Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολίχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολίχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
20.10.15
Πρόσφυγες...
Ευχαριστούμε όλους τους μαθητές μας και τις οικογένειές τους για την ανταπόκρισή τους στο κάλεσμα συγκέντρωσης βοήθειας για τους πρόσφυγες.
Ήδη με τη συνεργασία του ΠΕΣ ΤΟ ΔΥΤΙΚΑ τα πρώτα δέματα ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την Ειδομένη.
Θα συνεχίσουμε!
3.1.15
5.11.10
Ελεύθεροι χώροι και πράσινο στο...Καρατάσιου
"Υπάρχουν φίδια εδώ μέσα;". Ήταν μια ερώτηση για την οποία δεν είμασταν προετοιμασμένοι να απαντήσουμε, σε μια ημερίδα που εξελίχθηκε άκρως "περίεργα". Την Τρίτη 2 Νοεμβρίου, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσιου ( δεν λειτουργεί, αν και είναι σχεδόν έτοιμος ο χώρος για λόγους που άπτονται του τρόπου λειτουργία των Δήμων, τουλάχιστον προ Καλλικράτη...) οργανώσαμε ημερίδα με θέμα " Σχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου" σε συνεργασία με το Δήμο Πολίχνης, το Γραφείο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Δυτικής Θεσσαλονίκης και το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης. Ο χώρος ετοιμάστηκε ουσιαστικά λίγες ώρες πριν την εκδήλωση, καθώς οι δημοτικές εκλογές, αλλά και άλλες υποχρεώσεις καθυστερούσαν τις απαιτούμενες ενέργειες του Δήμου.
Όλα κύλησαν όμως ομαλά και στις 12 το μεσημέρι παρουσία συναδέλφων εκπαιδευτικών, μαθητών από το Γυμνάσιο Ευκαρπίας, το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης, το 3ο Γενικό Λύκειο Σταυρούπολης, το 1ο Γυμνάσιο Ελευθερίου Κορδελιού και γονέων ξεκινήσαμε πρώτα με μια παρουσίαση του προγράμματος " Αναζητώντας τον ελεύθερο χώρο" του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού. Παρουσιάστηκε η σκοποθεσία, η δομή και η μεθοδολογία του προγράμματος με προσαρμογή στη σχολική πραγματικότητα. Στο τέλος είναι που ακούστηκε και η ερώτηση της αρχής! Συνεχίσαμε με το Δίκτυο της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για τους αδόμητους
χώρους της πόλης μου, καθώς μάλιστα ένας από τυος χώρους στους οποίους υλοποιήθηκε το πρόγραμμα ήταν και το Στρατόπεδο Καρατάσιου.Οι μαθητές πήραν κατόπιν το λόγο παρουσιάζοντας δράσεις σχετικές με τους ελεύθερους χώρους και το πράσινο στην πόλη. Το Γυμνάσιο Ευκαρπίας πρόβαλε βίντεο με τις δράσεις του για τα ρέματα της Ευκαρπίας, το 2ο ΓΕΛ Πολίχνης αφηγήθηκε όλο το ιστορικό του προγράμματος για το στρατόπεδο Καρατάσιου, το οποίο υλοποιείται τα τελευταία 4 χρόνια με διαφορετικές περιβαλλοντικές ομάδες του σχολείου και έκλεισε τη σειρά των παρεμβάσεων το 3ο ΓΕΛ Σταυρούπολης με μια παρουσίαση του προγράμματος για το δασικό οικοσύστημα, που ολοκλήρωσαν πέρισυ. 
Στην ημερίδα παρέστησαν και παρενέβησαν με σύντομες ομιλίες ο υποψήφιος Δήμαρχος Παύλου Μελά, Σερασίδης Σάββας, ο Ευρωβουλευτής Κρίτωνας Αρσένης και ο Διευθυντής του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης Σαμαράς Άγγελος. Παρεβρίσκονταν ακόμη μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας μοιράζοντας πληροφοριακό υλικό, ο Στάθης Αναστασιάδης, εκπρόσωπος του Γραφείο Παιδείας του Δήμου Πολίχνης, υποψηφιοι δήμαρχοι οι οποίοι θα έπαιρναν μέρος σε ζωντανή συζήτηση που θα μεταδίδονταν από το Ράδιο Θεσσαλονίκη και η δημοσιογράφος του Αθηναϊκού πρακτορείου ειδήσεων Νατάσα Καραθάνου. Βέβαια την παράσταση έκλεψαν απρόσκλητα τα άρματα μάχης που για μια ακόμη φορά έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο στρατόπεδο, άδολη κίνηση εμψύχωσης των πολιτών της περιοχής, προσφορά του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας!Ήταν μια ημερίδα, διαφορετική από τις άλλες, με ζωντάνια, ουσιαστικό περιεχόμενο και δυναμικό συμβολισμό που μας έδειξε πόσο αναγκαίο είναι να παραδοθεί επιτέλους το Στρατόπεδο Καρατάσιου στους μόνους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.
Υ.Γ: Δεν γνωρίζουμε, αν υπάρχουν φίδια στο στρατόπεδο, αυτό που γνωρίζουμε όμως και ειπώθηκε ως απάντηση στην ερωτηση της αρχής ήταν πως τα περισσότερα είδη φιδιών είναι ακίνδυνα και δεν πρέπει να μας φοβίζουν.
26.10.10
20.10.10
Ημερίδα για τους ελεύθερους χώρους
Το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού έχει σχεδιάσει και υλοποιεί εκπαιδευτικό πρόγραμμα με θέμα “Αναζητώντας τους ελεύθερους χώρους”, αναγνωρίζοντας τη σημασία τους για μια καλύτερη ποιότητα ζωής σε μια περισσότερο βιώσιμη πόλη. Συνεργάζεται επίσης με φορείς και σχολικές μονάδες, ενισχύοντας και υποστηρίζοντας δράσεις που συνδέονται με την ανάδειξη της σημασίας των ελεύθερων χώρων στη Θεσσαλονίκη.
Στο πλαίσιο αυτό οργανώνει την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσου, από τις 12 μ.μ έως 14.00 μ.μ., ημερίδα με θέμᨔΣχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου” με συνεργαζόμενους φορείς τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την Περιβαλλοντική ομάδα του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης. Η ημερίδα αυτή στοχεύει στην ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς για τις εκπαιδευτικές δράσεις που έχουν αναπτυχθεί σε ελεύθερους χώρους, όπως επίσης και στη θέση ενός πλαισίου αρχών, αξιών και μεθοδολογίας που καλό είναι να τις διέπει. Πρόθεσή μας είναι η ημερίδα να δώσει το έναυσμα σε Περιβαλλοντικές ομάδες της πόλης μας να ασχοληθούν ενεργά με τους ελεύθερους χώρους της γειτονιάς τους, της πόλης τους αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό και υλοποίηση δράσεων σ' αυτούς.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
Στο πλαίσιο αυτό οργανώνει την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσου, από τις 12 μ.μ έως 14.00 μ.μ., ημερίδα με θέμᨔΣχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου” με συνεργαζόμενους φορείς τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την Περιβαλλοντική ομάδα του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης. Η ημερίδα αυτή στοχεύει στην ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς για τις εκπαιδευτικές δράσεις που έχουν αναπτυχθεί σε ελεύθερους χώρους, όπως επίσης και στη θέση ενός πλαισίου αρχών, αξιών και μεθοδολογίας που καλό είναι να τις διέπει. Πρόθεσή μας είναι η ημερίδα να δώσει το έναυσμα σε Περιβαλλοντικές ομάδες της πόλης μας να ασχοληθούν ενεργά με τους ελεύθερους χώρους της γειτονιάς τους, της πόλης τους αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό και υλοποίηση δράσεων σ' αυτούς.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
12.00 -12.20: Παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος “ Αναζητώντας
τον ελεύθερο χώρο”. Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού
τον ελεύθερο χώρο”. Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού
12.20 -12.40: Δίκτυο αδόμητων χώρων “ Για τα πουλιά και τους ανθρώπους”.
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
12.40 -13.15: Παρουσιάσεις δράσεων σχολικών ομάδων
13.15 -13.30: Ενημέρωση για το σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων Π.Ε.
Υπεύθυνοι Π.Ε Δ.Δ.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης
13.30-14.00: Συζήτηση. Κλείσιμο της εκδήλωσης
27.8.10
Σάββατο 8/5/2010
Οι καμπάνες κτυπούσαν από το πρωί. Η γιορτή του Saint Michele de la grotte είχε ξεκινήσει σε μια υγρή, βροχερή μέρα η οποία γρήγορα έδωσε τη θέση της σε μια ζεστή, ανοιξιάτική 
λιακάδα. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί τον περίπατό μας στην αρχαία πόλη της Gravina μαζί με τον Pino και καθηγητές του Ιταλικού σχολείου. Σπηλιές σκαλισμένες στους βράχους όπως στη Matera, αλλά και κανονικά πέτρινα σπίτια., ο Καθεδρικός ναός της πόλης κτισμένος πάνω από αρχαιότερο Ρωμαϊκό ναό, μια τρίκλιτη βασιλική με εξαιρετικά πλούσιο διάκοσμο στην οροφή, αποτελεσαν τους πρώτους σταθμοιύς μας. Όπως μας είπαν μπροστά από το άγαλμα του S. Michele, μέσα στο ναό, αν 
προσπαθήσει κανείς να το 
μετακινήσει νιώθει ένα ισχυρό τράνταγμα. Κανείς δε δοκίμασε και επιτέλους ας δώσουμε λίγο χώρο στο άγνωστο και το μυστήριο στη ζωή μας! Φτάσαμε σε λίγο στη γέφυρα, φτιαγμένη το 17ο αιώνα, 
αλλά με τον αρχιτεκτονικό τύπο των Ρωμαϊκών γεφυρών. Από κάτω περνούσε νωχελικά ένα ρυάκι, ο παταμος της Gravina, γεμάτος λάσπη και ρύπανση όπως μας τόνισαν. Εκμεταλλευθήκαμε την πανοραμικη θέα που μας προσέφερε η τοποθεσία για φωτογραφίες και προχωρήσαμε. Τα παιδιά μας, μας ακολουθούσαν πρόθυμα, γεμάτα χαρά και ενωτική διάθεση! (Ο Λάζαρος είχε τη φαεινή ιδέα να προσφωνει τα κορίτσια με τα ονόματα τω
ν φίλων του, που του λείπανε) 
Αφού προχωρήσαμε πιο πάνω από τη γέφυρα και βγήκαμε για λίγο στα λιβάδια έξω από την πόλη, ο δυνατός ήλιος μας υποχρεωσε να κατηφορίσουμε ξανά στην εορτάζουσα Gravina.
Τα παιδιά πήγαν στις οικογένειές τους και εμείς παρακαθήσαμε το μεσημέρι σε μια γευστική περιπλάνηση στον προκλητικό κόσμο της 
Ιταλικής κουζίνας, με φαγητά που είχαν μαγειρέψει οι ίδιοι οι Ιταλοί καθηγητές ή οι συγγενείς τους. Νιώσαμε έντονα την πίστη τους πως ήταν μεγάλη η ευχαρίστηση να μας προσφέρουν χαρά, φιλοξενία αλλά και δώρα. Σε φίλους όπως μας τόνισαν και αυτό ήχησε πολύ όμορφα στην μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου που βρισκόμασταν. Λίγη ξεκούραση και συνάντηση το απόγευμα για να επισκεφτούμε το ιστορικό κέντρο της πόλης, στο οποίο η γιορτή είχε ήδη ξεκινήσει.
Πολλοί άνθρωποι, με προβλήματα κάποιοι απ' αυτούς, μοναχοί και μοναχές, κατεβαιναν το
δρόμο προς την σκαλισμένη μέσα στο βράχο εκκλησία. Κατοικημένη με πολλά δωματα σπηλια από πολύ παλιά, μέρος προστασίας από τους διάφορους εισβολείς, με αρκετά οστά σε ένα σημείο της να θυμίζουν την παρουσία των ανθρώπων που κατοίκησαν εκεί στο διάβα του χρόνου. Η λειτουργία γινόταν στα λατινικά με το εκκλησίασμε να συμμετέχει και το Πάτερ 
υμών να αντηχεί στις καμάρες με τις σβησμένες από το χρόνο και την υγρασία μορφές.
