές, ολιγόλογο και μη επιδεχόμενο καμμίας παρερμηνείας. Λίγο πριν την πτώση του Βυζαντίου θα έπρεπε να επιλέξουμε Ενωτικοί ή Ανθενωτικοί. Βέβαια υπήρξε και μια άλλη μορφή αυτού του διλήμματος: "... φακιόλιον Τούρκου, ή πίλος Λατίνου", οι περισσότεροι απαντήσανε το πρώτο και να 4 αιώνες υπό την Οθωμανική κυριαρχία. Τα διλήμματα σε βοηθούν να αποφασίσεις καλύτερα. Για παράδειγμα: Καραμανλής η τανκς, παπάκι ή το Μητσοτάκη, Σγουρός η χρεοκοπία, Βουλιάζουμε ή αλλάζουμε, Μεσοπρόθεσμο ή τανκς (όπα, δεύτερη φορά τα τανκς!).

Κοιτάξτε τι λέει ο φωτισμένος Μπαμπινιώτης ( άλλο δίλημμα αυτό: Ή εντάσσουμε τα αρχαία ελληνικά στο Γυμνάσιο από το πρωτότυπο ή χάνεται η ελληνική γλώσσα!) στο λεξικό του: " συλλογισμός που συνίσταται σε δύο αντιθετικές προτάσεις, από τις οποίες όποια και αν επιλεγεί θα έχει εξίσου θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα". Πόσο γοητευτικός αυτός ο συλλογισμός, ώστε να εμφανίζεται σε όλες τις κρίσιμες ή μη καταστάσεις της ζωής μας; Σκεφτείτε μόνο τα διλήμματα με τα οποία έρχεσθε καθημερινά σχεδόν σε επαφή.

Βουνό ή θάλασσα ( καλοκαιρινό αυτό), κιθαρίστας ή ντράμερ ( αυτός που το έθεσε έμαθε τελικά ...πιάνο), δημόσιο ή ιδωτικό, νερό από τη βρύση ή εμφιαλωμένο, τη Μαρία ή την Ελένη, είναι ατελείωτος ο αριθμός των διλημμάτων που μας πολιορκούν, ζητώντας από εμάς μια απάντηση. Την απάντηση που ζητά ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος σε συνέντευξή του σε ισπανική εφημερίδα στο δικό του δίλημμα "Μεσοπρόθεσμο ή τανκς" σαν έτοιμος κι αυτός από καιρό σαν θαρραλέος ( λέμε τώρα!). Και εμείς, τι κάνουμε εμείς μέσα; σ' όλα αυτά; Η αναζήτηση στο διαδίκτυο έβγαλε και αυτούς τους στίχους που μάλλον μας εκφράζουν κι εμάς, σήμερα.

Χαμένος μέσα σ' όλα τα διλήμματα

ψάχνω για αλήθεια μέσα στ' απορρίμματα

Σε πάτο πηγαδιού νιώθω πως δίψασα

για όσα τη φτωχή ζωή μου λήστεψαν

Υ.Γ. Προσέξτε την εικόνα που επισυνάπτω. Είναι η συχνότητα εμφάνισης της λέξης διλήμματα το 2011. Τι παρατηρείτε;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2011-06-09T10:38:00.007+03:00

Η Δυτική Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα, που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Η συσσώρευση βιοτεχνικών και βιομηχανικών δραστρηριοτήτων, ο κυκλοφοριακός φόρτος των μεγάλων οδικών αξόνων, η συνακόλουθη αέρια ρύπανση, η μείωση της βιοποικιλότητας, η ρύπανση των επιφανειακών της υδάτων, ο άναρχος πολεοδομικός σχεδιασμός που οδήγησε σε μια πόλη χωρίς πράσινο, χωρίς ελεύθερους χώρους αλλά και η ανεργία , η αύξηση των φαινομένων παραβατικότητας, η ελλιπής κοινωνική προστασία των ευπαθών ομάδων, η μείωση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης είναι φαινόμενα που χαρακτηρίζουν όλο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, αλλά με ιδιαίτερη ένταση προσδιορίζουν την αστική πραγματικότητα της δυτικής της πλευράς.

Το Κ.Π.Ε. Κορδελιού Ευόσμου, στο πλαίσιο των δράσεών του για την Περιβαλλοντική Αγωγή και τη Δια βίου μάθηση, αποφάσισε να εστιάσει στα προβλήματα της Δυτικής Θεσσαλονίκης, στοχεύοντας στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών της τοπικής κοινωνίας και στην έναρξη ενός διαλόγου για ζητήματα αειφόρου ανάπτυξης και ποιότητας ζωής. Επιθυμεί με τον τρόπο αυτό να προβάλλει την αειφορία ως επιδίωξη και όραμα για το μέλλον προωθώντας αντιλήψεις συμμετοχής και κοινής δράσης φορέων και πολιτών. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκε με τους Δήμους της περιοχής, συλλογικούς φορείς και ειδικούς επιστήμονες για την παραγωγή σχετικού εκπαιδευτικού υλικού και την αρτιότερη οργάνωση ΄και υλοποίηση των δράσεων του.

Ως αποτέλεσμα αυτών των συνεργασιών, το ΚΠΕ Κορδελιού Ευόσμου, οι Δήμοι Ωραιοκάστρου, Παύλου Μελά, Νεάπολης Συκεών, Κορδελιού Ευόσμου, πολιτιστικοί και περιβαλλοντικοί σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στους δήμους αυτούς οργανώνουν τρεις επιμορφωτικές ημερίδες, στις 6/6/2011 στο Ωραιόκαστρο ( Κτίριο Παύλου Μελά, Παλαιόκαστρο), στις 9/6/2011 στην Πολίχνη ( Αναψυκτήριο στρατοπέδου Καρατάσιου)και στις 16/6/2011 στη Νεάπολη ( Κλειστό δημοτικό θέατρο πρώην Δημαρχείου Νεάπολης) από τις 18.00μμ έως 21.00, με γενικό θέμα " Η ζωή στη Δυτική Θεσσαλονίκη υπό το πρίσμα της αειφορίας", καλώντας όλους τους πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά στις εργασίες τους.

Η ζωή στη Δυτική Θεσσαλονίκη υπό το πρίσμα της αειφορίας

2011-06-09T10:27:00.003+03:00

Πρωϊνή διαδρομή

2011-06-09T10:10:00.001+03:00

Τη γνωρίζετε την εικόνα: Ξενυχτισμένοι με έναν πρωϊνό καφέ στα γρήγορα, μπαίνετε στο τετρατροχό σας και οδεύετε προς την εργασία σας μαζί με άλλους συνταξιδιώτες που σίγουρα κάπου αλλού θα ήθελαν να είναι και όχι στον περιφερειακό δρόμο της Θεσσαλονίκης με κατεύθυνση δυτικά! Το βλέμμα ακουμπά σε παραστάσεις που χάνονται γρήγορα, στην άσφαλτο, στο πράσινο των πεύκων, στα φλας των άλλων αυτοκινήτων, στα κουφάρια των άτυχων ζώων, στα απορρίμματα των περιβαλλοντικά "ευαίσθητων" συμπολιτών μας, στους ρυπαρούς με ηλίθια γκράφιτι τοίχους, ενώ στο ραδιόφωνο απλώνεται μέσα σε λίγες μόνο λέξεις όλη η παθογένεια που μας οδήγησε στο σήμερα που όλοι γνωρίζουμε.

Ράδιο Θεσσαλονίκη ο σταθμός, με αξιόλογους συνεργάτες, με κοινωνική προσφορά, αλλά και το λαϊκισμό να χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος του λόγου του. Και ο λόγος για μια ιστορία που συνέβη κάπου στην Καλαμπάκα, 500 μέτρα ψηλά, σε ένα αντάμωμα, θα σας γελάσω τώρα, βλάχων, σαρακατσάνων, δεν άκουσα. Ο δημοσιογράφος του Ράδιο Θεσσαλονίκη μιλούσε στο τηλέφωνο με έναν άλλο δημοσιογράφο και αντιδήμαρχο Πολιτισμού, ο οποίος εξέφραζε την έκπληξή του για την παρουσία του ΣΔΟΕ στο αντάμωμα. Εντάξει. Θα μου πείτε, άλλη δουλειά δεν έχουν να κάνουν στα πανηγύρια τριγυρνάνε; Οι καλοί (;) όμως υπάλληλοι την δουλειά τους πήγαν να κάνουν. Να ελέγξουν όσους φοροδιαφεύγουν, από την ορχήστρα μέχρι τους ιδιοκτήτες των καντινών και παρόχων άλλων συναφών υπηρεσιών. Μέσα σε γέλια και συνεχείς "έξυπνες" παρατηρήσεις των δημοσιογράφων του Ράδιο Θεσσαλονίκη ξεδιπλώθηκε σιγά σιγά η ακόλουθη άποψη: Δεν είχαν κανένα λόγο οι υπάλληλοι του ΣΔΟΕ να βρίσκονται στο πανηγύρι και η μόνη εξήγηση που δόθηκε ήταν η "καρφωτή". Κάποια άλλη ορχήστρα ενδεχομένως τους κάρφωσε, ή ( άλλη εξήγηση) η άρνηση της δημοτικής αρχής να προσφέρει το παραδοσιακό δωρεάν φαγητό, όπως τόσα χρόνια.

Τα άκουγα και τα πατημένα ζώα στην άκρη του δρόμου άρχισαν να τρεμοπαίζουν στα μάτια μου. Τα γέλια των δημοσιογράφων (;) συνεχιζόντουσαν και οι απορίες μου μεγάλωναν. Δηλαδή, σκέφτηκα, σ' αυτή τη χώρα οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται πάντα part time; Μπορούμε να φοροδιαφεύγουμε στα πανηγύρια και στις καφετέριες της Αριστοτέλους, αλλά ταυτόχρονα ως αγανακτισμένοι να οδυρόμαστε και να καταριόμαστε τους κακούς πολιτικούς που μας έφτασαν στην χρεωκοπία; Η πληρωμή των νόμιμων υποχρεώσεων προς το όποιο κράτος έχουμε δημιουργήσει πρέπει να είναι πάντα αποτέλεσμα "καρφωτής";

Οι κλέφτες και οι αρματολοί των νυχτερινών μαγαζιών, της γκλαμουράτης λαμογιάς μιας πόλης που για άλλα ξεκίνησε και αλλού κατέληξε, άρχισαν να συνωστίζονται με μικρομεσαίους και μεγάλους μεταπράτες που έμαθαν επί χρόνια πως εδώ είναι Βαλκάνια και μόνο τα κορόϊδα πληρώνουνε φόρους, πως εδώ η συνέπεια, η ευθύνη και η συνείδηση είναι λέξεις ξεχασμένες από καιρό οδηγώντας σε μια πραγματικότητα που ενώ σε κανέναν δεν αρέσει, την ίδια στιγμή όλοι θέλουν να διατηρήσουν ως έχει!

Ναι, θα μου πείτε. Οι υπάλληλοι του ΣΔΟΕ δεν πήγαν στους κατόχους των οφσόρ ( σόρρυ αν έκανα λάθος στη γραφή, δεν έχω και μάλλον δεν θα αποκτήσω!), πήγαν στους αρκουδιάρηδες ενός πανηγυριού. Δεν διαφωνώ. Να το επισημάνεις και να τους εγκαλέσεις γι' αυτό, όχι επειδή επιτέλους κάποιοι προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, κτυπώντας τη λογική και την ιδέα της φοροδιαφυγής.

Τα γέλια των δημοσιογράφων (;) συνεχιζόντουσαν, η κατάπληξη συνδυαζόταν με την κατάκριση και τα κλαρίνα που άρχισαν να ακούγονται μετά, σαν να τα είδα να ξεδιπλώνουν τα φτερά τους πάνω από τη Πλατεία Αριστοτέλους και τις αγανακτισμένες σκηνές του Λευκού Πύργου, συμμετέχοντας στην αφασία μιας πόλης, μιας χώρας, μιας εποχής που καταλαβαίνει πως τέλειωσε, αλλά δεν δέχεται την προτροπή του Αλεξανδρινού: "Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,αποχαιρέτα την, την εποχή που φεύγει"

Εμφιαλωμένα

2011-03-20T09:54:00.002+02:00

Πολλά με εντυπωσιάζουν με τη συμπεριφορά παιδιών και εκπαιδευτικών, όταν μας επισκέπτονται στο Κέντρο και θετικά και αρνητικά. Αυτό που επισημαίνουμε όμως σχεδόν πάντα είναι η πίστη όλων για την αναγκαιότητα του εμφιαλωμένου νερού. Έτσι και την Παρασκευή χωρίς να μας ρωτήσουν για το τρεχούμενο νερό της βρύσης μας γέμισαν το Κέντρο με εμφιαλωμένα. Αμφιβολία για την καθαρότητα, πίστη για το υπαρκτό του προβλήματος, συνήθεια αγαπημένη από το σχολείο και οικογένεια, απόδειξη της έκπτωσης των αξιών που χαρακτηρίζει την εποχή μας, αδιαφορία ή όλα αυτά μαζί;

Η παρουσίαση που ακολουθεί μας θυμίζει παραμέτρους που πρέπει να έχουμε υπόψη μας όταν αγοράζουμε άσκοπα εμφιαλωμένα νερά.

Υποκρισία

2011-02-18T11:34:00.004+02:00

Καλά δε βαριέσαι να ασχολείσαι με όσα επαναλαμβανόμενα πια δεν αποτελούν συγκυριακές εκδηλώσεις μιας απύθμενης υποκρισίας, αλλά μόνιμα καταστατικά φαινόμενα άσκησης πολιτικής, θα μου πείτε καλοπροαίρετα; Και θα απαντήσω. Όχι,γιατί συνεχίζω να εκπλήσσομαι με τον ανάλγητο παραλογισμό του τρόπου άσκησης του νομοθετικού και εκτελεστικού έργου από Κοινοβούλιο και Κυβέρνηση.

Ενώ όλες οι αντεργατικές και βαθιά αντικοινωνικές μειώσεις, περικοπές, υποβαθμίσεις, τροποποιήσεις, μεταρρυθμίσεις ( η ποικιλία των εκφραστικών μέσων που αξιοποιούνται από τα κυβερνητικά κύμβαλα είναι αμείωτη) που αφορούν τα περισσότερο αδύναμα μέλη του κοινωνικού ιστού, συνταξιούχους, ανέργους, ηλικιωμένους, ασθενείς, μαθητές, πέρασαν από το νομοθετικό στο εκτελεστικό στάδιο με υποδειγματική πειθαρχία, οργάνωση και αξιοσημείωτο υπερβάλλοντα ζήλο ( υπό την απειλή βεβαίως, βεβαίως, της χρεωκοπίας μιας χρεωκοπημένης χώρας), την ίδια στιγμή επαγγελματικές, "αριστοκρατικές" συντεχνίες που εκπροσωπούνται κατά κόρον στη Βουλή, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, γιατροί, φαρμακοποιοί,εμποδίζουν και ακυρώνουν με τη σύμφωνη γνώμη της Κυβέρνησης το υποτιθέμενο αναγκαίο και επείγον μεταρρυθμιστικό της έργο!

Συμπέρασμα: Οι μισθωτοί, συνταξιούχοι και λοιπά μόνιμα υποζύγια όλων των αποτυχημένων οικονομικών πολιτικών των τελευταίων χρόνων θα εξακολουθήσουν να υπομένουν δυσβάστακτες επιβαρύνσεις και ανοίκειες προσβλητικές επιθέσεις, ενώ την ίδια στιγμή όσοι έχουν τη συντεχνιακή δύναμη να επηρεάζουν τα "κέντρα" των "αποφάσεων" θα επιτυγχάνουν τη συντήρηση των θεωρούμενων ουσιωδών κεκτημένων, "χάνοντας" επουσιώδη προνόμια για να μπορεί ο εκάστοτε κυβερνητικός δερβέναγας να επαίρεται για το ¨"μεταρρυθμιστικό" "έργο" του τίποτα. Στο μεταξύ χιλιάδες άνθρωποι προστίθενται σε όσους αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν στα νέα οικονομικά και εργασιακά δεδομένα, οι άνεργοι συνεχώς αυξάνονται χωρίς προοπτιική εύρεσης εργασίας, οι σχολικές μονάδες εξαναγκάζονται σε καταργήσεις και συγχωνεύσεις για τη "βελτίωση" της παρεχόμενης παιδείας, ενώ η Διαβίου μάθηση αναδεικνύεται ως το νεότερο, ευρωπαϊκά χρηματοδοτημένο έτσι κι αλλιώς, εργαλείο επικύρωσης των επιλογών της πιο βαθιά συντηρητικής πολιτικής που γνώρισε ποτέ ο δοξασμένος πάλαι ποτέ τόπος μας...

Η Τεχνολογία στην υπηρεσία του ανθρώπου!

2011-02-06T22:23:00.000+02:00

By meerasapra | View this Toon at ToonDoo | Create your own Toon

Καλή χρονιά

2011-01-06T00:22:00.000+02:00

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος. Σε αντίθεση με την εκ των άνω εκπορευόμενη κατήφεια και απαισιοδοξία ας αφήσουμε την ελπίδα να ανθήσει φέρνοντας σε όλους τα αγαθά της. Υγεία, χαρά και ευτυχία με οδηγό τα όνειρά μας για έναν κόσμο καλύτερο, δικαιότερο, με ισότητα και ελευθερία για όλους.

2010-12-15T14:49:00.001+02:00

Το νησί των λουλουδιών (Ilha das Flores, 1989) του Jorge Furtado είναι ένα πειραματικό ντοκιμαντέρ δεκατριών λεπτών από τη Βραζιλία, μέσα από το οποίο παρακολουθούμε την ιδιότυπη πορεία μιας χαλασμένη τομάτας στον κόσμο των ανθρώπων.
Ξεκινώντας από το κτήμα του Ιάπωνα κυρίου Σουζούκι, η τομάτα πουλιέται σε ένα σουπερμάρκετ. Από εκεί την αγοράζει μαζί με λίγο χοιρινό η κυρία Ανέτ, πωλήτρια αρωμάτων. Η Ανέτ ετοιμάζεται να φτιάξει μια σάλτσα για το χοιρινό αλλά, αποφασίζοντας ότι μια από τις τομάτες του κυρίου Σουζούκι δεν πληροί τις προϋποθέσεις, την πετάει στα σκουπίδια. Μαζί με τα υπόλοιπα απορρίμματα, η τομάτα μεταφέρεται στο Νησί των Λουλουδιών, τη χωματερή του Πόρτο Αλέγκρε, όπου λαμβάνει χώρα μια εκπληκτική διαδικασία διαλογής: το καταλληλότερο οργανικό υλικό δίνεται στα γουρούνια για τροφή, ενώ το υπόλοιπο -το μέρος που κρίθηκε ακατάλληλο για τους χοίρους- δίνεται σε φτωχές γυναίκες και παιδιά που δεν έχουν άλλο τρόπο για να σιτιστούν.
Το νησί των λουλουδιών βραβεύτηκε με την Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 1990, ενώ το 1995 επιλέχθηκε από Ευρωπαίους κριτικούς ως μια από τις εκατό σημαντικότερες ταινίες μικρού μήκους του εικοστού αιώνα.

Τζόναθαν Κόου. Ένα μυθιστόρημα δρόμου

2010-12-12T22:05:00.008+02:00

Το σπίτι του ύπνου, η λέσχη των τιποτένιων, σαν τη βροχή πριν πέσει είναι τίτλοι αγαπημένων βιβλίων του Τζόναθαν Κόου, του 49χρονου Βρετανού συγγραφέα που παρουσίασε πρόσφατα το τελευταίο του έργο "Ο ιδιωτικός βίος του Μάξουελ Σιμ" (εκδόσεις Πόλις). Μέσα από το «Τι ωραίο πλιάτσικο!» σατίρισε τη Βρετανία της Θάτσερ, μέσα από τον «Κλειστό κύκλο» τη Βρετανία του Τόνι Μπλερ και μέσα από τομ Μάξουελ Σιμ δημιουργεί ένα μυθιστόρημα δρόμου για τη ζωή και την επιβίωση στον 21ο αιώνα. Ο Τζόναθαν Κόου μεγάλωσε στο Μπέρμιγχαμ , όπου στο φόντο κυριαρχούσαν το σάουντρακ των SexPistols, αλλά και οι αιματηρές επιθέσεις του IRA και οι απεργίες των ανθρακωρύχων. Και σε αυτήν τη χώρα εξακολουθεί να ζει, να παρατηρεί, να γράφει και με το νέο μυθιστόρημά του να πραγματεύεται τις αλλαγές στη δομή της στη νέα χιλιετία, στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, της αποξένωσης και της εικονικής πραγματικότητας, του facebook.. Αν μου αρέσει κάτι στα έργα του Κόου, είναι κυρίως η καθαρότητα του λόγου του, ανοικτό παράθυρο μεσα από το οποίο παρατηρούμε την ιστορία, τη δομή της , τους χαρακτήρες της. Το γράψιμο αποτελεί για αυτόν...

...μια θεμελιώδης έκφραση της δυσαρέσκειας για την πραγματικότητα γύρω μου, είτε συναισθηματικά είτε από κοινωνική ή πολιτική άποψη.Κάτι σου χτυπάει ως παράταιρο και θέλεις να το πάρεις, να το αλλοιώσεις, να του δώσεις νέο σχήμα και μετά να το βάλεις πάλι κάτω στη θέση του και να πεις: “Εντάξει, τώρα μου αρέσει περισσότερο”

Πιστέυω πως αποτελεί μια απάντηση που καλύπτει και τη δική μας ανάγκη, την ανάγκη όσων γραφουν στα διάφορα blogs να δείξουν τι δεν πάει καλά στον κόσμο τους και τι πρέπει να διορθωθεί.

Το να μην το κάνω εγώ προσωπικά θα ήταν σαν να απεκδύομαι την ευθύνη μου. Αλλά κάθε συγγραφέας είναι διαφορετικός. Και πολλοί από τους αγαπημένους μου συγγραφείς δεν γράφουν πολιτική λογοτεχνία

Διαβάστε περισσότερα: http://goo.gl/PM9J6

Ο κόσμος μας σε αριθμούς

2010-12-11T19:22:00.000+02:00

51o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Ο νυμφώνας

2010-12-09T21:39:00.007+02:00

Λιγοστός κόσμος περιδιάβαζε στις αποθήκες του λιμανιού καθώς η θάλασσα έπαιρνε εκείνο το μουντό μελαγχολικό χρώμα προάγγελος της νύχτας που ερχόταν να καλύψει τη νευρική πόλη. Τίποτα δεν έδειχνε στον ανυποψίαστο περαστικό πως το 51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. "Η κρίση έφτασε και εδώ" άκουσα και δεν μπορούσα να μη συμφωνήσω, αν έφερνα στο νου μου μνήμες από πανηγυρικές, πολύχρωμες, θορυβώδεις βραδιές άλλων εποχών, όταν το χρήμα έρρεε και τα πάρτυ εξελίσσονταν όλη τη μέρα με γνωστούς και άγνωστους προσκεκλημένους. "Μαζί τα φάγαμε" άκουσα μια γνώριμη φωνή από τον πυθμένα του βρώμικου λιμανιού, μα δεν έδωσα σημασία.

Στο πρόγραμμα που κρατούσα στα χέρια μου, ταινίες απ' όλον τον κόσμο προκαλούσαν και προσκαλούσαν σε ένα μαγευτικό ταξίδι στον κόσμο των εικόνων, στους ήχους και τις φωνές του. Οι Φιλιππίνες και το Limbunan, Bridal Quarter ο αγγλικός τίτλος, ήταν η επιλογή μας, επιλογή και λιγοστών άλλων θεατών που κάθονταν στις θέσεις τους περιμένοντας την έναρξη.

Το σκοτάδι πέφτει και περπατάμε σε ένα δάσος με τους ήχους του να ακούγονται εκκωφαντικοί. Το μονοπάτι στρωμένο με ξερόχορτα και φύλλα μας οδηγεί σε ενα μικρό φτωχικό σπίτι. Είμαστε έτοιμοι να παρακολουθήσουμε την ιστορία της 16χρονης Ayesah, η οποία είναι υποχρεωμένη να μείνει στο δωμάτιό της (νυμφώνα) αναμένοντας σε ένα μήνα το γάμο που ο πατέρας της συμφώνησε με μια πλούσια οικογένεια του χωριού. Η Ayesah δεν πρέπει να έρθει σε επαφή αυτό το μήνα με κανένα άλλο πρόσωπο, παρά μόνο με τους στενούς συγγενείς της. Ο Γκουτιέρεζ Μανγκανσάκαν B', ο σκηνοθέτης της ταινίας, αφηγείται μια ιστορία που διαδραματίζεται στη μουσουλμανική περιοχή του Μιντανάο, αυτονομημένη μετά από εξεγέρσεις που σημειώθηκαν την εποχή διακυβέρνησης της χώρας από την Κορασόν Ακίνο.

Η ταινία με αργό βηματισμό εστιάζει στον περιορισμό του κόσμου της Ayesah μέσα στα όρια του νυμφώνα της, ενώ ο κόσμος γύρω της, εξακολουθεί να είναι ανοικτός, προκλητικά ζωντανός, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα μάτια της μικρής γεμάτης περιέργεια και ζωντάνια αδελφής της. Η Ayesah παλέυει με τις αμφιβολίες, την άρνηση και την υποταγή, την υποκρισία και την αλήθεια, το φόβο και την ελπίδα, την παραίτηση και τον αγώνα ενώ οι γυναίκες της οικογένειας την περιποιούνται με το φώς του φεγγαριού να δημιουργεί σκιές, καλύπτοντας και αποκαλύπτοντας.

Η Ayesah δεν είναι η μόνη που φιμώνεται υποτασσόμενη στη παράδοση του Μαγκιντανάον. Η θεία της κρύβει το δικό της μυστικό με έναν γάμο που δέν έγινε ποτέ, βαμμένος στο αίμα, η μητέρα της μοιράζεται τον πατέρα της με μια χριστιανή δεύτερη σύζυγο που κυοφορεί το αρσενικό παιδί που εκείνη δεν προσέφερε, όλες βυθισμένες στη σιωπή που πρέπει να αποδεχθεί με τη σειρά της η Ayesah.

Ο σκηνοθέτης δεν κρατά επικριτική στάση, όπως ενδεχομένως οι θεατές.Παρουσιάζει μια τελετουργία που επαναλαμβάνεται αιώνες, στοιχειοθετώντας με τις εικόνες του το περιβάλλον μιας άλλης κοινωνίας, ενός άλλου πολιτισμού τόσο μακρινού και τόσο κοντινού συνάμα.

Ευχαριστίες

2010-11-25T23:50:00.002+02:00

Οι ευτραφεις γαλοπούλες κοιτούσαν με ευγνωμοσύνη το μαύρο κύριο που χαϊδεύοντάς τες κάτι τους ανακοίνωσε σε ακατάληπτη για αυτές ανθρώπινη γλώσσα. Χωρίς να το γνωρίζουν είχαν ήδη κατακτήσει την αιωνιότητα. Χωρίς να το γνωρίζουν είχαν ήδη πολιτογραφηθεί με ονόματα και είχαν ξεχωρίσει από το πλήθος των ομοίων τους, αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Δεν είχαν πια την ίδια μοίρα. Ενώ οι υπόλοιπες γαλοπούλες θα ακολουθούσαν τη μετα την έλευση των αποίκων στην Αμερική μοίρα, οι δύο εκλεκτές ,ανύποπτες για την τύχη τους, θα συνέχιζαν τη ζωή τους στο όρος του Βερμόντ. Αποχωρώντας οι κάμερες, φεύγοντας για το εσωτερικό του Λευκού Οίκου η υψηλή οικογένεια, καθώς το φως των προβολέων θα άρχιζε σιγά σιγά να σβήνει οι γαλοπούλες μας ,αγνοώντας τη μεγαλοψυχία που τους επιφυλάχθηκε, θα έπεφταν σε έναν μακάριο, γαλήνιο ύπνο. Πιθανόν να έβλεπαν στα όνειρά τους την ανάλογη μεγαλοψυχία που ένιωσαν όλοι όσοι δέχθηκαν το ενδιαφερον και την αμέριστη συμπαράσταση των κυρίων τους. Ίσως δεν θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν τα δάκρυα, το φόβο, την απόγνωση που σχηματιζόταν στα πρόσωπά τους, μα ποιος μπορεί πια να τα ερμηνεύσει; Η ικανότητα αυτή χάθηκε μαζί με την καταιγίδα των εικόνων και των λέξεων που κάλυψαν τα πάντα με τη σκοτεινή λάμψη τους.

