Η Ιστορία επαναλαμβάνεται...

Αφού νιώσαμε εθνικά υπερήφανοι για τη μεγαλειώδη επιτυχία των "καθαρών" Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας και την αποτελεσματική "αξιοποίηση" των Ολυμπιακών ακινήτων 5 χρόνια μετά είμαστε έτοιμοι να νιώσουμε ξανά την εθνική ανάταση που μόνο οι υπεύθυνοι πολιτικοί και μη ηγέτες μας ξέρουν να μας προσφέρουν.

Αναφέρομαι στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 οι οποίοι πρόκειται να διεξαχθούν στην πόλη που μεγάλωσα τη Λάρισα και στο Βόλο. Θα μου πείτε: Καλά δεν είσαι ευχαριστημένος με τη μεγάλη ευκαιρία που προσφέρει η τέλεση αυτών των αγώνων στην ανάπτυξη των δύο μεγαλύτερων πόλεων της Θεσσαλίας; Θα απαντήσω αρνητικά, γιατί η γιγάντια φούσκα των πιο "πετυχημένων" Αγώνων της Ιστορίας ( πώς μας δουλεύουν ε; ) έσκασε χωρίς να μας κάνει καθόλου σοφότερους. Και καλά, οι "ηγέτες"μας το μόνο που επιθυμούν είναι να εκμταλλευθούν κάθε ευκαιρία για την ενίσχυση του παρασιτικού εργολαβικού, εκδοτικού, επιχειρηματικού κατεστημένου της ευλογημένης χώρας μας, οι τοπικοί άρχοντες και οι πολίτες των δύο πόλεων πώς είναι δυνατόν να πιστεύουν τις υποσχέσεις για ανάπτυξη μέσω των Αγώνων;
Η αρθρογραφία της ημέρας θα μπορούσε να μας ξυπνήσει λίγο, αν πραγματικά το θέλαμε όμως. Ο συντάκτης του πρώτου άρθρου αναφέρεται σε πανηγύρι που στήνεται στην περιοχή μας και παραθέτει μέρος του νόμου «Οργανωτική Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων 2013 και άλλες διατάξεις» που ψηφίσθηκε πρόσφατα.

" Ολα ορίζονται στο άρθρο 23 του νόμου: όπως ξεκάθαρα αναφέρει, η Οργανωτική Επιτροπή Βόλος 2013 θα ρυθμίσει (με τη σύμφωνη γνώμη των συναρμόδιων υπουργείων) «προϋποθέσεις και τη διαδικασία για την κατασκευή έργων, τη διενέργεια προμηθειών, την ανάθεση εκπόνησης μελετών και παροχής υπηρεσιών, τη σύναψη, εκτέλεση και λύση των σχετικών συμβάσεων για τις δύο τελευταίες περιπτώσεις». Ολα αυτά «κατά παρέκκλιση από κάθε διάταξη νόμου ή κανονιστική πράξη, εκτός από τους σχετικούς κανόνες της Ε.Ε., είτε οι κανόνες έχουν ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία, είτε όχι»."
Αντιλαμβάνεσθε τι σημαίνει αυτό! Βλέπουμε να δημιουργείτε ξανά το σκηνικό που έδωσε τη δυνατότητα στην Αθήνα, στο Μαραθώνα, στο Σχινά και αλλού να παραβιαστεί η ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία με επίκληση της εθνικής σημασίας των Αγώνων. Χρειάζεται να αναφέρουμε ποιοί κέρδισαν;

"Η εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 δίνει την απάντηση, για παράδειγμα, από την υπόθεση του εμπορικού κέντρου The Mall στο Μαρούσι: χωροθετήθηκε με Ολυμπιακό νόμο που αφορούσε την κατασκευή του χωριού Τύπου, παρέκαμψε την πολεοδομική νομοθεσία και χτίστηκε σε περιοχή αμιγούς κατοικίας, με ασύλληπτα υψηλούς συντελεστές, ενώ αδειοδοτήθηκε στο σύνολό του με νόμο του κράτους, ώστε να παρακαμφθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας και να μην μπορούν οι πολίτες να αναζητήσουν δικαστική προστασία."
Η ιστορία επαναλαμβάνεται! Και ενώ η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία σε αγαστή συνεργασία φροντίζουν για το "καλό" της Λάρισας και του Βόλου να τι γράφει η αρχαιότερη εφημερίδα της πόλης μου, Ελευθερία Λάρισας.
Αφού εκφράζεται έκπληξη για την αδιαφορία που υπάρχει στην Ιταλία και στην Πεσκάρα για τους Μεσογειακούς Αγώνες που διεξάγονται εκεί αυτές τις μέρες γράφονται και τα ακόλουθα:

" Μέσα σε ένα τέτοιο αρνητικό κλίμα η Οργανωτική Επιτροπή Βόλος-Λάρισας 2013 και οι Δήμοι Λάρισας και Βόλου προσπαθούν να διαφημίσουν τους αγώνες. Χθες το βράδυ στο κέντρο «Lido» beach bar που βρίσκεται απέναντι από την εγκατάσταση που θα γίνεται το μπιτς βόλεϊ και έχει προγραμματιστεί για αύριο η τελετή λήξης των αγώνων (Esplanade) διοργανώθηκε ελληνική βραδιά ενώ για σήμερα από τους Δήμους Λαρισαίων και Βόλου παραθέτουν δείπνο στην Πεσκάρα στη ΔΕΜΑ και σε υψηλούς προσκεκλημένους.

Σε μια προσπάθεια να τονώσουν τη διαφήμιση των αγώνων που θα γίνουν σε Λάρισα και Βόλο σε τέσσερα χρόνια από σήμερα η Οργανωτική Επιτροπή εξέδωσε αρκετά αναμνηστικά που είναι σήματα πέτου, γραβάτες, στιλό και καπέλα τα οποία προσφέρουν σε αξιωματούχους της ΔΕΜΑ, εκπροσώπους του Τύπου αλλά και σε αρχηγούς ξένων αποστολών.

Στο μεταξύ αυτό που μας εντυπωσίασε είναι ότι οι Αγώνες δεν έχουν εισιτήριο σε καμία εγκατάσταση και ο καθένας μπορεί να τους παρακολουθήσει ελεύθερα αλλά οι θεατές παρότι έχουν ελεύθερη πρόσβαση απέχουν και οι περισσότερες αθλητικές εγκαταστάσεις την διάρκεια των Αγώνων είναι άδειες. Στην Λάρισα και το Βόλο που θα γίνουν οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013 προβλέπονται σημαντικά έσοδα στον προϋπολογισμό από τα εισιτήρια που θα διατεθούν αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να έρθουν αθλητές «κράχτες»."
Τι να πρωτοθαυμάσεις; Την ευκολία με την οποία ξοδεύονται τα χρήματα του Έλληνα φορολογουμένου για διαφήμιση, δείπνα, ελληνικές βραδιές, αναμνηστικά και δώρα; Τη σημασία που αποδίδεται σε απαξιωμένους στην Ιταλία και όπου αλλού έγιναν αγώνες; Την αγωνία του δημοσιογράφου να πάνε όλα "καλά" με τη διαφήμιση σε τόσο αρνητικό κλίμα; Τα έσοδα που προβλέπονται σε μια χώρα που ο αθλητισμός συγκινεί μόνο όταν ντοπαρισμένοι και μη "υπεραθλητές" μας ( τι κάνει άραγε η αξιωματικός του ελληνικού στρατού Φανή Χαλκιά;) διεκδικούν μετάλλια κάνοντάς μας "εθνικά υπερήφανους"; Και δεν μπορώ να μη θυμηθώ αρνητικές κρίσεις ελλήνων αθλητών για τη λιτή φιλοξενία των Ιταλών ( σε μια περιοχή που δοκιμάσθηκε από μεγάλο σεισμό), χαρακτηρισμούς ελλήνων δημοσιογράφων που αναπολούν πολυτέλειες που μόνο η πλούσια Ελλάδα δύναται να προσφέρει, ή τους σχεδιασμούς για μεγάλες σταθερές κατασκευές που φυσικά θα μας μείνουν στα χέρια όπως έγινε και στην Αθήνα.
Μπορείς να θαυμάσεις τέλος την παραπληροφόρηση των τοπικών μέσων ενημέρωσης τα οποία με προθυμία και ίσως το αζημίωτο κάνουν το παν για την επιτυχία των σχεδιασμών μεγαλοεργολάβων και πολιτικών, τοπικών αρχόντων και παρασίτων κάθε λογής.