Αρχίσαμε να ανηφορίζουμε και το βλέμα μας έπεσε σε απλωμένα εσώρουχα και κουβέρτες σε κάποια από τα σπίτια. Παλιά συνήθεια μας είπαν που ατόνησε με το πέρασμα των χρόνων να τα απλώνουν σε σκοινιά τη μερά της γιορτής του αγίου. Ανεβαίνοντας επισκεφτήκαμε μια
παλιά μικρή εκκλησί στην οποία είχε αρχίσει η έκθεση των ζωγραφικών έργων που είχαν δημιουργήσει οι μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα με θέμα το τοπίο της Gravina. Πολύ όμορφα αρκετά απ' αυτά μας παρουσίασαν με έναν περισσότερο αισθαντικό τρόπο την πόλη που μας φιλοξενούσε.
Φωνές, φώτα και χαρούμενος κόσμος που
περιφέρονταν χαιρετώντας ο ένας τον άλλο μας περίμεναν στο κέντρο, μαζί με μια πομπή μαυροντυμένων ιερέων και λαϊκών με γαλάζιες κορδέλες. Οι καμπάνες του καθεδρικού συνέχιζαν να στέλνουν τον αντίλαλό τους στον μπλε ουρανό που βαφόταν με τα χρώματα της δύσης, 
αφήνοντας να φανεί ακόμη περισσότερο το έντονο κίτρινο φως που τις φώτιζε.
"Έλληνες είστε;" με ρώτησε στα αγγλικά ένας μεσήλικας έξω από ένα κατάστημα. Είχε επισκεφθεί για διακοπές τη Ζάκυνθο τον προηγούμενο χρόνο. Του είχε αρέσει περισσότερο το εσωτερικό του νησιού, μηχανικός ο οποίος επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα με τη νηπιαγωγό συζυγό του και τις δύο μικρές τους κόρες. Γνώριζε για τα προγράμματα Comenius και φυσικά εξέφρασε και αυτός τις ευχές του να ξεπεράσουμε την κρίση.
Η Δημοτική αρχή της Gravina εκπροσωπούμενη
από τον αντιδήμαρχο υπέυθυνο για θέματα Παιδείας μας προσέφερε δείπνο στην Osteria, ένα υποβλητικό εστιατόριο σε μια παλιά υπόσκαφη κατοικία, που μας μάγεψε με την εκπληκτική του ατμόσφαιρα. Χαλαρώσαμε συζητώντας σε διάφορες γλώσσες παρατηρώντας τα γνώριμα πρόσωπα των συνδαιτημόνων μας.
Ιταλικής κουζίνας, με φαγητά που είχαν μαγειρέψει οι ίδιοι οι Ιταλοί καθηγητές ή οι συγγενείς τους. Νιώσαμε έντονα την πίστη τους πως ήταν μεγάλη η ευχαρίστηση να μας προσφέρουν χαρά, φιλοξενία αλλά και δώρα. Σε φίλους όπως μας τόνισαν και αυτό ήχησε πολύ όμορφα στην μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου που βρισκόμασταν. Λίγη ξεκούραση και συνάντηση το απόγευμα για να επισκεφτούμε το ιστορικό κέντρο της πόλης, στο οποίο η γιορτή είχε ήδη ξεκινήσει.Πολλοί άνθρωποι, με προβλήματα κάποιοι απ' αυτούς, μοναχοί και μοναχές, κατεβαιναν το
δρόμο προς την σκαλισμένη μέσα στο βράχο εκκλησία. Κατοικημένη με πολλά δωματα σπηλια από πολύ παλιά, μέρος προστασίας από τους διάφορους εισβολείς, με αρκετά οστά σε ένα σημείο της να θυμίζουν την παρουσία των ανθρώπων που κατοίκησαν εκεί στο διάβα του χρόνου. Η λειτουργία γινόταν στα λατινικά με το εκκλησίασμε να συμμετέχει και το Πάτερ 
υμών να αντηχεί στις καμάρες με τις σβησμένες από το χρόνο και την υγρασία μορφές.Αρχίσαμε να ανηφορίζουμε και το βλέμα μας έπεσε σε απλωμένα εσώρουχα και κουβέρτες σε κάποια από τα σπίτια. Παλιά συνήθεια μας είπαν που ατόνησε με το πέρασμα των χρόνων να τα απλώνουν σε σκοινιά τη μερά της γιορτής του αγίου. Ανεβαίνοντας επισκεφτήκαμε μια
παλιά μικρή εκκλησί στην οποία είχε αρχίσει η έκθεση των ζωγραφικών έργων που είχαν δημιουργήσει οι μαθητές που συμμετείχαν στο πρόγραμμα με θέμα το τοπίο της Gravina. Πολύ όμορφα αρκετά απ' αυτά μας παρουσίασαν με έναν περισσότερο αισθαντικό τρόπο την πόλη που μας φιλοξενούσε.Φωνές, φώτα και χαρούμενος κόσμος που
περιφέρονταν χαιρετώντας ο ένας τον άλλο μας περίμεναν στο κέντρο, μαζί με μια πομπή μαυροντυμένων ιερέων και λαϊκών με γαλάζιες κορδέλες. Οι καμπάνες του καθεδρικού συνέχιζαν να στέλνουν τον αντίλαλό τους στον μπλε ουρανό που βαφόταν με τα χρώματα της δύσης, 
αφήνοντας να φανεί ακόμη περισσότερο το έντονο κίτρινο φως που τις φώτιζε."Έλληνες είστε;" με ρώτησε στα αγγλικά ένας μεσήλικας έξω από ένα κατάστημα. Είχε επισκεφθεί για διακοπές τη Ζάκυνθο τον προηγούμενο χρόνο. Του είχε αρέσει περισσότερο το εσωτερικό του νησιού, μηχανικός ο οποίος επισκεπτόταν συχνά την Ελλάδα με τη νηπιαγωγό συζυγό του και τις δύο μικρές τους κόρες. Γνώριζε για τα προγράμματα Comenius και φυσικά εξέφρασε και αυτός τις ευχές του να ξεπεράσουμε την κρίση.
Η Δημοτική αρχή της Gravina εκπροσωπούμενη
από τον αντιδήμαρχο υπέυθυνο για θέματα Παιδείας μας προσέφερε δείπνο στην Osteria, ένα υποβλητικό εστιατόριο σε μια παλιά υπόσκαφη κατοικία, που μας μάγεψε με την εκπληκτική του ατμόσφαιρα. Χαλαρώσαμε συζητώντας σε διάφορες γλώσσες παρατηρώντας τα γνώριμα πρόσωπα των συνδαιτημόνων μας.Παρασκευή 7/5/2010
Ξεκινήσαμε με επίσκεψη στο Κέντρο Πληροφόρησης για το Εθνικό πάρκο της Murgia. Η κατατοπιστική πληροφόρηση έγινε από τον Pino και άλλα μέλη του Κέντρου.Η σπουδαιότητα του πάρκου έγκειται στην παρουσία σ' αυτό του 25% της Εθνικής χλωρίδας. Σε συνδυασμό με το 43% των πουλιών από τα συνολικά 178 είδη καθιστούν το πάρκο της Murgia εξαιρετικά πολύτιμο για τη βιωσιμότητα της περιοχής. Πρέπει επίσης να τονίσουμε την ύπαρξη ειδών προς εξαφάνιση όπως του Falco grillaio, χαρακτηριστικό είδος γερακιού της Puglia.
Δώδεκα άτομα δουλεύουν μόνιμα στο πάρκο με επισκέψεις ομάδων. Αυτό κάναμε και εμείς στη συνέχεια. Ενώ οι υπόλοιποι καθηγητές αναχώρησαν με αυτοκίνητα ο γράφων και ο Γ. ανέλαβαν να συνοδέψουν τα δύο λεωφορεία με τους μαθητές. Στο δικό μου λεωφορείο
Ρουμάνοι και Ιταλοί μαθητέςτραγουδούσαν ακατάπαυστα επενδύοντας με τον τρόπο αυτό μουσικά τη διαδρομή μας σε ένα όμορφο τοπίο μέχρι που φτάσαμε στο πάρκο. Όπως μας εξήγησε ο Pino είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε τα αποτελέσματα της διάβρωσης που προκάλεσαν τα υπόγεια ύδατα. Το έδαφος είχε πάθει καθίζηση από τη μια μεριά, με λιγότερη πτώση από την άλλη, σχηματίζοντας έτσι μια κλίση με την οποία συγκεντρώνονταν τα νερά 
δημιουργώντας πράσινους μαιάνδρους με εύφορα εδάφη. Ένα άλλο στοιχείο που μας επισήμανε είναι οι ξερολιθιές,αντιπροσωπευτικό δείγμα τοπικής αρχιτεκτονικής. 
Πέτρινοι φράκτες που φτιάχτηκαν από βράχους που υπήραν στα χωράφια. Οι αγρότες τους τοποθετούσαν τον ένα πάνω στον άλλο χωρίς συνεκτικό υλικό ως αρμό δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό φράκτες δηλωτικοί των ορίων της γης τους, αλλά και τείχη με τα οποία συγκρατούσαν το νερό στα κτήματά τους.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας το φύλλο δραστηριότητας της προηγούμενης μέρας, βγάλαμε φωτογραφίες και καταλήξαμε για φαγητό, προσφορά του Εθνικού πάρκου, σε ένα αγρόκτημα κοντά στο Pulicchio.
Αν κάτι μας εντυπωσίασε σε όσα μας προσφέρθηκαν εκεί δεν είναι άλλο από το φημισμένο ψωμί της Altamura με σκληρό σιτάρι της περιοχής. Ντοματάκια, τυρί Formaggio αλλά και χλωρό τυρί φτιαγμένο εκείνη την ώρα συνόδεψαν τα πολύ γευστικά λουκάνικα ( που σε κάποια θύμισαν κοκορέτσι, άγνωστο γιατί!) και βέβαια τις λιτές μα τόσο συμπαθείς σε όλους πατάτες που εξαφανίστηκαν πολύ γρήγορα.
Ο espresso που ήπιαμε στο τέλος μας έδωσε τη δύναμη να αφήσουμε το γεύμα, ευχαριστώντας τους ανθρώπους του αγροκτήματος, ώστε να ασχοληθούμε απερίσπαστοι με την προσπάθειά μας να κρατήσουμε τη συνοχή της 
σπαρασσόμενης από έριδες ελληνικής ομάδας, χωρισμένη ανισομερώς σε δύο μέρη. Από τη μια ο Λάζαρος και από την άλλη τα κορίτσια.
Τέλος καλό, όλα καλά. Τα λεωφορεία μας επέστρεψαν στη Gravina για ολιγόωρη ξεκούραση, καθώς έπρεπε να παραστούμε στο δείπνο που θα μας παρέθετε η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Η Χαρούλα τόνιζε το ότι το δείπνο ήταν επίσημο, προκαλώντας μεγάλη απορία καθώς κοιτούσα τα ρούχα εκστρατείας που είχα φέρει! Αν κάτι πρέπει να σημμειώσω για όσα κάναμε ως τώρα δεν μπορεί να είναι άλλο από την πολύ καλή δουλειά των Ιταλών. Πρόθυμοι και φιλόξενοι μέχρι αγανακτήσεως. Οι Ρουμάνοι με τα προβλήματά τους και οι Ισπανίδες εκδηλωτικές και απόμακρα ψυχρές συνάμα!