Τη μεγαλοψυχία του απέδειξε ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος έδωσε χάρη σε δύο γαλοπούλες 21 εβδομάδων κατά το έθιμο της Ημέρας των Ευχαριστιών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Reuters

Μετατάξεις

2010-11-25T23:15:00.002+02:00

Είστε σίγουροι πως δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο; Ήδη επικοινωνιακά είμαστε όλοι στην επικράτεια των μετατάξεων!Μια χώρα σε κατάσταση πανικού περιστρέφεται γύρω από λέξεις που οι ιθύνοντές μας κάθε φορά προωθούν για γνώση και συμμόρφωση. Spreads, cds, ευελιξία, μετάταξη, επιμήκυνση, αναδιαρθρωση, δια βίου εκπαίδευση, μάλλον βρισκόμαστε στο βασίλειο της Λεξιμαγείας., παρατηρώντας γύρω μας μαγικές λέξεις φορτισμένες με νόημα μόνο για αυτούς που τις παράγουν και τις αξιοποιούν πραγματικά ως μέσα εκφοβισμού, εξαπάτησης, παραπλάνησης, συσκότισης. Όσο πιο "διαφανείς" οι λέξεις, τόσο πιο σκοτεινές οι προθέσεις!

Γνώριμες διαστάσεις

2010-11-25T09:38:00.002+02:00

Το BBC μας προσφέρει μέσω της ιστοσελίδας Dimensions τη δυνατότητα να τοποθετήσουμε γεγονότα, μνημεία, ιστορικούς τόπους σε μια κλίμακα η οποία θα μας δώσει μια περισσότερο σαφή ιδέα για το μέγεθός τους. Αν αναρωτιόσασταν για το μέγεθος της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, τώρα μπορείτε να την τοποθετήσετε σε γνώριμο σε σας πλαίσιο και να πάρετε μια καθαρή εικόνα των διαστάσεων της.

Όπως αναφέρουν είνια μια προσπάθεια να ανακαλύψουν νέους τρόπους συνομιλίας με την ιστορία, αξιοποιώντας ψηφιακά υλικά και μέσα. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει η δυνατότητα να σχεδιάσουμε μέσω της εφαρμογής τις δικές μας απεικονίσεις, αλλά εξετάζουν την υλοποίηση της ιδέας στο μέλλον.

Εκπαιδευτική αξιοποίηση: Είναι μια εφαρμογή που θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκετά χρήσιμη στο μάθημα της ιστορίας καθώς περιλαμβάνει αρκετές χρονικές περιόδους και διαφορετικά θέματα. Η αισθητοποίηση σε γνώριμη για το μαθητή κλίμακα μεγεθών που αλλιώς δύσκολα θα γίνονταν κατανοητά θα αποτελέσει το εφαλτήριο να περάσουμε σε μια μεγαλύτερη εμβάθυνση με τη χρήση των κατάλληλων ερωτημάτων.

Η ιστορία δεν αλλάζει...

2010-11-21T22:39:00.004+02:00

από μια ήττα...

Αντίο Αλκαζάρ...

2010-11-19T21:22:00.009+02:00

Αλκαζάρ. Ένα όνομα, χιλιάδες θύμησες, που πλέκονται στενά μεταξύ τους δίνοντας μια χαοτική δομή σε ένα παλίμψηστο από εικόνες, συναισθήματα, βιώματα μιας ολόκληρης εποχής που έφυγε, όπως μας αποχαιρετά τώρα, αυτήν την Κυριακή, το στάδιο Αλκαζάρ. Οι πρώτες μας βόλτες, ο ζωολογικός κήπος πρωτόγνωρος για μας, η βρύση με τους στίχους του Κρυστάλλη στα φτερά ενός αετού να συνοδεύουν το δροσιστικό νερό που μας ξεδιψούσε στις εκδρομές του 2ου Γυμνασίου Λάρισας, τα κορίτσια του θηλέων να περνούν ακατάδεχτα δίπλα, το κέντρο διασκέδασης με τον τόσο διαφορετικό αρχιτεκτονικό του τύπο, το γήπεδο και να...που τρέχουμε ξένοιαστοι στα κουλουάρ με τον αέρα να μας χαιδεύει τα πρόσωπα και να σηκώνει ψηλα τα όνειρα και τις ευχές μας, ξορκίζοντας φόβους τόσο μακρινά διαφορετικούς σήμερα που σε κάνουν να εύχεσαι μανιασμένα να επιστρέψεις στο χθες.

Το οποίο ασφαλώς και δεν γυρίζει και πώς να γίνει αλλιως...Δεν γυρίζουν τα πανηγύρια, ζωοπανήγυρες κι εμποροπανήγυρες του Σεπτεμβρίου που τόσο προσμέναμε να έρθουν, φορτωμενες με τη ρόδα του θανάτου, τη γενειοφόρο γυναίκα, τη τσίκνα από τα σουβλατζίδικα, τη γλύκα του χαλβά Φαρσάλων, με μας να κοιτάμε χαμένοι στην ασφάλεια των δικών μας ανθρώπων, των αγαπημένων μας φίλων. Και το στάδιο να στέκεται πάντα εκεί, χωρίς προβολείς, με χώμα, με προβολείς και πράσινο χόρτο προσφέροντάς μας το πιο ασφαλές τοπόσημο. Περιμένοντάς μας να παρακολουθήσουμε τις απίστευτες κιτς σκηνές αναπαράστασης του 21 την περίοδο της δικτατορίας, τις συναυλίες της μεταπολίτευσης, το καλύτερο και πιο θεαματικό ποδόσφαιρο που παίχτηκε ποτέ στην Ελλάδα, απο μια σχεδόν αμιγή θεσσαλική ομάδα. Μεγαλώσαμε με τις γιορτές της ανόδου στην πλατεία Ταχυδρομείου, στο κεντρικό κυκλικό συντριβάνι των παιδικών μας χρόνων, με τους ήχους του ραδιοφώνου να μας συνδέει νοερά με το Αλκαζάρ, να μας συνδέει με το πατρικό μας σπίτι, με τους φίλους μας σε μια πορεία που μας έφερε Πρωταθλήματα, κύπελλα και μας να γιορτάζουμε, όσο μακριά και αν ήμασταν.

Ήμασταν και εμείς εκεί. Εκεί που την Κυριακή θα πέσει η αυλαία όχι μόνο για ένα στάδιο, πολύ περισσότερο για ένα παρελθόν, που όσο και να εχουμε εξιδανικεύσει δεν παύει να αποτελεί αγαπημένο ,πολύτιμο κομμάτι της ζωής μας. Ήθελα να είμαι εκεί, αλλά, τι ειρωνεία, μια άτυχη στιγμή παίζοντας βόλευ με αναγκάζει να είμαι απλά νοερά παρών στο αποχαιρετισμό.

Αντίο Αλκαζάρ...

Θυμός

2010-11-12T19:04:00.003+02:00

"Στο Λονδίνο, χιλιάδες φοιτητές που διαμαρτύρονται για τον τριπλασιασμό των διδάκτρων στα Πανεπιστήμια, έκαψαν πλακάτ, έσπασαν βιτρίνες καταστημάτων και εισέβαλαν στο κτίριο στο οποίο στεγάζεται το Συντηρητικό Κόμμα, προκαλώντας χάος και μια μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση Κάμερον" Η σχετική αναφορά του δημοσιεύματος θα ήταν μάλλον γνώριμη και άμεσα συγκρίσιμη με τις δικές μας εμπειρίες, αν δεν συμπληρώνονταν με σχόλιο αναγνώστη που όπως ισχυρίζεται ήταν παρών στα γεγονότα "Η πληροφόρησή σας είναι ανακριβής: ναι οι διαδηλωτές έσπασαν τις τζαμαρίες του ισογείου του Millbank Tower. ΑΛΛΑ καμμία βιτρίνα δεν έσπασαν και οι συγκρούσεις με την αστυνομία ήταν εξαιρετικά περιορισμένες σε έκταση, σε ένταση (για τα ελληνικά δεδομένα θα ήταν ανάξιες λόγου). Ήμουν εκεί και τα παρακολούθησα."

Και συμπληρώνει: "Οι διαδηλωτές είχαν πολύ συγκεκριμένα (δίκαια) αιτήματα και επέλεξαν πολύ συγκεκριμένους συμβολικούς στόχους. Η συμβολική κατάληψη του αρχηγείου του (συν)κυβερνώντος κόμματος από φοιτητές και πανεπιστημιακούς είναι μια δικαιολογημένη και έγκυρη μορφή διαμαρτυρίας σε μια περίοδο που επιχειρείται μια τόσο δραστική θεσμική αλλαγή της κοινωνίας "

Παρατηρήσεις : 1. Η επιβεβαίωση για μια ακόμη φορά της συστημικής του παρατηρητή, η σχετικότητα ανάλογα με την αφετηρία της παρατήρησης. Από τη μια η δημοσιογραφική αναφορά μάλλον πιστή μετάφραση όσων επίσημα μεταδόθηκαν για το γεγονός και από την άλλη η προσωπική πρόσληψη του γεγονότος από κάποιον που το βιώνει άμεσα και "ανεπίσημα". 2. Μπορούμε να συγκρίνουμε την ορθολογική συμβολικά σημαινόμενη δράση των Άγγλων φοιτητών σε σχέση με την χαοτική, στρεφόμενη ενάντια περισσότερο σε δίκαιους παρά σε άδικους, αντίδραση στις δικές μας αντίστοιχες διαδηλώσεις. 3.Δε βλέπω πουθενά χρήση χημικών που τόσο εύκολα γίνεται σε κάθε "δύσκολη" για την αστυνομία κατάσταση στην Ελλάδα 4. Δεν μπορεί να μη σκεφτεί κανείς χαμογελώντας τι θα μετέδιδαν τα τηλεοπτικά κανάλια της πρωτεύουσάς μας, αν αυτές οι σκηνές διαδραματίζονταν στην Ελλάδα. Η χαρά του Πρετεντέρη και των ομοίων του! 5. Είναι σαφές πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμόσεις σε παγκόσμια κλίμακα, όσα τόσο εύκολα έχουν εφαρμοστεί εδώ, στο πειραματόζωο του Βαλκανικού νότου...

Ψηφιακό μέλλον (;)

2010-11-10T09:30:00.019+02:00

Ο ρωσο-αμερικανός συγγραφέας Γκάρι Στέινγκαρτ στο σατιρικό μυθιστόρημά του «Πάρα πολύ θλιβερή αληθινή ιστορία αγάπης» περιγράφει ένα μέλλον που συστατικά του στοιχεία βρίσκονται ήδη δίπλα μας. Στο βιβλίο του ο κεντρικός χαρακτήρας ερωτεύεται μια νεότερη γυναίκα, η οποία συνεχώς στέλνει γραπτά μηνυματα στους φίλους της, έχοντας πάνω της ένα υπερτηλέφωνο, ένα εξελιγμένο i-phone το οποίο έχει τη δυνατότητα να "σκανάρει" όσους βρίσκονται γύρω της, το "apparat". Πώς λειτουργεί το apparat";

Ας πούμε ότι μπαίνω σε ένα μπαρ. Αυτομάτως οι πάντες με κατατάσσουν σε διάφορες κατηγορίες και έτσι θα είμαι ο έβδομος ασχημότερος άντρας στο μπαρ, αλλά θα έχω την τέταρτη καλύτερη πιστωτική αξιολόγηση, οπότε όλο αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Επίσης κατατάσσεσαι όσον αφορά την «προσωπικότητα» και το πόσο ελκυστικός είσαι. Υπάρχει και ένα πάνελ για τα συναισθήματα: αν δεις κάποιον/α που σου αρέσει, καταγράφει τους χτύπους της καρδιάς σου καθώς ανεβαίνουν την ώρα που τον/την αναζητάς με το βλέμμα. Και αυτός/ή ξέρει πόσο τον/τη θέλεις και μπορεί κατόπιν να σε απορρίψει ή να σε αποδεχτεί.

Και αυτό γίνεται καθώς εσύ ο ίδιος έχεις αποθηκεύσει όλα τα προσωπικά σου δεδομένα σ' αυτό! "Το apparat φαντάζει τόσο απίστευτο όσο και εφιαλτικά οικείο". Στην ερώτηση του δημοσιογράφου για την ευθύνη της τεχνολογίας στην απώλεια της ικανότητας επικοινωνίας απαντά:

Στο βιβλίο υπάρχουν πολλοί φταίχτες. Νομίζω ότι η τεχνολογία μπορεί να ερμηνευτεί σαν ένας εκ των ενόχων, αλλά βασικότερο είναι το γεγονός ότι γινόμαστε πιο βλάκες. Το αν αυτό το καθιστά εφικτό η τεχνολογία είναι ένα ερώτημα. Σε σύγκριση με άλλες χώρες, οι ακαδημαϊκές επιδόσεις μας είναι σε συνεχή πτώση. Διάβασα μια μελέτη, σύμφωνα με την οποία, το λεξιλόγιο των παιδιών συρρικνώνεται γιατί οι γονείς τους τους στέλνουν γραπτά μηνύματα και δεν έχουν χρόνο να επικοινωνήσουν μαζί τους. Τέτοια στοιχεία με κάνουν να νιώθω ότι αυτός ο κόσμος έχει ήδη στοιχεία του δικού μου...

Άκρως ενδιαφέρουσες οι επισημάνσεις του συγγραφέα και η οργουελική ματιά της εποχής που έρχεται, αν δεν είναι κιόλας εδώ! Η τεχνολογία είναι πάντα το μέσο. Η σημασιοδότησή της δεν είναι έργο των επιστημόνων που τη δημιουργούν, είναι επιγενόμενο μιας συγκεκριμένης κοινωνικοικονομικής κατάστασης, η οποία θέτει προσδοκίες, στόχους και ωθεί προις την εκπλήρωσή τους. Κάντε μια σύγκριση ανάμεσα σε όσα υποστηρίζει ο συγγραφέας του βιβλίου με όσα κοινώνησε ο πρωθυπουργός μας στην επίσκεψή του στο ΚΠΕ Κόνιτσας. Από τη μια η διεισδυτική πολιτική μάτιά στην "μετα-εγγράματη" αμερικανική κοινωνία και τα φαινόμενα διανοητικής έκπτωσης, από την άλλη μια άκρως επιφανειακή και εξόχως απολίτικη πίστη στη δυνατότητα της τεχνολογίας a-priori να παράγει πλούτο,άφήνοντας στην άκρη οποιδήποτε νύξη που θα οδηγούσε σε μια κριτική προσέγγιση του ρόλου της στη διαμόρφωση παρόντος και μέλλοντος. Είναι γνωστή όμως η μυθοποιητική δύναμη των λέξεων και η επικαλυπτική ικανότητά τους, όταν αυτός είναι ο στόχος μας...

Διευθύνσεις URL

2010-11-08T09:57:00.004+02:00

Σας έχει τύχει η ανάγκη να προσθέσετε στα ψηφιακά σας κείμενα μια υπερμεγέθη διεύθυνση url, πολλές φορές της τάξης των τριών και παραπάνω σειρών; Αν ναι, τότε συνεχίστε να διαβάζετε. Όχι ότι μας δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα, αλλά αφού η google μας δίνει τη λύση, γιατί να μην την αξιοποιήσουμε;

Στη διεύθυνση λοιπόν http://goo.gl/ επικολλούμε το url που θέλουμε να σμικρύνουμε και παίρνουμε μια νέα, μικρή και εύκολα διαχειρίσιμη διεύθυνση. Για παράδειγμα: H διεύθυνση www.ecb.int/paym/sepa/benefits/consumers/html/index.en.html μετατρέπεται με τη χρήση της υπηρεσίας σμίκρυνσης σε http://goo.gl/XnDVy. Εδώ που τα λέμε, αν υπήρχε ανάλογη υπηρεσία σμίκρυσνης ελλειμμάτων, θα την αξοποιούσαμε πολύ ευχαριστως στη δύσκολη σημερινή συγκυρία!

Εμπόριο του αέρα!

2010-11-06T14:13:00.011+02:00

"Τι απομένει άραγε για να πουληθεί;" Μ' αυτό το ερωτημα καταλήγει το άρθρο της Μαριάνας Τζιαντζή στο οποίο παρουσιάζει την εκπομπή του Εξάντα με θέμα"Πουλώντας αέρα".
Οι περισσότεροι απο εμάς θα αγνοούν την πραγματικότητα της αγοραπωλησίας δικαιωμάτων ρύπανσης παγκοσμίως, το χρηματιστήριο της ρύπανσης. Το δικαίωμα δηλαδή μιας ρυπογόνου βιομηχανίας να συνεχίσει να ρυπαίνει, αρκεί όμως να έχει δεσμεύσει μια μεγάλη δασική έκταση σε κάποια περιοχή του πλανήτη. Με τον τρόπο αυτό εταιρείες για παράδειγμα των ΗΠΑ, αγοράζοντας δασικές εκτάσεις στη Βραζιλία αποκτούν "πίστωση ρύπανσης" και το ελεύθερο να μην περιορίσουν στο ελάχιστο τις βλαβερές δραστηριότητές τους. Θα σκεφτείτε και αυτό είναι κατ' ανάγκη κακό; Και θέσεις εργασίας διατηρούνται και το δασικό οικοσύστημα προστατεύεται. Ο ορισμός της "πράσινης ανάπτυξης".

Δυστυχώς η αλήθεια είναι διαφορετική. Σε μια απόλυτα εμπορευματοποιημένη οικονομία κανείς δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει το δικαίωμα στην εργασία, σου εξασφαλίζει όμως όλες τις επιπτώσεις των δραστηριοτήτων του στην υγεία και στο περιβάλλον. Από την άλλη το δασος που έχει αγοραστεί καθίσταται απαγορευμένη ζώνη για όλους τους προηγούμενους κατοίκους του, με αποτέλεσμα ούτε η ισορροπία του οικοσυστήματος να γίνεται σεβαστή.

Οι ιθαγενείς κάτοικοι δεν μπορούν να κόψουν ούτε ένα κλαρί για να χτίσουν την καλύβα τους ή για να ανάψουν φωτιά και να μαγειρέψουν, να κυνηγήσουν, να ψαρέψουν στο ποτάμι, όπως έκαναν εδώ και αιώνες, δεν έχουν πρόσβαση στους φυσικούς πόρους στην ίδια τους τη γη. Η Forca Verde, η ιδιωτική πράσινη αστυνομία, εισβάλλει στα σπίτια, επιβάλλει πρόστιμα, τρομοκρατεί. Ετσι, η μόνη λύση για τους χωρικούς που εξαθλιώνονται είναι να καταφύγουν στις παραγκουπόλεις των μεγάλων πόλεων.

Δείτε το ντοκιμαντέρ του Εξάντα και μετά ας είμαστε περισσότερο κριτικοί σε απόψεις πολιτικών ή υποψηφίων δημάρχων για τη δυνατότητα της πράσινης ανάπτυξης ες αεί!

Η αλήθεια βέβαια αποκαλύπεται στη δήλωση της Κέιτ Χόρνερ, από την οργάνωση Friends of the Earth:

«Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πολιτικές που θα διασφαλίσουν ότι όσοι ρυπαίνουν θα μειώσουν τις εκπομπές τους. Τελεία και παύλα! Αυτό που κάνει η Αγορά του Άνθρακα είναι να διευκολύνει όσους ρυπαίνουν, να συνεχίσουν να το κάνουν!».

Αυτοδιοικητικές (;) Εκλογές (;)

2010-11-06T11:27:00.008+02:00

Χαμογελαστά πρόσωπα

στον αέρα των δρόμων

γυαλιστερά χάρτινα φύλλα

στον αέρα της γειτονιάς

βροντόφωνες υποσχέσεις

σιωπηλοί εκβιασμοί

στον αέρα της πόλης

καθώς τα τείχη της βεβαιότητας

καταρρέουν με θόρυβο

σκορπίζοντας σκονισμένα όνειρα

στον αέρα του κόσμου

Εκλογές Νοεμβρίου 2010

Υψηλή επίσκεψη στο ΚΠΕ Κόνιτσας!

2010-11-05T23:03:00.030+02:00

Όταν διάβασα την είδηση της παρουσίας και ομιλίας του πρωθυπουργού μας και της Υπουργού Παιδείας μας στο ΚΠΕ Κόνιτσας, αισθάνθηκα, το λίγότερο, μια κάποια ικανοποίηση για την έστω και καθυστερημένη αναγνώριση του έργου που προσφέρουν τα ΚΠΕ, τα είκοσι χρόνια σχεδόν της λειτουργίας τους. Εμβαθύνοντας όμως στα όσα ειπώθηκαν και καταγράφηκαν δημοσιογραφικά αντιλήφθηκα μια αλήθεια την οποία βέβαια όλοι μας γνωρίζαμε και γνωρίζουμε. Τη σημασία του επικοινωνικού λόγου, της επιφάνειας, των εντυπώσεων σε βάρος του καθαρά πολιτικού λόγου, του βάθους, της ουσίας που χάνεται πίσω από τα "μαλάματα" που θα' λεγε και ο ποιητής.

Δεν θα εστιάσω στο γεγονός πως το καημένο το σχολείο που τυχαία (;) βρισκόταν στο ΚΠΕ αναγκάστηκε να περιμένει επί ώρες τον ερχομό των "επισήμων", ώστε να αποτελέσει το ζωντανό, νεανικό ντεκόρ της υψηλής επίσκεψης. Δεν θα αναφερθώ στην απαξίωση του θεσμού των ΚΠΕ, όπως καταγράφηκε με τις ενέργειες του Υπουργείου Παιδείας και Δια βίου Αμάθειας με την έναρξη του σχολικού έτους ( πρωτοφανή καθυστέρηση της στελέχωσης, αλλαγή του θεσμικού πλαισίου χωρίς καμμία ενημέρωση, κλείσιμο και συγχώνευση ΚΠΕ, παντελής αδιαφορία για την οικονομική τους λειτουργία), καθώς αυτή η απαξίωση συνεχίζεται εμπράκτως θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρη της φετινή σχολική χρονιά.

Θα σχολιάσω όμως τα ακόλουθα: 1. Την άποψη αρκετών συναδέλφων των ΚΠΕ πως η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στο ΚΠΕ Κόνιτσας συνέβαλε στην προβολή του θεσμού, σε μια δύσκολη χρονικά συγκυρία. Είναι ντροπή κατά τη γνώμη μου να αναπαράγουμε λογικές καραγκιόζη προηγουμένων δεκαετιών σε μια εποχή που απαιτεί απ' όλους μας διαφορετικό ήθος και διαφορετική λογική, από τη λογική της υποτέλειας και του ραγιαδισμού. Δεν έχουμε ανάγκη την προβολή του θεσμού με επισκέψεις πολιτικών. Ο θεσμός των ΚΠΕ προβάλλεται μέσα από το έργο και την αυταπάρνηση των παιδαγωγικών ομάδων τους, που έδωσαν και δίνουν όλο τους το είναι για την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής αγωγής και της ποιότητας ζωής των τοπικών κοινωνίων στις οποίες εντάσσονται. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η προβολή ενός νέου οράματος για την Περιβαλλοντική αγωγή, το οποίο να δώσει την ευκαιρία μιας καινούργιας δημιουργικής πορείας αντίστοιχης με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής μας. Να προσφέρει ένα ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας, το οποίο να κατοχυρώνει τον κυρίαρχο παιδαγωγικό του χαρακτήρα ως δομή του εκπαιδευτικού μας συστήματος με στόχο την προώθηση της περιβαλλοντικής αγωγής στο ελληνικό σχολείο.

2. Με έκπληξη διαβάσαμε πως η Υπουργός μας παρουσίασε "τη «διαδικτυακή διάσταση» της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ενταγμένης στο Ψηφιακό Σχολείο". Αναγωρίζοντας πως κάτι θα μου είχε διαφύγει, καθώς αγνοούσα την ύπαρξη αυτής της διάστασης προχώρησα σε αναζήτηση μέσω του διαδικτύου, ώστε να πληροφορηθώ και εγώ για το περιεχόμενο της, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το μόνο ψηφιακό σχολείο , πέρα από τις γενικόλογες ανακοινώσεις για το "Νέο σχολείο" που έγιναν στη Λήμνο, ήταν μία ιστοσελίδα σε δοκιμαστική λειτουργία, χωρίς ίχνος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ( όχι ότι υπήρχε και τίποτα άλλο ουσιαστικό!)

3. Τα λεγόμενα του πρωθυπουργού μας και διατελέσαντος πάλαι ποτέ Υπουργού Παιδείας με βύθισαν σε ζοφερές σκέψεις.

Είναι δύο τα πράγματα που συζητάμε σήμερα. Ένα είναι πώς θα αλλάξουμε το σχολείο μέσα από τη νέα τεχνολογία, έτσι όπως και ο Γιάννης εδώ, με τη δική του τεχνολογία, με το δικό του κινητό, μας παίρνει φωτογραφίες και βίντεο. Και αυτό μας δείχνει ότι, εδώ μπορούμε να παράγουμε εμείς, μπορείτε να παράγετε εσείς, όπως και οι εκπαιδευτικοί, μαζί σας, έναν πλούτο.

Είχαμε πολλές φορές την εντύπωση, είχαμε μάθει - κακώς - ότι ο πλούτος έρχεται από κάπου έξω, ενώ εμείς έχουμε έναν τεράστιο πλούτο εδώ, στη χώρα μας. Έναν πλούτο στην εκπαιδευτική κοινότητα. Είναι ο πλούτος ο δικός σας, το δικό σας μυαλό, η δική σας σκέψη, το δικό σας παιχνίδι, αυτά που ζωγραφίζετε, αυτά που παράγετε.

Και γι' αυτό ακριβώς, εμείς κάνουμε μια προσπάθεια, μέσα από την ηλεκτρονική διασύνδεση, μέσα από τους υπολογιστές, από το διαδίκτυο, ώστε όλος αυτός ο πλούτος να συνδεθεί και να μπορεί να είναι δικός σας. Να μπορείτε, δηλαδή, εσείς να μπαίνετε σε αυτό το Ψηφιακό Σχολείο και, αντί να είναι η τάξη, όπως αυτή εδώ, με τέσσερις τοίχους, να ανοίξει σε όλη την Ελλάδα και, βεβαίως, και σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα βιβλία που υπάρχουν, σε όλους τους εκπαιδευτικούς, σε όλες τις προσπάθειες - και αυτό, να μπορείτε να το αξιοποιήσετε.