Το χάσμα των γενεών στη διαφήμιση

Πολύ καλή διαφήμιση η οποία αξιοποίεί το χάσμα των γενεών, εστιάζοντας όμως στην τεχνολογική υστέρηση των μεγαλυτέρων. "Παίζει" και με τα εφηβικά προβλήματα και την ειλικρινή προσπάθεια του γονιού να βρεθεί κοντά σε ένα παιδί που νιώθει πως χάνει καθώς μεγαλώνει και απομακρύνεται από κοντά του. Με χάρη και ευαισθησία λυτρώνει το θεατή με το αμίμητο " στη μάνα σου το'πες;", κάνοντας και μια έμμεση αναφορά στις σχέσεις των σημερινών ζευγαριών.
Είναι μια καλή άσκηση για δοκιμές, όπως οι ακόλουθες:

Πράσινη ανάπτυξη: Στο μανάβη σου το'πες;

Εθνικός διάλογος για την Παιδεία: Στην Ένωση κωφών το'πες;

Επιμόρφωση εκπαιδευτικών: Στο 11880 το'πες;

Αποχαρακτηρισμοί δασικών εκτάσεων : Στον Άνθιμο το'πες;

Πράσινο στη Θεσσαλονίκη: Το άλλο με τον Τοτό το'πες;

"Life's for sharing" ...

"Την περασμένη Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στις 9:10 μμ, το Channel 4 έπαιξε την καινούρια διαφήμιση της εταιρείας υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας T-Mobile. Η διαφήμιση είχε γυριστεί το πρωί της προηγούμενης μέρας στον σιδηροδρομικό σταθμό Liverpool Street, τον πιο όμορφο ίσως σταθμό του Λονδίνου, με τη συμμετοχή 400 χορευτών αλλά και του ανυποψίαστου κοινού, που αντέδρασε όπως ακριβώς περίμενε η T-Mobile, δηλ. βγάζοντας τα κινητά τους για να τραβήξουν βιντεάκια και φωτογραφίες, ενώ κάποιοι άρχισαν να χορεύουν. Το όλο σκηνικό γυρίστηκε με 10 κρυφές κάμερες, και κανείς από τους παρεβρισκόμενους, εκτός από τους χορευτές και τους υπάλληλους του σταθμού, δεν είχε ιδέα τι γινόταν. Όλες οι πρόβες είχαν γίνει νύχτα, τις ώρες που ο σταθμός δεν λειτουργεί. Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε στο
βιντεάκι που ακολουθεί."