Μια ωραία ατμόσφαιρα που θα' λεγε και ο παλιός καλός ηθοποιός.Το δείπνο αποδείχτηκε τελικά αρκετά χαλαρό έως χαοτικό σε σχέση με ό,τι περιμέναμε.Το ζεύγος των οικοδεσποτών, λίγοι φίλοι τους, Ιταλοί, έλληνες, Ρουμάνοι και Ισπανοί καθίσαμε σε ένα μακρύ τραπέζι στη μέση ενός τεράστιου ψυχρού δωματίου με ωραίο ζωγραφικό διάκοσμο στους τοίχους. όλα κυλούσαν τυπικά μέχρι που η πρόποση του συζύγου της oiκοδέσποινας μας εξέπληξε. "Χρωστάμε τα πάντα στον ελληνικό πολιτισμό κάτι που μας επιβάλλει να σταθούμε αλληλέγγυοι στις δύσκολες στιγμές που περνά" ανέφερε στην πρόποσή του, θυμίζοντάς μας τα όσα διαδραματίζονταν στην πατρίδα. Ομελέτα με σπαράγγια, αγκινάρες, φιλέτο, πεκορίνο, γαύρος ( μου θύμισε το Βελισσαρόπουλο!), τοπικό κρασί και Gravisana, εξαιρετικό απόσταγμα,όλα μαζί συνόδεψαν τις συζητήσεις μας, με το μισό τραπέζι να αναρωτιέται ξανά για το τι ακριβώς λέγαμε με τον Salvatore!
Παραλειπόμενα:1. Τα κορίτσια της παρέας επισκέφτηκαν με τη Maria την πόλη της την Alta mura την οποία βρήκαν πολύ όμορφη, αρκετά καλύτερη από την Gravina.
2. O Γ. δεν άφησε μανάβικο για μανάβικο. Τα επισκέφτηκε όλα συζητώντας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον με τους καταστηματάρχες για τα προσφερόμενα είδη.
3. Στην πόλη γινόταν ο χαμός από τα αυτοκίνητα. Αιτία η αυριανή γιορτή του Saint Michele de la grotte τοπικού αγίου και προστάτη της περιοχής.
Δώδεκα άτομα δουλεύουν μόνιμα στο πάρκο με επισκέψεις ομάδων. Αυτό κάναμε και εμείς στη συνέχεια. Ενώ οι υπόλοιποι καθηγητές αναχώρησαν με αυτοκίνητα ο γράφων και ο Γ. ανέλαβαν να συνοδέψουν τα δύο λεωφορεία με τους μαθητές. Στο δικό μου λεωφορείο
Ρουμάνοι και Ιταλοί μαθητέςτραγουδούσαν ακατάπαυστα επενδύοντας με τον τρόπο αυτό μουσικά τη διαδρομή μας σε ένα όμορφο τοπίο μέχρι που φτάσαμε στο πάρκο. Όπως μας εξήγησε ο Pino είχαμε τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε τα αποτελέσματα της διάβρωσης που προκάλεσαν τα υπόγεια ύδατα. Το έδαφος είχε πάθει καθίζηση από τη μια μεριά, με λιγότερη πτώση από την άλλη, σχηματίζοντας έτσι μια κλίση με την οποία συγκεντρώνονταν τα νερά 
δημιουργώντας πράσινους μαιάνδρους με εύφορα εδάφη. Ένα άλλο στοιχείο που μας επισήμανε είναι οι ξερολιθιές,αντιπροσωπευτικό δείγμα τοπικής αρχιτεκτονικής. 
Πέτρινοι φράκτες που φτιάχτηκαν από βράχους που υπήραν στα χωράφια. Οι αγρότες τους τοποθετούσαν τον ένα πάνω στον άλλο χωρίς συνεκτικό υλικό ως αρμό δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό φράκτες δηλωτικοί των ορίων της γης τους, αλλά και τείχη με τα οποία συγκρατούσαν το νερό στα κτήματά τους.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας το φύλλο δραστηριότητας της προηγούμενης μέρας, βγάλαμε φωτογραφίες και καταλήξαμε για φαγητό, προσφορά του Εθνικού πάρκου, σε ένα αγρόκτημα κοντά στο Pulicchio.
Αν κάτι μας εντυπωσίασε σε όσα μας προσφέρθηκαν εκεί δεν είναι άλλο από το φημισμένο ψωμί της Altamura με σκληρό σιτάρι της περιοχής. Ντοματάκια, τυρί Formaggio αλλά και χλωρό τυρί φτιαγμένο εκείνη την ώρα συνόδεψαν τα πολύ γευστικά λουκάνικα ( που σε κάποια θύμισαν κοκορέτσι, άγνωστο γιατί!) και βέβαια τις λιτές μα τόσο συμπαθείς σε όλους πατάτες που εξαφανίστηκαν πολύ γρήγορα.
Ο espresso που ήπιαμε στο τέλος μας έδωσε τη δύναμη να αφήσουμε το γεύμα, ευχαριστώντας τους ανθρώπους του αγροκτήματος, ώστε να ασχοληθούμε απερίσπαστοι με την προσπάθειά μας να κρατήσουμε τη συνοχή της 
σπαρασσόμενης από έριδες ελληνικής ομάδας, χωρισμένη ανισομερώς σε δύο μέρη. Από τη μια ο Λάζαρος και από την άλλη τα κορίτσια.Τέλος καλό, όλα καλά. Τα λεωφορεία μας επέστρεψαν στη Gravina για ολιγόωρη ξεκούραση, καθώς έπρεπε να παραστούμε στο δείπνο που θα μας παρέθετε η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Η Χαρούλα τόνιζε το ότι το δείπνο ήταν επίσημο, προκαλώντας μεγάλη απορία καθώς κοιτούσα τα ρούχα εκστρατείας που είχα φέρει! Αν κάτι πρέπει να σημμειώσω για όσα κάναμε ως τώρα δεν μπορεί να είναι άλλο από την πολύ καλή δουλειά των Ιταλών. Πρόθυμοι και φιλόξενοι μέχρι αγανακτήσεως. Οι Ρουμάνοι με τα προβλήματά τους και οι Ισπανίδες εκδηλωτικές και απόμακρα ψυχρές συνάμα!
Μια ωραία ατμόσφαιρα που θα' λεγε και ο παλιός καλός ηθοποιός.Το δείπνο αποδείχτηκε τελικά αρκετά χαλαρό έως χαοτικό σε σχέση με ό,τι περιμέναμε.Το ζεύγος των οικοδεσποτών, λίγοι φίλοι τους, Ιταλοί, έλληνες, Ρουμάνοι και Ισπανοί καθίσαμε σε ένα μακρύ τραπέζι στη μέση ενός τεράστιου ψυχρού δωματίου με ωραίο ζωγραφικό διάκοσμο στους τοίχους. όλα κυλούσαν τυπικά μέχρι που η πρόποση του συζύγου της oiκοδέσποινας μας εξέπληξε. "Χρωστάμε τα πάντα στον ελληνικό πολιτισμό κάτι που μας επιβάλλει να σταθούμε αλληλέγγυοι στις δύσκολες στιγμές που περνά" ανέφερε στην πρόποσή του, θυμίζοντάς μας τα όσα διαδραματίζονταν στην πατρίδα. Ομελέτα με σπαράγγια, αγκινάρες, φιλέτο, πεκορίνο, γαύρος ( μου θύμισε το Βελισσαρόπουλο!), τοπικό κρασί και Gravisana, εξαιρετικό απόσταγμα,όλα μαζί συνόδεψαν τις συζητήσεις μας, με το μισό τραπέζι να αναρωτιέται ξανά για το τι ακριβώς λέγαμε με τον Salvatore!
Παραλειπόμενα:1. Τα κορίτσια της παρέας επισκέφτηκαν με τη Maria την πόλη της την Alta mura την οποία βρήκαν πολύ όμορφη, αρκετά καλύτερη από την Gravina.
2. O Γ. δεν άφησε μανάβικο για μανάβικο. Τα επισκέφτηκε όλα συζητώντας με ιδιαίτερο ενδιαφέρον με τους καταστηματάρχες για τα προσφερόμενα είδη.
3. Στην πόλη γινόταν ο χαμός από τα αυτοκίνητα. Αιτία η αυριανή γιορτή του Saint Michele de la grotte τοπικού αγίου και προστάτη της περιοχής.
26.8.10
Πέμπτη 6/5/2010
"I will kill him" άκουσα την Alexandra να φωνάζει το πρωινό ιδιαίτερα εκνευρισμένη. Πέρασαν μερικά λεπτά μέχρι να καταλάβω πως όλο το προηγούμενο βράδυ ένας νευρικός σκύλος είχε αφήσει άυπνη όλη την αποστολή της Ρουμανίας. Μου άρεσε επίσης το "dοg serial killer" που επίσης ακούστηκε σ' αυτό το θορυβώδες πρωί. Μια ηλιόλουστη, έρημη Gravina, με λιγοστούς ανθρώπους να συζητούν έξω από τα ελάχιστα ανοικτά μαγαζιά μας υποδέχτηκε συνοδεύοντάς μας στο σχολείο.
Εδώ συνεχίστηκαν οι παρουσιάσεις των τάξεων του Comenius. Μας άρεσε ιδιαίτερα το project με τις μάσκες. Κάθε μαθητής είχε αναλάβει να δημιουργήσει τη δική του μάσκα, με γενικότερα θέμα φύση και άνθρωπος και να την παρουσιάσει στους υπόλοιπους και σε μας με μια ηλεκτρονική παρουσίαση.
"My mask is about nature and friendship" Valeri: my mask is inspirade to nature, how important is nature for me" ήταν μερικά από τα σχόλια που ακούστηκαν στις παρουσιάσεις. Τα έξυπνα πρόσωπα των παιδιών καθώς μας έδιναν από μια μάσκα τυλιγμένη όμορφα σε ένα μικρό κουτί ήταν αρκετά να σου φτιάξουν άμεσα τη διάθεση, που μάλλον προσπαθούσε να χαλάσει ο Διευθυντής που περπατούσε αγχωτικά συνεχώς πίσω μας!
Οι παρουσιάσεις συνεχίστηκαν με τις άλλες τάξεις να παρουσιάζουν τη δουλειά τους: Τα μνημεία της πόλης μου, με μικρούς ζωγραφικούς πίνακες τοπίων της Gravina και οι μήνες και τι σημαντικά πράγματα μας προσφέρουν.
Με το τέλος των παρουσιάσεων είμαστε έτοιμοι να πάμε μαζί με όλο το σχολείο στο θέατρο της πόλης όπου θα είχαμε την πρώτη συνάντηση με τη Δημοτική αρχή και στη
συνέχεια θα παρακολουθούσαμε κοντσέρτο των μαθητών υπό τη μουσική διεύθυνση της Gelly. Η οποία πραγματικά έκανε πολύ καλή δουλειά. Το κοντσερτο ήταν εκπληκτικό συνεπαίρνοτάς μας με μελωδίες του Βέρντι, του Νίνο Ρότα και με άλλα αγαπημένα ιταλικά τραγούδια. Ήταν εμφανής η συγκίνηση όλων ακόμη και αυτών που δεν είχαν καμμια επαφή με την ιταλική μουσική κουλτούρα.
Δικαια τα συνεχή χειροκροτήματα στο τέλος που ανάγκασαν τους συντελεστές της εκδήλωσης να παίξουν μια ακόμη φορά το Nabucco, Betoven και το Sole mio.
Η επίσκεψή μας στη συνέχεια στο Lipu Oasis μας έδωσε την ευκαιρία να περπατήσουμε
στη Laterza ξεναγούμενοι από τον Pino. Η Ιταλική Ορνιθολογική εταιρέια, η Lipu, υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα στο πάρκο με σχολικές μονάδες από τη γύρω περιοχή. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα, ούτε και ορισμένο χρονικό όριο, είναι ξεκάθαρα γνωσιοκεντρικά προσανατολισμένα στη βιοποικιλότητα της περιοχής, στην οποία υπάρχουν σπάνια φυτά, ερπετά και πουλιά.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας σχετικό φύλλο δραστηριότητας με επίκεντρο το θέμα του προγράμματος, τις αισθήσεις. Είδαμε, πιάσαμε, μυρίσαμε, γευθήκαμε, ακούσαμε προσεγγίζοντας το τοπίο με τη βοήθεια των αισθήσεών μας.