Συγνώμη, αλλά εξηγήστε μου σας παρακαλώ: Η νέα τεχνολογία παράγει πλούτο, ο οποίος ως τώρα δεν παραγόταν; Το κινητό, η φωτογραφία και το βίντεο είναι ο πλούτος ή όλα αυτά είναι ορισμένα από τα μέσα που μας οδηγούν στον πραγματικό πλούτο, το σκεπτόμενο και δρώντα μαθητή και στο μέλλον ενεργό πολίτη; Η αναγνώριση για την ύπαρξη πλούτου στην εκπαιδευτική μας κοινότητας ειλικρινά με συγκίνησε. Την επόμενη φορά που με μικρότερο μισθό, ελλιπή επιμόρφωση, συνεχή απαξίωση από τα θεσμικά όργανα θα πάω να κάνω μάθημα στα κλιματιζόμενα κοντέϊνερ του σχολείου μου, θα αισθάνομαι άλλος καθηγητής, περισσότερο πλούσιος, περισσότερο παραγωγικός!

Όσο για τη διασύνδεση και το άνοιγμα της τάξης τι να πούμε. Συγκλονιστήκαμε! Το υποχρηματοδοτημένο επι δεκαετίες συγκεντρωτικό, εξετασιοκεντρικό, αυταρχικό, κλειστό στην κοινωνία ελληνικό σχολείο θα "ανοίξει" με ηλεκτρονική διασύνδεση. Εδώ το πληκτρολόγιο αρχίζει ξαφνικά να μη διαθέτει τα απαιτούμενα γράμματα για να εκφραστούν οι σκέψεις που γεννιούνται ορμητικά, παρασέρνοντας στο διάβα τους πλήκτρα, ψηφία, γράμματα, αριθμούς, όνειρα και ελπίδες στον κάδο ανακύκλωσης της επιφάνειας ματαιωμένων προσδοκιών.

Υ.Γ: Για την ειλικρίνεια των λεγομένων περί ηλεκτρονικής διασύνδεσης σας παραπέμπω σε άρθρο με τίτλο "Μεταξεταστέα τα ελληνικά σχολεία στις υψηλές ταχύτητες του Διαδικτύου"

Ελεύθεροι χώροι και πράσινο στο...Καρατάσιου

2010-11-05T20:32:00.005+02:00

"Υπάρχουν φίδια εδώ μέσα;". Ήταν μια ερώτηση για την οποία δεν είμασταν προετοιμασμένοι να απαντήσουμε, σε μια ημερίδα που εξελίχθηκε άκρως "περίεργα". Την Τρίτη 2 Νοεμβρίου, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσιου ( δεν λειτουργεί, αν και είναι σχεδόν έτοιμος ο χώρος για λόγους που άπτονται του τρόπου λειτουργία των Δήμων, τουλάχιστον προ Καλλικράτη...) οργανώσαμε ημερίδα με θέμα " Σχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου" σε συνεργασία με το Δήμο Πολίχνης, το Γραφείο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Δυτικής Θεσσαλονίκης και το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης. Ο χώρος ετοιμάστηκε ουσιαστικά λίγες ώρες πριν την εκδήλωση, καθώς οι δημοτικές εκλογές, αλλά και άλλες υποχρεώσεις καθυστερούσαν τις απαιτούμενες ενέργειες του Δήμου.

Όλα κύλησαν όμως ομαλά και στις 12 το μεσημέρι παρουσία συναδέλφων εκπαιδευτικών, μαθητών από το Γυμνάσιο Ευκαρπίας, το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης, το 3ο Γενικό Λύκειο Σταυρούπολης, το 1ο Γυμνάσιο Ελευθερίου Κορδελιού και γονέων ξεκινήσαμε πρώτα με μια παρουσίαση του προγράμματος " Αναζητώντας τον ελεύθερο χώρο" του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού. Παρουσιάστηκε η σκοποθεσία, η δομή και η μεθοδολογία του προγράμματος με προσαρμογή στη σχολική πραγματικότητα. Στο τέλος είναι που ακούστηκε και η ερώτηση της αρχής!

Συνεχίσαμε με το Δίκτυο της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για τους αδόμητους

χώρους της πόλης μου, καθώς μάλιστα ένας από τυος χώρους στους οποίους υλοποιήθηκε το πρόγραμμα ήταν και το Στρατόπεδο Καρατάσιου.Οι μαθητές πήραν κατόπιν το λόγο παρουσιάζοντας δράσεις σχετικές με τους ελεύθερους χώρους και το πράσινο στην πόλη. Το Γυμνάσιο Ευκαρπίας πρόβαλε βίντεο με τις δράσεις του για τα ρέματα της Ευκαρπίας, το 2ο ΓΕΛ Πολίχνης αφηγήθηκε όλο το ιστορικό του προγράμματος για το στρατόπεδο Καρατάσιου, το οποίο υλοποιείται τα τελευταία 4 χρόνια με διαφορετικές περιβαλλοντικές ομάδες του σχολείου και έκλεισε τη σειρά των παρεμβάσεων το 3ο ΓΕΛ Σταυρούπολης με μια παρουσίαση του προγράμματος για το δασικό οικοσύστημα, που ολοκλήρωσαν πέρισυ.

Στην ημερίδα παρέστησαν και παρενέβησαν με σύντομες ομιλίες ο υποψήφιος Δήμαρχος Παύλου Μελά, Σερασίδης Σάββας, ο Ευρωβουλευτής Κρίτωνας Αρσένης και ο Διευθυντής του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης Σαμαράς Άγγελος. Παρεβρίσκονταν ακόμη μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας μοιράζοντας πληροφοριακό υλικό, ο Στάθης Αναστασιάδης, εκπρόσωπος του Γραφείο Παιδείας του Δήμου Πολίχνης, υποψηφιοι δήμαρχοι οι οποίοι θα έπαιρναν μέρος σε ζωντανή συζήτηση που θα μεταδίδονταν από το Ράδιο Θεσσαλονίκη και η δημοσιογράφος του Αθηναϊκού πρακτορείου ειδήσεων Νατάσα Καραθάνου. Βέβαια την παράσταση έκλεψαν απρόσκλητα τα άρματα μάχης που για μια ακόμη φορά έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο στρατόπεδο, άδολη κίνηση εμψύχωσης των πολιτών της περιοχής, προσφορά του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας!

Ήταν μια ημερίδα, διαφορετική από τις άλλες, με ζωντάνια, ουσιαστικό περιεχόμενο και δυναμικό συμβολισμό που μας έδειξε πόσο αναγκαίο είναι να παραδοθεί επιτέλους το Στρατόπεδο Καρατάσιου στους μόνους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.

Υ.Γ: Δεν γνωρίζουμε, αν υπάρχουν φίδια στο στρατόπεδο, αυτό που γνωρίζουμε όμως και ειπώθηκε ως απάντηση στην ερωτηση της αρχής ήταν πως τα περισσότερα είδη φιδιών είναι ακίνδυνα και δεν πρέπει να μας φοβίζουν.

Διδάσκοντας με κόμικ

2010-11-04T12:59:00.005+02:00

View more presentations from EduComics Project.

Μια ενδιαφέρουσα παρουσίαση για την αξιοποίηση των κόμικ στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εμείς το έχουμε εφαρμόσει τα τελευταία χρόνια στην Περιβαλλοντική μας ομάδα με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Σας παραπέμπω σε προηγούμενα σημειώματά μας:

http://papadim.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.html
http://papadim.blogspot.com/2010/06/blog-post_22.html
http://papadim.blogspot.com/2010/06/blog-post_24.html

Google news και ...διαμάντια!

2010-11-02T22:58:00.002+02:00

Αν επιθυμείτε να ενημερώνεστε άμεσα για ένα θέμα που σας ενδιαφέρει, το google news προσφέρει τη δυνατότητα να δημιουργήσετε μια ενότητα με λέξεις κλειδιά και αποδελτιώνοντας σας παρουσιάζει τις ειδήσεις που ταιριάζουν στις επιλογές σας. Έτσι και εγώ έφτιαξα την ενότητα Περιβαλλοντική εκπαίδευση και κοιτάξτε τι διαμάντι ανακάλυψα.

Δεκτή έκανε την πρόταση του βουλευτή Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ κ. Μανόλη Στρατάκη για αξιοποίηση και άλλων ειδικοτήτων επιστημόνων, όπως γεωτεχνικών, περιβαλλοντολόγων κλπ. στην Α’θμια Εκπαίδευση, η Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου, κατά τη συζήτηση της σχετικής Ερώτησης του κ.Στρατάκη την Τρίτη στη Βουλή, ενώ παράλληλα άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο για προσλήψεις ακόμα και από το επόμενο σχολικό έτος και αφού προηγηθεί τόσο η απαραίτητη διαβούλευση όσο και οι σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες από πλευράς Υπουργείου.

Δηλαδή: Δεν φτάνει που ήδη στα δημοτικά σχολεία βρέθηκαν πληροφορικάριοι, γυμναστές, θεατρολόγοι, καθηγητές ξένων γλωσσών ( ή ίσως ακριβώς γι' αυτό το λόγο), άνοιξε η όρεξη σε κάποιους να τοποθετήσουμε γνωστούς και μη στο δημόσιο ( κατά προτίμηση) ως απάντηση στις αυξημένες απαιτήσεις της εποχής και στις ανάγκες των παιδιών. Οπότε: Γεωτεχνολόγοι, περιβαλλοντολόγοι, δασολόγοι, ιχθυολόγοι (sic), θεολόγοι παρακαλούνται να ετοιμάζονται να προσφέρουν κι αυτοί τις γνώσεις τους, ώστε να τα αποτρελλάνουμε τελείως τα παιδά! Αυτή η εξαιρετική και άδολη πρόταση έγινε φυσικά δεκτή με ευχαρίστηση ( εκλογές έχουμε...)

Ο κ.Στρατάκης στην τοποθέτησή του, αφού ευχαρίστησε την ηγεσία του Υπ.Παιδείας για τη νέα φιλοσοφία που εφαρμόζει και υλοποιεί στην πράξη, όχι μόνο στο δημοτικό αλλά και στις υπόλοιπες βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος, τόνισε ότι: «Βεβαίως και αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν μπορούν τα πράγματα να γίνουν από τη μία στιγμή στην άλλη και ολοκληρωμένα. Όμως υπάρχουν δράσεις πολύ σημαντικές, όπως για παράδειγμα, η κυκλοφοριακή αγωγή, η αγωγή για την προστασία του περιβάλλοντος, οι διατροφικές συνήθειες, που καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη ειδικών».
Επεσήμανε ακόμη, ότι και οι περιβαλλοντολόγοι και οι γεωπόνοι και οι δασολόγοι και οι ειδικοί επιστήμονες κάθε κατηγορίας, μπορούν να συνεισφέρουν στο να διαμορφωθεί μια διαφορετική συνείδηση στους μαθητές, ειδικά σ’αυτές τις μικρές ηλικίες που είναι ακόμα πιο σημαντικό.

Τι να του πεις τώρα; Πως ακριβώς η γνώση των ειδικών μας οδήγησε στα προβλήματα που θέλει να αντιμετωπίσει μέσα από την πρόσληψη τους; Πως ο χωρισμός της γνώσης σε κομμάτια κομμάτιασε και τη δυνατότητα να αποκτήσουμε μια ενιαία, ολιστική αντίληψη του κόσμου μας; Πως το θετικιστικό παράδειγμα είναι μάλλον αναποτελεσματικό στην εκπαιδευτική διαδικασία; Πως η υποκρισία περισσεύει και με θρασύτητα εμφανίζεται ως ενδιαφέρον για τη σωστή παιδεία των παιδιών;

Αυτό που με κάνει να αισιοδοξώ είναι ο γνωστός τρόπος με τον οποίο ασκείται η εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα. Αποτελεί εγγύηση πως γραφικότητες σαν αυτές που προηγήθηκαν δεν θα πορευθούν το δρόμο της υλοποίησης. Βέβαια σ΄αυτή τη χώρα τα έχουμε δεί όλα. Όλα;

Social network

2010-11-01T16:40:00.008+02:00

Το facebook αποτελεί σήμερα όχι τόσο ένα τεχνολογικό εργαλείο, όσο ένα οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο που επηρεάζει σε διαφορετικό βαθμό εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο, κάτι που αποδεικνύεται και από τη μεγάλη ταχύτητα με την οποία πέρασε η ιστορία του στο πανί του κινηματογράφου.

Μη ξεχνάμε πως η δημοφιλέστερη ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης εξελίχθηκε εκρηκτικά μέσα σε μια πενταετία, έχοντας ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο, πολλοί από τους οποίους είναι φανατικοί, περνώντας αρκετές ώρες κάθε μέρα στον εικονικό κόσμο με τα προφίλ των φίλων και μη.

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο δημιουργός του Facebook, είχε μια ιδέα. Μια ιδέα που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο, αποφέροντας δισεκατομμύρια δολάρια και κάνοντάς τον τον νεότερο δισεκατομμυριούχο του κόσμου. Αν θέλουμε να πιστέψουμε την ιστορία της ταινίας, όλα ξεκίνησαν από έναν χωρισμό. Ο πληγωμένος εγωϊσμός του Ζάκερμπεργκ τον οδηγεί στην εκδίκηση και στην ανακάλυψη ενός νέου τρόπου επικοινωνίας, ενός αποτελεσματικού δρόμου απόκτησης φίλων και όχι μόνο. Γιατί το facebook. μας λέει η ταινία, από την αρχή της ύπαρξής του «πουλάει» εμμέσως γνωριμίες και σεξ. Η επιτυχία ήταν άμεση και τεράστια και ο Ζάκερμπεργκ είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος γι' αυτήν. Είναι; Οπως συμβαίνει σε κάθε ιστορία επιτυχίας, πίσω της κρύβονται πολλά χρήματα και αρκετοί διεκδικητές. Η ταινία παρακολουθεί την εξέλιξη δύο τέτοιων διεκδικήσεων, από τις οποίες μια έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί ήταν ανάμεσα στον Ζάκερμπεργκ και τον έως τότε συνεργάτη και καλύτερό του φίλο. Στις επιχειρήσεις, όμως, φαίνεται ότι οι φιλίες είναι τόσο ισχυρές όσο και στο Facebook.

Το social network παρουσιάζει με εξαιρετικό τρόπο τη γέννηση του facebook τοποθετώντας σαν συνδετικά στοιχεία τη φιλία, την προδοσία και την απληστία. Αν και δεν εμβαθύνει όσο θα έπρεπε σε θέματα σημαντικά, όπως τα προσωπικά δεδομένα και η προστασία τους, ο εθισμός που προκαλεί σε πολλά άτομα η χρήση του, η αλλοίωση του περιεχομένου της φιλίας και της παρέας, η σύνδεση με κυβερνητικά και άλλα συμφέροντα, εντούτοις κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως πρόκειται για μία από τις καλύτερες ως τώρα ταινίες του 2010.

Τα Wikis στην εκπαίδευση

2010-10-29T13:32:00.006+03:00

Τα Wiki (προφέρεται βίκι ή ουίκι) είναι ένας τύπος ιστοτόπου που επιτρέπει σε όλους να δημιουργήσουν και να επεξεργαστούν τις σελίδες του. Σε ένα wiki, διάφορα άτομα μπορούν να γράφουν μαζί (όχι ταυτοχρόνα όμως όπως αυτό γίνεται με εργαλεία collaborating writing). Έτσι, διευκολύνεται η συνεργασία πολλών ατόμων για τη συγγραφή ενός έργου ή τη διερεύνηση ενός προβλήματος ή τη συζήτηση ενός σημαντικού θέματος. Αν ένα άτομο κάνει κάποιο λάθος, το επόμενο μπορεί να το διορθώσει. Μπορεί επίσης να προσθέσει κάτι νέο στην σελίδα, πράγμα που επιτρέπει την συνεχή βελτίωση και ενημέρωση. Το διασημότερο wiki είναι η wikipedia με τις εθικές της υλοποιήσεις π.χ τη βικιπαίδεια στην Ελλάδα.

Ο σκοπός και οι κανόνες είναι διαφορετικοί σε διάφορα wiki, όπως και οι αντίστοιχοι ανάλογα κανόνες συμπεριφοράς.

Ποια είναι τα οφέλη από την αξιοποίηση των wiki στη σχολική πραγματικότητα;

Μας δίνει τη δυνατότητα να συνεργαστούν οι μαθητές της τάξης μας ή και διαφορετικών τάξεων κατασκευάζοντας περισσότερο δημιουργικά τη δική τους γνωστική ύλη
Η γνώση αντιμετωπίζεται με κριτικό τρόπο μέσα από μια συνεχή διαιδκασία ελέγχου, κριτικής, διόρθωσης και συμπλήρωσης των θεμάτων που συζητούνται.
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνονται επίσης στόχοι στο επίπεδο ανάπτυξης των ικανοτήτων και δεξιοτήτων των παιδιών ( ή και των εκπαιδευτικών ενός ή περισσότερων σχολείων), αλλά και η δημιουργία μιας κουλτούρας συνεργασίας και αλληλεγγύης στον εκπαιδευτικό χώρο.

Πιθανές εκπαιδευτικές εφαρμογές

Με τα wiki μια ομάδα εκπαιδευτικών μπορεί να κατασκευάσει ένα δικτυακό τόπο στον οποίο να δίνεται η δυνατότητα συζήτησης σε συγκεκριμένα γνωστικά πεδία, π.χ. Ιστορία Γ΄Λυκείου, στον οποίο επίσης να συγκεντρώνεται υλικό ( για παράδειγμα σενάρια ή σχέδια μαθήματος, σημειώσεις, βίντεο κ.α) για την καλύτερη διδασκαλία του μαθηματος.
Οι μαθητές μιας τάξης μπορούν συνεργατικά να επεξεργαστούν μια μεγάλη θεματική ενότητα με κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο, συμπεράσματα στα οποία οδηγήθηκαν. Για παράδειγμα στην Έκθεση Έκφραση της Β΄Λυκείου θα μπορούσε να προσεγγισθεί με τον τρόπο αυτό η ενότητα της είδησης δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά να συνεπεξεργαστούν ειδήσεις της τρέχουσας επικαιρότητας, με συνδέσμους, φωτογραφίες ή βίντεο, να τις οργανώσουν με διαφορετικό τρόπο και να συγγραψουν τις δικές τους ειδήσεις είτε από τη γειτονιά τους είτε από το σχολείο.
Έχουμε επίσης τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε wiki μετά από μια σχολική ή εξωσχολική δραστηριότητα, καλώντας όλους όσοι συμμετείχαν να συμβάλλουν σε μια προσπάθεια αποτύπωσης των όσων έγιναν.

Κοινός παρονομαστής: Τα παιδιά μετατρέπονται από παθητικοί καταναλωτές γνώσης σε συνδημιουργούς της δικής τους γνώσης, στην ουσία κατασκευάζουν συνεργατικά τη δική τους αφήγηση αντιμετωπίζοντας κριτικά και ερευνητικά τις αφηγήσεις των άλλων.

Ακολουθεί: Ένα κατατοπιστικό βίντεο για τα wiki.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

http://www.blogger.com/goog_538172407

http://el.wikipedia.org/wiki/Wiki

http://dreamteam.wikidot.com/

Ιστότοποι για δημιουργία wiki

http://www.wikidot.com/

http://www.mediawiki.org/wiki/MediaWiki

http://www.wikispaces.com/

Επετειακό!

2010-10-29T11:23:00.000+03:00

Μια καταπληκτική σύνδεση ιστορικού ένδοξου παρελθόντος και του δικού μας ( χωρίς επίθετα) παρόντος.

Το ψηφιακό φροντιστήριο

2010-10-28T23:04:00.001+03:00

Να μην κατηγορούμε μόνο το Υπουργείο Παιδείας και Δια Βίου Αμάθειας, πρέπει να αναγνωρίζουμε και τις καλές του προσπάθειες. Οργανώθηκε και λειτουργεί, με τρία προς το παρόν μαθήματα κατευθύνσεων, Αρχαία, Μαθηματικά, Φυσική και λιγοστή ύλη, το ψηφιακό φροντιστήριο προετοιμασίας των μαθητών για τις εισαγωγικές εξετάσεις. Δομημένο στη λογική του moodle περιλαμβάνει θεωρία, ασκήσεις και βιντεομαθήματα. Θα εμβαθύνουμε περισσότερο, όταν προχωρήσουν οι διαδικασίες ολοκλήρωσής του, αν και τα συνολικά προβλήματα της Λυκειακής βαθμίδας σήμερα είναι τέτοιας μορφής, που παρεβάσεις αυτού του είδους καταλήγουν να είναι περισσότερο ασκήσεις επικοινωνίας, παρά ενέργειες ουσίας. Μακάρι να διαψευστούμε...

http://www.study4exams.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=53&Itemid=40
http://www.study4exams.gr/anc_greek/

Αλλάζοντας το εκπαιδευτικό παράδειγμα

2010-10-27T22:48:00.002+03:00

Τέσσερα χρόνια μετά , ο Ρόμπινσον επανέρχεται με μια ακόμα ομιλία για να υποστηρίξει την προώθηση δραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση, τη δημιουργία νέου παραδείγματος σύμφωνο με τις ανάγκες των παιδιών και της εποχής μας.

Υποστηρίζει με καυστικό και συγχρόνως διασκεδαστικό τρόπο ότι από κέντρα τυποποιημένης μάθησης στηριζόμενα στο βιομηχανικό μοντέλο, πρέπει να μετατραπούν σε εκπαιδευτικά συστήματα όπου η ευαισθησία στο εύρος και στο βάθος των δημιουργικών αποθεμάτων κάθε παιδιού, η εξατομικευμένη διδασκαλία και η ενθάρρυνση να ακολουθήσουν τις έμφυτες κλίσεις τους, θα κυριαρχούν. Έκλεισε την ομιλία του με ένα ποίημα του Γέιτς

«Αν είχα τ' ουρανού την πλουμιστή τη φορεσιά
την υφασμένη από χρυσό κι απ' ασημένιο φως
Τη γαλανή, τη μελιχρή, τη μαυροκεντημένη φορεσιά
Από νύχτα κι από μέρα κι από αποσπερίσιο φως
Τη φορεσιά μου θα άπλωνα κάτω από τα πόδια σου
Μα εγώ που είμαι φτωχός έχω μόνο τα όνειρά μου
Τα όνειρά μου άπλωσα κάτω από τα πόδια σου.
Πάτα ελαφρά γιατί πατάς πάνω στα όνειρά μου».

συμπληρώνοντας...

Και κάθε μέρα, με κάθε τρόπο, τα παιδιά μας, απλώνουν τα όνειρά τους κάτω από τα πόδια μας. Εμείς πρέπει να πατήσουμε όσο πιο ελαφριά γίνεται».

Η ομιλία του με ελληνική μετάφραση.

Και προσέξτε μια εκπληκτική παρουσίαση των απόψεών του με σχέδιο.

Η δημιουργικότητα στην εκπαίδευση

2010-10-27T22:38:00.003+03:00

Ο Κεν Ρόμπινσον είναι ένας Βρετανός συγγραφέας, ομιλητής και σύμβουλος για θέματα εκπαίδευσης, ο οποίος μάλλον κάθε φορά που παρουσιάζει ως ομιλητής τις απόψεις του για την εκπαίδευση δημιουργεί αν μη τι άλλο αίσθηση. Το μαρτυρούν τα γεγονότα: Η πρώτη ομιλία του, το 2006, με θέμα " Τα σχολεία σκοτώνουν τη δημιουργικότητα" προβλήθηκε εκατό εκατομμύρια φορές στο διαδίκτυο, ενώ μεταφράστηκε σε 46 γλώσσες.

«Εκπαιδεύουμε τους ανθρώπους να απομακρύνονται από τη δημιουργικότητα»

υποστηρίζει ο Ρόμπινσον και αναδεικνύοντας τη σημασία του λάθους στην εκπαιδευτική και όχι μόνο διαδικασία παραθέτει την άκολουθη άποψη:

Αυτό που ξέρουμε είναι ότι αν δεν είσαι προετοιμασμένος να κάνεις λάθος, δεν θα σκεφτείς ποτέ κάτι πρωτότυπο.
Και μέχρι να φτάσουν στην ενηλικίωση, τα περισσότερα παιδιά έχουν χάσει αυτή την ικανότητα. Φοβούνται να κάνουν λάθος. Διοικούμε τις εταιρίες μας με αυτό τον τρόπο. Στιγματίζουμε τα λάθη. Και διευθύνουμε σήμερα εθνικά εκπαιδευτικά συστήματα όπου τα λάθη είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείς να κάνεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι εκπαιδεύουμε τους ανθρώπους κάνοντάς τους να ξεχνούν τις δημιουργικές του ικανότητες.

Δε νομίζω πως μπορεί να διαφωνήσει κανείς,στοχαζόμενος τις δικές του εμπειρίες στο σχολείο είτε ως μαθητής ή καθηγητής είτε και ως γονιός.

Ερωτηματολόγια στο web 2.0

2010-10-26T16:10:00.006+03:00

Η χρησιμότητα των ερωτηματολογίων στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι αναμφισβήτητη. Εργαλείο ανάλυσης προβλημάτων, αποσαφήνισης στασεων, μέσο επικοινωνίας και εφαλτήριο συνεργασίας προσφέρει ακόμη τη δυνατότητα διαθεματικής προσέγγισης στο μονοδιάστατο σχολικό χώρο. Τόσο ο σχεδιασμός, όσο και η συμπλήρωση και ανάλυση των δεδομένων του παρέχουν την ευκαιρία ανάπτυξης σημαντικών γνωστικών και μεταγνωστικών ι κανοτήτων, όσο και τη βελτίωση στάσεων και δεξιοτήτων.
Ιδιαίτερα στην περιβαλλοντική εκπαίδευση αποδείχθηκαν πολύτιμα εργαλεία συμβάλλοντας μάλιστα και στην προώθηση του τεχνολογικου γραμματισμού, εξαιρετικά αναγκαίου για την εποχή μας. Το web μας δίνει τη δυνατότητα να κατασκευάσουνε, να προωθήσουμε συλλέγοντας πληροφόρηση αλλά και να την αναλύσουμε με ευκολια. Η ερμηνεία βέβαια είναι μια άλλη ιστορία.

Ηλεκτρονικα ερωτηματολόγια

http://www.advancedsurvey.com/: Δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας όσων ερωτήσεων θέλουμε, πολλαπλής επιλογής, αλλά και συμπλήρωσης πεδίου κειμένου. Προσφέρει επίσης παρουσίαση των αποτελεσμάτων με απλά γραφήματα, ραβδογράμματα. Το χρησιμοποιήσαμε στο ΚΠΕ για το σχεδιασμό του προγράμματος "Αειφόρο - Βιώσιμο σχολείο". Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε στην ιστοσελίδα πληκτρολογώντας το νούμερο 72408 στην επιλογή "Take A Survey" box
http://fotoll.com/: Δημιουργούμε ερωτηματολόγια με φωτογραφίες, οι οποίες δηλώνουν τις προτεινόμες επιλογές. Δείτε το παράδειγμα http://fotoll.com/Which_sport_do_you_prefer
http://www.ask500people.com/: Θέτουμε μια ερώτηση και οι απαντήσεις μπορούν να έρθουν απ' όλο τον κόσμο! Κοιτάξτε το παράδειγμα http://www.ask500people.com/questions/which-type-of-social-network-do-you-merely-use
Και φυσικά το πιο εξελιγμένο εργαλείο μας το προσφέρουν τα google docs. Φτιάχνουμε ερωτηματολόγια με ευκολία και ποικιλία ερωτήσεων, μπορούμε να το αποστείλουμε με mail, αλλά και να δοθεί απλά το link για απάντηση στο web ή ακόμη να το ενσωματώσουμε με κώδικα στο blog ή στην ιστοσελίδα μας. Προσφέρει επίσης ανάλυση των αποτελεσμάτων σε υπολογιστικό φύλλο. Σχετικές πληροφορίες: http://www.slideshare.net/mikechui/using-google-docs-for-quality-feedback

Χρονικό Οκτωβρίου

2010-10-26T05:10:00.016+03:00

Οι απόψεις μου για τα ΚΠΕ είναι γνωστές από προηγούμενα σημειώματά μου. Η φετινή χρονιά βέβαια έχει αποδειχθεί ως τώρα εξόχως ενδιαφέρουσα. Πρώτα, αντιληφθήκαμε τη μεγάλη εκτίμηση της πολιτείας προς το έργο ενος θεσμού δεκαπέντε χρόνων, καθώς για πρώτη φορά από τη δημιουργία τους έμειναν κλειστά για έναν περίπου μήνα. Και όταν άνοιξαν, οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Η απόφαση της παράτασης θητείας δεν ελήφθη, ούτε ανακοινώθηκε από το Υπουργείο, τη χαρά αυτή την είχαν οι Περιφέρειες, οι οποίες με αποφάσεις που ανακοινώνονταν σε διαφορετικές ημερομηνίες ανα περιοχή, μετέβαλαν μειώνοντας τον αριθμό των μελών κάθε ΚΠΕ ( στη συντριπτική πλειοψηφία), παρά την ύπαρξη συγκεκριμένου θεσμικου πλαισίου. Αποτέλεσμα: Κάποια ΚΠΕ διατήρησαν τον αριθμό τους,σε άλλα τα μέλη τους μειώθηκαν στα πέντε,σε αρκετά στα τρια και υπήρχαν και ΚΠΕ με δύο ή κανέναν εκπαιδευτικό!