Το διάβασα σε mail και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να μοιραστώ μαζί σας τις ακόλουθες σκέψεις μου
1. Αξιέπαινη η πρωτοβουλία της εταιρείας να προβεί σε μια τέτοια πρωτότυπη και διαδραστική διαφημιστική εκστρατεία. Αν συμφωνείς φυσικά πως οι εταιρείες έχουν δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν στην προσπάθειά τους να αυξήσουν τον κύκλο εργασιών τους. Στην προσπάθειά τους να μας καταστήσουν αιώνια προσδεδεμένους στο άρμα του αξιώματος γι'αυτούς "καταναλώνω άρα υπάρχω ".
2. Αν διαφωνείς με το εν λόγω δόγμα, ή ακόμη κι αν συμφωνείς, θα προσέξεις άραγε τρία σημεία στο κείμενο που για μένα δηλώνουν περισσότερα από την ίδια τη διαφήμιση;
3. "ανυποψίαστο κοινό", "10 κρυφές κάμερες", "πρόβες...τις ώρες που ο σταθμός δεν λειτουργεί"
4.Δεν είναι λίγο ενοχλητικό; Να αντιλαμβάνεσαι πως παρά την καθημερινή σου εγρήγορση, την κριτική αντιμετώπιση των ερεθισμάτων της πραγματικότητας, την απαίτησή σου να σε υπολογίζουν ως ενεργό, νοήμονα κριτικά σκεπτόμενο πολίτη, να συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να υποδύεται μια χαριτωμένη καρικατούρα σε διαφημιστικό φιλμάκι;
5.Πόσες κρυφές κάμερες μπορούμε να δικαιολογήσουμε, πριν αντιληφθούμε την καταπάτηση στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων με την επέλαση της καταγραφής των προσωπικών μας στιγμὠν, όχι μόνο από ελεγκτικές κάμερες, αλλά και από τις παρακάμερες της οικονομικής ασυδοσίας;
5. Πόσες πρόβες χρειάζονται για να δοθεί η εντύπωση του αυθόρμητα οργανωμένου συμβάντος; Και πόσοι και διαφορετικοί φορείς και θεσμοί πρέπει να συναινέσουν, ώστε το εγχείρημα να στεφθεί με επιτυχία;
6. Ποια ακριβώς ζωή, life, εμπειρία μοιράζεται; Η παρουσία σε ζωντανό happening, η συμμετοχή σε διαφημιστικό φιλμάκι, η παράσταση στις κρυφές κάμερες, η ψευδαίσθηση της του τυχαίου και αυθορμητου, τι τελικά θα μοιραστούμε αξιοποιώντας τη συσκευή κινητής τηλεφωνίας;
Ναι, η διαφήμιση μου άρεσε, αυτό όμως γιατί ενισχύει μέσα μου μια έντονη αίσθηση αδυναμίας απέναντι σε ανέλεγκτες εν δυνάμει εξουσίες και πρακτικές;

Η μαγεία στη ζωή μας

Πόσο μου αρέσουν οι διαφημίσεις! Θα ήθελα να κάθομαι με τις ώρες και να ξεχνιέμαι παρακολουθώντας διαφημίσεις και μάλιστα του Υπουργείου χάριν παιδιάς. 90.000 εκπαιδευτικοί επιμορφώθηκαν στις ΤΠΕ! Και χαρούμενοι, γοητευτικοί, μεταλαμπαδεύουν τις προσφάτως αποκτηθείσες γνώσεις τους μέσα σε ονειρικές τάξεις, με χαμογελαστά παιδάκια και "έξυπνους"πίνακες, αντί του κλασικού μαυροπίνακα. Σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων θα'θελα να βρεθώ και εγώ σ'αυτή την μαγική πραγματικότητα.
Τι είπατε;Δεν υπάρχουν όλα αυτά;
Ε, λοιπόν, έχετε άδικο. Αφήστε επιτέλους τη μαγεία στη ζωή σας! Χαλαρώστε και απολαύστε τις ευφάνταστες και τόσο απολαυστικές διαφημίσεις του Υπουργείου χάριν παιδιάς.

Η οικονομική κρίση στη διαφήμιση

Η συγκεκριμένη διαφήμιση προξένησε μεγάλη εντύπωση σε όσους την είδανε και μάλιστα σε δελτίο ειδήσεων μεγάλου καναλιού. Δόθηκε η αίσθηση πως στο πλαίσιο αυτής της οικονομικής κρίσης οι φτωχοί, μη έχοντες στον ήλιο του νεοφιλελευθερισμού μοίρα, παίρνουν τη δική τους γλυκιά εκδίκηση. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η οικονομία της αγοράς εξακολουθεί να σαρκάζει οδηγώντας στην ανεργία και την εξαθλίωση μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού και πιθανόν και το συμπαθέστατο Μεξικανό της συγκεκριμένης διαφήμισης. Την ίδια στιγμή που τα μεγαλοστελέχη των εταιρειών αλληλοσυγχαίρονται για τις παχυλές αμοιβές και αποζημιώσεις που το φιλεύσπλαχνο "κοινωνικό" κράτος εγγυάται με τις παρεμβάσεις του.Διαβάστε και το άρθρο με τον ωραίο τίτλο "Νέο παραμύθι με παλιά υλικά"