Σε ένα υποβλητικό τοπίο είναι η αλήθεια, με τους μαιάνδρους του ποταμού να διασχίζουν ένα μεγάλο φαράγγι με δασωμένες απόκρημνες πλαγιές και τα πουλιά να ακούγονται, μα να μη διακρίνονται. Οι φωνές μας βέβαια ήταν εύκολο να ακουστούν σε όλη τη Laterza.
Φωτογραφηθήκαμε, συζητήσαμε με τα παιδιά και μάθαμε πολλά για τη χλωρίδα και πανίδα του πάρκου. Άγριοι κρίνοι, θυμάρi, άγριο σκόρδο, hair of angel, παπαρούνες, βελανιδιές, παπαδίτσες, πουρνάρια και σκλήθρα μας συντρόφεψαν σε όλη την παραμονή μας στο πάρκο.
Ενημερωθήκαμε στον εκπαιδευτικό χώρο του Κέ
ντρου, ( όλη η περιοχή ανήκει στην περιφέρεια του Τάραντα, υπάρχουν ζώνες προστασάις στο πάρκο με απαγόρευση δραστηριοτήτων στην πρώτη ζώνη και αρκετές εντάσεις με τους κατοίκους με αφορμή τις παράπλευρες αγροτουριστικές χρήσεις) και επισκεφτήκαμε τον κήπο τους.
Η Matera που αποτέλεσε τον επόμενο σταθμό μας ήταν γνωστή σε μας από τις ταινίες κυρίως του Παζολίνι το «Κατά Ματθαίον» Ευαγγέλιο) αλλά και του Μελ Γκίμπσον (Τα Πάθη). Καθώς φτάσαμε το απόγευμα η μικρή πόλη μου θύμισε τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου για το Τολέδο, έτσι που ο ήλιος πολεμούσε να προβάλλει μέσα από τα σύννεφα φωτίζοντας κατά τόπους την χωρισμένη σε δύο τμήματα παλιά πόλη. Το πρώτο τμήμα είναι και το παλαιότερο από τον 3ο αιώνα π.χ. με απλές πέτρινες κατοικίες και εργαστήρια. Αφού οχυρώθηκε το κέντρο της κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους στην κορυφή ενός υψώματος 400 μέτρων, και κάτω ακριβώς από τα τείχη δημιουργήθηκαν δύο συνοικίες, σκαμμένες στον μαλακό, ασβεστώδη βράχο: το Σάσο Καβεόζο (Σπηλαιώδης Βράχος) στα νότια και το Σάσο Μπαριζάνο (Βράχος του Μπάρι ή κατ' άλλη εκδοχή των Βαρισίων, επιφανούς οικογένειας της Ρώμης) στα βορειοδυτικά της Πολιτείας. Λόγω της μαλακής σύστασης του βράχου οι τότε κάτοικοι είχαν δημιουργήσει ένα αξιοθαύμαστο και καλά μελετημένο δίκτυο δεξαμενών μέσα στην πέτρα με αρχικό σκοπό την περισυλλογή νερού, τόσο από τις ελάχιστες βροχές όσο και από τη φυσική υγρασία, για την αντιμετώπιση παρατεταμένων περιόδων ανομβρίας στην περιοχή.
Παράλληλα χρησιμοποιούσαν τις ήδη υπάρχουσες σπηλιές, τις οποίες επεξέτειναν σκάβοντας τόσο σε οριζόντια όσο και σε κάθετη διάταξη, ως αποθηκευτικούς χώρους και στάβλους. Τα Sassi είναι τα κτισμένα μ’ αυτή την ιδιότυπη αρχιτεκτονική σπίτια. Περπατήσαμε στα στενά της πόλης καθώς ο ήλιος έδυε δίνοντάς μας την ευκαιρία να βγάλουμε τις ανάλογες φωτογραφίες. Δεν κατεβήκαμε πολύ χαμηλά γιατί η ώρα ήταν περασμένη και έπρεπε να επιστρέψουμε.
Το βράδυ στην επιστροφή μας στο κέντρο συναντήσαμε έναν από τους μουσικούς που έπαιξε στην υποδοχή μας με το συγκρότημα La Zjite, αρχιτέκτονα όπως μας είπε, δίνοντάς μας και άλλες πληροφορίες. Για παράδειγμα την ανάγκη των Ιταλών να έχουν δύο δουλειές ( καλά εμείς πάμε πίσω σκέφτηκα) και την έντονη παραοικονομία, τα μαύρα χρήματα που κυκλοφορούν παντού. Στο κέντρο της Gravina ήταν ένα παλιό κτίριο που συντηρούνταν, ώστε να γίνει εμπορικό κσι πολιτιστικό κέντρο. Η αγορά του μας ενημέρωσε κόστισε 3 εκατομμύρια ευρώ! Καθώς είχε όρεξη να μιλήσει και για άλλα και εμείς όρεξη…γενικώς καθήσαμε στο Mamma mia, ένα καινούργιο εστιατόριο με θέα στις φωταγωγημένες σπηλιές της πόλης. Η βραδιά που ακολούθησε μας έκανε σοφούς σε πολλά και διαφορετικά πράγματα οδηγώντας μας με κουρασμένα βήματα στο φιλόξενο άνετο ξενοδοχείο μας.
Εδώ συνεχίστηκαν οι παρουσιάσεις των τάξεων του Comenius. Μας άρεσε ιδιαίτερα το project με τις μάσκες. Κάθε μαθητής είχε αναλάβει να δημιουργήσει τη δική του μάσκα, με γενικότερα θέμα φύση και άνθρωπος και να την παρουσιάσει στους υπόλοιπους και σε μας με μια ηλεκτρονική παρουσίαση.
"My mask is about nature and friendship" Valeri: my mask is inspirade to nature, how important is nature for me" ήταν μερικά από τα σχόλια που ακούστηκαν στις παρουσιάσεις. Τα έξυπνα πρόσωπα των παιδιών καθώς μας έδιναν από μια μάσκα τυλιγμένη όμορφα σε ένα μικρό κουτί ήταν αρκετά να σου φτιάξουν άμεσα τη διάθεση, που μάλλον προσπαθούσε να χαλάσει ο Διευθυντής που περπατούσε αγχωτικά συνεχώς πίσω μας!Οι παρουσιάσεις συνεχίστηκαν με τις άλλες τάξεις να παρουσιάζουν τη δουλειά τους: Τα μνημεία της πόλης μου, με μικρούς ζωγραφικούς πίνακες τοπίων της Gravina και οι μήνες και τι σημαντικά πράγματα μας προσφέρουν.
Με το τέλος των παρουσιάσεων είμαστε έτοιμοι να πάμε μαζί με όλο το σχολείο στο θέατρο της πόλης όπου θα είχαμε την πρώτη συνάντηση με τη Δημοτική αρχή και στη
συνέχεια θα παρακολουθούσαμε κοντσέρτο των μαθητών υπό τη μουσική διεύθυνση της Gelly. Η οποία πραγματικά έκανε πολύ καλή δουλειά. Το κοντσερτο ήταν εκπληκτικό συνεπαίρνοτάς μας με μελωδίες του Βέρντι, του Νίνο Ρότα και με άλλα αγαπημένα ιταλικά τραγούδια. Ήταν εμφανής η συγκίνηση όλων ακόμη και αυτών που δεν είχαν καμμια επαφή με την ιταλική μουσική κουλτούρα.Δικαια τα συνεχή χειροκροτήματα στο τέλος που ανάγκασαν τους συντελεστές της εκδήλωσης να παίξουν μια ακόμη φορά το Nabucco, Betoven και το Sole mio.
Η επίσκεψή μας στη συνέχεια στο Lipu Oasis μας έδωσε την ευκαιρία να περπατήσουμε
στη Laterza ξεναγούμενοι από τον Pino. Η Ιταλική Ορνιθολογική εταιρέια, η Lipu, υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα στο πάρκο με σχολικές μονάδες από τη γύρω περιοχή. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο θέμα, ούτε και ορισμένο χρονικό όριο, είναι ξεκάθαρα γνωσιοκεντρικά προσανατολισμένα στη βιοποικιλότητα της περιοχής, στην οποία υπάρχουν σπάνια φυτά, ερπετά και πουλιά.
Περιηγηθήκαμε συμπληρώνοντας σχετικό φύλλο δραστηριότητας με επίκεντρο το θέμα του προγράμματος, τις αισθήσεις. Είδαμε, πιάσαμε, μυρίσαμε, γευθήκαμε, ακούσαμε προσεγγίζοντας το τοπίο με τη βοήθεια των αισθήσεών μας.
Σε ένα υποβλητικό τοπίο είναι η αλήθεια, με τους μαιάνδρους του ποταμού να διασχίζουν ένα μεγάλο φαράγγι με δασωμένες απόκρημνες πλαγιές και τα πουλιά να ακούγονται, μα να μη διακρίνονται. Οι φωνές μας βέβαια ήταν εύκολο να ακουστούν σε όλη τη Laterza.
Φωτογραφηθήκαμε, συζητήσαμε με τα παιδιά και μάθαμε πολλά για τη χλωρίδα και πανίδα του πάρκου. Άγριοι κρίνοι, θυμάρi, άγριο σκόρδο, hair of angel, παπαρούνες, βελανιδιές, παπαδίτσες, πουρνάρια και σκλήθρα μας συντρόφεψαν σε όλη την παραμονή μας στο πάρκο.
Ενημερωθήκαμε στον εκπαιδευτικό χώρο του Κέ
ντρου, ( όλη η περιοχή ανήκει στην περιφέρεια του Τάραντα, υπάρχουν ζώνες προστασάις στο πάρκο με απαγόρευση δραστηριοτήτων στην πρώτη ζώνη και αρκετές εντάσεις με τους κατοίκους με αφορμή τις παράπλευρες αγροτουριστικές χρήσεις) και επισκεφτήκαμε τον κήπο τους.
Η Matera που αποτέλεσε τον επόμενο σταθμό μας ήταν γνωστή σε μας από τις ταινίες κυρίως του Παζολίνι το «Κατά Ματθαίον» Ευαγγέλιο) αλλά και του Μελ Γκίμπσον (Τα Πάθη). Καθώς φτάσαμε το απόγευμα η μικρή πόλη μου θύμισε τον πίνακα του Θεοτοκόπουλου για το Τολέδο, έτσι που ο ήλιος πολεμούσε να προβάλλει μέσα από τα σύννεφα φωτίζοντας κατά τόπους την χωρισμένη σε δύο τμήματα παλιά πόλη. Το πρώτο τμήμα είναι και το παλαιότερο από τον 3ο αιώνα π.χ. με απλές πέτρινες κατοικίες και εργαστήρια. Αφού οχυρώθηκε το κέντρο της κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους στην κορυφή ενός υψώματος 400 μέτρων, και κάτω ακριβώς από τα τείχη δημιουργήθηκαν δύο συνοικίες, σκαμμένες στον μαλακό, ασβεστώδη βράχο: το Σάσο Καβεόζο (Σπηλαιώδης Βράχος) στα νότια και το Σάσο Μπαριζάνο (Βράχος του Μπάρι ή κατ' άλλη εκδοχή των Βαρισίων, επιφανούς οικογένειας της Ρώμης) στα βορειοδυτικά της Πολιτείας. Λόγω της μαλακής σύστασης του βράχου οι τότε κάτοικοι είχαν δημιουργήσει ένα αξιοθαύμαστο και καλά μελετημένο δίκτυο δεξαμενών μέσα στην πέτρα με αρχικό σκοπό την περισυλλογή νερού, τόσο από τις ελάχιστες βροχές όσο και από τη φυσική υγρασία, για την αντιμετώπιση παρατεταμένων περιόδων ανομβρίας στην περιοχή.
Παράλληλα χρησιμοποιούσαν τις ήδη υπάρχουσες σπηλιές, τις οποίες επεξέτειναν σκάβοντας τόσο σε οριζόντια όσο και σε κάθετη διάταξη, ως αποθηκευτικούς χώρους και στάβλους. Τα Sassi είναι τα κτισμένα μ’ αυτή την ιδιότυπη αρχιτεκτονική σπίτια. Περπατήσαμε στα στενά της πόλης καθώς ο ήλιος έδυε δίνοντάς μας την ευκαιρία να βγάλουμε τις ανάλογες φωτογραφίες. Δεν κατεβήκαμε πολύ χαμηλά γιατί η ώρα ήταν περασμένη και έπρεπε να επιστρέψουμε.