Επισημαίνεται πως η γιγάντωση του αριθμού των ΚΠΕ, έφτασαν να είναι εξήντα εννέα, οφειλόταν στην ικανοποίηση της πολιτειας για το έργο που παραγόταν και στις επιθυμίες των τοπικών κοινωνιών να φιλοξενήσουν στα όριά τους το θεσμό. Προσωπική μου άποψη: Μεγάλο λάθος που συνδεόταν πολλές φορές σε αλλότρια της εκπαίδευσης τοπικά συμφέροντα και στην αδιαφορία του Υπουργείου, αφού ο θεσμός στηρίχτηκε οικονομικά από την αρχή σε ευρωπαϊκά κονδύλια και στην κάλυψη μέρους του λειτουργικού κόστους από τους Δήμους, οι οποίοι παραχωρούσαν χώρους, κτίρια και γραμματεία κάποιες φορές.
Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν όμως. Λογαριασμοί απλήρωτοι, προμηθευτές που ανέμεναν εξόφληση, απουσία οποιασδήποτε ενημέρωσης από το Υπουρείο, επέτειναν το κλίμα απογοήτευσης και απαξίωσης. Ώσπου πληροφορηθηκαμε από το Άλφαβήτα την απόφαση δημιουργίας Συντονιστικών ΚΠΕ ανά περιφέρεια. Λεπτομέρεια: Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν το προέβλεπε, Πριν μερικά χρονια είχαν γινει προσπάθειες για δημιουργία Συντο ιστικών δύο φορές,το ίδιο ξαφνικά, το ένα με έδρα την Αργυρούπολη και το άλλο αργότερα με έδρα ένα νεοσύστατο τότε ΚΠΕ, το ΚΠΕ Ακρόπολης (!), χωρίς να ευδοκιμήσουν. Δεύτερη λεπτομέρεια: Τα συντονιστικά ΚΠΕ προβλέπονταν σε δύο προκηρύξεις του ΕΙΝ που ανακοινώθηκαν τον Αύγουστο, προκηρύξεις όμως που χάθηκαν ξαφνικά χωρίς να προχωρήσουν οι διαδικασίες που προέβλεπαν. Η επόμενη έκπληξη: Τεχνικά δελτία με χαρακτηριστικά που δεν υπαρχουν σε κανένα επίσημο έγγραφο: Συντονιστικό ΚΠΕ, ΚΠΕ για μαθητές, ΚΠΕ για δια βίου μάθηση.Μα καλά πώς θα συμπληρωθούν, χωρίς να γνωρίζουμε με σαφήνεια αν ισχύει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο ή εφαρμόζεται άλλο με τροποποιήσεις; Μην ανησυχείτε μας απαντούν. Θυμάστε κάτι προκηρύξεις που εξαφανίστηκαν, ε, με κάποιες τροποποιήσεις ό,τι προβλεπόταν εκεί αυτό θα γίνει.
Έκπληκτοι συνειδητοποιήσαμε ακόμη μια φορά μια πραγματικότητα. Η θεσμική απαξίωση του Σεπτεμβρίου συνδεόταν με μια απόφαση για αλλαγή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου της Περιβαλλοντικής αγωγής, αλλαγή που σχεδιαζόταν και υλοποιούνταν στα κρυφά, με προχειρότητα, αποσπασματικότητα, χωρίς καμμία συνεργασία με τους εργάτες επί τόσα χρόνια του θεσμού. Χαμογελάτε, σιγά τώρα το νέο θα μου πείτε. Και έχετε δίκαιο. Η ουσιαστική αδυναμία των ΚΠΕ να επιτελέσουν το παιδαγωγικό τους έργο όχι με τους ενήλικες, αλλά ακόμη και με τους μαθητές, αφού τα περισσότερα εξακολουθούν να είναι υποστελεχωμένα επιτείνει την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Τελικά ποιος είναι ο ρόλος των ΚΠΕ; Κέντρα περιβαλλοντικής αγωγής; Κέντρα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης ενηλίκων; Κέντρα βιώσιμης ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών; Κέντρα παραγωγής και διάχυσης νέων ιδεών και μεθόδων; Κέντρα απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων και τοπικών εξυπηρετήσεων; Αν μου απαντήσετε όλα αυτά, τότε αντιλαμβάνεστε με σαφήνεια τον λανθασμενο δρόμο ενός θεσμού δεκαπέντε χρόνων. Με ξεκάθαρο όραμα να βοηθήσει την κοινωνία μέσα από το σχολείο, να επιφέρει την αλλαγή χτίζοντας στς καρδιές και το μυαλό των παιδιών. Σίγουρα το άμεσο μέλλον δεν θα μας αφήσει να πλήξουμε.
Το εγγυάται η ειλικρίνεια, η διάθεση για συνεργασία και ο επαγγελματισμός των ανθρώπων που αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς!

Εκδήλωση 2 Νοεμβρίου

2010-10-26T01:48:00.001+03:00

Ημερίδα για τους ελεύθερους χώρους

2010-10-20T21:06:00.006+03:00

Το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού έχει σχεδιάσει και υλοποιεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα “Αναζητώντας τους ελεύθερους χώρους”, αναγνωρίζοντας τη σημασία τους για μια καλύτερη ποιότητα ζωής σε μια περισσότερο βιώσιμη πόλη. Συνεργάζεται επίσης με φορείς και σχολικές μονάδες, ενισχύοντας και υποστηρίζοντας δράσεις που συνδέονται με την ανάδειξη της σημασίας των ελεύθερων χώρων στη Θεσσαλονίκη.
Στο πλαίσιο αυτό οργανώνει την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσου, από τις 12 μ.μ έως 14.00 μ.μ., ημερίδα με θέμα¨”Σχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου” με συνεργαζόμενους φορείς τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την Περιβαλλοντική ομάδα του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης. Η ημερίδα αυτή στοχεύει στην ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς για τις εκπαιδευτικές δράσεις που έχουν αναπτυχθεί σε ελεύθερους χώρους, όπως επίσης και στη θέση ενός πλαισίου αρχών, αξιών και μεθοδολογίας που καλό είναι να τις διέπει. Πρόθεσή μας είναι η ημερίδα να δώσει το έναυσμα σε Περιβαλλοντικές ομάδες της πόλης μας να ασχοληθούν ενεργά με τους ελεύθερους χώρους της γειτονιάς τους, της πόλης τους αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό και υλοποίηση δράσεων σ' αυτούς.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

12.00 -12.20: Παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος “ Αναζητώντας
τον ελεύθερο χώρο”. Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού

12.20 -12.40: Δίκτυο αδόμητων χώρων “ Για τα πουλιά και τους ανθρώπους”.
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία

12.40 -13.15: Παρουσιάσεις δράσεων σχολικών ομάδων

13.15 -13.30: Ενημέρωση για το σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων Π.Ε.
Υπεύθυνοι Π.Ε Δ.Δ.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης

13.30-14.00: Συζήτηση. Κλείσιμο της εκδήλωσης

Εργαλεία του web 2.0

2010-10-19T23:51:00.004+03:00

Σε παλαιότερο post κάναμε μια αναφορά στο web 2.0 και στα γενικά χαρακτηριστικά του σε μια εποχή που το web 3.0 κάνει έντονη την παρουσία του. Στον εκπαιδευτικό χώρο βέβαια τα πράγματα δεν κινούνται τόσο γρήγορα καθώς υποδομές και θεσμικό πλαίσιο αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες της νέας εποχής. Μια αρκετά καλή τρισδιάστατη παρουσίαση εργαλείων του web 2.0 στη διεύθυνση http://web2.gdo.com/ μας ανοίγει έναν κόσμο, αν όχι ουσιαστικών δυνατοτήτων, τουλάχιστον συζήτησης για τον τρόπο αξιοποίησής τους στην παιδαγωγική διαδικασία και για την αποτελεσματικότητά των τεχνολογικών μέσων που μας προσφέρονται σήμερα.

Τρία χρόνια

2010-10-16T08:31:00.002+03:00

Τρία χρόνια
είσαι μακριά μας
Τρία χρόνια
είσαι δίπλα μας
Τρία χρόνια πέρασαν και
είσαι αθώα ομορφιά μπροστά μας
άχρονη

Στη Λίνα

Οδός Βελισσαρίου

2010-10-15T19:44:00.008+03:00

Ο μονότονος ήχος με έβγαλε από τις σκέψεις μου καθώς διέσχιζα τη Βελισσαρίου αργά το μεσημέρι. Ένα άσπρο μπαστούνι η πρώτη εικόνα και ένας νέος άνθρωπος να περπατά στη μέση του δρόμου. Φυσικό, σκέφτηκα. Τα πεζοδρόμια στη Βελισσαρίου είναι μικρα και με αρκετά σκαλοπάτια που δυσκολεύουν ακόμη και την κίνηση των μη εχόντων οποιοδήποτε πρόβλημα.
Κοντοστάθηκα και τον κοίταξα. Με νευρικές κινήσεις έψαχνε τα εμπόδια. Τα οποία συνάντησε σε δέκα μέτρα. Ένα θηριώδες τζιπ περίμενε να περάσει, καθώς ένα μεγάλο φορτηγό ξεφόρτωνε στην Αετοράχης. Έπεσε πάνω του, στην αριστερή πλευρά. Ταράχτηκε λίγο, έκανε πίσω και το προσπέρασε με μικρά πλάγια βήματα. Συνέχισε να περπατά με άγνωστη κατεύθυνση, γνωστή όμως τη συνέχεια. Βιαστικό αυτοκίνητο περνά με ελιγμό μπροστά από το τζιπ και κορνάρει οργισμένα. Ταράχτηκε ξανά ο νεαρός, κάνει στην άκρη και ...συνεχίζει στη μέση του δρόμου σε μια πόλη που έχει φανερά χάσει κάθε ίχνος σεβασμού απέναντι σε ανθρώπους που δεν θέλουν να μείνουν στο περιθώριο της ζωής, αγωνιζόμενοι να βρουν το δρόμο τους... στην οδό Βελισσαρίου.

Υποχρεωτική Ιστορία

2010-10-13T14:37:00.018+03:00

Διαβάζετε και ενημερώνεστε φαντάζομαι για τον αγώνα που δίνεται με παθος και πίστη υπέρ της παραμονής της Ιστορίας ως υποχρεωτικού μαθήματος στο νέο (;) Ενιαίο (;) Λύκειο (;) που σχεδιάζουν οι ιθύνοντες του σεβαστού Υπουργείου μας. Η όλη υπόθεση μου έφερε στο νου ένα παλαιότερο σημείωμά μου για την Ιστορία, θέμα πάντα έτοιμο να συσπειρώσει τις πιο ετερόκλητες ομάδες στην "υπεράσπισή" της.

Όλα ξεκίνησαν με τη δημοσιοποίηση της φιλοσοφίας και της δομής του προτεινόμενου νέου Λυκείου. «Με το νέο πρόγραμμα σπουδών που θα εφαρμοστεί το νέο σχολικό έτος 2011-2012 ο εκπαιδευτικός δε θα κινείται με γνώμονα το βιβλίο, αλλά θα του δίνεται ελευθερία να σχεδιάζει το μάθημά του» δηλώνεται από επίσημα χείλη και τονίζεται πως το νέο Λύκειο θα περιλαμβάνει και "κοινωνική δράση".
Αμέσως, όπως είναι φυσικό στην ευλογημένη πατρίδα μας άρχισαν οι αντιδράσεις. Αντιδράσεις με αφετηρία το ποιό μάθημα θεωρείται πως υποβαθμίζεται και ποιό πως αναβαθμίζεται, όχι για την ουσία των επιχειρούμενων αλλαγών και την αντιστοιχία τους με τις πραγματικές ανάγκες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, των μαθητών και της κοινωνίας, αλλά και με τα δεδομένα της εποχής.
Θρησκευτικά, Πληροφορική, Χημεία, Βιολογία και φυσικά Ιστορία ενώθηκαν με ένα αόρατο νήμα στο χορό των θυμωμένων αντιδράσεων των αντίστοιχων ειδικοτήτων ή και Επιστημονικών ενώσεων για τις επιχειρούμενες αλλαγές επί τα χείρω, όπως υποστηρίζουν. Δεν έχω την πρόθεση να αναλύσω το προτεινόμενο σχέδιο, άλλωστε γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά πως κινούνται τα πράγματα στην τιμημένη χώρα μας. Πριν καλά καλά κατασιγάσουν οι φωνές των άμεσα θιγόμενων εμφανίστηκαν οι γνωστοί υπερασπιστές των συμφερόντων του έθνους και του λαού μας ως συνήγοροι της υποχρεωτικότητας της ιστορίας. Βουλευτές, αριστεροί , ακροδεξιοί, χριστιανικές ιστοσελίδες αντάμα διατύπωσαν με σθένος τον υπερ υποχρεωτικής Ιστορίας λόγον. Και ω του θαύματος: Η Ιστορία ξαναγίνεται υποχρεωτική μαζί με μερικές άλλες αλλαγές που στην ουσία καταργούν την όποια (λέμε τώρα!) ενότητα και συνέπεια του αρχικού σχεδιασμού. Τι μας διδάσκει η ιστορία αυτή;
Για όσους δίδαξαν και διδάσκουν Ιστορία στους σημερινούς εφήβους, για όσους η προσέγγισή της γινόταν και γίνεται με όρους επιστημονικούς και παιδαγωγικούς, μακριά από δογματισμό και ιδιοτέλεια κάθε μορφης η διδασκαλία της ιστορίας ως τώρα είχε καταντήσει "ένα πουκάμισο αδειανό" που κάποιοι βαυκαλίζονταν πως μορφοποιούσε την αληθινή Ελένη, - Ιστορία εκλαμβάνοντας ως γεγονότα τις δικές τους φιλοδοξίες. Δυστυχώς η περιπέτεια της Ιστορίας απλά συμβολίζει την περιπέτεια του αέναα μεταρρυθμιζόμενου και ουδέποτε ευτυχήσαντος εκπαιδευτικού μας συστήματος. Με αέναη επιμονή στο επουσιώδες και διασπαστικό, αντί του ουσιώδους και ενοποιητικού. Θα επανέλθουμε.

Διαδραστικοί πίνακες- Εισαγωγή 2

2010-10-11T17:55:00.000+03:00

Παρουσίαση εκπαιδευτικών εφαρμογών.

Μια γελοιογραφία...χίλιες λέξεις

2010-10-10T23:46:00.004+03:00

Πολύ εύστοχη γελοιογραφία με το Ψηφιακό σχολείο να γίνεται πραγματικότητα, τουλάχιστον στο επίπεδο των λόγων...αν και πολλές φορές και οι πράξεις είναι για γελοιογραφίες!

Αειφόρο σχολείο

2010-10-08T16:19:00.007+03:00

Με αφορμή τη θεσμοθέτηση από την Ελληνική εταιρεία Περιβάλλοντος και πολιτισμού του βραβείου για το Αειφόρο σχολείο, θα ήθελα να καταγράψω τις σκέψεις μου και να σας ζητήσω να με βοηθήσετε, αν κάνω λάθος επισημαίνοντάς το.
Στόχος του βραβείου είναι " οι μαθητές να αναπτύξουν συμπεριφορές που συνάδουν με την αειφόρο ανάπτυξη και να μειώνουν το οικολογικό τους αποτύπωμα", ενώ ταυτόχρονα φιλοδοξεί "να συμβάλλει στην στροφή των σχολείων της χώρας μας προς την αειφορία."Πώς θα επιτευχθούν τα παραπάνω; Προσέξτε τη διαδικασία και τον τρόπο επιβράβευσης.
"Τα σχολεία διαγωνίζονται στην επίτευξη καλύτερων επιδόσεων σε τρεις γενικούς τομείς:Α. Τον παιδαγωγικό Β. Τον κοινωνικό και οργανωτικό Γ. Τον περιβαλλοντικό-τεχνικό-οικονομικό. Για κάθε έναν από τους τομείς αυτούς υπάρχουν συγκεκριμένοι «δείκτες» (κριτήρια), με τα οποία γίνεται η σύγκριση μεταξύ των σχολείων που συμμετέχουν στον διαγωνισμό. Για τη διαμόρφωση των δεικτών (που αποτυπώνονται και εισάγονται με μορφή αριθμών-βαθμών) λήφθηκαν υπόψη οι «δείκτες αειφόρου ανάπτυξης» της UNECE, ενώ καθηγητές από τρία γυμνάσια βοήθησαν ως «κριτικοί φίλοι» στην προσαρμογή των δεικτών. Τα σχολεία συμμετέχουν στον διαγωνισμό «Βραβείο Αειφόρου Σχολείου» προαιρετικά και χωρίς δεσμεύσεις...Το πρώτο βραβείο για τα σχολεία που συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο άθροισμα βαθμών είναι η χρηματοδότηση περιβαλλοντικής επίσκεψης με το ποσό των 4 και 5 χιλ. ευρώ αντίστοιχα για τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ενώ απονέμονται διακρίσεις σε ποσοστό των σχολείων που συμμετέχουν στον διαγωνισμό."
Επισημάνσεις : 1. Οι θεσμοθέτες του βραβείου όπως και οι ευγενικοί χορηγοί τους συνδέουν στενά τις έννοιες αειφορία και ανάπτυξη, προθώντας δογματικά μια συγκεκριμένη πολιτική αντίληψη περί αειφορίας, η οποία ομνύει σε μια τόσο ασαφή και ακαθόριστη έννοια, στην έννοια της ανάπτυξης, στο όνομα της οποίας, τι περίεργο, ομονοούν τραπεζίτες, επιχειρηματίες, πολιτικοί, επιστήμονες και οικολόγοι με διαφορετικές αφετηρίες και έναν κοινό παράγοντα: το κέρδος. Μικρή λεπτομέρεια: Ακριβώς αυτό το μοντέλο ανάπτυξης έχει προκαλέσει όλα εκείνα τα περιβαλλοντικά προβλήματα, τα οποία το συγκεκριμένο βραβείο θέλει να αντιμετωπίσει
2. Κυρίαρχη αξία του αναπτυξιακά προσανατολισμένου μοντέλου είναι η αξία του ανταγωνισμού συνδυασμένη με την πίστη στην ισχύ των νόμων της αγοράς, διακριτά όλα αυτά προς τις αξίες της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, με κριτήριο την ικανοποίηση των ευρύτερων κοινωνικών αναγκών. Και ενώ θα περίμενε κανείς να προβάλλεται η ανάγκη της ευγενούς άμιλλας των σχολείων για το ποιό θα δραστηριοποιηθεί περισσότερο ενεργά και αποτελεσματικά στον αγώνα της βελτίωσης των συνθηκών εκπαιδευσης, τι επιλέγουν οι ευγενείς θεσμοθέτες: Την επιβράβευση του ανταγωνισμού των σχολικών με σεβαστό χρηματικό ποσό, όχι για να βελτιωθεί σε κάποιο βαθμό η εκπαιδευτική διαδικασία αλλά για να χρηματοδοτηθεί περιβαλλοντική επίσκεψη! Εδώ η πράξη καταφέρνει καίριο χτύπημα στη θεωρία, η λαμπερή επιφάνεια θολώνει από τον κυνισμό και την ιδιοτελή αδιαφορία.
3. Και αυτό επειδή οι ευγενείς θεσμοθέτες ξεχνούν κάτι: Ασχολείσαι με το οικολογικό αποτύπωμα και τη μείωση της κατανάλωσης, όταν δεν έχεις την ανάγκη να αντιπαλέψεις το αποτέλεσμα της χρόνιας εγκατάλειψης των εκπαιδευτικών θεσμών από πολιτεία και οικονομικά κέντρα εξουσίας. Οι μαθητές που κάνουν μάθημα στα κοντέϊνερ ( το σχολείο μου, 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης ) ή σε υπόγεια ανήλιαγα και υγρά, οι μαθητές που αγκομαχούν για να κατορθώσουν να φτάσουν έγκαιρα και με ασφάλεια σ΄ αυτό, οι μαθητές που στοιβάζονται σε τριαντάρια τμήματα ( και μη μου πει κανείς για τα στοιχεία του Υπουργείου, 29 και 28 άτομα το ίδιο είναι) σε σχολεία χωρίς εργαστήρια, χωρίς βιβλιοθήκες, χωρίς μια αίθουσα εκδηλώσεων, αυτοί οι μαθητές που τρέχουν όλη μέρα σε φροντιστήρια και γυμναστήρια καλούνται να συμμετάσχουν σε έναν αγώνα "ανάπτυξης συμπεριφορών που να συνάδουν με την αειφόρο ανάπτυξη". Έλεος!
4. Και για να μην μακρηγορώ. Τι ξεχνούν ακόμη οι ευγενείς θεσμοθέτες; Την τοπική κοινωνία στην οποία εντάσσεται το σχολείο, αγνοώντας τις σχέσεις αλληλεπίδρασης που αναπτύσσονται ανάμεσα σ' αυτό και στο ευρύτερο περιβάλλον το οποίο εντάσσεται.Τι βολικό! Όλα τα σχολεία ξεκινούν από την ίδια αφετηρία. Τα σχολεία της Πολίχνης και της Ευκαρπίας με τα φουγάρα του ΤΙΤΑΝΑ δίπλα, μαζί με τα σχολεια του Πανοράματος και της Εκάλης. Οι εργατογειτονιές του Ευόσμου και της Μενεμένης με την ανεργία και την χαμηλή ποιότητα ζωής μαζί με τις in γειτονιές των μεγαλοδικηγόρων, μεγαλογιατρών και κάθε λογής εργολάβων των Πεύκων και των βορείων αθηναϊκών προαστίων. Οι ευγενείς θεσμοθέτες αδιαφορούν για τις υπάρχουσες ανισότητες, σιωπούν για τις κοινωνικές αδικίες προβάλλοντας ένα όραμα, το όραμα της αειφόρου ανάπτυξης των ήδη αναπτυγμένων. Εύγε!

Διαδραστικοί πίνακες- Εισαγωγή 1

2010-10-06T21:19:00.006+03:00

Για μια πρώτη εισαγωγή στους διαδραστικούς πίνακες προσέξτε τις παρουσιάσεις των συναδέλφων που ανέλαβαν το πρόγραμμα ταχύρρυθμης επιμόρφωσης επιμορφωτών στο ΠΑΚΕ Μακεδονίας.

Collaborative writing

2010-10-05T18:33:00.009+03:00

On line περιβάλλοντα που προσφέρουν τη δυνατότητα της συνεργασίας στη διαδικασία παραγωγής γραπτών κειμένων υπάρχουν αρκετά. Τόσο το google docs , όσο και το zoho προσφέρουν αρκετές δυνατότητες, όμως πρέπει να έχουμε εγγραφεί ως χρήστες για να τις χρησιμοποιήσουμε. Στο διαδίκτυο πάντως μπορούμε να αξιοποιήσουμε εργαλεία συνεργατικής γραφής που δεν απαιτούν εγγραφή, κάτι που μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο, αν θέλουμε να το αξιοποιήσουμε στη διδακτική πράξη. Το Entri, το TitanPad, το Primarypad και το Etherpad είναι τα εργαλεία τα οποία δίνουν ένα άλλο περιεχόμενο στη διαδικασία της γραφής, καθώς το κείμενο σχηματίζεται μπροστά στα μάτια μας με τις παρεμβάσεις όλων όσοι συμμετέχουν. Από τα τρία αυτά περιβάλλοντα περισσότερο χρήσιμο μου φάνηκε το Titanpad. Σε σχέση με το Entri δεν έχει τη δυνατότητα σύνδεσης με λογαριασμό Twitter και ορισμένες επιπλέον δυνατότητες μορφοποίησης που έχει το Primarypad. όμως έιναι εξαιρετικά εύχρηστο και φιλικό προσφέροντας μια πραγματικά αρχαιολογική προσέγγιση της δημιουργίας του κειμένου με το Timeslider.
Πώς δουλεύει; Ξεκινούμε δημιουργώντας με την επιλογή "create public pad", ένα έγγραφο κειμένου, πληκτρολογούμε το όνομά μας και προσκαλούμε τους συνεργάτες μας στη συγγραφή. Αυτό γίνεται με δύο τρόπους: Μέσω του συνδέσμου που δημιουργείται προς το κείμενό μας από το πρόγραμμα ή με κανονική πρόσκληση με μήνυμα που στέλνεται με email στα πρόσωπα που επιθυμούμε.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η υπογράμμιση με διαφορετικό χρωματισμό των αλλαγών που γίνονται στο κείμενο ανάλογα με το χρήστη ο οποίος τις πραγματοποιεί.
Εκπαιδευτικές εφαρμογές: 1. Δημιουργία ιστορίας με συνεργατικό τρόπο. Ένας μαθητής ξεκινάει να γράψει μια ιστορία, ακολουθέι ένας άλλος ο οποίος προσθέτει μαι σειρά ή και μια παράγραφο και συνεχίζεται μέχρι να συμμετάσχουν όλοι και να ολοκληρωθεί η ιστορία.
2. Δίνουμε τη δυνατότητα στα παιδιά να διορθώνουν προτάσεις ή παραγράφους που δημιουργούν συμμαθητές τους. Με συνώνυμε λέξεις, με επιρρηματικούς προσδιορισμούς, με αλλαγές στους χρόνυος των ρημάτων ή στη δομή των παραγράφων. Ο εκπαιδευτικός συμμετέχει ενεργά παρέχοντας συμβουλές και παρεμβαίνοντας και ο ίδιος στη διαδικασία
3. Δημιουργούμε ρόλους όπως του Δημάρχου, του επιστήμονα ή του Διευθυντή του σχολείου και αναλαμβάνει αυτός ή η ομάδα που έχει τον αντίστοιχο ρόλο να απαντήσει στα ερω΄τηματα που του θέτουν οι συμμαθητές του, ατομικά ή σε ομάδες. Μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη ιδιαίτερα με παιδιά που έχουν χαμηλό βαθμό αυτοεκτίμησης αλλά και για προετοιμασία επιχειρημάτων πριν την συγγραφή ενός δοκιμίου.
4. Συγγραφή κειμένου από την τάξη χωρισμένη σε ομάδες με αφετηρία την προβολή ενός βίντεο από το youtube.

