Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
13.1.19
10.3.16
16.1.15
11.1.15
5.1.15
Ανάλυση SWOT για το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού και Βερτίσκου
Η διοίκηση μιας Μονάδας εκπαίδευσης ενηλίκων
προγραμματίζοντας, ασκεί την ευθύνη της λήψης αποφάσεων για μια ορθολογική
λειτουργία της Μονάδας, λαμβάνοντας υπόψη, μέσω της πληροφόρησης που διαθέτει,
τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος στο οποίο τοποθετείται (Κουτούζης & Πρόκου, 2005,15-17). Αυτό σημαίνει πως ο
προγραμματισμός, λειτουργικός[1] και στρατηγικός[2] δεν μπορεί παρά να
λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τις συνθήκες και το περιβάλλον στο οποίο αυτή
λειτουργεί (Κουτούζης & Πρόκου, 2005,39-40).
Αν επιθυμούμε λοιπόν να διαμορφώσουμε έναν στρατηγικό προγραμματισμό σε μια
Μονάδα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, για παράδειγμα στο Κέντρο Περιβαλλοντικής
Εκπαίδευσης Ελευθερίου Κορδελιού και Βερτίσκου (Γενική Γραμματεία Διά Βίου
Μάθησης, 2012, 27), θα λάβουμε υπόψη μας τα πλεονεκτήματα, τις
αδυναμίες, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που ενυπάρχουν στο ευρύτερο
περιβάλλον του, κάνοντας μια ανάλυση τύπου SWOT[3]
(Κουτούζης & Πρόκου,2005,40),σημαντικό
μέρος της διαδικασίας του στρατηγικού προγραμματισμού.3.1.15
6.11.10
Εμπόριο του αέρα!
"Τι απομένει άραγε για να πουληθεί;" Μ' αυτό το ερωτημα καταλήγει το άρθρο της Μαριάνας Τζιαντζή στο οποίο παρουσιάζει την εκπομπή του Εξάντα με θέμα"Πουλώντας αέρα".
Οι περισσότεροι απο εμάς θα αγνοούν την πραγματικότητα της αγοραπωλησίας δικαιωμάτων ρύπανσης παγκοσμίως, το χρηματιστήριο της ρύπανσης. Το δικαίωμα δηλαδή μιας ρυπογόνου βιομηχανίας να συνεχίσει να ρυπαίνει, αρκεί όμως να έχει δεσμεύσει μια μεγάλη δασική έκταση σε κάποια περιοχή του πλανήτη. Με τον τρόπο αυτό εταιρείες για παράδειγμα των ΗΠΑ, αγοράζοντας δασικές εκτάσεις στη Βραζιλία αποκτούν "πίστωση ρύπανσης" και το ελεύθερο να μην περιορίσουν στο ελάχιστο τις βλαβερές δραστηριότητές τους. Θα σκεφτείτε και αυτό είναι κατ' ανάγκη κακό; Και θέσεις εργασίας διατηρούνται και το δασικό οικοσύστημα προστατεύεται. Ο ορισμός της "πράσινης ανάπτυξης".
Οι περισσότεροι απο εμάς θα αγνοούν την πραγματικότητα της αγοραπωλησίας δικαιωμάτων ρύπανσης παγκοσμίως, το χρηματιστήριο της ρύπανσης. Το δικαίωμα δηλαδή μιας ρυπογόνου βιομηχανίας να συνεχίσει να ρυπαίνει, αρκεί όμως να έχει δεσμεύσει μια μεγάλη δασική έκταση σε κάποια περιοχή του πλανήτη. Με τον τρόπο αυτό εταιρείες για παράδειγμα των ΗΠΑ, αγοράζοντας δασικές εκτάσεις στη Βραζιλία αποκτούν "πίστωση ρύπανσης" και το ελεύθερο να μην περιορίσουν στο ελάχιστο τις βλαβερές δραστηριότητές τους. Θα σκεφτείτε και αυτό είναι κατ' ανάγκη κακό; Και θέσεις εργασίας διατηρούνται και το δασικό οικοσύστημα προστατεύεται. Ο ορισμός της "πράσινης ανάπτυξης".