Το βράδυ στην επιστροφή μας στο κέντρο συναντήσαμε έναν από τους μουσικούς που έπαιξε στην υποδοχή μας με το συγκρότημα La Zjite, αρχιτέκτονα όπως μας είπε, δίνοντάς μας και άλλες πληροφορίες. Για παράδειγμα την ανάγκη των Ιταλών να έχουν δύο δουλειές ( καλά εμείς πάμε πίσω σκέφτηκα) και την έντονη παραοικονομία, τα μαύρα χρήματα που κυκλοφορούν παντού. Στο κέντρο της Gravina ήταν ένα παλιό κτίριο που συντηρούνταν, ώστε να γίνει εμπορικό κσι πολιτιστικό κέντρο. Η αγορά του μας ενημέρωσε κόστισε 3 εκατομμύρια ευρώ! Καθώς είχε όρεξη να μιλήσει και για άλλα και εμείς όρεξη…γενικώς καθήσαμε στο Mamma mia, ένα καινούργιο εστιατόριο με θέα στις φωταγωγημένες σπηλιές της πόλης. Η βραδιά που ακολούθησε μας έκανε σοφούς σε πολλά και διαφορετικά πράγματα οδηγώντας μας με κουρασμένα βήματα στο φιλόξενο άνετο ξενοδοχείο μας.
Τετάρτη 5/5/2010
Το πρωινό φως της ημέρας συνοδευόταν από τις φωνές των πουλιών που πετούσαν πάνω από τα παλιά σπίτια της πόλης στα οποία έβλεπε το ψηλό παράθυρο του δωματίου μου. Στο μικρή μα ζεστή αίθουσα του πρωινού συναντήσαμε την Isabel. Όπως μας πληροφόρησε είχαν φτάσει στις 11.30 το βράδυ από το Μπάρι.. Εκείνοι επέλεξαν να ξεκινήσουν μια μέρα νωρίτερα, να διανυκτερεύσουν στη Ρώμη και να πετάξουν με αεροπλάνο για Μπάρι και μετά με λεωφορείο για Gravina. Με χαρά συναντήσαμε στη συνέχεια την Amparo, τη Marisa και μια συνάδελφο που δεν είχαμε συναντήσει ως τώρα, την Puri.
Έξω από το ξενοδοχείο μας περίμεναν ο Pino και ο Salvatore οι οποίοι μας 
συνόδεψαν περπατώντας στο σχολείο. Οι μαθητές μας είχαν ξεκινήσει ευδιάθετα τη μέρα τους, παίζοντας βόλεϊ στο μάθμα της γυμναστικής με ιδιαίτερη επιτυχία ( του Λυκείου οι δικοί μας, του Γυμνασίου οι συμπαίκτες τους!). Ο Γ. δεν μπόρεσε να μη σημειώσει τις ακόλουθες παρατηρήσεις : 1. Κανείς δεν διαμαρτύρονταν για πόνους στο χέρι 2. Όλοι φορούσαν φόρμες και 3. Έπαιζαν ή παρακολουθούσαν πειθαρχημένα. ( αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στα δικά μας γυμναστήρια , συγνώμη στην τσιμεντένια αυλή μας ήθελα να πω...)
Όπως και σε όλα τα σχολεία που είχαμε επισκεφτεί ως τότε η είσοδος ήταν κλειδωμένη και μας άνοιξαν από μέσα οδηγώντας μας στο γραφείο των καθηγητών, μια μεγάλη φωτεινή αίθουσα, περισσότερο πέρασμα των συναδέλφων. Οι παιδαγωγικές τους συναντήσεις γίνον
ται σε άλλη μεγάλη αίθουσα. Το πρόγραμμα στη συνέχεια περιελάμβανε παρουσιάσεις των τμημάτων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Comenius. Θεατρικά σκετς, χορωδία με φλογέρες και ηλεκτρονικές οπτικές συνθέσεις με εικόνες της περιοχής. Μέχρι και παιχνίδι 
αναγνώρισης προσώπων είχαν ετοιμάσει και μας κάλεσαν να συμμετάσχουμε και εμείς. Όλα ήταν εξαιρετικά, αποδεικνύοντας την εργασία που είχε προηγηθεί.
Αφήσαμε το σχολείο προκειμένου να επισκεφτούμε το γειτονικό Δημοτικό με το οποίο,όπως μάθαμε , συνεργάζονται στενά και δημιουργικά στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Συνάντηση με τη Διευθύντρια και στη συνέχεια μοισικοχορευτική παράσταση με εξαιρετικά ταλαντούχα νήπια και μικρούς μαθητές. Δροσιά, ενέργεια, πειθαρχία με προεξάρχουσα μια καταπληκτική δασκάλα, σοπράνο όπως μας είπαν αργότερα. Στον τελευταίο χορό συμμετείχαν και οι μεγάλοι, κάτι που δημιούργησε ωραίες αντιθέσεις, ψηλοί, ηλικιωμένοι με μικροκαμωμένους μαθητές. Η Gelly 
μας επισήμανε με έμφαση πως στο χορό συμμετείχαν οι Διευθυντές, η εξουσία, μαζί με τους «υποτελείς» μαθητές. Ένας πλούσιος μπουφές μας περίμενε καθώς έξω η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή, μεγαλώνοντας την κούραση που νιώθαμε. Το απόγευμα είχαμε το πρώτο worksession. ( Δυστυχώς τα μηνύματα που παίρναμε από Ελλάδα, ήταν ανησυχητικά. Μιλούσαν για μεγάλες διαδηλώσεις, για είσοδο διαδηλωτών στη Νομαρχία Λάρισας, για θύελλες που αρχίζουν να θερίζουν οι κυβερνώντες όπως μου έγραφε καλός μου φίλος. Αισθάνομαι λίγο περίεργα καθώς διαβάζω τα μηνύματα στη φωτεινή, μικρή και ήσυχη πόλη της Gravina.
Το worksession άρχισε το απόγευμα με ανταλλαγή δωρων και ανάλυση του προγράμματος
και των επιδιωκόμενων στόχων παρουσία του Διευθυντή του σχολείου, μάλλον περισσότερο απόμακρου απ' ότι είχαμε συνηθίσει στις άλλες συναντήσεις. Αν και είχαμε ετοιμαστεί σχετικά δεν έγινε συζήτηση για την αξιολόγηση του προγράμματος, των όσων είχαμε επιτύχει ως τότε. Εντυπωσίασαν τα κόμικ, το δικό μας και των Ισπανών, αλλά και μια εξαιρετική παρουσίαση της χλωρίδας και πανίδας της Αστούρια που είχαν επιμεληθεί οι Ισπανοί συνάδελφοι με τους μαθητές τους.
Μετά το τέλος της συνάντησης, πήγαμε στο ξενοδοχείο και ακολούθως κάναμε μια βόλτα στην αγορά της σύγχρονης πόλης της Gravina. Λίγα ψώνια και κατάληξη το βραδάκι σε μια μικρή χασαποταβέρνα στο πάνω τμήμα της
πόλης. Καταγράφω με κάθε επιφύλαξη για λάθη τις τοπικές λιχουδιές που δοκιμάσαμε: Μπρατσόλα, ινβoλτίνι, μπρουσκέτα, λουκάνικα, με κρασί και κουβεντούλα, η οποία ολοκλήρωνε με όμορφο τρόπο τη δεύτερη μέρα. Εντύπωση έκανε σε όλη την παρέα η επικοινωνία του γράφοντος με το Salvatore, καθώς ο μεν δεν γνώριζε Ιταλικά, ο δε δεν γνώριζε ελληνικά και αγγλικά. Οπότε η απορία όλων ήταν σε ποιά ακριβώς γλώσσα γινόταν η συνεννόηση. Οι καλοί συνάδελφοι αγνοούσαν την αλήθεια της ύπαρξης μιας παγκόσμιας βάσης επικοινωνίας με χρήση λόγου, κινήσεων και μορφασμών. Στην τηλεόραση η Ιντερ πανηγύριζε την κατάκτηση του κυπέλλου Ιταλίας μετά από ένα πολύ νευρικό παιχνίδι, καθώς εμείς ολοκληρώναμε το δείπνο μας. ( πρέπει να επισημάνω πως οι Ιταλοί της παρέας δεν συμπαθούν καθόλου την Ιντερ, αναφέροντας μάλιστα το στημένο παιχνίδι ίντερ-Λάτσιο)
H βραδιά δεν κύλησε καθόλου καλά καθώς όλα τα ιταλικά δίκτυα μετέδιδαν συνεχώς εικόνες καταστροφής από την Ελλάδα. Η τραγωδία στην τράπεζα Marfin δεν μπορούσε να κατανοηθεί με κανέναν τρόπο. Αισθάνεσαι πολύ άσχημα, νιώθεις περισσότερο πληγωμένος, όταν τα βλέπεις χιλιόμετρα μακριά παρατηρώντας την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συναδέλφων μας στο τραπέζι. Και τι να απαντήσεις; Πώς να τα ερμηνεύσεις, αφού ούτε και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς πρώτα να τα συνειδητοποιήσεις...
Επιστρέφοντας συναντήσαμε τα παιδιά στο δρόμο. Δεν φαίνονταν ιδιαίτερα χαρούμενα, αν και πρέπει να επισημάνω πως κατά τη γνώμη μου ο Λάζαρος και η Θεοδώρα προσπαθούσαν να προσαρμοστούν με επιτυχία. Ελπίζουμε αύριο να είναι μια άλλη μέρα, για όλους και στην Gravina και στην Ελλάδα.
συνόδεψαν περπατώντας στο σχολείο. Οι μαθητές μας είχαν ξεκινήσει ευδιάθετα τη μέρα τους, παίζοντας βόλεϊ στο μάθμα της γυμναστικής με ιδιαίτερη επιτυχία ( του Λυκείου οι δικοί μας, του Γυμνασίου οι συμπαίκτες τους!). Ο Γ. δεν μπόρεσε να μη σημειώσει τις ακόλουθες παρατηρήσεις : 1. Κανείς δεν διαμαρτύρονταν για πόνους στο χέρι 2. Όλοι φορούσαν φόρμες και 3. Έπαιζαν ή παρακολουθούσαν πειθαρχημένα. ( αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στα δικά μας γυμναστήρια , συγνώμη στην τσιμεντένια αυλή μας ήθελα να πω...)Όπως και σε όλα τα σχολεία που είχαμε επισκεφτεί ως τότε η είσοδος ήταν κλειδωμένη και μας άνοιξαν από μέσα οδηγώντας μας στο γραφείο των καθηγητών, μια μεγάλη φωτεινή αίθουσα, περισσότερο πέρασμα των συναδέλφων. Οι παιδαγωγικές τους συναντήσεις γίνον
ται σε άλλη μεγάλη αίθουσα. Το πρόγραμμα στη συνέχεια περιελάμβανε παρουσιάσεις των τμημάτων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Comenius. Θεατρικά σκετς, χορωδία με φλογέρες και ηλεκτρονικές οπτικές συνθέσεις με εικόνες της περιοχής. Μέχρι και παιχνίδι 
αναγνώρισης προσώπων είχαν ετοιμάσει και μας κάλεσαν να συμμετάσχουμε και εμείς. Όλα ήταν εξαιρετικά, αποδεικνύοντας την εργασία που είχε προηγηθεί.