Οι διαδραστικοί πίνακες

2010-10-01T09:03:00.013+03:00

Η νέα καραμέλα στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι είναι η προμήθεια από τα σχολεία των διαδραστικών πινάκων αφής και μη, τη στιγμή βέβαια που βασικά ζητήματα υποδομής και λειτουργίας των σχολικών μονάδων μένουν άλυτα, λόγω της συνεχούς, διακομματικής σχεδόν, υποχρηματοδότησης.

Ό,τι είχαμε γράψει για την εισαγωγή των netbooks στο Γυμνάσιο ισχύουν στο ακέραιο και για τους διαδραστικούς. Επιχειρείται για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια μια αποσπασματική, ανοργάνωτη, με ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας, εισαγωγή μιας τεχνολογικής καινοτομίας σε ένα συγκείμενο πλαίσιο το οποίο εμποδίζει οποιαδήποτε ανανέωση της διδακτικής πράξης. Δηλαδή σου προσφέρουν χάντρες και καθρεπτάκια αντιμετωπίζοντάς σε ως συνεπή ιθαγενή της ελληνικής εκπαίδευσης, την ώρα που το ζητούμενο δεν είναι το τεχνολογικό μέσο αλλά το συνολικό πλαίσο μέσα στο οποίο τοποθετούμε την εκπαιδευτική δαδικασία, δεν είναι ο πίνακας αλλά τα παιδικά χέρια που θα τον αξιοποιήσουν, σε μια πραγματικότητα ψυχοφθόρα και τέλος αντιπαιδαγωγική. Για να μη μιλήσουμε για το οικονομικό σκέλος αυτής της εισαγωγής, αγορά πινάκων, αγορά λογισμικών, υποστήριξη λειτουργίας, δηλαδή την ανάγκη να πληρωθεί σε ολιγάριθμες εισαγωγικές εταιρείες ένα σεβαστό ποσό, αν αναλογιστούμε τις σημερινές δύσκολες (;) οικονομικά ημέρες που διάγουμε.

Όταν η απαξίωση των εκπαιδευτικών συνοδεύεται με την απαξίωση της σχολικής κοινότητας, όταν οι εγκύκλιοι και οι νομοθετικές ρυθμίσεις έρχονται ασθμαίνουσες να αντιμετωπίσουν γραφειοκρατικά λειτουργικά και παιδαγωγικά ζητήματα, όταν τα τριαντάρια τμήματα αυξάνονται σε χώρους άθλιους για μια οργανωμένη κοινωνία, όταν η πρόσθετη διδακτική στήριξη των αδυνάμων εγκαταλείπεται προς το συμφέρον φυσικά των φροντιστηρίων και άλλων ιδιωτικών μορφών στήριξης, όταν οι ήδη ισχνοί προϋπολογισμοί των σχολικών επιτροπών περικόπτονται, τότε η συζήτηση για τους διαδραστικούς πίνακες θεωρείται κατά τη γνώμη μου μια ανώφελη πομφόλυγα.

Επειδή όμως αρκετοί συνάδελφοι της Β΄Γυμνασίου θα εμπλακούν θέλοντας και μη στην ιστορία, είναι ανάγκη να δούμε τις πραγματικές δυνατότητες αξιοποίησής τους στην τάξη με netbook και χωρίς. Είναι ανάγκη να απομυθοποιήσουμε το νέο "μαραφέτι" τοποθετώντας το στις σωστές του διαστάσεις, ώστε να μη χαθούμε σε εργαλειακής μορφής προσεγγίσεις αφήνοντας στην άκρη την ουσία της διδακτικής μας δουλειάς στην τάξη μας και το σχολείο μας.

Τα συννεφόλεξα στην τάξη 3

2010-10-01T00:19:00.004+03:00

Μια καλή εφαρμογή για συννεφόλεξα αποτελεί το Tagxedo. Μας δίνει αρκετές δυνατότητες δημιουργίας τους σε σχήματα που έχει έτοιμα το πρόγραμμα, δελφινιού, μπάλας, λεωφορείου ψαριού, όπως επίσης και σχημάτων που "φορτώνουμε" εμείς με δικές μας εικόνες.
Προσδίδει μια ακόμη ενδιαφέρουσα και παιχνιώδη διάσταση που θα μπορούσε να αποβεί ελκυστική για τα παιδιά. Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η λειτουργία του ιστορικού που διαθέτει η εφαρμογή, η οποία σώζει όλες τις αλλαγές που υλοποιούμε στο συννεφόλεξο, δίνοντας την ευκαιρία να συζητήσουμε για τη συνολική διαδικασία αξιολογώντας την. Τέλος, άλλο ένα πλεονέκτημα που μας προσφέρει έιναι η εξαγωγή σε φορμάτ jpg, png και μάλιστα αν το επιθυμούμε σε μεγάλη ανάλυση.
Κοιτάξτε το συννεφόλεξο για το Πούσι με τη βοήθεια του Tagxedo σε σχήμα fish.

Τα συννεφόλεξα στην τάξη 2

2010-09-30T21:05:00.008+03:00

Άλλες ιδέες για τη δημιουργική αξιοποίηση των συννεφόλεξων:

1. Δημιουργούμε ένα συννεφόλεξο με τα ονόματα των παιδιών της τάξς μας. Εννοείται ότι δεν ξεχνούμε κανέναν! Το αποτέλεσμα το τοποθετούμε ως διάκοσμο μέσα στην αίθουσα ( να πάρει και λίγο χρώμα η συνήθως απρόσωπη, μουντή αίθουσα διδασκαλίας)
2. Αφού δώσουμε στα παιδιά ένα συννεφόλεξο που φτιάχτηκε με ένα ποιητικό κείμενο, για παράδειγμα "Το πούσι" του Καββαδία, ζητούμε να διαβάσουν λέξεις που υπάρχουν σ' αυτό με τρόπο ανάλογο με το μέγεθός τους στο συννεφόλεξο και τη σημασία τους. Προσπαθούμε να καταγράψουμε ηχητικά το αποτέλεσμα.
3. Όταν θέλουμε να ορίσουμε έννοιες, είδη, θεωρίες μπορούμε να ξεκινήσουμε τη συζήτηση με τα ανάλογα συννεφόλεξα. Τα κινήματα του συμβολισμού και του υπερεαλισμού μπορούμε να τα προσεγγίσουμε με αυτόν τον τρόπο.
4. Αν ασχολούμαστε με το δημοσιογραφικό λόγο, την είδηση στη Β΄Λυκείου έχουμε τη δυνατότητα να κατασκευάσουμε word clouds από διαφορετικά Μέσα ενημέρωσης, όπως της Καθημερινής, της Ελευθεροτυπίας ή της Espresso! Οι διαφορές και τα κοινά σημεία θα εντοπιστούν με σχετική ευκολία.
5. Κάνουμε μικρές δημοσκοπήσεις στην τάξη. Το αγαπημένο μου χρώμα, ο αγαπημένος μου συγγραφέας, η ομάδα, τα γενέθλια και δημιουργούμε τα ανάλογα συννεφόλεξα.
6. Στην Ιστορία δίνουμε συννεφόλεξα που έχουμε δημιουργήσει με τη χρήση των ιστορικών πηγών και προσπαθούμε να εντοπίσουμε τις λέξεις που δίνονται περισότερο εμφατικά ερμηνεύοντας το γιατί. Την ίδια διαδικασία μπορούμε να κάνουμε με ιστορικούς λόγους που εκφωνήθηκαν εντοπίζοντας τα σημαντικότερα στοιχεία τους.
7. Έχοντας επίσης ένα συννεφόλεξο αρχίζουμε να καταργούμε λέξεις, για παράδειγμα ονόματα, ή κοινά ρήματα και ουσιαστικά. Αρχίζουμε έτσι να αποκαλύπτουμε σύνολα λέξεων και συζητούμε για τις επιπτώσεις που έχει στο θέμα του κειμένου η αφαίρεση αυτών των λέξεων.
8. Δίνουμε το συννεφόλεξο που προέκυψε από ένα λογοτεχνικό βιβλίο και συζητάμε για αυτό.
9. Σε ένα συννεφόλεξο που προέκυψε από μια παράγραφο ή ένα μεγαλύτερο κείμενο συζητούμε για τον τίτλο που μπορούμε να βάλουμε.
10. Φτιάχνουμε συννεφόλεξα από το blog ή το site του σχολείου, τα οποία ανανενώνουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα και εντοπίζουμε τις αλλαγές.

Ορισμένα χρήσιμα στοιχεία:

Μπορούμε ως φόντο σε ένα συννεφόλεξο να θέσουμε μια εικόνα σχετική ή να εντάξουμε εικόνες αξιοποιώντας κάποιο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων
Με την επιλογή Advanced που μας προσφέρεται στην ιστοσελίδα του Wordle δημιουργούμε δικά μας συννεφόλεξα με λέξεις, συχνότητα αλλά και χρώμα που επιθυμούμε για το συννεφόλεξο που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε στη διδασκαλία μας.
Με δεξί κλικ μπορούμε να αφαιρέσουμε οποιαδήποτε λέξη θέλουμε
Με το σύμβολο ~ συνδέουμε δύο ή περισσότερες λέξεις, οι οποίες εμφανίζονται ως μία λέξη στο συννεφόλεξο

Παρατήρηση: Η ύπαρξη των διαδραστικών πινάκων ( θαυμάστε το Νέο ψηφιακό σχολείο των υπογείων και των κοντέϊνερ με αστραφτερούς πίνακες αφής...) μας προσφέρει επιπλέον ευκαιρίες αξιοποίησης των συννεφόλεξων προς μια περισσότερο βιωματική αλληλεπίδραση των παιδιών μεταξύ τους και με τον εκπαιδευτικό.

Τα συννεφόλεξα στην τάξη

2010-09-30T11:05:00.013+03:00

Tο Wordle είναι μια διαδικτυακή – onlile εφαρμογή, η οποία βασίζεται στην πλατφόρμα Java και σχεδιάστηκε με σκοπό την δημιουργία συννεφόλεξων “word clouds” (tag clouds) από κείμενο που είτε έχουν δημιουργήσει οι ίδιοι οι χρήστες είτε αξιοποιούν κάποιο από τα ήδη κυκλοφορούντα στο web.
Το Wordle δημιουργεί εικόνες με λέξεις, ανάλογα με τη συχνότητα που εμφανίζονται οι λέξεις στο κείμενο. Μπορείτε να επικολλήσετε το κείμενο ή να δηλώσετε τη διεύθυνση της ιστοσελίδας και σχεδόν αμέσως δημιουργεί μια εικόνα με λέξεις. Πατώντας το Random μπορείτε να δείτε πολλές εκδοχές για το ίδιο κείμενο ή την ιστοσελίδα. Μπορείτε βέβαια να αλλάξετε γραμματοσειρά, φόντο, χρωματικούς συνδυασμούς τροποποιώντας την αρχική εικόνα. Το βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζει όλη τη διαδικασία δημιουργίας και αποθήκευσης συννεφόλεξων.

Download:

Download:

Download:

Download:

Η εφαρμογή αναγνωρίζει και δεν περιλαμβάνει όσες λέξεις δε “θεωρεί” τόσο ουσιώδεις, "προσεγγίζοντας" το κείμενο μόνο ποσοτικά και όχι ποιοτικά. Αυτό σημαίει πως μπορεί να παραληφθούν λέξεις που εμείς θεωρούμε πως πρέπει να μετρηθούν ή το αντιστροφο. Αυτό αντιμετωπίζεται εύκολα με την αφαίρεση όσων λέξεων δεν επιθυμούμε να συμπεριληφθούν στο τελικό αποτέλεσμα ή την αποεπιλογή της ρύθμισης που απομακρύνει λέξεις σύμφωνα με τη λογική του προγράμματος.
Προσπαθώντας να δούμε τις ουσιαστικές δυνατότητες του εργαλείου προσέξτε μια δοκιμή στο ποιητικό έργο του Ν. Καββαδία. Ακολουθούν δύο συννεφόλεξα που δημιουργήθηκαν από τις δύο πρώτες ποιητικές του συλλογές με περιορισμό στις 80 συχνότερες λέξεις εξαιρουμένων των άρθρων, προθέσεων, μορίων και αριθμητικών.

Μπορούμε να συζητήσουμε τώρα με τα παιδιά για το διαφορετικό σύνολο λέξεων που υπάρχει σε κάθε συννεφόλεξο, να διακρίνουμε μοτίβα, έννοιες, εικόνες και να προσπαθήσουμε να κατατάξουμε χρονολογικά τις δύο ποιητικές συλλογές. Αρχικά να εντοπίσουμε το θαλασσινό λεξιλόγιο και να προσδιορίσουμε σε ποιό συννεφόλεξο είναι περισσότερο έντονο. Ποιά ποιητική συλλογή γράφτηκε πρώτη και γιατί; Μπορούμε να δώσουμε στη συνέχεια πληροφορίες για τη ζωή του συγγραφέα και να καταλήξουμε σε μια πληρέστερη απάντηση. Το πρώτο συννεφόλεξο πάντως δημιουργήθηκε με τα ποιήμτα που περιλαμβάνονται στο Μαραμπού (1933) και το δεύτερο με την ποιητική συλλογή Πούσι (1947).
Μια άλλη δυνατότητα που μας προσφέρεται είναι να αξιοποιήσουμε το λεξιλόγιο και να δημιουργήσουμε δικά μας κείμενα είτε ακολουθώντας το ύφος του συγγραφέα είτε τροποιοώντας το. Τέλος θα μπορούσαμε να ζητήσουμε ως αξιολόγηση τις εντυπώσεις των παιδιών και αφού δημιουργήσουμε το συννεφόλεξο να συζητήσουμε κλείνοντας την ενασχόληση με το έργο του Καββαδία.

Download:

Download:

Download:

Download:

Τα podcast στο σχολείο

2010-09-29T09:23:00.001+03:00

Γνωρίζετε τι είναι τα podcast; Tα podcast είναι ψηφιακά αρχεία, τα οποία έχουν διάρκεια στον χρόνο, και δεν απαιτούν εξοπλισμό μεγάλο σε κόστος. Τα podcast μπορούν να δημιουργηθούν από όποιον διαθέτει μικρόφωνο, λογισμικό ηχογράφησης και σύνδεση στο internet. Υπάρχουν επίσης πολλά podcast τα οποία έχουνε δημιουργηθεί από οργανισμούς όπως το BBC και την Deutsche Welle.
Τρόπος μετάδοσης των podcast.Ο ενδιαφερόμενος ηχογραφεί τις εκπομπές του και τις ανεβάζει στο Ίντερνετ(συνήθως σε μορφή MP3 ή M4A) -- στο διαδικτυακό εξυπηρετητή του ή σε ένα διαδικτυακό αρχείο όπως το Internet Archive -- απ' όπου οι χρήστες μπορούν να το κατεβάσουν και να το ακούσουν όποτε θέλουν. Για να γίνεται αυτόματα η μετάδοση των podcast συνήθως χρησιμοποιούνται blogs(για αυτό και τα podcast ορισμένες φορές ονομάζονται «audioblogs»(«ακουστικά blogs»),στα οποία υπάρχουν άρθρα με συνδέσμους με το αρχείο ήχου. Πρακτικά θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε podcast για να καταγράψουμε ένα μάθημά μας σε ηχητική μορφή, να δημιοργήσουμε μαζί με τα παιδιά μια εκπομπή είτε σχετική με το μάθημά μας είτε με τις δραστηριότητες που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της Περιβαλλοντικής Αγωγής. Η όλη διαδικασία εκτός από την αυτονόητη κατάκτηση πληροφορικών δεξιοτήτων μπορεί να αποδειχθεί προκλητική και ευχάριστη ζωντανεύοντας την καθημερινή διδακτική πράξη.
Αν θεωρήσετε πως αξίζει να ασχοληθείτε, προσέξτε το βίντεο που ακολουθεί:

Κλειστά Κ.Π.Ε. - κλειστό σχολείο

2010-09-22T00:00:00.006+03:00

Δεν γνωρίζω αν το έχετε μάθει, αλλά τα Κέντρα Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης παραμένουν κλειστά μετά από 18 χρόνια συνεχούς λειτουργίας. Ανάμεσά τους και το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού στο οποίο τα τελευταία χρόνια προσέφερα τις ταπεινές μου υπηρεσίες. Δεν πρόκειται να κάνω ειρωνικά σχόλια περί πράσινης ανάπτυξης, αναβάθμισης της Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ( που γίνεται με κλειστά τα Κ.Π.Ε., δομές με ουσιαστική παιδαγωγική προσφορά, σε αντίθεση με τους Υπευθύνους Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, με κυρίαρχο γραφειοκρατικό ρόλο που βρίσκονται κανονικά στις θέσεις τους και σχεδιάζουν και επισκέψεις στα κλειστά Κ.Π.Ε.!).
Το μοναδικό σημείο που επιθυμώ να προσέξετε είναι η ανακολουθία λόγων και πράξεων που χαρακτηρίζει την πολιτική μας ηγεσία καθώς και την απαξίωση ή το λιγότερο την αδιαφορία για το σημαντικό εκπαιδευτικό έργο που παρήχθη, παράγεται και υπήρχε η ελπίδα να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον.
Προσέξτε τώρα τη σύμπτωση. Τη Δευτέρα οι μαθητές του 2ου ΓΕΛ Πολίχνης έκλεισαν το σχολείο καταλαμβάνοντάς το εκφράζοντας την αγωνία τους για την ασφυκτική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σ' αυτό τη φετινή σχολική χρονιά. Υπενθυμίζω τη λειτουργία της Α΄Λυκείου σε δύο κοντέϊνερ για δεύτερη συνεχή χρονιά, την ανυπαρξία αιθουσών, το γενικότερο κλίμα πίεσης και αβεβαιότητας που χαρακτηρίζει τη Λυκειακή εκπαίδευση σήμερα. Ποιό είναι το κοινό στοιχείο;
Οι ευθύνες της πολιτική ηγεσίας του Υπουργείου που αρέσκεται σε ωραία λόγια ( Νέο σχολείο, ψηφιακό σχολείο, διαδραστικοί πίνακες σε κοντέϊνερ) και απουσία ουσιαστικής δράσης. Αφημένο το εκπαιδευτικό μας σύστημα στη συνήθεια και στην κοινοτοπία, παραδομένο στην απαξίωση των γλισχρών κονδυλίων και των συνεχών αλληλοαναιρούμενων μεταρρυθμιστικών (;) μέτρων, περίκλειστο σε μια αυτιστική προσέγγιση της χρησιμοθηρικής γνώσης τη στιγμή που οι άνεμοι της αλλαγής λυσσομανούν σε παγκόσμιο επίπεδο δεν αφηνει περιθώρια αισιοδοξίας και ελπίδας για κανέναν πια.
Τα Κ.Π.Ε. πιθανόν θα ανοίξουν, οι μαθητές μας θα επιστρέψουν στις αίθουσες, τίποτα όμως δεν θα είναι το ίδιο. Όταν σου στερούν τη χαρά της προσφοράς, όταν σου κλέβουν τη ζωογόνο ελπίδα πως κάτι μπορείς να αλλάξεις με τις προσπάθειές σου, αυτό που μένει είναι μια δυσάρεστη αγχωτική αίσθηση απώλειας.
Τυχαίο; Δε νομίζω...

Εμπαιγμός

2010-09-07T18:17:00.007+03:00

Πόσο να οργιστείς πια με όσα συμβαίνουν γύρω σου; Πόσο να θυμώσεις με μια πραγματικότητα βγαλμένη από τα θεατρικά έργα του Ιονέσκο; Ενώ τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης είναι γνωστά και απαιτούν άμεσες λύσεις, ενώ μικρά παιδιά εξακολουθούν να κάνουν μάθημα σε ακατάλληλα κτίρια, επειδή δεν εξοφλήθηκε ο εργολάβος κατασκευαστής του νεόκτιστου κλειστού σχολείου, οι κρατούντες μιλούν για την υποθαλάσσια αρτηρία που επανέρχεται εν ζωή εις τριπλούν. Όχι μία αλλά τρεις υποθαλάσσιες αρτηρίες για τη νύφη του Θερμαϊκού. Που χρόνια τώρα ατενίζει το μέλλον να χάνεται στο βάθος του ορίζοντα και εκείνη από πολύφερνη να καταντά μίζερη γεροντοκόρη έτοιμη να χαθεί στα βρώμικά νερά του λιμανιού της. Απαισιόδοξος αλλά η επικαιρότητα δεν μου αφήνει άλλη αντίδραση. Υπάρχει ελπίς;
Διαβάστε και πείτε μου: "Σύμφωνα με την παρουσίαση του σχεδίου στο ΤΕΕ-Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, η πρώτη θαλάσσια οδός του Θερμαϊκού θα κινείται υποθαλάσσια, παράλληλα με την παλιά παραλία, σε εφαρμογή της εξαγγελίας της υπουργού Περιβάλλοντος. Αναμένεται να απελευθερώσει την παραλιακή λεωφόρο, ενώ θα γίνουν αστικές αναπλάσεις στο κέντρο της πόλης. Θα ξεκινάει από τα δικαστήρια και θα καταλήγει στην οδό Καυταντζόγλου, κοντά στο νέο δημαρχείο. Η άλλη θα είναι η κλασική υποθαλάσσια η οποία θα συνδέει τη δυτική είσοδο με την οδό Πόντου. Το κόστος και των δύο υπολογίζεται στα 800 εκατ. ευρώ
Δηλαδή επανέρχεται το πρώτο σχέδιο για την υποθαλάσσια μα τώρα χωρισμένο σε δύο τμήματα. Το ιστορικό κέντρο της πόλης θα αλλοιωθεί χωρίς επιστροφή για να ικανοποιηθούν οι κατασκευαστικές εταιρείες που έχασαν τα υπέρογκα κέρδη της κατασκευής μιας παγκοσμίως ηλίθιας σχεδιαστικά πρότασης. Δε ξεχνώ πως μιλώντας πριν 4 χρόνια για την υποθαλάσσια με έναν μηχανικό μιας εταιρείας που υλοποιούσε την κατασκευή μιας γέφυρας στο Αμπού Ντάμπι άκουσα τα ακόλουθα " Είναι πολύ ανόητο το έργο. Η καλύτερη τεχνικά λύση θα ήταν να πάει επιφανειακά παράλληλα στην παραλία, αν υποτεθεί πως είναι τόσο σημαντικό να γίνει. Μα φυσικά το έργο κοστίζει πολύ περισσότερα αν γίνει υποθαλάσσια" Σκεφτείτε τώρα πως μιλάμε για τρεις υποθαλάσσιες! Τη στιγμή που τα μικρά παιδιά του Ωραιοκάστρου κάνουν μάθημα σε υπόγειο κτιρίου κατασκευασμένου πριν 78 χρόνια. Τη στιγμή που η κατασκευή του ΜΕΤΡΟ καθυστερεί προκαλώντας καθημερινά κικλοφοριακά εμφράγματα. Τη στιγμή που τα στρατόπεδα παραμένουν κλειστά ανοίγοντας την όρεξη όλων των επίδοξων καταπατητών. Τι έλειπε; Φυσικά όχι μια αλλά τρεις υποθαλάσσιες!!!

Τρίτη 11/5/2010

2010-08-28T01:19:00.009+03:00

Γράφω στο λεωφορείο για τη Ρώμη. Αν και είχαμε κάποιους ενδοιασμούς για την επιλογή του μεταφορικού μέσου που θα μας οδηγούσε στην Ιταλική πρωτεύουσα, απολαμβάνουμε την άνοδό μας προς την Αιώνια πόλη, διασχίζοντας διαδοχικά την επαρχια της Puglia και ανεβαίνοντας στη συνέχεια προς Αβελίνο, Νάπολη, Πεσκάρα με την κυκλοφορία των οχημάτων να πυκνώνει καθώς φτάναμε στα περίχωρα της Ρώμης με συνεχείς αλλαγές στη χρήση των λωρίδων κυκλοφορίας λογω έργων στο οδόστρωμα. Η Ελένη κοιμάται, η Νικολέτα ακούει μουσική, ο Λάζαρος σκεπτικός κοιτά έξω από το παράθυρο, η Θεοδώρα γράφει, η Κωνσταντίνα χαμογελά, η Χαρούλα κοιμάται και ο Γιώργος παρατηρεί την Ιταλική ύπαιθρο. "Γράφεις ωραία γράμματα" η ειρωνεία της Νικολέτας προς το γράφοντα, 32 χιλιόμετρα πριν τη Ρώμη, 1.40 το μεσημέρι. Σε λίγο φτανουμε...

...........................................................................................................

Εδώ τελειώνουν οι σημειώσεις μου. Πριν αρχίσω να επικαλούμαι τη βοήθεια της μνήμης για όσα ακολούθησαν, παραθέτω τους χαρακτηρισμούς που ζήτησα να μου γράψουν τα παιδιά για την παραμονή μας στην Ιταλία:

Νικολέτα: Ευχάριστα, εξαίσια, θαυμάσια, βαρετά, κουραστικά
Κωνσταντίνα: Απίθανα, καταπληκτικά, διασκεδαστικά, παραμυθένια, χαρούμενα
Λάζαρος: Ωραία, κουραστικά, αστεία, πολύ πολύ ονειρικά
Θεοδώρα: Εκπαιδευτικά, μοναδικά, αποδοτικά
..........................................................................................................

Δευτέρα 10/5/2010

2010-08-27T23:20:00.011+03:00

Το πρωί συναντήσαμε στο σχολείο τη Mariela και το Fransesco στους οποίους δώσαμε φωτογραφίες από τη Θεσσαλονίκη και όσες είχαμε τραβήξει ως τότε στη Gravina. Συναντήσαμε και τα παιδιά, μέσα στην πλήξη και στα νεύρα, επειδή ήταν υποχρεωμένα να παρακολουθήσουν πεντάωρο μάθημα. Συζητήσαμε μαζί τους εστιάζοντας σε όσα θετικά τους είχε προσφέρει το πρόγραμμα, κρατώντας χαμηλούς τόνους και προσπαθώντας να αξιολογήσουμε αυτήν την αντίδραση για τα μελλοντικά μας προγράμματα. Εξακολουθούσαμε να μην είμαστε ικανοποιημένοι με την προσαρμογή τους με εξαίρεση το Λάζαρο (Ο Fransesco μας ενημέρωσε πως συμμετείχε στο μάθημα κάνοντας και πλάκες με τους συμμαθητές του!)και τη Θεοδώρα μα λαμβάνοντας υπόψη και τις δυσκολίες που προκαλούσε η ηλικιακή διαφορά. Αφήσαμε το σχολείο αποφασίζοντας καθώς το πρόγραμμα είχε σχεδόν ολοκληρωθεί να επισκεφθούμε το Μπάρι με τρένο.
Μικρό το τρένο μας, μα καθαρό και άνετο σταμάτησε σε πολλές στάσεις ,μέχρι να μας αφήσει στον κεντρικο σταθμό του Μπάρι, που βρισκόταν πραγματικά στο κέντρο της πόλης. Το πρώτο πράγμα που μας εντυπωσίασε ήταν το Spanelo di Bari, ένας μεγάλος πεζόδρομος με φοίνικες και ωραία παγκάκια κυκλικά γύρω τους, με τους περαστικούς να ξαποσταίνουν στον ίσκιο συζητώντας. Τα εμπορικά καταστήματα ήταν τα περισσότερα κλειστά και θα άνοιγαν το απόγευμα. Κάναμε μια βόλτα στην παλιά πόλη του Μπάρι, επισκεφτήκαμε τον καθεδρικό του ναό, τον Άγιο Νικόλαο, το Κάστρο, προχωρήσαμε παράλληλα προς την παραλία κοντά στο λιμάνι και καθώς ο καιρός είχε αρχίσει να χαλάει, αποφασίσαμε να γευματίσουμε σε μια πιτσαρία. Το απόγευμα, αφού επισκεφτήκαμε κάποια καταστήματα που συναντήσαμε στο δρόμο μας, πήραμε το παμπάλαιο αυτή τη φορά βαγόνι της επιστροφής. Ακυρώσαμε τα εισιτήρια στα ακυρωτικά μηχανήματα, καθήσαμε και αν και έτριζε απίστευτα σε όλη τη διαδρομή, οδηγηθήκαμε πιο γρηγορα, με λιγότερες στάσεις στη Gravina, απολαμβάνοντας μια εξαιρετική εικόνα των πράσινων λιβαδιών της Puglia, καθώς ο άνεμος χόρευε μαζί με τα πολυάριθμα πουλιά στις καλλιέργειές τους.
Φτάνοντας βιαστηκαμε να ετοιμαστούμε για την αποχαιρετιστήρια βραδιά με τους Ιταλούς φίλους μας. Σε ένα μικρό εστιατόριο, γύρω από ένα μακρόστενο τραπέζι, περίσσευαν τα συναισθήματα, καθώς νιώθαμε πως το ταξίδι μας που είχε ξεκινήσει πριν δύο χρόνια είχε φτάσει στο τέλος του. Γιορτάζαμε όμως τη συνεργασία και τη συναδέλφωση πέρα από τα εθνικά όρια και τους ποικίλους περιορισμούς, ξεπερνώντας στερεότυπα και φραγμούς, αναζητώντας και βρίσκοντας τρόπους επικοινωνίας, γέφυρες συνεννόησης και οικοδόμησης ενός καλύτερου μέλλοντος. Χωρισμένοι στο τραπέζι σε αντρικό και γυναικείο τμήμα, θυμηθήκαμε, αστειευτήκαμε, γελάσαμε, αξιολογήσαμε και αποχαιρετιστήκαμε στο τέλος με θέρμη, απλότητα και συγκίνηση. Την επόμενη μέρα θα αναχωρούσαμε το πρωί για τη Ρώμη.