Δυστυχώς η αλήθεια είναι διαφορετική. Σε μια απόλυτα εμπορευματοποιημένη οικονομία κανείς δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει το δικαίωμα στην εργασία, σου εξασφαλίζει όμως όλες τις επιπτώσεις των δραστηριοτήτων του στην υγεία και στο περιβάλλον. Από την άλλη το δασος που έχει αγοραστεί καθίσταται απαγορευμένη ζώνη για όλους τους προηγούμενους κατοίκους του, με αποτέλεσμα ούτε η ισορροπία του οικοσυστήματος να γίνεται σεβαστή.
Οι ιθαγενείς κάτοικοι δεν μπορούν να κόψουν ούτε ένα κλαρί για να χτίσουν την καλύβα τους ή για να ανάψουν φωτιά και να μαγειρέψουν, να κυνηγήσουν, να ψαρέψουν στο ποτάμι, όπως έκαναν εδώ και αιώνες, δεν έχουν πρόσβαση στους φυσικούς πόρους στην ίδια τους τη γη. Η Forca Verde, η ιδιωτική πράσινη αστυνομία, εισβάλλει στα σπίτια, επιβάλλει πρόστιμα, τρομοκρατεί. Ετσι, η μόνη λύση για τους χωρικούς που εξαθλιώνονται είναι να καταφύγουν στις παραγκουπόλεις των μεγάλων πόλεων.
Δείτε το ντοκιμαντέρ του Εξάντα και μετά ας είμαστε περισσότερο κριτικοί σε απόψεις πολιτικών ή υποψηφίων δημάρχων για τη δυνατότητα της πράσινης ανάπτυξης ες αεί!
Η αλήθεια βέβαια αποκαλύπεται στη δήλωση της Κέιτ Χόρνερ, από την οργάνωση Friends of the Earth:
«Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πολιτικές που θα διασφαλίσουν ότι όσοι ρυπαίνουν θα μειώσουν τις εκπομπές τους. Τελεία και παύλα! Αυτό που κάνει η Αγορά του Άνθρακα είναι να διευκολύνει όσους ρυπαίνουν, να συνεχίσουν να το κάνουν!».
5.11.10
Υψηλή επίσκεψη στο ΚΠΕ Κόνιτσας!
Όταν διάβασα την είδηση της παρουσίας και ομιλίας του πρωθυπουργού μας και της Υπουργού Παιδείας μας στο ΚΠΕ Κόνιτσας, αισθάνθηκα, το λίγότερο, μια κάποια ικανοποίηση για την έστω και καθυστερημένη αναγνώριση του έργου που προσφέρουν τα ΚΠΕ, τα είκοσι χρόνια σχεδόν της λειτουργίας τους. Εμβαθύνοντας όμως στα όσα ειπώθηκαν και καταγράφηκαν δημοσιογραφικά αντιλήφθηκα μια αλήθεια την οποία βέβαια όλοι μας γνωρίζαμε και γνωρίζουμε. Τη σημασία του επικοινωνικού λόγου, της επιφάνειας, των εντυπώσεων σε βάρος του καθαρά πολιτικού λόγου, του βάθους, της ουσίας που χάνεται πίσω από τα "μαλάματα" που θα' λεγε και ο ποιητής.
Δεν θα εστιάσω στο γεγονός πως το καημένο το σχολείο που τυχαία (;) βρισκόταν στο ΚΠΕ αναγκάστηκε να περιμένει επί ώρες τον ερχομό των "επισήμων", ώστε να αποτελέσει το ζωντανό, νεανικό ντεκόρ της υψηλής επίσκεψης. Δεν θα αναφερθώ στην απαξίωση του θεσμού των ΚΠΕ, όπως καταγράφηκε με τις ενέργειες του Υπουργείου Παιδείας και Δια βίου Αμάθειας με την έναρξη του σχολικού έτους ( πρωτοφανή καθυστέρηση της στελέχωσης, αλλαγή του θεσμικού πλαισίου χωρίς καμμία ενημέρωση, κλείσιμο και συγχώνευση ΚΠΕ, παντελής αδιαφορία για την οικονομική τους λειτουργία), καθώς αυτή η απαξίωση συνεχίζεται εμπράκτως θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρη της φετινή σχολική χρονιά.