Αφήσαμε το σχολείο προκειμένου να επισκεφτούμε το γειτονικό Δημοτικό με το οποίο,όπως μάθαμε , συνεργάζονται στενά και δημιουργικά στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Συνάντηση με τη Διευθύντρια και στη συνέχεια μοισικοχορευτική παράσταση με εξαιρετικά ταλαντούχα νήπια και μικρούς μαθητές. Δροσιά, ενέργεια, πειθαρχία με προεξάρχουσα μια καταπληκτική δασκάλα, σοπράνο όπως μας είπαν αργότερα. Στον τελευταίο χορό συμμετείχαν και οι μεγάλοι, κάτι που δημιούργησε ωραίες αντιθέσεις, ψηλοί, ηλικιωμένοι με μικροκαμωμένους μαθητές. Η Gelly 
μας επισήμανε με έμφαση πως στο χορό συμμετείχαν οι Διευθυντές, η εξουσία, μαζί με τους «υποτελείς» μαθητές. Ένας πλούσιος μπουφές μας περίμενε καθώς έξω η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή, μεγαλώνοντας την κούραση που νιώθαμε. Το απόγευμα είχαμε το πρώτο worksession. ( Δυστυχώς τα μηνύματα που παίρναμε από Ελλάδα, ήταν ανησυχητικά. Μιλούσαν για μεγάλες διαδηλώσεις, για είσοδο διαδηλωτών στη Νομαρχία Λάρισας, για θύελλες που αρχίζουν να θερίζουν οι κυβερνώντες όπως μου έγραφε καλός μου φίλος. Αισθάνομαι λίγο περίεργα καθώς διαβάζω τα μηνύματα στη φωτεινή, μικρή και ήσυχη πόλη της Gravina.Το worksession άρχισε το απόγευμα με ανταλλαγή δωρων και ανάλυση του προγράμματος
και των επιδιωκόμενων στόχων παρουσία του Διευθυντή του σχολείου, μάλλον περισσότερο απόμακρου απ' ότι είχαμε συνηθίσει στις άλλες συναντήσεις. Αν και είχαμε ετοιμαστεί σχετικά δεν έγινε συζήτηση για την αξιολόγηση του προγράμματος, των όσων είχαμε επιτύχει ως τότε. Εντυπωσίασαν τα κόμικ, το δικό μας και των Ισπανών, αλλά και μια εξαιρετική παρουσίαση της χλωρίδας και πανίδας της Αστούρια που είχαν επιμεληθεί οι Ισπανοί συνάδελφοι με τους μαθητές τους.Μετά το τέλος της συνάντησης, πήγαμε στο ξενοδοχείο και ακολούθως κάναμε μια βόλτα στην αγορά της σύγχρονης πόλης της Gravina. Λίγα ψώνια και κατάληξη το βραδάκι σε μια μικρή χασαποταβέρνα στο πάνω τμήμα της
πόλης. Καταγράφω με κάθε επιφύλαξη για λάθη τις τοπικές λιχουδιές που δοκιμάσαμε: Μπρατσόλα, ινβoλτίνι, μπρουσκέτα, λουκάνικα, με κρασί και κουβεντούλα, η οποία ολοκλήρωνε με όμορφο τρόπο τη δεύτερη μέρα. Εντύπωση έκανε σε όλη την παρέα η επικοινωνία του γράφοντος με το Salvatore, καθώς ο μεν δεν γνώριζε Ιταλικά, ο δε δεν γνώριζε ελληνικά και αγγλικά. Οπότε η απορία όλων ήταν σε ποιά ακριβώς γλώσσα γινόταν η συνεννόηση. Οι καλοί συνάδελφοι αγνοούσαν την αλήθεια της ύπαρξης μιας παγκόσμιας βάσης επικοινωνίας με χρήση λόγου, κινήσεων και μορφασμών. Στην τηλεόραση η Ιντερ πανηγύριζε την κατάκτηση του κυπέλλου Ιταλίας μετά από ένα πολύ νευρικό παιχνίδι, καθώς εμείς ολοκληρώναμε το δείπνο μας. ( πρέπει να επισημάνω πως οι Ιταλοί της παρέας δεν συμπαθούν καθόλου την Ιντερ, αναφέροντας μάλιστα το στημένο παιχνίδι ίντερ-Λάτσιο)H βραδιά δεν κύλησε καθόλου καλά καθώς όλα τα ιταλικά δίκτυα μετέδιδαν συνεχώς εικόνες καταστροφής από την Ελλάδα. Η τραγωδία στην τράπεζα Marfin δεν μπορούσε να κατανοηθεί με κανέναν τρόπο. Αισθάνεσαι πολύ άσχημα, νιώθεις περισσότερο πληγωμένος, όταν τα βλέπεις χιλιόμετρα μακριά παρατηρώντας την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συναδέλφων μας στο τραπέζι. Και τι να απαντήσεις; Πώς να τα ερμηνεύσεις, αφού ούτε και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς πρώτα να τα συνειδητοποιήσεις...
Επιστρέφοντας συναντήσαμε τα παιδιά στο δρόμο. Δεν φαίνονταν ιδιαίτερα χαρούμενα, αν και πρέπει να επισημάνω πως κατά τη γνώμη μου ο Λάζαρος και η Θεοδώρα προσπαθούσαν να προσαρμοστούν με επιτυχία. Ελπίζουμε αύριο να είναι μια άλλη μέρα, για όλους και στην Gravina και στην Ελλάδα.
24.6.10
22.6.10
Δράσεις της περιβαλλοντικής ομάδας μας
Οι φετινές μας δράσεις σε μορφή κόμικ. Σενάριο, φωτογραφίες, υλοποίηση της Περιβαλλοντικής μας ομάδας.
28.5.10
Αμφιβολίες...
...όχι πολλές, αλλά σίγουρα επαρκείς να δημιουργήσουν ένα μεγάλο κενό στην επικοινωνία μέσω του blog. Πρόσφατα οργανώσαμε στο Λαγκαδά μια συνάντηση Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Βόρειας Ελλάδας, στην οποία τελικά συμμετείχαν 17 Κ.Π.Ε. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας για το θεσμό των Κέντρων, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα σε σχέση και τη μελλοντική θεσμική τους εξέλιξη με ορίζοντα ένα άλλο σχολείο, μιαν άλλη εκπαίδευση περισσότερο κοντά στις αρχές της εκπαίδευσης για την αειφορία, που βαυκαλιζόμαστε πως πρεσβεύουμε.
Ήταν ένα πολύ γόνιμο και ουσιαστικό διήμερο στο οποίο καταλήξαμε σε ένα κοινό πλάισιο αρχών και θέσεων, αντιπροσωπευτικό των ελπίδων μας για το μέλλον. Καλά θα μου πείτε, πού είναι οι αμφιβολίες;
Για την προπαρασκευή τη συνάντησης αποφασίσαμε να οργανώσουμε ένα ηλεκτρονικό forum κατάθεσης θέσεων, απόψεων, προτάσεων και διαλόγου, το οποίο ευελπιστούσαμε να λειτουργήσει προς την κατέυθυνση της καλύτερης προετοιμασίας της συνάντησης, αλλά και στη δημιουργία ευνοϊκών προϋποθέσεων για μια ευρύτερη συναίνεση στη διατύπωση των τελικών μας προτάσεων.
Το στησαμε, άλλωστε είναι τόσο εύκολο πια να δημιουργήσεις ηλεκτρονικές συζητήσεις, και αναμέναμε τη συνέχεια. Αν εξαιρέσουμε τα δικά μας κείμενα, με τα οποία θέλαμε και να ενημερώσουμε για τις θέσεις μας αλλά και να προκαλέσουμε την έναρξη του διαλόγου, είχαμε δύο μόλις παρεμβάσεις. Η μια μάλιστα εντελώς ασυνάρτητη, εκτός θέματος και απαξιωτική.
Προσθέστε σ' αυτήν την εμπειρία, την απορία μου για την πραγματική επικοινωνία που προσφέρουν κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook ( το βαριέμαι απίστευτα! ), την απουσία από την blogόσφαιρα καλών μου φίλων που σταμάτησαν τις αναρτήσεις και αν λάβουμε υπόψη μας και τη σχετική κούραση που μας πιάνει όλους προς το τέλος του σχολικού έτους, θέλουμε πολύ να εγκαταλείψουμε αγαπημένες μας συνήθειες, όπως η επικοινωνία μέσω ενός blog;
Θεωρώ πάντως υποχρέωσή μου να αναρτήσω τις επόμενες ημέρες την περιγραφή των όσων κάναμε στην τέταρτη και τελευταία συνάντηση του προγράμματος Comenius στο οποίο συμμετείχαμε τη διετία 2008-2010.
Έγινε στη μικρή πόλη του Ιταλικού νότου Gravina και πιστεύω πως ολοκλήρωσε με επιτυχία μια πορεία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι μαθητές της Περιβαλλοντικής ομάδας, αρκετοί συνάδελφοι του σχολείου, γονείς και φορείς της τοπικής κοινωνίας. Δεν ξέρω, αν όσα σας περιέγραψα ως τώρα από τις δράσεις μας στο Comenius και όσα ακολουθήσουν, συνδέονται έστω και λίγο με τα χαρακτηριστικά του "Νέου σχολείου" που οραματίζονται η Υπουργός μας και οι πολυπληθείς συνεργάτες της, αλλά για μας άνοιξαν νέους δρόμους, δείχνοντάς μας πόσο στραβά αρμενίζαμε και συχεζουμε να αρμενίζουμε!
22.4.10
7η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Για μια ακόμη χρονιά η πιο επιτυχημένη έκθεση βιβλίου στη χώρα μας ανοίγει τις πύλες της. Από τις 22 έως τις 25 Απριλίου οι βιβλιόφιλοι και μη επισκέπτες της έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν:
- συναντήσεις ελλήνων και ξένων συγγραφέων - παρουσιάσεις βιβλίων
- αφιερώματα
- επαγγελματικά σεμινάρια, συνέδρια
- παράλληλες εκδηλώσεις μέσα στην πόλη
Τα Κ.Π.Ε. της Κεντρικής Μακεδονίας συμμετέχουν και φέτος με κοινή παρουσίαση των δραστηριοτήτων και του εκδοτικού τους έργου. Το Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού θα είναι εκεί και σας προσκαλεί να έρθετε να γνωριστούμε. Τη φετινή χρονιά μάλιστα οργανώνουμε στην Εφηβική Γωνιά της Έκθεσης, στο περίπτερο 13, την Παρασκευή 23 Απριλίου 17.00-18.00 μ.μ., ανοικτή συζήτηση περιβαλλοντικών ομάδων από τέσσερα σχολεία με θέμα:
" Το μέλλον μας είναι σήμερα, στο κέντρο το περιβάλλον."
Οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων:
2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης
1ο Γενικό Λύκειο Συκεών
3ο Γενικό Λύκειο Αμπελοκήπων
Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ.
συζητούν για το σχολείο και την εκπαίδευση με αφετηρία τα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής και το βλέμμα στο μέλλον. Σας περιμένουμε όπως και ένας ολόκληρος μαγευτικός κόσμος που μόνο τα βιβλία μπορούν να δημιουργούν. Η φετινή έκθεση να μη το ξεχάσουμε έχει ως τιμώμενη χώρα την Κίνα.
" Το μέλλον μας είναι σήμερα, στο κέντρο το περιβάλλον."
Οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων:
2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης
1ο Γενικό Λύκειο Συκεών
3ο Γενικό Λύκειο Αμπελοκήπων
Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ.
συζητούν για το σχολείο και την εκπαίδευση με αφετηρία τα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής και το βλέμμα στο μέλλον. Σας περιμένουμε όπως και ένας ολόκληρος μαγευτικός κόσμος που μόνο τα βιβλία μπορούν να δημιουργούν. Η φετινή έκθεση να μη το ξεχάσουμε έχει ως τιμώμενη χώρα την Κίνα.
10.2.10
Συνάντηση φορέων
Στο Πνευματικό Κέντρο Πολίχνης οργανώθηκε τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου συνάντηση φορέων για το Στρατόπεδο Καρατάσιου και τους ελεύθερους χώρους στη Θεσσαλονίκη. Εκπρόσωποι κινήσεων, επαγγελματικών ενώσεων, της Αρχιτεκτονικής σχολής, δήμαρχος, δημοτικοί σύμβουλοι, βουλευτής, πολίτες και η περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου μας συζήτησαν και επαναβεβαίωσαν την απόφασή τους να μην επιτρέψουν την οικοπεδοποίηση των τελευταίων ανοικτών χώρων της πόλης μας.