Κυριακή 9/5/2010

2010-08-27T22:39:00.013+03:00

Η διαδρομή μας για τα παράλια της περιοχής ξεκίνησε το πρωί. Προχωρήσαμε προς το Μπάρι

Προβολή Κυριακάτικη εκδρομή σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους
αρχικά σε μια ηλιόλουστη μέρα, διασχίζοντας ελαιώνες, με αμυγδαλιές, συκιές και άλλα δέντρα φυτεμένα ανάμεσά τους, κυριολεκτικά φαινόταν σαν να πλέουμε σε μια θάλασσα ελιάς, τόσο γνώριμη για μας εικόνα, μεσόγειοι γαρ! Μπαίνουμε στο Μπάρι και παίρνουμε το δρόμο δεξιά για Τάραντα. Γήπεδα 5χ5, παλιές και νεότερες πολυκατοικίες, ελιές και αμπέλια μας οδηγούν στον πρώτο μας σταθμό. Την παλιά ελληνική αποικία του Polignano. Καθώς το λεωφορείο μας σταθμεύει στην παραλία ένα μεγάλο άγαλμα ενός ανθρώπου με τα χέρια ανοικτά δεσπόζει προκαλώντας μας να σταθούμε δίπλα του. Είναι το άγαλμα του Domenico Modugno, διάσημου συνθέτη και τραγουδιστή.

Τα σκαλιά πίσω του οδηγούσαν σε μια βραχώδη παραλία με τη γαλάζια θάλασσα να μας στέλνει το δροσερό χαιρετισμό της.
Η Ostuni ήταν ο δεύτερος σταθμός μας. Μια όμορφη γραφική κωμόπολη με ωραίους καθεδρικούς ναούς, γοτθικού αλλά και μπαρόκ ρυθμού, με εντυπωσιακότερη όλων το ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Περπατήσαμε στα στενά καλντερίμια της πόλης και απολαύσαμε στη σκιά καφέ και παγωτά. Το Alberobello ήταν η επόμενη και τελευταία στάση της διαδρομής μας.
Ένα ολόκληρο χωριό με σπίτια πέτρινα που διέθεταν χαρακτηριστικές κωνικές στέγες και μια πέτρα από πάνω στο τελείωμα. Κάθε σπίτι είχε ένα διαφορετικό χαρακτηριστικό σύμβολο σχεδιασμένο στον τοίχο του. Η εξήγηση για την ιδιόμορφη αρχιτεκτονική χανόταν στο μακρινό φεουδαρχικό παρελθόν της περιοχής. Καθώς ο ηγεμόνας φεουδάρχης απαιτούσε φόρους από όσους κατοικούσαν στα όρια της περιοχής που του ανήκε, οι κάτοικοι για να αποφύγουν τους φόρους εμπνεύστηκαν τη δημιουργία εύκολα διαλυόμενων οικιών, ώστε κάθε φορά που οι αξιωματούχοι έρχονταν για την είσπραξη των φόρων να τους βρίσκουν χωρίς σπίτια. όταν έφευγαν τα ξαναέφτιαχναν και η ζωή συνέχιζε αυτή την ενδιαφέρουσα πορεία. Χαρακτηριστικές ήταν και οι σφυρίχτρες που όπως μας είπαν οι ντόπιοι αποτελούσαν τον τρόπο να εκφράσουν τον έρωτά τους για το πρόσωπο που τους ενδιέφερε.
Στο τυπικό με τρούλο εστιατόριο που καθίσαμε, τα παιδιά μας δυσκολεύτηκαν να χορτάσουν την πείνα τους καθώς τα φαγητά που προσφέρθηκαν, ντόπιος πατσάς σε σάλτσα, μοσχοχτάποδα, φινόκιο, ραπανάκια και πιπεριές ουδόλως τους ενθουσίασαν. Το παγωτό με φρούτα που ακολούθησε βελτίωσε λίγο τα πράγματα.
Επιστρέψαμε στη Gravina στις 7 το απόγευμα. Ειχε ήδη ξεκινήσει η φημισμένη ιστορική παρέλαση που γίνεται κάθε χρόνο την επόμενη της γιορτής του S. Michael. Κορίτσια με τοπικές ενδυμασίες, βγαλμένες από ιπποτικά μυθιστορήματα, κρατώντας καλάθια με άνθη, προπορεύονταν και ακολουθουσαν ο ηγενόνας και οι πολεμιστές του καβαλάρηδες σε όμορφα περήφανα άτια. Πλήθος κόσμου παρακολουθούσε χειροκροτώντας γνωστούς και αγνώστους. Η παρέλαση συνεχιζόταν με σκηνές από τη μεσαιωνική εποχή κάτω από το διακριτικό φως τωνφαναριών και τις συνεχείς αστραπές των φλας. Θα ακολουθούσε κοντσέρτο στην κεντρική πλατεία της πόλης. Οι μέρες είχαν περάσει πολύ γρήγορα, Ήδη το πρόγραμμα είχε σχεδόν καλυφθεί. Θα συναντιόμασταν το βράδυ σε μια τοπική πιτσαρία για το πρώτο αποχαιρετιστήριο δείπνο, που προσφέραμε εμείς προς τους απίθανους Ιταλούς οικοδεσπότες μας. Η βραδιά κύλησε πολύ όμορφα, με τα νέα για το ηφαίστειο που είχε εκραγεί στην Ισλανδία να δημιουργούν τις πρώτες ανησυχίες που τις επόμενες μέρες θα γίνονταν περισσότερες έντονες. Άλλωστε την επόμενη μέρα θα έφευγαν το πρωί οι Ισπανοί και οι ειδήσεις μιλούσαν για κλειστά αεροδρόμια τόσο στην Ιταλία, όσο και στην Ισπανία.
Τους αποχαιρετίσαμε στο ξενοδοχείο, γνωρίζοντας πως καθώς το πρόγραμμα τελείωσε θα ήταν δύσκολο να ξανασυναντηθούμε. Κρατούμε όμως βαθιά μέσα μας όλες τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε μαζί, πιστεύοντας πως κάποτε οι δρόμοι μας θα συναντηθούν δίνοντάς μας την ευκαιρία να αποδείξουμε τις βαθιές φιλικές σχέσεις που ελπίζουμε πως οικοδομήσαμε αυτά τα χρόνια.

Download:

FLV MP4 3GP

Download:

FLV MP4 3GP

Σάββατο 8/5/2010

2010-08-27T21:20:00.029+03:00

Οι καμπάνες κτυπούσαν από το πρωί. Η γιορτή του Saint Michele de la grotte είχε ξεκινήσει σε μια υγρή, βροχερή μέρα η οποία γρήγορα έδωσε τη θέση της σε μια ζεστή, ανοιξιάτική λιακάδα. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί τον περίπατό μας στην αρχαία πόλη της Gravina μαζί με τον Pino και καθηγητές του Ιταλικού σχολείου. Σπηλιές σκαλισμένες στους βράχους όπως στη Matera, αλλά και κανονικά πέτρινα σπίτια., ο Καθεδρικός ναός της πόλης κτισμένος πάνω από αρχαιότερο Ρωμαϊκό ναό, μια τρίκλιτη βασιλική με εξαιρετικά πλούσιο διάκοσμο στην οροφή, αποτελεσαν τους πρώτους σταθμοιύς μας. Όπως μας είπαν μπροστά από το άγαλμα του S. Michele, μέσα στο ναό, αν προσπαθήσει κανείς να το μετακινήσει νιώθει ένα ισχυρό τράνταγμα. Κανείς δε δοκίμασε και επιτέλους ας δώσουμε λίγο χώρο στο άγνωστο και το μυστήριο στη ζωή μας! Φτάσαμε σε λίγο στη γέφυρα, φτιαγμένη το 17ο αιώνα,
αλλά με τον αρχιτεκτονικό τύπο των Ρωμαϊκών γεφυρών. Από κάτω περνούσε νωχελικά ένα ρυάκι, ο παταμος της Gravina, γεμάτος λάσπη και ρύπανση όπως μας τόνισαν. Εκμεταλλευθήκαμε την πανοραμικη θέα που μας προσέφερε η τοποθεσία για φωτογραφίες και προχωρήσαμε. Τα παιδιά μας, μας ακολουθούσαν πρόθυμα, γεμάτα χαρά και ενωτική διάθεση! (Ο Λάζαρος είχε τη φαεινή ιδέα να προσφωνει τα κορίτσια με τα ονόματα των φίλων του, που του λείπανε)
Αφού προχωρήσαμε πιο πάνω από τη γέφυρα και βγήκαμε για λίγο στα λιβάδια έξω από την πόλη, ο δυνατός ήλιος μας υποχρεωσε να κατηφορίσουμε ξανά στην εορτάζουσα Gravina.

Τα παιδιά πήγαν στις οικογένειές τους και εμείς παρακαθήσαμε το μεσημέρι σε μια γευστική περιπλάνηση στον προκλητικό κόσμο της Ιταλικής κουζίνας, με φαγητά που είχαν μαγειρέψει οι ίδιοι οι Ιταλοί καθηγητές ή οι συγγενείς τους. Νιώσαμε έντονα την πίστη τους πως ήταν μεγάλη η ευχαρίστηση να μας προσφέρουν χαρά, φιλοξενία αλλά και δώρα. Σε φίλους όπως μας τόνισαν και αυτό ήχησε πολύ όμορφα στην μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου που βρισκόμασταν. Λίγη ξεκούραση και συνάντηση το απόγευμα για να επισκεφτούμε το ιστορικό κέντρο της πόλης, στο οποίο η γιορτή είχε ήδη ξεκινήσει.
Πολλοί άνθρωποι, με προβλήματα κάποιοι απ' αυτούς, μοναχοί και μοναχές, κατεβαιναν το δρόμο προς την σκαλισμένη μέσα στο βράχο εκκλησία. Κατοικημένη με πολλά δωματα σπηλια από πολύ παλιά, μέρος προστασίας από τους διάφορους εισβολείς, με αρκετά οστά σε ένα σημείο της να θυμίζουν την παρουσία των ανθρώπων που κατοίκησαν εκεί στο διάβα του χρόνου. Η λειτουργία γινόταν στα λατινικά με το εκκλησίασμε να συμμετέχει και το Πάτερ υμών να αντηχεί στις καμάρες με τις σβησμένες από το χρόνο και την υγρασία μορφές.

Αρχίσαμε να ανηφορίζουμε και το βλέμα μας έπεσε σε απλωμένα εσώρουχα και κουβέρτες σε κάποια από τα σπίτια. Παλιά συνήθεια μας είπαν που ατόνησε με το πέρασμα των χρόνων να τα απλώνουν σε σκοινιά τη μερά της γιορτής του αγίου. Ανεβαίνοντας επισκεφτήκαμε μια παλιά μικρή εκκλησί στην οποία είχε αρχίσει η έκθεση των ζωγραφικών έργων που είχαν δημιουργήσει οι μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα με θέμα το τοπίο της Gravina. Πολύ όμορφα αρκετά απ' αυτά μας παρουσίασαν με έναν περισσότερο αισθαντικό τρόπο την πόλη που μας φιλοξενούσε.
Φωνές, φώτα και χαρούμενος κόσμος που περιφέρονταν χαιρετώντας ο ένας τον άλλο μας περίμεναν στο κέντρο, μαζί με μια πομπή μαυροντυμένων ιερέων και λαϊκών με γαλάζιες κορδέλες. Οι καμπάνες του καθεδρικού συνέχιζαν να στέλνουν τον αντίλαλό τους στον μπλε ουρανό που βαφόταν με τα χρώματα της δύσης, αφήνοντας να φανεί ακόμη περισσότερο το έντονο κίτρινο φως που τις φώτιζε.
"Έλληνες είστε;" με ρώτησε στα αγγλικά ένας μεσήλικας έξω από ένα κατάστημα. Είχε επισκεφθεί για διακοπές τη Ζάκυνθο τον προηγούμενο χρόνο. Του είχε αρέσει περισσότερο το εσωτερικό του νησιού, μηχανικός ο οποίος επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα με τη νηπιαγωγό συζυγό του και τις δύο μικρές τους κόρες. Γνώριζε για τα προγράμματα Comenius και φυσικά εξέφρασε και αυτός τις ευχές του να ξεπεράσουμε την κρίση.
Η Δημοτική αρχή της Gravina εκπροσωπούμενη από τον αντιδήμαρχο υπέυθυνο για θέματα Παιδείας μας προσέφερε δείπνο στην Osteria, ένα υποβλητικό εστιατόριο σε μια παλιά υπόσκαφη κατοικία, που μας μάγεψε με την εκπληκτική του ατμόσφαιρα. Χαλαρώσαμε συζητώντας σε διάφορες γλώσσες παρατηρώντας τα γνώριμα πρόσωπα των συνδαιτημόνων μας.

Παρασκευή 7/5/2010

2010-08-27T15:13:00.011+03:00

Ξεκινήσαμε με επίσκεψη στο Κέντρο Πληροφόρησης για το Εθ νικό πάρκο της Murgia. Η κατατοπιστική πληροφόρηση έγινε από τον Pino και άλλα μέλη του Κέντρου.Η σπουδαιότητα του πάρκου έγκειται στην παρουσία σ' αυτό του 25% της Εθνικής χλωρίδας. Σε συνδυασμό με το 43% των πουλιών από τα συνολικά 178 είδη καθιστούν το πάρκο της Murgia εξαιρετικά πολύτιμο για τη βιωσιμότητα της περιοχής. Πρέπει επίσης να τονίσουμε την ύπαρξη ειδών προς εξαφάνιση όπως του Falco grillaio, χαρακτηριστικό είδος γερακιού της Puglia.
Δώδεκα άτομα δουλεύουν μόνιμα στο πάρκο με επισκέψεις ομάδων. Αυτό κάναμε και εμείς στη συνέχεια. Ενώ οι υπόλοιποι καθηγητές αναχώρησαν με αυτοκίνητα ο γράφων και ο Γ. ανέλαβαν να συνοδέψουν τα δύο λεωφορεία με τους μαθητές. Στο δικό μου λεωφορείο Ρουμάνοι και Ιταλοί μαθητέςτραγουδούσαν ακατάπαυστα επενδύοντας με τον τρόπο αυτό μουσικά τη διαδρομή μας σε ένα όμορφο τοπίο μέχρι που φτάσαμε στο πάρκο. Όπως μας εξήγησε ο Pino είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε τα αποτελέσματα της διάβρωσης που προκάλεσαν τα υπόγεια ύδατα. Το έδαφος είχε πάθει καθίζηση από τη μια μεριά, με λιγότερη πτώση από την άλλη, σχηματίζοντας έτσι μια κλίση με την οποία συγκεντρώνονταν τα νερά δημιουργώντας πράσινους μαιάνδρους με εύφορα εδάφη. Ένα άλλο στοιχείο που μας επισήμανε είναι οι ξερολιθιές,αντιπροσωπευτικό δείγμα τοπικής αρχιτεκτονικής. Πέτρινοι φράκτες που φτιάχτηκαν από βράχους που υπήραν στα χωράφια. Οι αγρότες τους τοποθετούσαν τον ένα πάνω στον άλλο χωρίς συνεκτικό υλικό ως αρμό δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό φράκτες δηλωτικοί των ορίων της γης τους, αλλά και τείχη με τα οποία συγκρατούσαν το νερό στα κτήματά τους.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας το φύλλο δραστηριότητας της προηγούμενης μέρας, βγάλαμε φωτογραφίες και καταλήξαμε για φαγητό, προσφορά του Εθνικού πάρκου, σε ένα αγρόκτημα κοντά στο Pulicchio.
Αν κάτι μας εντυπωσίασε σε όσα μας προσφέρθηκαν εκεί δεν είναι άλλο από το φημισμένο ψωμί της Altamura με σκληρό σιτάρι της περιοχής. Ντοματάκια, τυρί Formaggio αλλά και χλωρό τυρί φτιαγμένο εκείνη την ώρα συνόδεψαν τα πολύ γευστικά λουκάνικα ( που σε κάποια θύμισαν κοκορέτσι, άγνωστο γιατί!) και βέβαια τις λιτές μα τόσο συμπαθείς σε όλους πατάτες που εξαφανίστηκαν πολύ γρήγορα.
Ο espresso που ήπιαμε στο τέλος μας έδωσε τη δύναμη να αφήσουμε το γεύμα, ευχαριστώντας τους ανθρώπους του αγροκτήματος, ώστε να ασχοληθούμε απερίσπαστοι με την προσπάθειά μας να κρατήσουμε τη συνοχή της σπαρασσόμενης από έριδες ελληνικής ομάδας, χωρισμένη ανισομερώς σε δύο μέρη. Από τη μια ο Λάζαρος και από την άλλη τα κορίτσια.
Τέλος καλό, όλα καλά. Τα λεωφορεία μας επέστρεψαν στη Gravina για ολιγόωρη ξεκούραση, καθώς έπρεπε να παραστούμε στο δείπνο που θα μας παρέθετε η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Η Χαρούλα τόνιζε το ότι το δείπνο ήταν επίσημο, προκαλώντας μεγάλη απορία καθώς κοιτούσα τα ρούχα εκστρατείας που είχα φέρει! Αν κάτι πρέπει να σημμειώσω για όσα κάναμε ως τώρα δεν μπορεί να είναι άλλο από την πολύ καλή δουλειά των Ιταλών. Πρόθυμοι και φιλόξενοι μέχρι αγανακτήσεως. Οι Ρουμάνοι με τα προβλήματά τους και οι Ισπανίδες εκδηλωτικές και απόμακρα ψυχρές συνάμα!
Μια ωραία ατμόσφαιρα που θα' λεγε και ο παλιός καλός ηθοποιός.Το δείπνο αποδείχτηκε τελικά αρκετά χαλαρό έως χαοτικό σε σχέση με ό,τι περιμέναμε.Το ζεύγος των οικοδεσποτών, λίγοι φίλοι τους, Ιταλοί, έλληνες, Ρουμάνοι και Ισπανοί καθίσαμε σε ένα μακρύ τραπέζι στη μέση ενός τεράστιου ψυχρού δωματίου με ωραίο ζωγραφικό διάκοσμο στους τοίχους. όλα κυλούσαν τυπικά μέχρι που η πρόποση του συζύγου της oiκοδέσποινας μας εξέπληξε. "Χρωστάμε τα πάντα στον ελληνικό πολιτισμό κάτι που μας επιβάλλει να σταθούμε αλληλέγγυοι στις δύσκολες στιγμές που περνά" ανέφερε στην πρόποσή του, θυμίζοντάς μας τα όσα διαδραματίζονταν στην πατρίδα. Ομελέτα με σπαράγγια, αγκινάρες, φιλέτο, πεκορίνο, γαύρος ( μου θύμισε το Βελισσαρόπουλο!), τοπικό κρασί και Gravisana, εξαιρετικό απόσταγμα,όλα μαζί συνόδεψαν τις συζητήσεις μας, με το μισό τραπέζι να αναρωτιέται ξανά για το τι ακριβώς λέγαμε με τον Salvatore!

Παραλειπόμενα:1. Τα κορίτσια της παρέας επισκέφτηκαν με τη Maria την πόλη της την Alta mura την οποία βρήκαν πολύ όμορφη, αρκετά καλύτερη από την Gravina.
2. O Γ. δεν άφησε μανάβικο για μανάβικο. Τα επισκέφτηκε όλα συζητώντας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον με τους καταστηματάρχες για τα προσφερόμενα είδη.
3. Στην πόλη γινόταν ο χαμός από τα αυτοκίνητα. Αιτία η αυριανή γιορτή του Saint Michele de la grotte τοπικού αγίου και προστάτη της περιοχής.

Πέμπτη 6/5/2010

2010-08-26T22:39:00.018+03:00

"I will kill him" άκουσα την Alexandra να φωνάζει το πρωινό ιδιαίτερα εκνευρισμένη. Πέρασαν μερικά λεπτά μέχρι να καταλάβω πως όλο το προηγούμενο βράδυ ένας νευρικός σκύλος είχε αφήσει άυπνη όλη την αποστολή της Ρουμανίας. Μου άρεσε επίσης το "dοg serial killer" που επίσης ακούστηκε σ' αυτό το θορυβώδες πρωί. Μια ηλιόλουστη, έρημη Gravina, με λιγοστούς ανθρώπους να συζητούν έξω από τα ελάχιστα ανοικτά μαγαζιά μας υποδέχτηκε συνοδεύοντάς μας στο σχολείο.
Εδώ συνεχίστηκαν οι παρουσιάσεις των τάξεων του Comenius. Μας άρεσε ιδιαίτερα το project με τις μάσκες. Κάθε μαθητής είχε αναλάβει να δημιουργήσει τη δική του μάσκα, με γενικότερα θέμα φύση και άνθρωπος και να την παρουσιάσει στους υπόλοιπους και σε μας με μια ηλεκτρονική παρουσίαση.
"My mask is about nature and friendship" Valeri: my mask is inspirade to nature, how important is nature for me" ήταν μερικά από τα σχόλια που ακούστηκαν στις παρουσιάσεις. Τα έξυπνα πρόσωπα των παιδιών καθώς μας έδιναν από μια μάσκα τυλιγμένη όμορφα σε ένα μικρό κουτί ήταν αρκετά να σου φτιάξουν άμεσα τη διάθεση, που μάλλον προσπαθούσε να χαλάσει ο Διευθυντής που περπατούσε αγχωτικά συνεχώς πίσω μας!
Οι παρουσιάσεις συνεχίστηκαν με τις άλλες τάξεις να παρουσιάζουν τη δουλειά τους: Τα μνημεία της πόλης μου, με μικρούς ζωγραφικούς πίνακες τοπίων της Gravina και οι μήνες και τι σημαντικά πράγματα μας προσφέρουν.

Με το τέλος των παρουσιάσεων είμαστε έτοιμοι να πάμε μαζί με όλο το σχολείο στο θέατρο της πόλης όπου θα είχαμε την πρώτη συνάντηση με τη Δημοτική αρχή και στη συνέχεια θα παρακολουθούσαμε κοντσέρτο των μαθητών υπό τη μουσική διεύθυνση της Gelly. Η οποία πραγματικά έκανε πολύ καλή δουλειά. Το κοντσερτο ήταν εκπληκτικό συνεπαίρνοτάς μας με μελωδίες του Βέρντι, του Νίνο Ρότα και με άλλα αγαπημένα ιταλικά τραγούδια. Ήταν εμφανής η συγκίνηση όλων ακόμη και αυτών που δεν είχαν καμμια επαφή με την ιταλική μουσική κουλτούρα.

Δικαια τα συνεχή χειροκροτήματα στο τέλος που ανάγκασαν τους συντελεστές της εκδήλωσης να παίξουν μια ακόμη φορά το Nabucco, Betoven και το Sole mio.
Η επίσκεψή μας στη συνέχεια στο Lipu Oasis μας έδωσε την ευκαιρία να περπατήσουμε στη Laterza ξεναγούμενοι από τον Pino. Η Ιταλική Ορνιθολογική εταιρέια, η Lipu, υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα στο πάρκο με σχολικές μονάδες από τη γύρω περιοχή. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα, ούτε και ορισμένο χρονικό όριο, είναι ξεκάθαρα γνωσιοκεντρικά προσανατολισμένα στη βιοποικιλότητα της περιοχής, στην οποία υπάρχουν σπάνια φυτά, ερπετά και πουλιά.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας σχετικό φύλλο δραστηριότητας με επίκεντρο το θέμα του προγράμματος, τις αισθήσεις. Είδαμε, πιάσαμε, μυρίσαμε, γευθήκαμε, ακούσαμε προσεγγίζοντας το τοπίο με τη βοήθεια των αισθήσεών μας.
Σε ένα υποβλητικό τοπίο είναι η αλήθεια, με τους μαιάνδρους του ποταμού να διασχίζουν ένα μεγάλο φαράγγι με δασωμένες απόκρημνες πλαγιές και τα πουλιά να ακούγονται, μα να μη διακρίνονται. Οι φωνές μας βέβαια ήταν εύκολο να ακουστούν σε όλη τη Laterza.

Φωτογραφηθήκαμε, συζητήσαμε με τα παιδιά και μάθαμε πολλά για τη χλωρίδα και πανίδα του πάρκου. Άγριοι κρίνοι, θυμάρi, άγριο σκόρδο, hair of angel, παπαρούνες, βελανιδιές, παπαδίτσες, πουρνάρια και σκλήθρα μας συντρόφεψαν σε όλη την παραμονή μας στο πάρκο.
Ενημερωθήκαμε στον εκπαιδευτικό χώρο του Κέντρου, ( όλη η περιοχή ανήκει στην περιφέρεια του Τάραντα, υπάρχουν ζώνες προστασάις στο πάρκο με απαγόρευση δραστηριοτήτων στην πρώτη ζώνη και αρκετές εντάσεις με τους κατοίκους με αφορμή τις παράπλευρες αγροτουριστικές χρήσεις) και επισκεφτήκαμε τον κήπο τους.

Η Matera που αποτέλεσε τον επόμενο σταθμό μας ήταν γνωστή σε μας από τις ταινίες κυρίως του Παζολίνι το «Κατά Ματθαίον» Ευαγγέλιο) αλλά και του Μελ Γκίμπσον (Τα Πάθη). Καθώς φτάσαμε το απόγευμα η μικρή πόλη μου θύμισε τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου για το Τολέδο, έτσι που ο ήλιος πολεμούσε να προβάλλει μέσα από τα σύννεφα φωτίζοντας κατά τόπους την χωρισμένη σε δύο τμήματα παλιά πόλη. Το πρώτο τμήμα είναι και το παλαιότερο από τον 3ο αιώνα π.χ. με απλές πέτρινες κατοικίες και εργαστήρια. Αφού οχυρώθηκε το κέντρο της κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους στην κορυφή ενός υψώματος 400 μέτρων, και κάτω ακριβώς από τα τείχη δημιουργήθηκαν δύο συνοικίες, σκαμμένες στον μαλακό, ασβεστώδη βράχο: το Σάσο Καβεόζο (Σπηλαιώδης Βράχος) στα νότια και το Σάσο Μπαριζάνο (Βράχος του Μπάρι ή κατ' άλλη εκδοχή των Βαρισίων, επιφανούς οικογένειας της Ρώμης) στα βορειοδυτικά της Πολιτείας. Λόγω της μαλακής σύστασης του βράχου οι τότε κάτοικοι είχαν δημιουργήσει ένα αξιοθαύμαστο και καλά μελετημένο δίκτυο δεξαμενών μέσα στην πέτρα με αρχικό σκοπό την περισυλλογή νερού, τόσο από τις ελάχιστες βροχές όσο και από τη φυσική υγρασία, για την αντιμετώπιση παρατεταμένων περιόδων ανομβρίας στην περιοχή.