Θα σχολιάσω όμως τα ακόλουθα: 1. Την άποψη αρκετών συναδέλφων των ΚΠΕ πως η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στο ΚΠΕ Κόνιτσας συνέβαλε στην προβολή του θεσμού, σε μια δύσκολη χρονικά συγκυρία. Είναι ντροπή κατά τη γνώμη μου να αναπαράγουμε λογικές καραγκιόζη προηγουμένων δεκαετιών σε μια εποχή που απαιτεί απ' όλους μας διαφορετικό ήθος και διαφορετική λογική, από τη λογική της υποτέλειας και του ραγιαδισμού. Δεν έχουμε ανάγκη την προβολή του θεσμού με επισκέψεις πολιτικών. Ο θεσμός των ΚΠΕ προβάλλεται μέσα από το έργο και την αυταπάρνηση των παιδαγωγικών ομάδων τους, που έδωσαν και δίνουν όλο τους το είναι για την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής αγωγής και της ποιότητας ζωής των τοπικών κοινωνίων στις οποίες εντάσσονται. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι η προβολή ενός νέου οράματος για την Περιβαλλοντική αγωγή, το οποίο να δώσει την ευκαιρία μιας καινούργιας δημιουργικής πορείας αντίστοιχης με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της εποχής μας. Να προσφέρει ένα ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας, το οποίο να κατοχυρώνει τον κυρίαρχο παιδαγωγικό του χαρακτήρα ως δομή του εκπαιδευτικού μας συστήματος με στόχο την προώθηση της περιβαλλοντικής αγωγής στο ελληνικό σχολείο.
2. Με έκπληξη διαβάσαμε πως η Υπουργός μας παρουσίασε "τη «διαδικτυακή διάσταση» της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ενταγμένης στο Ψηφιακό Σχολείο". Αναγωρίζοντας πως κάτι θα μου είχε διαφύγει, καθώς αγνοούσα την ύπαρξη αυτής της διάστασης προχώρησα σε αναζήτηση μέσω του διαδικτύου, ώστε να πληροφορηθώ και εγώ για το περιεχόμενο της, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το μόνο ψηφιακό σχολείο , πέρα από τις γενικόλογες ανακοινώσεις για το "Νέο σχολείο" που έγιναν στη Λήμνο, ήταν μία ιστοσελίδα σε δοκιμαστική λειτουργία, χωρίς ίχνος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ( όχι ότι υπήρχε και τίποτα άλλο ουσιαστικό!)
3. Τα λεγόμενα του πρωθυπουργού μας και διατελέσαντος πάλαι ποτέ Υπουργού Παιδείας με βύθισαν σε ζοφερές σκέψεις.
Είναι δύο τα πράγματα που συζητάμε σήμερα. Ένα είναι πώς θα αλλάξουμε το σχολείο μέσα από τη νέα τεχνολογία, έτσι όπως και ο Γιάννης εδώ, με τη δική του τεχνολογία, με το δικό του κινητό, μας παίρνει φωτογραφίες και βίντεο. Και αυτό μας δείχνει ότι, εδώ μπορούμε να παράγουμε εμείς, μπορείτε να παράγετε εσείς, όπως και οι εκπαιδευτικοί, μαζί σας, έναν πλούτο.
Είχαμε πολλές φορές την εντύπωση, είχαμε μάθει - κακώς - ότι ο πλούτος έρχεται από κάπου έξω, ενώ εμείς έχουμε έναν τεράστιο πλούτο εδώ, στη χώρα μας. Έναν πλούτο στην εκπαιδευτική κοινότητα. Είναι ο πλούτος ο δικός σας, το δικό σας μυαλό, η δική σας σκέψη, το δικό σας παιχνίδι, αυτά που ζωγραφίζετε, αυτά που παράγετε.
Και γι' αυτό ακριβώς, εμείς κάνουμε μια προσπάθεια, μέσα από την ηλεκτρονική διασύνδεση, μέσα από τους υπολογιστές, από το διαδίκτυο, ώστε όλος αυτός ο πλούτος να συνδεθεί και να μπορεί να είναι δικός σας. Να μπορείτε, δηλαδή, εσείς να μπαίνετε σε αυτό το Ψηφιακό Σχολείο και, αντί να είναι η τάξη, όπως αυτή εδώ, με τέσσερις τοίχους, να ανοίξει σε όλη την Ελλάδα και, βεβαίως, και σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα βιβλία που υπάρχουν, σε όλους τους εκπαιδευτικούς, σε όλες τις προσπάθειες - και αυτό, να μπορείτε να το αξιοποιήσετε.