Σας παραθέτω όσα αποσπασματικά κατέγραψα από τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση:
Εκπρόσωπος της κίνησης πολιτών Πολίχνης: " Τα 700 στρέμματα του Καρατάσιου, πνεύμονας ζωής, τελευταία ευκαιρία της πόλης... λαϊκή απαίτηση... 8 χρόνια αδράνειας... στη συνάντηση με Βενιζέλο στις 16 Ιανουαρίου διαπιστώθηκε πως δεν είχε γνώση των ομόφωνων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Πολίχνης για το στρατόπεδο αλλά και την αναθεώρηση του Πολεοδομικού Σχεδίου Πολίχνης."
Σύλλογος πολιτών Καλαμαριάς: " Να γίνει προσπάθεια δημιουργίας μιας ευρύτερης κίνησης φορέων"
Δήμαρχος Σταυρούπολης: "Δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία απόδοσης του στρατοπέδου Παύλου Μελά... διαβεβαίωση υπουργού πως δεν θα κτιστούν οι πολυκατοικίες όπως προβλέπονταν αρχικά... Θέση μας η απόδοση όλου του χώρου χωρίς οικοδόμηση"
Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής:" Το αίτημα της απόδοσης των στρατοπέδων τέθηκε πρώτη φορά τη δεκαετία του 80. Αν γινόταν δεκτό, υπάρχει σχετική έρευνα που υποστηρίζει πως θα είχαμε φτάσει σήμερα στη Θεσσαλονίκη στα 8τ.μ πρασίνου ανά κάτοικο αντί για το 2,75 που ισχύει σήμερα... στη σημερινή υπερδομημένη πόλη, τα μόνα ανοίγματα είναι τα στρατόπεδα...μεγάλα έργα δεν είναι μόνο το Μετρό και η υποθαλάσσια είναι και η αναβάθμιση του περιβάλλοντος που όλη η Θεσσαλονίκη εχει ανάγκη...η Πολυτεχνική σχολή μπορεί να εγκατασταθεί αλλού, μια απόφαση χρειάζεται να πάρουμε: Δεν δομείται άλλο η πόλη...πρέπει να μάθουμε να δημιουργούμε το χώρο μας δημιουργώντας τον ελεύθερο χώρο μας"
Βουλευτής:" Βαθύτατη ανησυχία, τρομακτικές αντιρρήσεις...πολλά παραθυράκια στην απόδοση του Παύλου Μελά... μας είναι αδιάφορο τι θα γίνει με τις πολυκατοικίες των αξιωματικών... η Πολυτεχνική μπορεί να μετεγκατασταθεί αλλού, ας μην αφήσουμε το δράμα της ανάπτυξης να επηρεάσει το Καρατάσιου... πρέπει να συσταθεί φορέας διαχείρισης όλων των στρατοπέδων της πόλης...είμαι εξοργισμένος...να πλατύνουμε, να ενημερώσουμε τους πολίτες"
Αντιπολίτευση Δήμου Πολίχνης: " Είμαστε τυχεροί που έμειναν ακάλυτποι, αυτοί οι χώροι...να μείνουν χώροι άμυνας για τη ζωή"
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου: " Το πρόβλημα αφορά όλη τη Θεσσαλονίκη, Πανόραμα και Πολίχνη...προτάθηκε να δημιουργηθεί το νέο Δικαστικό μέγαρο στο Καρατασιου ή στο Παύλου Μελά, αρνηθήκαμε και ενημερώσαμε τους δημάρχους, το περιβάλλον προηγείται του Μεγάρου...γνώμη μας είναι πως δεν συνδέονται οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται τοπικά"
Προηγούμενη δημοτική αρχή:" Απειλή η Πολυτεχνική σχολή...πετύχαμε την απόδοση 120 στρεμμάτων στο Δήμο Πολίχνης"
Κίνηση πολιτών Χορτιάτη:" Εμείς βάζουμε σε συζήτηση το υπερτοπικό πράσινο...1150 στρέμματα δόθηκαν επι χούντας στους στρατιωτικούς για οικοδόμηση και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις δεν αντέδρασαν...προσπαθούμε να εμποδίσουμε την ανέγερση κατοικιών αξιωματικών και να δημιουργήσουμε έναν μεγάλο χώρο πρασίνου για όλη τη Θεσσαλονίκη"
...και κάπου εκεί παρενέβη η ομάδα μας για να προτάξει μέσα από τη δική της εμπειρία την ανάγκη να περάσουμε επιτέλους από τα λόγια και τη θεωρία στη δράση και τη δημιουργία. Ο κήπος μας αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα για το σχολείο μας και πρόκειται σύντομα να ενταχθεί, μετά από δική μας πρόταση, σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας. Στις 18 Φεβρουαρίου θα συμμετάσχουμε στην ενημέρωση των εκπαιδευτικών που θα συνεργαστούν με τους υπεύθυνους υλοποίησης του προγράμματος και με μας, για το τμήμα που αφορά το στρατόπεδο Καρατάσιου.
Με τις δράσεις μας, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν φαίνονται σε κάποιους ( ιδιαίτερα σε μεγαλοσχήμονες τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών...), προβάλλουν έμπρακτα την πίστη μας πως πρέπει να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας σήμερα. Όχι άλλα χαμένα χρόνια.
Δημοσιογραφική αναφορά
http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=51015
Υ.Γ. Τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία για μάς, όσο οι απόψεις που εκπροσωπούν και οι πολιτικές που προτείνουν.
Σας παραθέτω όσα αποσπασματικά κατέγραψα από τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση:
Εκπρόσωπος της κίνησης πολιτών Πολίχνης: " Τα 700 στρέμματα του Καρατάσιου, πνεύμονας ζωής, τελευταία ευκαιρία της πόλης... λαϊκή απαίτηση... 8 χρόνια αδράνειας... στη συνάντηση με Βενιζέλο στις 16 Ιανουαρίου διαπιστώθηκε πως δεν είχε γνώση των ομόφωνων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Πολίχνης για το στρατόπεδο αλλά και την αναθεώρηση του Πολεοδομικού Σχεδίου Πολίχνης."
Σύλλογος πολιτών Καλαμαριάς: " Να γίνει προσπάθεια δημιουργίας μιας ευρύτερης κίνησης φορέων"
Δήμαρχος Σταυρούπολης: "Δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία απόδοσης του στρατοπέδου Παύλου Μελά... διαβεβαίωση υπουργού πως δεν θα κτιστούν οι πολυκατοικίες όπως προβλέπονταν αρχικά... Θέση μας η απόδοση όλου του χώρου χωρίς οικοδόμηση"
Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής:" Το αίτημα της απόδοσης των στρατοπέδων τέθηκε πρώτη φορά τη δεκαετία του 80. Αν γινόταν δεκτό, υπάρχει σχετική έρευνα που υποστηρίζει πως θα είχαμε φτάσει σήμερα στη Θεσσαλονίκη στα 8τ.μ πρασίνου ανά κάτοικο αντί για το 2,75 που ισχύει σήμερα... στη σημερινή υπερδομημένη πόλη, τα μόνα ανοίγματα είναι τα στρατόπεδα...μεγάλα έργα δεν είναι μόνο το Μετρό και η υποθαλάσσια είναι και η αναβάθμιση του περιβάλλοντος που όλη η Θεσσαλονίκη εχει ανάγκη...η Πολυτεχνική σχολή μπορεί να εγκατασταθεί αλλού, μια απόφαση χρειάζεται να πάρουμε: Δεν δομείται άλλο η πόλη...πρέπει να μάθουμε να δημιουργούμε το χώρο μας δημιουργώντας τον ελεύθερο χώρο μας"
Βουλευτής:" Βαθύτατη ανησυχία, τρομακτικές αντιρρήσεις...πολλά παραθυράκια στην απόδοση του Παύλου Μελά... μας είναι αδιάφορο τι θα γίνει με τις πολυκατοικίες των αξιωματικών... η Πολυτεχνική μπορεί να μετεγκατασταθεί αλλού, ας μην αφήσουμε το δράμα της ανάπτυξης να επηρεάσει το Καρατάσιου... πρέπει να συσταθεί φορέας διαχείρισης όλων των στρατοπέδων της πόλης...είμαι εξοργισμένος...να πλατύνουμε, να ενημερώσουμε τους πολίτες"
Αντιπολίτευση Δήμου Πολίχνης: " Είμαστε τυχεροί που έμειναν ακάλυτποι, αυτοί οι χώροι...να μείνουν χώροι άμυνας για τη ζωή"
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου: " Το πρόβλημα αφορά όλη τη Θεσσαλονίκη, Πανόραμα και Πολίχνη...προτάθηκε να δημιουργηθεί το νέο Δικαστικό μέγαρο στο Καρατασιου ή στο Παύλου Μελά, αρνηθήκαμε και ενημερώσαμε τους δημάρχους, το περιβάλλον προηγείται του Μεγάρου...γνώμη μας είναι πως δεν συνδέονται οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται τοπικά"
Προηγούμενη δημοτική αρχή:" Απειλή η Πολυτεχνική σχολή...πετύχαμε την απόδοση 120 στρεμμάτων στο Δήμο Πολίχνης"
Κίνηση πολιτών Χορτιάτη:" Εμείς βάζουμε σε συζήτηση το υπερτοπικό πράσινο...1150 στρέμματα δόθηκαν επι χούντας στους στρατιωτικούς για οικοδόμηση και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις δεν αντέδρασαν...προσπαθούμε να εμποδίσουμε την ανέγερση κατοικιών αξιωματικών και να δημιουργήσουμε έναν μεγάλο χώρο πρασίνου για όλη τη Θεσσαλονίκη"
...και κάπου εκεί παρενέβη η ομάδα μας για να προτάξει μέσα από τη δική της εμπειρία την ανάγκη να περάσουμε επιτέλους από τα λόγια και τη θεωρία στη δράση και τη δημιουργία. Ο κήπος μας αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα για το σχολείο μας και πρόκειται σύντομα να ενταχθεί, μετά από δική μας πρόταση, σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας. Στις 18 Φεβρουαρίου θα συμμετάσχουμε στην ενημέρωση των εκπαιδευτικών που θα συνεργαστούν με τους υπεύθυνους υλοποίησης του προγράμματος και με μας, για το τμήμα που αφορά το στρατόπεδο Καρατάσιου.
Με τις δράσεις μας, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν φαίνονται σε κάποιους ( ιδιαίτερα σε μεγαλοσχήμονες τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών...), προβάλλουν έμπρακτα την πίστη μας πως πρέπει να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας σήμερα. Όχι άλλα χαμένα χρόνια.
Δημοσιογραφική αναφορά
http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=51015
Υ.Γ. Τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία για μάς, όσο οι απόψεις που εκπροσωπούν και οι πολιτικές που προτείνουν.
8.1.10
Παιδεία στα κοντέινερ...
"Το κείμενο που ακολουθεί το είχα χάσει από τον Οκτώβριο. Το βρήκα πριν λίγες μέρες και σκέφθηκα να είναι το πρώτο της νέας χρονιάς αφιερωμένο στους συναδέλφους μου και μαθητές μου που κάνουν μάθημα στα κοντέινερ, κυριολεκτικά και μεταφορικά ."
............................................................................................................
κοντέινερ το [kontéiner] Ο (άκλ.) : το εμπορευματοκιβώτιο.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ και δύο χρόνια με έγγραφα και προφορικές παραστάσεις ζητούσαμε λύση του κτιριακού προβλήματος που προκαλούσε η μεγάλη αύξηση των μαθητών που έρχονταν κυρίως από την Ευκαρπία. Έγγραφα τα οποία είχαμε στο τέλος της προηγούμενης σχολική χρονιάς και προφορικές διαβεβαιώσεις μιλούσαν για ανέγερση δύο αιθουσών οι οποίες θα έλυναν το πρόβλημα.
25 Αυγούστου πληροφορούμαστε πως η ανέγερση δεν είναι δυνατή για πολεοδομικούς λόγους και πως επιλέχθηκε η λύση των κοντέινερ.