Παράλληλα χρησιμοποιούσαν τις ήδη υπάρχουσες σπηλιές, τις οποίες επεξέτειναν σκάβοντας τόσο σε οριζόντια όσο και σε κάθετη διάταξη, ως αποθηκευτικούς χώρους και στάβλους. Τα Sassi είναι τα κτισμένα μ’ αυτή την ιδιότυπη αρχιτεκτονική σπίτια. Περπατήσαμε στα στενά της πόλης καθώς ο ήλιος έδυε δίνοντάς μας την ευκαιρία να βγάλουμε τις ανάλογες φωτογραφίες. Δεν κατεβήκαμε πολύ χαμηλά γιατί η ώρα ήταν περασμένη και έπρεπε να επιστρέψουμε.
Το βράδυ στην επιστροφή μας στο κέντρο συναντήσαμε έναν από τους μουσικούς που έπαιξε στην υποδοχή μας με το συγκρότημα La Zjite, αρχιτέκτονα όπως μας είπε, δίνοντάς μας και άλλες πληροφορίες. Για παράδειγμα την ανάγκη των Ιταλών να έχουν δύο δουλειές ( καλά εμείς πάμε πίσω σκέφτηκα) και την έντονη παραοικονομία, τα μαύρα χρήματα που κυκλοφορούν παντού. Στο κέντρο της Gravina ήταν ένα παλιό κτίριο που συντηρούνταν, ώστε να γίνει εμπορικό κσι πολιτιστικό κέντρο. Η αγορά του μας ενημέρωσε κόστισε 3 εκατομμύρια ευρώ! Καθώς είχε όρεξη να μιλήσει και για άλλα και εμείς όρεξη…γενικώς καθήσαμε στο Mamma mia, ένα καινούργιο εστιατόριο με θέα στις φωταγωγημένες σπηλιές της πόλης. Η βραδιά που ακολούθησε μας έκανε σοφούς σε πολλά και διαφορετικά πράγματα οδηγώντας μας με κουρασμένα βήματα στο φιλόξενο άνετο ξενοδοχείο μας.

Τετάρτη 5/5/2010

2010-08-26T19:52:00.013+03:00

Το πρωινό φως της ημέρας συνοδευόταν από τις φωνές των πουλιών που πετούσαν πάνω από τα παλιά σπίτια της πόλης στα οποία έβλεπε το ψηλό παράθυρο του δωματίου μου. Στο μικρή μα ζεστή αίθουσα του πρωινού συναντήσαμε την Isabel. Όπως μας πληροφόρησε είχαν φτάσει στις 11.30 το βράδυ από το Μπάρι.. Εκείνοι επέλεξαν να ξεκινήσουν μια μέρα νωρίτερα, να διανυκτερεύσουν στη Ρώμη και να πετάξουν με αεροπλάνο για Μπάρι και μετά με λεωφορείο για Gravina. Με χαρά συναντήσαμε στη συνέχεια την Amparo, τη Marisa και μια συνάδελφο που δεν είχαμε συναντήσει ως τώρα, την Puri.

Έξω από το ξενοδοχείο μας περίμεναν ο Pino και ο Salvatore οι οποίοι μας συνόδεψαν περπατώντας στο σχολείο. Οι μαθητές μας είχαν ξεκινήσει ευδιάθετα τη μέρα τους, παίζοντας βόλεϊ στο μάθμα της γυμναστικής με ιδιαίτερη επιτυχία ( του Λυκείου οι δικοί μας, του Γυμνασίου οι συμπαίκτες τους!). Ο Γ. δεν μπόρεσε να μη σημειώσει τις ακόλουθες παρατηρήσεις : 1. Κανείς δεν διαμαρτύρονταν για πόνους στο χέρι 2. Όλοι φορούσαν φόρμες και 3. Έπαιζαν ή παρακολουθούσαν πειθαρχημένα. ( αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στα δικά μας γυμναστήρια , συγνώμη στην τσιμεντένια αυλή μας ήθελα να πω...)
Όπως και σε όλα τα σχολεία που είχαμε επισκεφτεί ως τότε η είσοδος ήταν κλειδωμένη και μας άνοιξαν από μέσα οδηγώντας μας στο γραφείο των καθηγητών, μια μεγάλη φωτεινή αίθουσα, περισσότερο πέρασμα των συναδέλφων. Οι παιδαγωγικές τους συναντήσεις γίνονται σε άλλη μεγάλη αίθουσα. Το πρόγραμμα στη συνέχεια περιελάμβανε παρουσιάσεις των τμημάτων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Comenius. Θεατρικά σκετς, χορωδία με φλογέρες και ηλεκτρονικές οπτικές συνθέσεις με εικόνες της περιοχής. Μέχρι και παιχνίδι αναγνώρισης προσώπων είχαν ετοιμάσει και μας κάλεσαν να συμμετάσχουμε και εμείς. Όλα ήταν εξαιρετικά, αποδεικνύοντας την εργασία που είχε προηγηθεί.
Αφήσαμε το σχολείο προκειμένου να επισκεφτούμε το γειτονικό Δημοτικό με το οποίο,όπως μάθαμε , συνεργάζονται στενά και δημιουργικά στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Συνάντηση με τη Διευθύντρια και στη συνέχεια μοισικοχορευτική παράσταση με εξαιρετικά ταλαντούχα νήπια και μικρούς μαθητές. Δροσιά, ενέργεια, πειθαρχία με προεξάρχουσα μια καταπληκτική δασκάλα, σοπράνο όπως μας είπαν αργότερα. Στον τελευταίο χορό συμμετείχαν και οι μεγάλοι, κάτι που δημιούργησε ωραίες αντιθέσεις, ψηλοί, ηλικιωμένοι με μικροκαμωμένους μαθητές. Η Gelly μας επισήμανε με έμφαση πως στο χορό συμμετείχαν οι Διευθυντές, η εξουσία, μαζί με τους «υποτελείς» μαθητές. Ένας πλούσιος μπουφές μας περίμενε καθώς έξω η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή, μεγαλώνοντας την κούραση που νιώθαμε. Το απόγευμα είχαμε το πρώτο worksession. ( Δυστυχώς τα μηνύματα που παίρναμε από Ελλάδα, ήταν ανησυχητικά. Μιλούσαν για μεγάλες διαδηλώσεις, για είσοδο διαδηλωτών στη Νομαρχία Λάρισας, για θύελλες που αρχίζουν να θερίζουν οι κυβερνώντες όπως μου έγραφε καλός μου φίλος. Αισθάνομαι λίγο περίεργα καθώς διαβάζω τα μηνύματα στη φωτεινή, μικρή και ήσυχη πόλη της Gravina.
Το worksession άρχισε το απόγευμα με ανταλλαγή δωρων και ανάλυση του προγράμματος και των επιδιωκόμενων στόχων παρουσία του Διευθυντή του σχολείου, μάλλον περισσότερο απόμακρου απ' ότι είχαμε συνηθίσει στις άλλες συναντήσεις. Αν και είχαμε ετοιμαστεί σχετικά δεν έγινε συζήτηση για την αξιολόγηση του προγράμματος, των όσων είχαμε επιτύχει ως τότε. Εντυπωσίασαν τα κόμικ, το δικό μας και των Ισπανών, αλλά και μια εξαιρετική παρουσίαση της χλωρίδας και πανίδας της Αστούρια που είχαν επιμεληθεί οι Ισπανοί συνάδελφοι με τους μαθητές τους.
Μετά το τέλος της συνάντησης, πήγαμε στο ξενοδοχείο και ακολούθως κάναμε μια βόλτα στην αγορά της σύγχρονης πόλης της Gravina. Λίγα ψώνια και κατάληξη το βραδάκι σε μια μικρή χασαποταβέρνα στο πάνω τμήμα της πόλης. Καταγράφω με κάθε επιφύλαξη για λάθη τις τοπικές λιχουδιές που δοκιμάσαμε: Μπρατσόλα, ινβoλτίνι, μπρουσκέτα, λουκάνικα, με κρασί και κουβεντούλα, η οποία ολοκλήρωνε με όμορφο τρόπο τη δεύτερη μέρα. Εντύπωση έκανε σε όλη την παρέα η επικοινωνία του γράφοντος με το Salvatore, καθώς ο μεν δεν γνώριζε Ιταλικά, ο δε δεν γνώριζε ελληνικά και αγγλικά. Οπότε η απορία όλων ήταν σε ποιά ακριβώς γλώσσα γινόταν η συνεννόηση. Οι καλοί συνάδελφοι αγνοούσαν την αλήθεια της ύπαρξης μιας παγκόσμιας βάσης επικοινωνίας με χρήση λόγου, κινήσεων και μορφασμών. Στην τηλεόραση η Ιντερ πανηγύριζε την κατάκτηση του κυπέλλου Ιταλίας μετά από ένα πολύ νευρικό παιχνίδι, καθώς εμείς ολοκληρώναμε το δείπνο μας. ( πρέπει να επισημάνω πως οι Ιταλοί της παρέας δεν συμπαθούν καθόλου την Ιντερ, αναφέροντας μάλιστα το στημένο παιχνίδι ίντερ-Λάτσιο)
H βραδιά δεν κύλησε καθόλου καλά καθώς όλα τα ιταλικά δίκτυα μετέδιδαν συνεχώς εικόνες καταστροφής από την Ελλάδα. Η τραγωδία στην τράπεζα Marfin δεν μπορούσε να κατανοηθεί με κανέναν τρόπο. Αισθάνεσαι πολύ άσχημα, νιώθεις περισσότερο πληγωμένος, όταν τα βλέπεις χιλιόμετρα μακριά παρατηρώντας την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συναδέλφων μας στο τραπέζι. Και τι να απαντήσεις; Πώς να τα ερμηνεύσεις, αφού ούτε και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς πρώτα να τα συνειδητοποιήσεις...
Επιστρέφοντας συναντήσαμε τα παιδιά στο δρόμο. Δεν φαίνονταν ιδιαίτερα χαρούμενα, αν και πρέπει να επισημάνω πως κατά τη γνώμη μου ο Λάζαρος και η Θεοδώρα προσπαθούσαν να προσαρμοστούν με επιτυχία. Ελπίζουμε αύριο να είναι μια άλλη μέρα, για όλους και στην Gravina και στην Ελλάδα.

Download:

FLV MP4 3GP

Gravina - 4η Συνάντηση Comenius ( 1η ημέρα 4/5/2010)

2010-07-30T13:03:00.017+03:00

Συναντηθήκαμε πολύ πρωί στο αεροδρόμιο, περάσαμε εύκολα τις σχετικές διαδικασίες και η Θεσσαλονίκη μας αποχαιρετούσε καθώς χανόμασταν μέσα στα λευκά σύννεφα. Η πτήση ήταν καλή, όχι όμως και η εξυπηρέτηση της alitalia με την οποία πετούσαμε. Αρκετά καθυστερημένος ο καφές με μόνη φωτεινή εξαίρεση τα εξαιρετικά μπισκοτάκια που τον συνόδευαν ( κάτι με al limone είχε μέσα η ονομασία τους)

Μια βροχερή Ρώμη δεν προϊδέαζε αίσια συνέχεια για το ταξίδι της ομάδας μας προς την Gravina. Η τέταρτη και τελευταία συνάντηση του προγράμματος Comenius μας περίμενε, όπως και τις άλλες ομάδες που συμμετείχαν σ' αυτό τη διετία 2008-2010. Με μικρή καθυστέρηση φτάσαμε στο Μπάρι, όπου μας περίμεναν η Μαριέλλα και ο Σαλβατόρε μαζί με δύο γονείς. Θερμό καλωσόρισμα, διαχυτικοί και εμφανώς χαρούμενοι οι Μαριέλα και Σαλβατόρε μας έκαναν να αισθανθούμε αρκετά όμορφα. Αυτό θα επιβεβαιώνονταν βέβαια αρκετές φορές στη συνέχεια.
Γιατρός παθολόγος, μητέρα τριών παιδιών με καλή γνώση των αγγλικών ήταν μια από τους γονείς που μας περίμεναν για να μας μεταφέρουν από το Μπάρι στη Gravina, μια απόσταση 60 περίπου χιλιομέτρων/ Ο δρόμος βαρυφορτωμένος από επιβατικά και φορτηγά
Προβολή μεγαλύτερου χάρτηδιέσχιζε αγροτικές και βιοτεχνικές ζώνες, ελαιώνες και πράσινα λιβάδια, φέρνοντάς μας στον προορισμό μας, στο κέντρο της πόλης, με πολλά στενά και σοκάκια. Τα παιδιά θα πήγαιναν στο σχολείο και εμείς θα τακτοποιούμασταν στο Β.Β Palazzo Sottile Meninni, ένα παλιό παλάτι που πρόσφατα ανακαινίστηκε, ώστε να λειτουργεί σαν μια μικρή πανσιόν. Ανοίγοντας τα στενά μεγάλα παράθυρα του δωματίου μου αυτό που άκουσα πρώτα ήταν μια συναυλία πουλιών σε έναν ορίζοντα όπου δέσποζαν τα απομεινάρια του παρελθόντος της Gravina.
Το μεσημέρι μας περίμεναν εκτός από τη Μαριέλλα και το Σλαβατόρε, η Τζέλυ, ο Πίνο, ο Φραντσέσκο και ένας ακόμη συνάδελφος του ιταλικού σχολείου. Γευματίσαμε μαζί στο Tracce, παλιό οινοποιείο, υπόσκαφο, μεταμορφωμένο σε ατμοσφαιρικό εστιατόριο το οποίο αποτέλεσε την πρώτη μας εμπειρία οπτική και γευστική της Gravina. Το κτίριο κατασκευάστηκε πιθανόν το 17ο αιώνα αξιοποιώντας προγενέστερη κατασκευή, μα οι γεύσεις του ήταν τωρινές, ανεπιτήδευτα απλές. Μας ενθουσίασαν με την ποιότητά τους, όπως και η θερμή ατμόσφαιρα της ομήγυρης που μας συνέδεε με αόρατα νήματα με τη Θεσσαλονίκη και τους δεσμούς που οικοδομήσαμε εκεί. Συζητώντας μάθαμε πως στη Gravina, ομιλείται μια τοπική διάλεκτος με συγκοπτόμενες τις λέξεις και κάπως βαριά προφορά, αντίστοιχες με τις διαλέκτους που και στην Ελλάδα διακρίνουμε σε αγροτικές περιοχές. Υπάρχουν επίσης πολλά οινοποιεία που παράγουν μια μοναδική ποικιλία που τη συναντούμε μόνο στη Gravina. Πηγαίνοντας προς το παλάτι μας για να ξεκουραστούμε συναντήσαμε τον υπεύθυνο ενός τοπικού μουσείου, ο οποίος με υπερηφάνεια μας ξενάγησε σε ένα υπόσκαφο με πολλές χρησεις κατά το διάβα των αιώνων, υδραγωγείο, οινοποιείο αλλά και λατομείο!
Το απόγευμα επισκεφτήκαμε μια τοπική βιοτεχνία παραγωγής των κεραμικών cola cola (σφυρίχτρες σε μορφή πουλιού με έντονα χρώματα) για την ακρίβεια μάλλον οικοτεχνία , καθώς οι εργαζόμενοι ήταν μια ηλικιωμένη κυρία με το σύζυγό της,ο οποίος βέβαια , όπως μας ενημέρωσε ο Πίνο, δεν βοηθάει και τόσο πολύ.
Tο βραδάκι στο Scuola Secondary 1o grado “Montemuro” είχαμε την επίσημη υποδοχή. Βαμένο πράσινο, καθαρό, με εργαστήρια και διαδραστικούς πίνακες και ένα υπέροχο γυμναστήριο, όπως είδαμε κατά τη ξενάγησή μας σ' αυτό, μας προσέφερε μια βραδιά με ιδιαίτερο το τοπικό πολιτιστικό στοιχείο. Το χορευτικό συγκρότημα Zjte χόρεψε με υπέροχες τοπικές ενδυμασίες πόλκα, ταραντέλα, βαλς, καντρίλια, χορούς όχι τόσο πολύπλοκους ως προς τα βήματα αλλά με συνεχείς εναλλαγές των σκηνών της χορευτικής δράσης με έντονη θεατρικότητα. Κοινό χαρακτηριστικό στοιχείο όλων των χορών το ερωτικό στοιχείο, η κοινωνική ενότητα, η ενέργεια, η φιλία.
Ένας ροδοκόκκινος ψηλός στρογγυλός παρουσιαστής μας πληροφορούσε για κάθε χορό με ενδιαφέροντα στοιχεία απευθυνόμενος στους επισκέπτες και ιδιαίτερα στην ελληνική αποστολή που στο ήμισυ μιλούσε καλά Ιταλικά ( οι γυναίκες, Χαρούλα και Ελένη). Η Χαρούλα, πρέπει να τονίσουμε έλαβε μέρος, εκπροσωπώντας μας επάξια, στο παιχνίδι του κρασιού.
Σε τι συνίσταται αυτό το τοπικό παιχνίδι; Με λίγα λόγια όμως μας είπαν μια παρέα αρχίζει να πίνει με το ίδιο ποτήρι ( βέβαια έτσι γινόταν παλιά, πού να βρεις το κουράγιο να πιείς από το ίδιο ποτήρι σήμερα με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις μάλιστα καλά!)εις υγείαν ενός διαφορετικού κάθε φορά προσώπου και στο τέλος μετά από αρκετές γύρες του ποτηριού πίνουν εις υγείαν όλων των παρευρισκομένων.
Στο χορό που ακολούθησε πήραμε μέρος όλοι μας, θέλοντας και μη, ενώ οι μάλλον βαριεστημένοι και κουρασμένοι μαθητές μας αναθάρρησαν καταγράφοντας ηλεκτρονικά τις χορευτικές επιδόσεις των καθηγητών τους! ( ελπίζω να μην κυκλοφορήσει σχετικό βίντεο στο διαδίκτυο, θα είναι αρκούντως διασκεδαστικό!)
Αρκούδα που χορεύει θέλει και να φάει (sic), οπότε οι φοκάτσιες όλων των τύπων που μας περίμεναν μαζί με τα γλυκά αποτέλεσαν το δείπνο που είχαν ετοιμάσει οι γονείς των μαθητών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα για μας. Μετά από αίτημα των παιδιών προσπαθήσαμε να κλείσουμε έναν αγώνα βόλεϊ για την επόμενη μέρα, αλλά με βάση το πρόγραμμα θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί.
Όταν πήραμε το δρόμο της επιστροφής είχε αρχίσει να βρέχει σιγανά στους φωτισμένους, έρημους δρόμους της πόλης. Σε κάποιες λιγοστές καφετέριες και πιτσαρίες που είχαν κόσμο καπνιστές κάπνιζαν το τσιγάρο τους έξω, λόγω της απαγόρευσης που καλώς ισχύει σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και στην Τουρκία, εκτός από την δική μας! Στα στενά και στις πλατείες που περάσαμε περπατώντας μας ακολουθούσαν εκτός από τους ίσκιους μας οι μουσικές, οι γεύσεις μα πάνω απ’ όλα το θερμό καλωσόρισμα των οικοδεσποτών μας.

Indian summer

2010-07-29T17:29:00.008+03:00

Τι καλοκαίρι κι αυτό; Δε συμφωνείτε; Με απεργίες, καύσωνες, αιτήματα συνταξιοδότησης που προκαλούν πονοκεφάλους στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και Δια βίου αμάθειας , με αγωνία και έντονη ανασφάλεια για το επερχόμενο Φθινόπωρο τι μας έλειπε, για σκεφθείτε λίγο...
Αυτό που μας έλειπε ήταν μια μεγαλειώδη προσπάθεια εν μέσω του θέρους να πειστούμε όλοι για την αλήθεια της ρήσης " η βλακεία είναι ανίκητη". Τώρα θα μου πείτε, τι έπαθε αυτός μεσημεριάτικα και γράφει στο αραχνιασμένο ιστολόγιό του τις παραπάνω γραμμές και θα σας απαντήσω με ένα copy paste από τις ανακοινώσεις της Υπουργού Περιβάλλοντος (!!!) κ. Μπιρμπίλη για το σχέδιο ανάπλασης της Θεσσαλονίκης.

"Η επιβαρυμένη περιοχή που περιβάλλεται από τις οδούς Αγγελάκη, Εγνατία, Δωδεκανήσου και Νίκης- Παλιά παραλία ασφυκτιά περιβαλλοντικά, πολεοδ ομικά και κυκλοφοριακά. Για το λόγο αυτό στην υποπεριοχή που ορίζεται από τις οδούς Π. Μελά - Τσιμισκή - Πλ. Ελευθερίας - Νίκης, θα αποτραπεί η διέλευση στα Ι.Χ. και ειδική κυκλοφοριακή μελέτη θα προβλέπει να χρησιμοποιούνται Μέσα Μαζικής μεταφοράς και ταξί και να υπάρχουν οι κατάλληλες προβλέψεις, ενώ θα γίνεται συνεπής έλεγχος της φορτοεκφόρτωσης για την προμήθεια των καταστημάτων. Ο στόχος θα επιτευχθεί με τη πεζοδρόμηση της παλιάς παραλίας, όταν έχει ολοκληρωθεί το έργο της υποθαλάσσιας αρτηρίας. "

Καταλάβατε τώρα; Αυτό το εκπληκτικής ανοησίας έργο, που πιστεύαμε πως είχε επιτέλους ναυαγήσει στα καθαρά νερά του Θερμαϊκού, επανέρχεται στοιχειώνοντας το μεσημέρι μας και τις επόμενες ημέρες. Μακάρι να κάνω λάθος λόγω υπερβολικά γρήγορης ανάγνωσης και αντίδρασης. Αλλιώς εκτός από σοφότεροι πρέπει να γίνουμε και απείρως περισσότερο αποτελεσματικοί για να διαφυλάξουμε τη λογική και το μέλλον της ζωής μας σ' αυτή την πόλη.

Υ.Γ. 1. 'Οχι, δεν αναφέρεται τίποτα για το μέλλον των στρατοπέδων!!!
2. Να μη ξεχάσω. Υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων είναι ο κ. Μαγκριώτης και φυσικά παρίστατο και έκανε κι' αυτός τις δηλώσεις του ....
3. Αυτή η μικρή αναφορά στην υποθαλάσσια περιέργως απουσιάζει από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία!!!

Το σχολείο μας στο Πεκίνο

2010-06-24T22:18:00.003+03:00

Και ένα κόμικ για την περιπέτειά μας στο Πεκίνο!

Δράσεις της περιβαλλοντικής ομάδας μας

2010-06-22T00:15:00.004+03:00

Οι φετινές μας δράσεις σε μορφή κόμικ. Σενάριο, φωτογραφίες, υλοποίηση της Περιβαλλοντικής μας ομάδας.

Πατρίς - Θρησκεία - Ηρακλής (!)

2010-06-21T23:39:00.008+03:00

"Να σημειωθεί ότι στην πορεία εθεάθησαν αρκετοί που κρατούσαν σημαίες των Σκοπίων, καθώς είναι γνωστή η "προειδοποίηση" των οπαδών της ομάδας της Θεσσαλονίκης ότι αν δεν εγκριθεί η αίτηση αδειοδότησης της, θα επιδιώξουν να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της γείτονας χώρας ως ένδειξη διαμαρτυρίας."

Στα επεισόδια που έγιναν σήμερα κατά τη διάρκεια μιας ακόμη πορείας των οπαδών του Ηρακλή για το γνωστό θέμα της αδειοδότησης συνέβη κι αυτό που κατέγραψε η δημοσιογραφική πένα πιο πάνω. Ποιό είναι το οξύμωρο; Οι σημαίες της γειτονικής χώρας ανέμισαν στην πλατεία Αριστοτέλους στην οποία πριν μερικά χρόνια εκατομμύρια πολιτών και ίσως ανάμεσά τους και αυτοί που σήκωσαν τις συγκεκριμένες σημαίες είχαν διατρανώσει την πίστη τους στο αυτόνόητο. "Η Μακεδονία είναι ελληνική"
Μερικά χρόνια αργότερα, με την κρίση να έχει εγκατασταθεί μόνιμα πια στην καθημερινότητά μας, λαμβάνοντας κατά περίπτωση και άλλα χαρακτηριστικά επίθετα, κοινωνική, πολιτική, οικονομική, θεσμική, πολιτισμική, εκπαιδευτική, ερωτική, νομίζω πως ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, μια μη απόφαση, μια απόφαση που αποτελούσε απλά μια δήλωση της επιθυμίας να εφαρμοστούν επιτέλους νόμοι και διατάξεις που αφορουν το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, οδήγησε μάλλον εύκολα στη λήθη και στην σκιά μιας σημαίας που τότε θεωρήθηκε αιτία όλων των δεινών.
Το πιο πιθανό να συμβεί σ΄αυτη την υπόθεση είναι και το πιο χαρακτηριστικό της παθογένειας που έχει οδηγήσει σε όσα βιώνουμε όλοι καθημερινά. Με επιχειρήματα του τύπου " όλοι το ίδιο κάνουνε", "από εμάς θα ξεκινήσει η εφρμογή του νόμου", "νόμος έιναι το δίκαιο του οπαδού", "το αθηναϊκό κράτος και η λεβεντογέννα Θεσσαλονίκη", " πρέπει να επέμβει η δικαιοσύνη γιατί αυτές οι αποφάσεις είναι ύποπτες ( Ψωμιάδης!)", με αγαστή συνεργασία πολιτικών, πολιτικάντηδων, δημοσιογράφων και δημοσιογραφίσκων, παραγόντων του πιο ξεφτιλισμένου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ευρώπης και θεσμικών οργάνων που έχουν ξεχάσει εδώ και καιρό ποιόν ακριβώς θεσμό υπηρετούν, ο Ηρακλής μάλλον θα πάρει την άδεια συμμετοχής στο νέο πρωτάθλημα. Η λογική και το δίκαιο όμως θα απουσιάσουν για μια ακόμη φορά.

Υ.Γ. 1. Για να καταλάβετε πόσο υποκριτικά και υστερόβουλα κρίνονται τα λόγια των πολιτικών (;) του τόπου μας σας παραθέτω σχόλιο ενός οπαδού:
"Καλά κρασιά Παναγιώτη !!!!
Τώρα θυμήθηκες τον ΗΡΑΚΛΗ μας?
Αλλά ο ΠΛΕΟΝ απαράδεκτος είναι ο Βασιλάκης, ο έτερος της παρέας.
Σήμερα βγήκε και είπε 2 κουβέντες, έτσι για να πει κάτι.
ΜΑΥΡΟ στις εκλογές και στους 2 ! "

2. Να ξεκαθαρίσω πως αυτό που πρεσβεύω είναι η απόλυτη εφαρμογή των ίδιων κανόνων για όλους όσους συμμετέχουν είτε σε ένα πρωτάθλημα, είτε στην πολιτική και οικονομική σκηνή του φτωχού πλην τίμιου(!) αυτού τόπου.