Συγνώμη, αλλά εξηγήστε μου σας παρακαλώ: Η νέα τεχνολογία παράγει πλούτο, ο οποίος ως τώρα δεν παραγόταν; Το κινητό, η φωτογραφία και το βίντεο είναι ο πλούτος ή όλα αυτά είναι ορισμένα από τα μέσα που μας οδηγούν στον πραγματικό πλούτο, το σκεπτόμενο και δρώντα μαθητή και στο μέλλον ενεργό πολίτη; Η αναγνώριση για την ύπαρξη πλούτου στην εκπαιδευτική μας κοινότητας ειλικρινά με συγκίνησε. Την επόμενη φορά που με μικρότερο μισθό, ελλιπή επιμόρφωση, συνεχή απαξίωση από τα θεσμικά όργανα θα πάω να κάνω μάθημα στα κλιματιζόμενα κοντέϊνερ του σχολείου μου, θα αισθάνομαι άλλος καθηγητής, περισσότερο πλούσιος, περισσότερο παραγωγικός!
Όσο για τη διασύνδεση και το άνοιγμα της τάξης τι να πούμε. Συγκλονιστήκαμε! Το υποχρηματοδοτημένο επι δεκαετίες συγκεντρωτικό, εξετασιοκεντρικό, αυταρχικό, κλειστό στην κοινωνία ελληνικό σχολείο θα "ανοίξει" με ηλεκτρονική διασύνδεση. Εδώ το πληκτρολόγιο αρχίζει ξαφνικά να μη διαθέτει τα απαιτούμενα γράμματα για να εκφραστούν οι σκέψεις που γεννιούνται ορμητικά, παρασέρνοντας στο διάβα τους πλήκτρα, ψηφία, γράμματα, αριθμούς, όνειρα και ελπίδες στον κάδο ανακύκλωσης της επιφάνειας ματαιωμένων προσδοκιών.
Υ.Γ: Για την ειλικρίνεια των λεγομένων περί ηλεκτρονικής διασύνδεσης σας παραπέμπω σε άρθρο με τίτλο "Μεταξεταστέα τα ελληνικά σχολεία στις υψηλές ταχύτητες του Διαδικτύου"
Ελεύθεροι χώροι και πράσινο στο...Καρατάσιου
"Υπάρχουν φίδια εδώ μέσα;". Ήταν μια ερώτηση για την οποία δεν είμασταν προετοιμασμένοι να απαντήσουμε, σε μια ημερίδα που εξελίχθηκε άκρως "περίεργα". Την Τρίτη 2 Νοεμβρίου, στο αναψυκτήριο του στρατοπέδου Καρατάσιου ( δεν λειτουργεί, αν και είναι σχεδόν έτοιμος ο χώρος για λόγους που άπτονται του τρόπου λειτουργία των Δήμων, τουλάχιστον προ Καλλικράτη...) οργανώσαμε ημερίδα με θέμα " Σχεδιάζοντας στους ελεύθερους χώρους της πόλης μου" σε συνεργασία με το Δήμο Πολίχνης, το Γραφείο Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Δυτικής Θεσσαλονίκης και το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης. Ο χώρος ετοιμάστηκε ουσιαστικά λίγες ώρες πριν την εκδήλωση, καθώς οι δημοτικές εκλογές, αλλά και άλλες υποχρεώσεις καθυστερούσαν τις απαιτούμενες ενέργειες του Δήμου.
Όλα κύλησαν όμως ομαλά και στις 12 το μεσημέρι παρουσία συναδέλφων εκπαιδευτικών, μαθητών από το Γυμνάσιο Ευκαρπίας, το 2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης, το 3ο Γενικό Λύκειο Σταυρούπολης, το 1ο Γυμνάσιο Ελευθερίου Κορδελιού και γονέων ξεκινήσαμε πρώτα με μια παρουσίαση του προγράμματος " Αναζητώντας τον ελεύθερο χώρο" του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού. Παρουσιάστηκε η σκοποθεσία, η δομή και η μεθοδολογία του προγράμματος με προσαρμογή στη σχολική πραγματικότητα. Στο τέλος είναι που ακούστηκε και η ερώτηση της αρχής! Συνεχίσαμε με το Δίκτυο της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για τους αδόμητους
χώρους της πόλης μου, καθώς μάλιστα ένας από τυος χώρους στους οποίους υλοποιήθηκε το πρόγραμμα ήταν και το Στρατόπεδο Καρατάσιου.Οι μαθητές πήραν κατόπιν το λόγο παρουσιάζοντας δράσεις σχετικές με τους ελεύθερους χώρους και το πράσινο στην πόλη. Το Γυμνάσιο Ευκαρπίας πρόβαλε βίντεο με τις δράσεις του για τα ρέματα της Ευκαρπίας, το 2ο ΓΕΛ Πολίχνης αφηγήθηκε όλο το ιστορικό του προγράμματος για το στρατόπεδο Καρατάσιου, το οποίο υλοποιείται τα τελευταία 4 χρόνια με διαφορετικές περιβαλλοντικές ομάδες του σχολείου και έκλεισε τη σειρά των παρεμβάσεων το 3ο ΓΕΛ Σταυρούπολης με μια παρουσίαση του προγράμματος για το δασικό οικοσύστημα, που ολοκλήρωσαν πέρισυ. 