Αποτέλεσμα: 64 μαθητές χωρίς αίθουσα για δύο εβδομάδες, περιφερόμενες φιγούρες στο τοπίο της ελληνικής εκπαίδευσης του 2010. Σε ένα καινούργιο κτίριο μεν, μη λειτουργικό δε, όπως και τα περισσότερα σχολικά κτίρια που ομοιόμορφα κατασκευάζονται ανά την Ελλάδα με την ίδια προφανώς αρχιτεκτονική μελέτη για οικονομία. Χωρίς γυμναστήριο, χωρίς αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χωρίς εργαστήριο (το υπάρχον χρησιμοποιείται ως αίθουσα διδασκαλίας), ενώ ακόμη και η αίθουσα πληροφορικής αξιοποιείται για τα μαθήματα κατεύθυνσης και μεγάλες αίθουσες "έσπασαν" στα δύο. Οι καθηγητές που δεν χωρούσαν στο ένα μικρό γραφείο, απέκτησαν δεύτερο στο μπαλκόνι.
Η μεγάλη αύξηση των παιδιών, αποτέλεσμα των δημογραφικών αλλαγών που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια στη Δυτική Θεσσαλονίκη, αντιμετωπίστηκε πέρυσι με αξιοποίηση αιθουσών του γειτονικού Γυμνασίου. Όλα προμήνυαν αυτό που θα συνέβαινε φέτος, μόνο οι άμεσα υπεύθυνοι(;) δεν το κατάλαβαν.
Συνελεύσεις γονέων, κατάληψη του σχολείου για τρεις ημέρες και συνεχείς επαφές με τους υπεύθυνους (;) κατέληγαν όλα στην καθησυχαστική προτροπή να αναμένουμε τα κοντέινερ που θα έλυναν το πρόβλημα. Τη στιγμή που η ψηφιακή Ελλάδα καταπλήσσει την οικουμένη με τις τολμηρές( χωρίς παιδαγωγικό έρεισμα και προετοιμασία) πρωτοβουλίες της. Τη στιγμή που μαθητές και εκπαιδευτικοί διεκδικούν την ανανέωση της σχολικής ζωής και την επανεύρεση του χαμένου νοήματος, εμείς εξακολουθούμε τον 21ο αιώνα να ασχολούμαστε με ζητήματα υποδομών που έπρεπε να έχουν λυθεί από καιρό.
Τα κοντέινερ κατέληξαν τελικά να προσλάβουν στα μάτια μας διαστάσεις συμβόλου.
Πρόβλεψη, σχεδιασμός, οργάνωση, αξιοπιστία, συμμετοχή, διάλογος, υπευθυνότητα, ισότητα, παιδαγωγική ατμόσφαιρα πιασμένες χέρι, χέρι με τις παιδαγωγικές θεωρίες, τα οράματα και τις οδηγίες για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης, χορεύοντας ένα αργό μακρόσυρτο χορό γκρεμίστηκαν η μία πίσω από την άλλη ΧΑΡΙΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ στο βάραθρο του παραλόγου. Σύμβολα και έννοιες έστηναν χορό μες τον μουντό Οκτώβρη κινούμενες προς το Ζάλογγό τους, το δικό τους και της λογικής.
Σαν να ακούγονταν καθώς έπεφταν μυριόστομη η κραυγή "ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ"
............................................................................................................
κοντέινερ το [kontéiner] Ο (άκλ.) : το εμπορευματοκιβώτιο.
[λόγ. < αγγλ. container]( Λεξικό Τριανταφυλλίδη)
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ και δύο χρόνια με έγγραφα και προφορικές παραστάσεις ζητούσαμε λύση του κτιριακού προβλήματος που προκαλούσε η μεγάλη αύξηση των μαθητών που έρχονταν κυρίως από την Ευκαρπία. Έγγραφα τα οποία είχαμε στο τέλος της προηγούμενης σχολική χρονιάς και προφορικές διαβεβαιώσεις μιλούσαν για ανέγερση δύο αιθουσών οι οποίες θα έλυναν το πρόβλημα.
25 Αυγούστου πληροφορούμαστε πως η ανέγερση δεν είναι δυνατή για πολεοδομικούς λόγους και πως επιλέχθηκε η λύση των κοντέινερ.
Αποτέλεσμα: 64 μαθητές χωρίς αίθουσα για δύο εβδομάδες, περιφερόμενες φιγούρες στο τοπίο της ελληνικής εκπαίδευσης του 2010. Σε ένα καινούργιο κτίριο μεν, μη λειτουργικό δε, όπως και τα περισσότερα σχολικά κτίρια που ομοιόμορφα κατασκευάζονται ανά την Ελλάδα με την ίδια προφανώς αρχιτεκτονική μελέτη για οικονομία. Χωρίς γυμναστήριο, χωρίς αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χωρίς εργαστήριο (το υπάρχον χρησιμοποιείται ως αίθουσα διδασκαλίας), ενώ ακόμη και η αίθουσα πληροφορικής αξιοποιείται για τα μαθήματα κατεύθυνσης και μεγάλες αίθουσες "έσπασαν" στα δύο. Οι καθηγητές που δεν χωρούσαν στο ένα μικρό γραφείο, απέκτησαν δεύτερο στο μπαλκόνι.
Η μεγάλη αύξηση των παιδιών, αποτέλεσμα των δημογραφικών αλλαγών που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια στη Δυτική Θεσσαλονίκη, αντιμετωπίστηκε πέρυσι με αξιοποίηση αιθουσών του γειτονικού Γυμνασίου. Όλα προμήνυαν αυτό που θα συνέβαινε φέτος, μόνο οι άμεσα υπεύθυνοι(;) δεν το κατάλαβαν.
Συνελεύσεις γονέων, κατάληψη του σχολείου για τρεις ημέρες και συνεχείς επαφές με τους υπεύθυνους (;) κατέληγαν όλα στην καθησυχαστική προτροπή να αναμένουμε τα κοντέινερ που θα έλυναν το πρόβλημα. Τη στιγμή που η ψηφιακή Ελλάδα καταπλήσσει την οικουμένη με τις τολμηρές( χωρίς παιδαγωγικό έρεισμα και προετοιμασία) πρωτοβουλίες της. Τη στιγμή που μαθητές και εκπαιδευτικοί διεκδικούν την ανανέωση της σχολικής ζωής και την επανεύρεση του χαμένου νοήματος, εμείς εξακολουθούμε τον 21ο αιώνα να ασχολούμαστε με ζητήματα υποδομών που έπρεπε να έχουν λυθεί από καιρό.
Τα κοντέινερ κατέληξαν τελικά να προσλάβουν στα μάτια μας διαστάσεις συμβόλου.
Πρόβλεψη, σχεδιασμός, οργάνωση, αξιοπιστία, συμμετοχή, διάλογος, υπευθυνότητα, ισότητα, παιδαγωγική ατμόσφαιρα πιασμένες χέρι, χέρι με τις παιδαγωγικές θεωρίες, τα οράματα και τις οδηγίες για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης, χορεύοντας ένα αργό μακρόσυρτο χορό γκρεμίστηκαν η μία πίσω από την άλλη ΧΑΡΙΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ στο βάραθρο του παραλόγου. Σύμβολα και έννοιες έστηναν χορό μες τον μουντό Οκτώβρη κινούμενες προς το Ζάλογγό τους, το δικό τους και της λογικής.
Σαν να ακούγονταν καθώς έπεφταν μυριόστομη η κραυγή "ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ"
Σημείωση: Η κατάληψη έληξε, τα μαθήματα γίνονται κανονικά, η τάξη και η ησυχία επανήλθαν, η χαμένη ψυχή του Λυκείου μας ακόμη αναζητείται...
7.11.09
5.11.09
Άρθρο στην εφημερίδα Μακεδονία
“Το ‘Καρατάσιου’ μπορεί να αποτελέσει για τη Δυτική Θεσσαλονίκη έναν πολύτιμο πνεύμονα ζωής, έναν χώρο διαφυγής από τον ασφυκτικό κλοιό του μπετόν και των αυτοκινήτων. Είναι η τελευταία ευκαιρία για να αφήσουμε λίγο πράσινο στα παιδιά μας, να τους δώσουμε τη δυνατότητα να ζήσουν ανθρώπινα”, αναφέρει στη “ΜτΚ” ο κ. Σάκης Λαζαρίδης, εκπρόσωπος της “Κίνησης πολιτών για το στρατόπεδο Καρατάσιου”, μιας κίνησης που δημιουργήθηκε για να αποδοθεί το στρατόπεδο στους κατοίκους.
Η άποψη των κατοίκων διατυπώθηκε και σε έρευνα που έγινε από το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης. Οι μαθητές του σχολείου, με τη βοήθεια των καθηγητών τους, δημιούργησαν έναν μικρό περιβαλλοντικό κήπο εντός του στρατοπέδου, τον οποίο συντηρούν εδώ και δύο χρόνια. Ο μικρός αυτός κήπος, όπως λένε, δίνει το στίγμα για το πώς πρέπει να γίνει όλο το στρατόπεδο.
“Για να φτιάξουμε αυτόν τον κήπο συνεργαστήκαμε με τον δήμο Πολίχνης και με αρχιτέκτονες τοπίου του ΕΘΙΑΓΕ. Οι επιστήμονες μας είπαν ότι για να σχεδιάσουμε τον κήπο πρέπει πρώτα να ξέρουμε τι θέλουν οι άνθρωποι που κατοικούν τριγύρω από το στρατόπεδο. Έτσι, συντάξαμε ένα ερωτηματολόγιο και ρωτήσαμε όσους μένουν σε μια μεγάλη ακτίνα. Όπως διαπιστώθηκε, όλοι θέλουν να γίνει το ‘Καρατάσιου’ ένας πνεύμονας πρασίνου”, περιγράφει ο κ. Ευθύμιος Παπαδημητρίου, φιλόλογος του 2ου Λυκείου, και προσθέτει πως “η λογική του κήπου είναι ότι ενστερνιζόμαστε την άποψη των κατοίκων και δείχνουμε στην τοπική κοινωνία ότι το σχολείο συμμετέχει ενεργά. Τα παιδιά εκφράζουν την άποψή τους όχι με λόγια αλλά με έργο”.
Τον κήπο του λυκείου εντός του πρώην στρατοπέδου τον περιποιούνται με πολύ μεράκι μαθητές αλλά και απόφοιτοι του σχολείου που συμμετείχαν στη δημιουργία του. “Η προσπάθεια για την τοπική κοινωνία συνεχίζεται και μετά το σχολείο. Στηρίζουμε τη διεκδίκηση του χώρου για δημιουργία πάρκων”, αναφέρει η κ. Κατερίνα Μοσχούλα, φοιτήτρια στο β’ έτος Βιολογίας στο ΑΠΘ.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Σύμφωνα με τον βιολόγο Γιώργο Χατζηγεωργίου, “ο κήπος έχει εκπαιδευτική λειτουργία. Εδώ κάνουμε μαθήματα περιβαλλοντικών επιστημών, ενώ οι μαθητές που συμμετέχουν θα διδάσκουν στη συνέχεια παιδιά του δημοτικού. Δεν θέλουμε να γίνει οικιστική παρέμβαση και το στρατόπεδο να μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης εργολάβων. Πρέπει το στρατόπεδο να δοθεί στους κατοίκους, να γίνει μητροπολιτικό πάρκο. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια υπάρχουν πολλές ορέξεις για το χώρο και πρέπει να τις ανακόψουμε”.
Το στρατόπεδο “Καρατάσιου” ανήκει στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου. Από τη συνολική έκταση απαλλοτριώθηκαν 540 στρέμματα για να γίνει η περιφερειακή οδός και το 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο. “Το ζητούμενο είναι να υπάρχει πολιτική βούληση να δοθεί το στρατόπεδο”, δηλώνει ο κ. Χατζηγεωργίου.
Του Φώτη Κουτσαμπάρη
fkoutsamparis@makthes.gr
4.11.09
5η ημέρα -18/10
Ολοκλήρωση ξενάγησης στην Αγία Σοφία
Επίσκεψη στη Ροτόντα
Αψίδα του Γαλερίου
Γαλεριανό ανάκτορο
Ο κύκλος της φιλίας στο Λευκό Πύργο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)