Ημερίδα

2010-05-28T09:22:00.003+03:00

Κείμενο της συνάντησης: Θέσεις – προτάσεις

2010-05-28T09:12:00.002+03:00

Τα μέλη των Παιδαγωγικών Ομάδων (Π.Ο.) των ΚΠΕ που συναντήθηκαν στο Λαγκαδά στις 14 και 15 Μαΐου 2010, αφού έλαβαν υπόψη τους
α) τα κείμενα διεθνών συναντήσεων, αποφάσεων, διασκέψεων για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση,
β) τη στρατηγική της UNECE για την αειφόρο ανάπτυξη,
γ) το κοινοτικό και εθνικό δίκαιο (συνταγματική αναθεώρηση 2001 για την αειφορία )
δ) τα πορίσματα της Διαβούλευσης των ΚΠΕ στις 15, 16 Απριλίου 2008
ε) τα κείμενα της ΠΕΕΚΠΕ,
συμφώνησαν στις παρακάτω θέσεις και προτάσεις:

1)Η περιβαλλοντική παιδεία, περιβαλλοντικός εγγραματισμός αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας, δικαίωμα και ευθύνη του πολίτη.

2)Η κάθε θεωρία, δράση και πράξη της Π.Ο. των Κ.Π.Ε. οφείλει να στηρίζεται, να καλλιεργεί, να αναδεικνύει, να προτάσσει και να διαχέει τους κανόνες, τις αρχές και τις αξίες της αειφορίας.

3)Κοινή διαπίστωση μας είναι ότι ο θεσμός των ΚΠΕ αποτελεί περιβαλλοντική, κοινωνική και εκπαιδευτική αναγκαιότητα έχοντας αποδείξει την αξία και την προσφορά του στην εκπαίδευση και στην τοπική κοινωνία. Θεωρούμε επιβεβλημένη την ενίσχυση της λειτουργίας και ανάδειξης κάθε ΚΠΕ και προτείνουμε την εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας την επόμενη διετία προκειμένου να καθοριστεί η περιβαλλοντική, κοινωνική και εκπαιδευτική του ταυτότητα.

4)Τα ΚΠΕ να αποτελούν εκπαιδευτικές δομές ειδικού τύπου με παιδαγωγικό, επιμορφωτικό και δημόσιο χαρακτήρα και να επιτελούν το έργο της εκπαίδευσης για την αειφορία προτάσσοντας κάθε ενέργεια και δράση που έχει στόχο την βιωσιμότητα της τοπικής κοινωνίας. Προσφέρουν ως κύριο έργο τους προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης- εκπαίδευσης για την αειφορία σε μαθητές (σχολεία). Επιμορφώνουν εκπαιδευτικούς καθώς και άλλες κοινωνικές ομάδες, παράγουν εκπαιδευτικό υλικό, υλοποιούν έρευνα, συντονίζουν θεματικά δίκτυα και οργανώνουν τοπικές και διεθνείς συνεργασίες στο πλαίσιο της εκπαίδευσης για την αειφορία.

5)Οι υποδομές να καλύπτουν τις ανάγκες της απρόσκοπτης λειτουργίας κάθε ΚΠΕ. Το Υπουργείο Παιδείας με κάθε εμπλεκόμενη υπηρεσία ή φορέα του οφείλει να εξασφαλίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το ανωτέρω και προς πραγματοποίηση των σκοπών της εκπαίδευσης για την αειφορία και του σχεδίου δράσης του Υπουργείου για το «Νέο σχολείο:Πρώτα ο μαθητής».

6)Επίσης είναι αναγκαίο να τηρούνται οι συμβατικές υποχρεώσεις μεταξύ των συμβεβλημένων μερών (ΟΤΑ-ΕΙΝ) που διέπουν την λειτουργία των ΚΠΕ αναφορικά με τα κτίρια, τις υποδομές και λοιπές υποχρεώσεις.

7)Ο αριθμός των μελών της Π.Ο. κάθε ΚΠΕ οφείλει να είναι το λιγότερο 5 εκπαιδευτικοί με αύξηση του αριθμού τους ανάλογα με το προσφερόμενο έργο και την ταυτότητα του κάθε ΚΠΕ, με διαδικασία επικαιροποίησης κάθε 4 χρόνια. Σε κάθε περίπτωση ο αριθμός των μελών των Π.Ο. να διατηρηθεί ως έχει στα ΚΠΕ που λειτουργούν σήμερα. Η κάθε διαδικασία που αφορά την τοποθέτηση μελών των Π.Ο. να είναι τέτοια που να διασφαλίζει την αξιοκρατική επιλογή και να αναδεικνύει την εμπειρία στο διδακτικό αντικείμενο.

8)Τα ΚΠΕ ως εκπαιδευτικές δομές να λειτουργούν ακολουθώντας το ωράριο λειτουργίας των σχολικών μονάδων. Τα μέλη της Π.Ο. να λογίζονται ως εκπαιδευτικά στελέχη ενταγμένα στην πυραμίδα της διοίκησης που ασκούν διοικητικό, καθοδηγητικό και παιδαγωγικό έργο για το οποίο και να αμείβονται και μοριοδοτούνται ανάλογα. Σε κάθε ΚΠΕ να ορίζεται Διευθυντής και Υποδιευθυντής με αντίστοιχες υποχρεώσεις και προνόμια. Τέλος για την άσκηση του έργου αυτού όταν προσφέρεται εργασία εκτός ωραρίου να αμείβεται υπερωριακά σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις του εργατικού δικαίου.

9)Για την απρόσκοπτη λειτουργία των ΚΠΕ απαιτείται η επαρκής και συνεχής χρηματοδότηση τους από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους .

10)Να τροποποιηθεί η δομή των ΤΔΚΠΕ με ενίσχυση της λειτουργίας τους και επικαιροποίηση της εμβέλειάς τους σε περιφερειακό επίπεδο.

Σημείωση αναρτώντος: Γνωρίζετε πως οι προσωπικές μου θέσεις είναι αρκετά διαφορετικές, αλλά βασική αρχή της αειφορίας είναι η συνεννόηση, η συναίνεση, η συμφωνία μέσα από μια διαδικασία διαρκούς σύνθεσης των αντιτιθέμενων απόψεών μας. Επιτέλους κάποτε η θεωρία μας πρέπει να συναντήσει τις πράξεις μας!

Αμφιβολίες...

2010-05-28T08:06:00.005+03:00

...όχι πολλές, αλλά σίγουρα επαρκείς να δημιουργήσουν ένα μεγάλο κενό στην επικοινωνία μέσω του blog. Πρόσφατα οργανώσαμε στο Λαγκαδά μια συνάντηση Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Βόρειας Ελλάδας, στην οποία τελικά συμμετείχαν 17 Κ.Π.Ε. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας για το θεσμό των Κέντρων, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα σε σχέση και τη μελλοντική θεσμική τους εξέλιξη με ορίζοντα ένα άλλο σχολείο, μιαν άλλη εκπαίδευση περισσότερο κοντά στις αρχές της εκπαίδευσης για την αειφορία, που βαυκαλιζόμαστε πως πρεσβεύουμε.

Ήταν ένα πολύ γόνιμο και ουσιαστικό διήμερο στο οποίο καταλήξαμε σε ένα κοινό πλάισιο αρχών και θέσεων, αντιπροσωπευτικό των ελπίδων μας για το μέλλον. Καλά θα μου πείτε, πού είναι οι αμφιβολίες;

Για την προπαρασκευή τη συνάντησης αποφασίσαμε να οργανώσουμε ένα ηλεκτρονικό forum κατάθεσης θέσεων, απόψεων, προτάσεων και διαλόγου, το οποίο ευελπιστούσαμε να λειτουργήσει προς την κατέυθυνση της καλύτερης προετοιμασίας της συνάντησης, αλλά και στη δημιουργία ευνοϊκών προϋποθέσεων για μια ευρύτερη συναίνεση στη διατύπωση των τελικών μας προτάσεων.

Το στησαμε, άλλωστε είναι τόσο εύκολο πια να δημιουργήσεις ηλεκτρονικές συζητήσεις, και αναμέναμε τη συνέχεια. Αν εξαιρέσουμε τα δικά μας κείμενα, με τα οποία θέλαμε και να ενημερώσουμε για τις θέσεις μας αλλά και να προκαλέσουμε την έναρξη του διαλόγου, είχαμε δύο μόλις παρεμβάσεις. Η μια μάλιστα εντελώς ασυνάρτητη, εκτός θέματος και απαξιωτική.

Προσθέστε σ' αυτήν την εμπειρία, την απορία μου για την πραγματική επικοινωνία που προσφέρουν κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook ( το βαριέμαι απίστευτα! ), την απουσία από την blogόσφαιρα καλών μου φίλων που σταμάτησαν τις αναρτήσεις και αν λάβουμε υπόψη μας και τη σχετική κούραση που μας πιάνει όλους προς το τέλος του σχολικού έτους, θέλουμε πολύ να εγκαταλείψουμε αγαπημένες μας συνήθειες, όπως η επικοινωνία μέσω ενός blog;

Θεωρώ πάντως υποχρέωσή μου να αναρτήσω τις επόμενες ημέρες την περιγραφή των όσων κάναμε στην τέταρτη και τελευταία συνάντηση του προγράμματος Comenius στο οποίο συμμετείχαμε τη διετία 2008-2010.

Έγινε στη μικρή πόλη του Ιταλικού νότου Gravina και πιστεύω πως ολοκλήρωσε με επιτυχία μια πορεία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι μαθητές της Περιβαλλοντικής ομάδας, αρκετοί συνάδελφοι του σχολείου, γονείς και φορείς της τοπικής κοινωνίας. Δεν ξέρω, αν όσα σας περιέγραψα ως τώρα από τις δράσεις μας στο Comenius και όσα ακολουθήσουν, συνδέονται έστω και λίγο με τα χαρακτηριστικά του "Νέου σχολείου" που οραματίζονται η Υπουργός μας και οι πολυπληθείς συνεργάτες της, αλλά για μας άνοιξαν νέους δρόμους, δείχνοντάς μας πόσο στραβά αρμενίζαμε και συχεζουμε να αρμενίζουμε!

7η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

2010-04-22T22:13:00.004+03:00

Για μια ακόμη χρονιά η πιο επιτυχημένη έκθεση βιβλίου στη χώρα μας ανοίγει τις πύλες της. Από τις 22 έως τις 25 Απριλίου οι βιβλιόφιλοι και μη επισκέπτες της έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν:

συναντήσεις ελλήνων και ξένων συγγραφέων - παρουσιάσεις βιβλίων
αφιερώματα
επαγγελματικά σεμινάρια, συνέδρια
παράλληλες εκδηλώσεις μέσα στην πόλη

Τα Κ.Π.Ε. της Κεντρικής Μακεδονίας συμμετέχουν και φέτος με κοινή παρουσίαση των δραστηριοτήτων και του εκδοτικού τους έργου. Το Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού θα είναι εκεί και σας προσκαλεί να έρθετε να γνωριστούμε. Τη φετινή χρονιά μάλιστα οργανώνουμε στην Εφηβική Γωνιά της Έκθεσης, στο περίπτερο 13, την Παρασκευή 23 Απριλίου 17.00-18.00 μ.μ., ανοικτή συζήτηση περιβαλλοντικών ομάδων από τέσσερα σχολεία με θέμα:
" Το μέλλον μας είναι σήμερα, στο κέντρο το περιβάλλον."
Οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων:
2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης
1ο Γενικό Λύκειο Συκεών
3ο Γενικό Λύκειο Αμπελοκήπων
Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ.
συζητούν για το σχολείο και την εκπαίδευση με αφετηρία τα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής και το βλέμμα στο μέλλον. Σας περιμένουμε όπως και ένας ολόκληρος μαγευτικός κόσμος που μόνο τα βιβλία μπορούν να δημιουργούν. Η φετινή έκθεση να μη το ξεχάσουμε έχει ως τιμώμενη χώρα την Κίνα.

Παρελάσεις...μίσους

2010-03-30T18:32:00.008+03:00

Σε παλαιότερο post γράφαμε τους λόγους για τους οποίους πιστεύουμε πως πρέπει να συνεχιστούν οι μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις. Η πρόσφατη παρέλαση της 25ης Μαρτίου πανηγυρικά προσέθεσε ακόμη έναν λόγο. Για να πληροφορούμαστε όλοι όσοι είμαστε εκτός στρατεύματος τις ιδέες και τις απόψεις των στρατευμένων μας, ιδιαίτερα των ανθρώπων που στελεχώνουν τις Ειδικές δυνάμεις του στρατού μας. Όπως αυτές εμφατικά ακούστηκαν με βροντερή φωνή στο κέντρο της Αθήνας, φέρνοντας ρίγη ανατριχίλας σε όλους τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες. Αν αυτός είναι ο στρατός μας, αν αυτές είναι οι ιδέες του και οι ιδέες αυτών που τον διοικούν, τότε πρέπει πράγματι να αναρωτηθούμε όχι μόνο για την εποχή που ζούμε, αλλά κυρίως για τις εποχές που έρχονται.

Πρόσέξτε στο βίντεο που κατέγραψε τη σκηνή τους θεατές που χειροκροτούν τα μισάνθρωπα, ρατσιστικά, κηρύγματα μίσους και απανθρωπιάς των ανθρώπων που όπως ισχυρίζονται είναι ταγμένοι στη σημαία και στο σταυρό!

Τα ΚΠΕ στο σταυροδρόμι της κρίσης (3)

2010-03-26T12:38:00.005+02:00

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μετατροπή των αστικών ΚΠΕ σε Πειραματικές Μονάδες Εκπαίδευσης για την Αειφορία και την Καινοτομία (ΠΜΕΑΚ). Σε κάθε Περιφέρεια διατηρούνται ορισμένα ΚΠΕ Περιφερειακού τύπου ως Μονάδες Υπαίθριων Δραστηριοτήτων (ΜΥΔ). Θεσμικά και οι δύο μονάδες εντάσσονται στο Υπουργείο Παιδείας, Διαβίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και ενισχύονται οικονομικά από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ανάλογα με το παρεχόμενο έργο.
Τόσο η διαμόρφωση του κτιρίου της ΠΜΕΑΚ, όσο και ο υλικοτεχνικός του εξοπλισμός προσδιορίζονται από τα χαρακτηριστικά της αειφορίας και τη καινοτομίας.
Διαμόρφωση αναλυτικών προγραμμάτων και εκπαιδευτικού υλικού σε επίπεδο Περιφέρειας για τις ΠΜΕΑK με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αλλά και τις αρχές της ολιστικής προσέγγισης, της ομαδοσυνεργατικής-βιωματικής μάθησης, της σύνδεσης θεωρίας και πράξης, της ανάπτυξης του κριτικού λόγου και της αξιοποίησης των Νέων Τεχνολογιών.
Η Παιδαγωγική ομάδα των ΠΜΕΑΚ (Π.Ο. ΠΜΕΑΚ) αποτελείται από εκπαιδευτικούς με αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, επιλέγεται για χρονικό διάστημα όχι μικρότερο της εξαετίας και αποτελεί το κυρίαρχο όργανο διοίκησης της ΠΜΕΑΚ. Ο Συντονιστής της Π.Ο (ΣΠΟ) συντονίζει, συνθέτει και εκφράζει την πολιτική της Παιδαγωγικής Ομάδας συνεπικουρούμενος από Συντονιστές επιμέρους τομέων όπως: Επιμόρφωσης, Εκπαιδευτικού σχεδιασμού, Σχολικής ζωής, Αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και της μονάδας. Οικονομικά και γραφειοκρατικά ζητήματα αποτελούν ευθύνη της Γραμματείας της ΠΜΕΑΚ που στελεχώνεται με μόνιμο διοικητικό προσωπικό και επικουρεί το έργο της Π.Ο. ΠΜΕΑΚ.
Ως ωράριο λειτουργίας καθορίζεται το ωράριο των Πειραματικών Σχολικών Μονάδων, ορίζονται αυξημένα θεσμικά και οικονομικά κίνητρα για τα μέλη της Π.Ο. ΠΜΕΑΚ και αποζημιώνονται υπερωριακά για προσφορά έργου εκτός ωραρίου.
Θεσμικό ρόλο στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της ΠΜΕΑΚ διαθέτει το Συμβούλιο των μαθητών της (Σ.Μ ΠΜΕΑΚ) που εκλέγεται με αρμοδιότητες συνεργασίας και συνδιαμόρφωσης της σχολικής ζωής της ΠΜΕΑΚ.
Το Τοπικό συμβούλιο της ΠΜΕΑΚ (Τ.Σ ΠΜΕΑΚ) αποτελείται από εκπροσώπους των γονέων, της Π.Ο., του Δήμου, της Νομαρχίας, της Περιφέρειας, του Πανεπιστημίου και κινήσεων πολιτών και έχει συντονιστικό χαρακτήρα ως προς το διοικητικό κομμάτι και συμβουλευτικό ως προς τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού έργου της ΠΜΕΑΚ.
Εκπαιδευτικές επισκέψεις σχολικών μονάδων της Περιφέρειάς τους δέχονται μόνο οι Μονάδες Υπαίθριων Δραστηριοτήτων (ΜΥΔ) οι οποίες και καθορίζουν σε συνεργασία με τις ΠΜΕΑΚ και τις σχολικές μονάδες τη μορφή και το περιεχόμενο της επίσκεψης.
Οι ΠΜΕΑΚ υλοποιούν δίκτυα συνεργασίας με σχολικές μονάδες με μορφή και περιεχόμενο που καθορίζονται με την έναρξη κάθε εκπαιδευτικού έτους σε συνεργασία με το Μαθητικό και Τοπικό Συμβούλιο και συνεργαζόμενους φορείς. Τα δίκτυα αυτά είναι τοπικά και περιφερειακά, διακρίνονται σε βραχυχρόνια και μακροχρόνια και επιτελούν, εκτός από τους άλλους σκοπούς που τίθενται κάθε φορά, το ρόλο της διάχυσης του εκπαιδευτικού έργου των ΠΜΕΑΚ στις άλλες σχολικές μονάδες.
Το επιμορφωτικό έργο των ΠΜΕΑΚ διακρίνεται σε βραχυχρόνιο και μακροχρόνιο, αποκτώντας και ξεκάθαρο ερευνητικό περιεχόμενο. Διακρίνεται επίσης σε βιωματικό και ηλεκτρονικό ανάλογα με τον τρόπο υλοποίησής του. Για τον σκοπό αυτό η Π.Ο. ΠΜΕΑΚ σε συνεργασία με το Τ.Σ ΠΜΕΑΚ καθορίζει το πλαίσιο, το χρονοδιάγραμμα, το περιεχόμενο και τους αποδέκτες του επιμορφωτικού της έργου. Διαμορφώνεται πλατφόρμα ανοιχτής (εξ’ αποστάσεως) εκπαίδευσης για συνεχή και ασυνεχή προσφορά επιμορφωτικού έργου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο και άλλους σχετικούς φορείς. Με τη μεθοδολογία της έρευνας δράσης αξιολογούνται και αναδιαμορφώνονται ανάλογα τα επιμορφωτικά προγράμματα της ΠΜΕΑΚ.
Γενικότερα η αξιολόγηση μονάδας και εκπαιδευτικού έργου είναι μια συνεχή διαδικασία κατά της διάρκεια της σχολικής χρονιάς και διενεργείται από την Π.Ο. ΠΜΕΑΚ με ευθύνη του Συντονιστή Αξιολόγησης σε συνεργασία με το Μαθητικό Συμβούλιο, το Τοπικό Συμβούλιο και επιστημονική καθοδήγηση από τα Παιδαγωγικά Τμήματα του Πανεπιστημίου.
Από την αρχή του εκπαιδευτικού έτους η Π.Ο. ΠΜΕΑΚ σε συνεργασία με το Σ.Μ ΠΜΕΑΚ και το Τ.Σ ΠΜΕΑΚ καθορίζει το πλαίσιο, τη μορφή και το περιεχόμενο των τοπικών δράσεων της ΠΜΕΑΚ. Εκτός από τους στόχους που θα τίθενται κάθε φορά ο κύριο ρόλος τους θα είναι η διάχυση του εκπαιδευτικού έργου της ΠΜΕΑΚ στην τοπική κοινωνία και η βελτίωση της ποιότητα ζωής των πολιτών.

Οι προτάσεις που κατεγράφησαν ως τώρα δεν μπορούν φυσικά να καλύψουν όλα τα ζητήματα λειτουργίας των ΚΠΕ με τη μορφή που προτείνεται. Σε γενικές όμως γραμμές προβάλλουν την εικόνα που κατά τη γνώμη μας οφείλει να χαρακτηρίζει τη νέα εποχή που θα αρχίσει ή μάλλον πρέπει να αρχίσει για το θεσμό. Με όσα προηγήθηκαν απαντάται επίσης το ερώτημα για τη θέση της Εκπαίδευσης για την Αειφορία στο εκπαιδευτικό σύστημα τα χρόνια που έρχονται.
Το ιδεατό θα είναι η πλήρης ενσωμάτωση των αρχών και αξιών της αειφορίας στην τυπική και άτυπη εκπαίδευση, όπως αυτό θα επιδιωχθεί και στο βαθμό που θα επιτευχθεί, στις Πειραματικές Μονάδες Εκπαίδευσης για την Αειφορία και την Καινοτομία. Ούτε η καθιέρωση της ευέλικτης ζώνης, ούτε η μετατροπή της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε ενταγμένο στο ωρολόγιο πρόγραμμα μάθημα απαντούν στις προκλήσεις και τις ανάγκες της εποχής μας.
Η λειτουργία των ΠΜΕΑΚ θα δώσει το απαραίτητο υπόβαθρο και κυρίως τη δημιουργική ώθηση να επιτευχθεί σε ικανό χρονικό διάστημα η ενσωμάτωση των αρχών της αειφορίας στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Υ.Γ. Σχόλια, σκέψεις, προτάσεις, κριτική δεν είναι απλά ευπρόσδεκτα, επιβάλλονται!

Τα ΚΠΕ στο σταυροδρόμι της κρίσης (2)

2010-03-26T12:34:00.002+02:00

ΘΕΣΕΙΣ

Με βάση όσα αναφέρθηκαν στο προηγούμενο post, η πρώτη θέση για το μέλλον των ΚΠΕ πρέπει να συνδέει αναπόσπαστα το ΚΠΕ με τις σχολικές μονάδες. Αυτό σημαίνει και νομική κατοχύρωση των ΚΠΕ ως μονάδων του Υπουργείου Παιδείας, δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων. Το ΚΠΕ αποκτά το ρόλο ενός ειδικού σχολείου υλοποίησης καινοτόμων δράσεων με προοπτική την ενσωμάτωσή τους στη σχολική διαδικασία. Με οδηγούς την ολιστική προσέγγιση, τις εποικοδομητικές παιδαγωγικές θεωρίες, τη σύνδεση θεωρίας και πράξης, την κριτική ενσωμάτωση των Νέων Τεχνολογιών, τις αρχές και αξίες της αειφορίας το ΚΠΕ αποκτά ένα σταθερό παιδαγωγικό δυναμικό και ένα προοδευτικά εξελισσόμενο στην πορεία της σχολικής χρονιάς εκπαιδευτικό έργο.
Αυτή η εξέλιξη θα του προσφέρει τη δυνατότητα του παιδαγωγικού σχεδιασμού βάσει των αναλυτικών προγραμμάτων και συνθηκών της τάξης, της πειραματικής εφαρμογής, ανατροφοδότησης και αξιολόγησης με πραγματικά δεδομένα επικυρωμένα στο χώρο και το χρόνο της συλλογής τους. Με τον τρόπο αυτό η Εκπαίδευση για την αειφορία θα ξεφύγει από το στενό χωρικά και χρονικά πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΚΠΕ και των βραχύβιων σχολικών προγραμμάτων πλέοντας μέσα στα κύματα της σχολικής ζωής σε ανοικτούς ορίζοντες και νέους προορισμούς και επηρεάζοντας βαθύτερα, ουσιαστικότερα, μονιμότερα τη σχολική πραγματικότητα.
Η δεύτερη θέση αναδεικνύει τη σημασία της αποκεντρωτικής δομής, της περιφερειακής οργάνωσης και της δημοκρατικής λειτουργίας σε αντίθεση με την υπάρχουσα συγκεντρωτική, γραφειοκρατική διάρθρωση με διαχειριστική συμμετοχή της περιφερειακής διοίκησης και ιεραρχικά προσδιορισμένη λειτουργία των ΚΠΕ. Με τον τρόπο αυτό κάθε Περιφέρεια διαθέτει ΚΠΕ με συγκεκριμένη φυσιογνωμία και χαρακτηριστικά συνδεόμενα με τις συνθήκες κάθε περιοχής.
Η θέση αυτή σημαίνει επίσης πως οι Παιδαγωγικές ομάδες των ΚΠΕ αποκτούν βαρύνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού έργου του ΚΠΕ και γενικότερα της εκπαιδευτικής πολιτικής του με συντονιστικό και συμβουλευτικό ρόλο των Υπευθύνων Παιδαγωγικών Θεμάτων της Περιφέρειας. Όπως επίσης και ουσιαστικό ρόλο των μαθητών, γονέων και της τοπικής κοινωνίας στην εκπαιδευτική ζωή. Η δημοκρατική λειτουργία δεν πρέπει να αποτελεί απλώς μια έννοια ενταγμένη στην σκοποθεσία του ΚΠΕ, αλλά καθημερινή πραγματικότητα μέσα από τις αντιθέσεις και τις αναπόφευκτες συγκρούσεις που θα καθιστά την αειφορία απτή και όχι νεφελώδη επιδίωξη, ειλικρινής πρόθεση και όχι όχημα εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων.
Η σύνδεση του έργου του ΚΠΕ με την τοπική κοινωνία και τις προσπάθειες ανάπτυξής της με αειφορικούς όρους καθίσταται ως τρίτη θέση μια συγκεκριμένη και μετρήσιμη λειτουργία. Όχι με όρους σχέσης και συνεργασίας ενός ξεχωριστού θεσμού, αλλά ως υποχρέωση και βασικό σκοπό κάθε εκπαιδευτικής μονάδας. Τα ανοικτά στις συνεργασίες σημερινά ΚΠΕ δεν επιτελούν το ρόλο τους, όταν το μεγαλύτερο ποσοστό των σχολείων αποτελούν περίκλειστες αυτόνομες οντότητες ελεγχόμενες σε συντριπτικό βαθμό από την κεντρική διοίκηση. Η συνεργασία αυτή επίσης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αειφορική, όταν περιορίζεται μόνο στην επιμορφωτική διάσταση και στις οικονομικές διασυνδέσεις.
Αντίθετα με βάση τις αρχές και τις αξίες της αειφορίας το εκπαιδευτικό έργο του ΚΠΕ και των σχολικών μονάδων αποτυπώνει το λόγο της κοινωνίας απέναντι στο μέλλον και στις προκλήσεις του. Επηρεάζει, διαλέγεται, συνδιαμορφώνει τον εκπαιδευτικό του λόγο σε μια συνεχή διαδικασία συνεργασίας με την τοπική κοινωνία. Η ανάπτυξη ως επιδίωξη τοποθετείται στο πλαίσιο της αρμονικής συνύπαρξης φυσικού περιβάλλοντος, κοινωνίας και οικονομίας, αποκτά το πολιτισμικό της υπόβαθρο και ορίζεται ως βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων, ανεξάρτητα από κοινωνικά ή οικονομική κατάσταση.
Έχοντας ως δεδομένες τις παραπάνω θέσεις οι προτάσεις που ακολουθούν φιλοδοξούν να δημιουργήσουν μιαν άλλη εικόνα, λόγο και προσφορά των ΚΠΕ στα χρόνια που έρχονται