Στην ημερίδα παρέστησαν και παρενέβησαν με σύντομες ομιλίες ο υποψήφιος Δήμαρχος Παύλου Μελά, Σερασίδης Σάββας, ο Ευρωβουλευτής Κρίτωνας Αρσένης και ο Διευθυντής του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης Σαμαράς Άγγελος. Παρεβρίσκονταν ακόμη μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας μοιράζοντας πληροφοριακό υλικό, ο Στάθης Αναστασιάδης, εκπρόσωπος του Γραφείο Παιδείας του Δήμου Πολίχνης, υποψηφιοι δήμαρχοι οι οποίοι θα έπαιρναν μέρος σε ζωντανή συζήτηση που θα μεταδίδονταν από το Ράδιο Θεσσαλονίκη και η δημοσιογράφος του Αθηναϊκού πρακτορείου ειδήσεων Νατάσα Καραθάνου. Βέβαια την παράσταση έκλεψαν απρόσκλητα τα άρματα μάχης που για μια ακόμη φορά έκαναν αισθητή την παρουσία τους στο στρατόπεδο, άδολη κίνηση εμψύχωσης των πολιτών της περιοχής, προσφορά του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας!Ήταν μια ημερίδα, διαφορετική από τις άλλες, με ζωντάνια, ουσιαστικό περιεχόμενο και δυναμικό συμβολισμό που μας έδειξε πόσο αναγκαίο είναι να παραδοθεί επιτέλους το Στρατόπεδο Καρατάσιου στους μόνους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.
Υ.Γ: Δεν γνωρίζουμε, αν υπάρχουν φίδια στο στρατόπεδο, αυτό που γνωρίζουμε όμως και ειπώθηκε ως απάντηση στην ερωτηση της αρχής ήταν πως τα περισσότερα είδη φιδιών είναι ακίνδυνα και δεν πρέπει να μας φοβίζουν.
26.10.10
Χρονικό Οκτωβρίου
Οι απόψεις μου για τα ΚΠΕ είναι γνωστές από προηγούμενα σημειώματά μου. Η φετινή χρονιά βέβαια έχει αποδειχθεί ως τώρα εξόχως ενδιαφέρουσα. Πρώτα, αντιληφθήκαμε τη μεγάλη εκτίμηση της πολιτείας προς το έργο ενος θεσμού δεκαπέντε χρόνων, καθώς για πρώτη φορά από τη δημιουργία τους έμειναν κλειστά για έναν περίπου μήνα. Και όταν άνοιξαν, οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν. Η απόφαση της παράτασης θητείας δεν ελήφθη, ούτε ανακοινώθηκε από το Υπουργείο, τη χαρά αυτή την είχαν οι Περιφέρειες, οι οποίες με αποφάσεις που ανακοινώνονταν σε διαφορετικές ημερομηνίες ανα περιοχή, μετέβαλαν μειώνοντας τον αριθμό των μελών κάθε ΚΠΕ ( στη συντριπτική πλειοψηφία), παρά την ύπαρξη συγκεκριμένου θεσμικου πλαισίου. Αποτέλεσμα: Κάποια ΚΠΕ διατήρησαν τον αριθμό τους,σε άλλα τα μέλη τους μειώθηκαν στα πέντε,σε αρκετά στα τρια και υπήρχαν και ΚΠΕ με δύο ή κανέναν εκπαιδευτικό!
Επισημαίνεται πως η γιγάντωση του αριθμού των ΚΠΕ, έφτασαν να είναι εξήντα εννέα, οφειλόταν στην ικανοποίηση της πολιτειας για το έργο που παραγόταν και στις επιθυμίες των τοπικών κοινωνιών να φιλοξενήσουν στα όριά τους το θεσμό. Προσωπική μου άποψη: Μεγάλο λάθος που συνδεόταν πολλές φορές σε αλλότρια της εκπαίδευσης τοπικά συμφέροντα και στην αδιαφορία του Υπουργείου, αφού ο θεσμός στηρίχτηκε οικονομικά από την αρχή σε ευρωπαϊκά κονδύλια και στην κάλυψη μέρους του λειτουργικού κόστους από τους Δήμους, οι οποίοι παραχωρούσαν χώρους, κτίρια και γραμματεία κάποιες φορές.
Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν όμως. Λογαριασμοί απλήρωτοι, προμηθευτές που ανέμεναν εξόφληση, απουσία οποιασδήποτε ενημέρωσης από το Υπουρείο, επέτειναν το κλίμα απογοήτευσης και απαξίωσης. Ώσπου πληροφορηθηκαμε από το Άλφαβήτα την απόφαση δημιουργίας Συντονιστικών ΚΠΕ ανά περιφέρεια. Λεπτομέρεια: Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν το προέβλεπε, Πριν μερικά χρονια είχαν γινει προσπάθειες για δημιουργία Συντο ιστικών δύο φορές,το ίδιο ξαφνικά, το ένα με έδρα την Αργυρούπολη και το άλλο αργότερα με έδρα ένα νεοσύστατο τότε ΚΠΕ, το ΚΠΕ Ακρόπολης (!), χωρίς να ευδοκιμήσουν. Δεύτερη λεπτομέρεια: Τα συντονιστικά ΚΠΕ προβλέπονταν σε δύο προκηρύξεις του ΕΙΝ που ανακοινώθηκαν τον Αύγουστο, προκηρύξεις όμως που χάθηκαν ξαφνικά χωρίς να προχωρήσουν οι διαδικασίες που προέβλεπαν. Η επόμενη έκπληξη: Τεχνικά δελτία με χαρακτηριστικά που δεν υπαρχουν σε κανένα επίσημο έγγραφο: Συντονιστικό ΚΠΕ, ΚΠΕ για μαθητές, ΚΠΕ για δια βίου μάθηση.Μα καλά πώς θα συμπληρωθούν, χωρίς να γνωρίζουμε με σαφήνεια αν ισχύει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο ή εφαρμόζεται άλλο με τροποποιήσεις; Μην ανησυχείτε μας απαντούν. Θυμάστε κάτι προκηρύξεις που εξαφανίστηκαν, ε, με κάποιες τροποποιήσεις ό,τι προβλεπόταν εκεί αυτό θα γίνει.
Έκπληκτοι συνειδητοποιήσαμε ακόμη μια φορά μια πραγματικότητα. Η θεσμική απαξίωση του Σεπτεμβρίου συνδεόταν με μια απόφαση για αλλαγή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου της Περιβαλλοντικής αγωγής, αλλαγή που σχεδιαζόταν και υλοποιούνταν στα κρυφά, με προχειρότητα, αποσπασματικότητα, χωρίς καμμία συνεργασία με τους εργάτες επί τόσα χρόνια του θεσμού. Χαμογελάτε, σιγά τώρα το νέο θα μου πείτε. Και έχετε δίκαιο. Η ουσιαστική αδυναμία των ΚΠΕ να επιτελέσουν το παιδαγωγικό τους έργο όχι με τους ενήλικες, αλλά ακόμη και με τους μαθητές, αφού τα περισσότερα εξακολουθούν να είναι υποστελεχωμένα επιτείνει την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Τελικά ποιος είναι ο ρόλος των ΚΠΕ; Κέντρα περιβαλλοντικής αγωγής; Κέντρα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης ενηλίκων; Κέντρα βιώσιμης ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών; Κέντρα παραγωγής και διάχυσης νέων ιδεών και μεθόδων; Κέντρα απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων και τοπικών εξυπηρετήσεων; Αν μου απαντήσετε όλα αυτά, τότε αντιλαμβάνεστε με σαφήνεια τον λανθασμενο δρόμο ενός θεσμού δεκαπέντε χρόνων. Με ξεκάθαρο όραμα να βοηθήσει την κοινωνία μέσα από το σχολείο, να επιφέρει την αλλαγή χτίζοντας στς καρδιές και το μυαλό των παιδιών. Σίγουρα το άμεσο μέλλον δεν θα μας αφήσει να πλήξουμε.
Το εγγυάται η ειλικρίνεια, η διάθεση για συνεργασία και ο επαγγελματισμός των ανθρώπων που αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς!
Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν όμως. Λογαριασμοί απλήρωτοι, προμηθευτές που ανέμεναν εξόφληση, απουσία οποιασδήποτε ενημέρωσης από το Υπουρείο, επέτειναν το κλίμα απογοήτευσης και απαξίωσης. Ώσπου πληροφορηθηκαμε από το Άλφαβήτα την απόφαση δημιουργίας Συντονιστικών ΚΠΕ ανά περιφέρεια. Λεπτομέρεια: Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν το προέβλεπε, Πριν μερικά χρονια είχαν γινει προσπάθειες για δημιουργία Συντο ιστικών δύο φορές,το ίδιο ξαφνικά, το ένα με έδρα την Αργυρούπολη και το άλλο αργότερα με έδρα ένα νεοσύστατο τότε ΚΠΕ, το ΚΠΕ Ακρόπολης (!), χωρίς να ευδοκιμήσουν. Δεύτερη λεπτομέρεια: Τα συντονιστικά ΚΠΕ προβλέπονταν σε δύο προκηρύξεις του ΕΙΝ που ανακοινώθηκαν τον Αύγουστο, προκηρύξεις όμως που χάθηκαν ξαφνικά χωρίς να προχωρήσουν οι διαδικασίες που προέβλεπαν. Η επόμενη έκπληξη: Τεχνικά δελτία με χαρακτηριστικά που δεν υπαρχουν σε κανένα επίσημο έγγραφο: Συντονιστικό ΚΠΕ, ΚΠΕ για μαθητές, ΚΠΕ για δια βίου μάθηση.Μα καλά πώς θα συμπληρωθούν, χωρίς να γνωρίζουμε με σαφήνεια αν ισχύει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο ή εφαρμόζεται άλλο με τροποποιήσεις; Μην ανησυχείτε μας απαντούν. Θυμάστε κάτι προκηρύξεις που εξαφανίστηκαν, ε, με κάποιες τροποποιήσεις ό,τι προβλεπόταν εκεί αυτό θα γίνει.
Έκπληκτοι συνειδητοποιήσαμε ακόμη μια φορά μια πραγματικότητα. Η θεσμική απαξίωση του Σεπτεμβρίου συνδεόταν με μια απόφαση για αλλαγή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου της Περιβαλλοντικής αγωγής, αλλαγή που σχεδιαζόταν και υλοποιούνταν στα κρυφά, με προχειρότητα, αποσπασματικότητα, χωρίς καμμία συνεργασία με τους εργάτες επί τόσα χρόνια του θεσμού. Χαμογελάτε, σιγά τώρα το νέο θα μου πείτε. Και έχετε δίκαιο. Η ουσιαστική αδυναμία των ΚΠΕ να επιτελέσουν το παιδαγωγικό τους έργο όχι με τους ενήλικες, αλλά ακόμη και με τους μαθητές, αφού τα περισσότερα εξακολουθούν να είναι υποστελεχωμένα επιτείνει την αβεβαιότητα για το μέλλον.
Τελικά ποιος είναι ο ρόλος των ΚΠΕ; Κέντρα περιβαλλοντικής αγωγής; Κέντρα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης ενηλίκων; Κέντρα βιώσιμης ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών; Κέντρα παραγωγής και διάχυσης νέων ιδεών και μεθόδων; Κέντρα απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων και τοπικών εξυπηρετήσεων; Αν μου απαντήσετε όλα αυτά, τότε αντιλαμβάνεστε με σαφήνεια τον λανθασμενο δρόμο ενός θεσμού δεκαπέντε χρόνων. Με ξεκάθαρο όραμα να βοηθήσει την κοινωνία μέσα από το σχολείο, να επιφέρει την αλλαγή χτίζοντας στς καρδιές και το μυαλό των παιδιών. Σίγουρα το άμεσο μέλλον δεν θα μας αφήσει να πλήξουμε.
Το εγγυάται η ειλικρίνεια, η διάθεση για συνεργασία και ο επαγγελματισμός των ανθρώπων που αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)