Στο Εδιμβούργο του 1874, ο Ζακ γεννιέται με παγωμένη καρδιά. Για να τον σώσει, η μητέρα του τον εγκαταλείπει στο κατώφλι μιας ανορθόδοξης γιατρού, η οποία αντικαθιστά την καρδιά του με ένα μηχανικό ρολόι κούκου. Έτσι, ο Ζακ μεγαλώνει αποφεύγοντας τις συγκινήσεις, καθώς του είναι απολύτως απαγορευμένο να ερωτευτεί.
15.2.15
6.2.15
28.1.15
Διάχυση...ΤΠΕ!
Μια πολύ καλή πρακτική διάχυσης του έργου της Επιμόρφωσης Β΄Επιπέδου οργανώθηκε από τα δύο τμήματα του Μεικτού μοντέλου στη Μυτιλήνη. Η ιδέα θα μπορούσε να φανεί αρκετά χρήσιμη στα συμβατικά Κ.Σ.Ε.
"Το Σάββατο 11 Οκτ 2014 στις 17:30, στην αίθουσα τελετών του Προτύπου Πειραματικού ΓΕΛ Μυτιλήνης του Παν/μίου Αιγαίου, πραγματοποιήθηκε Ημερίδα διδακτικής μεθοδολογίας φιλολογικών μαθημάτων με χρήση ΤΠΕ και αξιοποίηση Διαδραστικών Πινάκων, υπό την εποπτεία των Σχολικών Συμβούλων Φιλολόγων Βορείου Αιγαίου και των επιμορφωτών Β-Επιπέδου Φιλολόγων των Κ.Σ.Ε. Πρότυπο Πειραματικό ΓΕΛ Μυτιλήνης και 3ο ΓΕΛ Μυτιλήνης.
26.1.15
25.1.15
Σταδια Μεθόδου «Εκπαίδευση μέσα από την Τέχνη»
Το πρώτο στάδιο αναφέρεται στον εντοπισμό από πλευράς του διδάσκοντος της ανάγκης για κριτική και δημιουργική επεξεργασία παραδοχών που έχουν ενστερνιστεί οι εκπαιδευόμενοι επάνω σε ένα θέμα.
Το στάδιο περιλαμβάνει τα εξής βήματα:
α. Το έναυσμα για την έναρξη της διερεύνησης των εκπαιδευτικών αναγκών μπορεί να γίνει στην αρχή ή κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος ή ενός σεμιναρίου, όταν ο διδάσκων συνειδητοποιήσει ότι οι εκπαιδευόμενοι ενστερνίζονται στερεοτυπικές ή λανθασμένες ή δυσλειτουργικές ιδέες επάνω σε ένα θέμα.
β. Ο διδάσκων συντονίζει μία συζήτηση με στόχο να βοηθήσει τους συμμετέχοντες να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη για κριτική και δημιουργική επεξεργασία αυτού του θέματος. Σε αυτό το σημείο μπορεί να τους ζητήσει να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.
Κατά τη δεύτερη φάση, οι εκπαιδευόμενοι καλούνται να ψάξουν για χαρακτηριστικά του έργου που θα κάνουν περισσότερο πλήρη την παρατήρησή τους, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιθανές παραμέτρους. Για παράδειγμα, μπορεί να ψάξουν για εκπλήξεις, συμβολισμούς, πολιτισμικές και κοινωνικές διασυνδέσεις κλπ.
Στην τρίτη φάση, ο εκπαιδευτής ζητά από τους συμμετέχοντες να εξετάσουν το έργο πιο αναλυτικά, διερευνώντας σε μεγαλύτερο βάθος ό,τι τους εξέπληξε, τους φάνηκε ενδιαφέρον ή τους προβλημάτισε. Επίσης, μπορεί να συγκρίνουν το έργο με άλλα έργα που φαίνεται να συνδέονται κατά κάποιο τρόπο. Οι στοχαστικές δράσεις του παρατηρητή συνδέονται με το ίδιο το έργο και την αξιοποίηση των εμπειριών που ο παρατηρητής απέκτησε με την ενασχόλησή του με αυτό. Γενικά, προσπαθούν να φτάσουν σε κάποια συμπεράσματα αναφορικά με την αισθητική εμπειρία που είχαν.
Τέλος, στην τέταρτη φάση οι εκπαιδευόμενοι κάνουν ανασκόπηση του έργου ολιστικά, αναφερόμενοι σε κάθε πτυχή που ανακάλυψαν. Η φάση αυτή μπορεί να πάρει διαφορετικές μορφές ανάλογα με τους τιθέμενους κάθε φορά μαθησιακούς στόχους (Κόκκος & Συνεργάτες, 2011, Artit, 2012).
O Perkins (1994) υποστηρίζει πως η στοχαστική παρατήρηση ενός έργου τέχνης έχει διπλή σημασία:
23.1.15
In Praise of Learning
Μάθαινε και τ’ απλούστερα!
Γι’ αυτούς που ο καιρός τους ήρθε / ποτέ δεν είναι αργά!
Μάθαινε το αβγ. δε σε φτάνει, μα συ να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!
Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!
Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!
Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!
Μάθαινε εξηντάχρονε!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Ψάξε για σχολειό άστεγε!
Προμηθέψου γνώση, παγωμένε!
Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν’ το όπλο.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, σύντροφε!
Μην αφεθείς να πείθεσαι
μάθε να βλέπεις εσύ ο ίδιος!
Ό, τι δεν ξέρεις ο ίδιος / καθόλου δεν το ξέρεις.
Έλεγξε το λογαριασμό / εσύ θα τον πληρώσεις.
Ψάξε με τα δάκτυλα κάθε σημάδι
ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ;
Εσύ πρέπει να πάρεις την εξουσία.
22.1.15
Τα μεταλλαγμένα στην Ευρώπη!
20.1.15
Άβουλοι!
...Tις προάλλες φώναξα στο γραφείο μου τη δεσποινίδα Ιουλία, τη δασκάλα των παιδιών. Έπρεπε να της δώσω το μισθό της.
- Κάθισε να κάνουμε το λογαριασμό, της είπα. Θα 'χεις ανάγκη από χρήματα και συ ντρέπεσαι να ανοίξεις το στόμα σου... Λοιπόν...
Συμφωνήσαμε για τριάντα ρούβλια το μήνα...
- Για σαράντα.
- Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες... Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...
- Δύο μήνες και πέντε μέρες...
- Δύο μήνες ακριβώς... Το 'χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια. Πρέπει να βγάλουμε εννιά Κυριακές... δε δουλεύετε τις Κυριακές.
- Για σαράντα.
- Όχι, για τριάντα, το έχω σημειώσει. Εγώ πάντοτε τριάντα ρούβλια δίνω στις δασκάλες... Λοιπόν, έχεις δύο μήνες εδώ...
- Δύο μήνες και πέντε μέρες...
- Δύο μήνες ακριβώς... Το 'χω σημειώσει... Λοιπόν, έχουμε εξήντα ρούβλια. Πρέπει να βγάλουμε εννιά Κυριακές... δε δουλεύετε τις Κυριακές.
Πηγαίνετε περίπατο μετα παιδιά. Έπειτα έχουμε τρεις γιορτές...
Η Ιουλία έγινε κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του φουστανιού της, μα δεν είπε λέξη.
- Τρεις γιορτές... μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα... Ο Κόλιας ήταν άρρωστος τέσσερις μέρες και δεν του έκανες μάθημα... Μονάχα με τη Βαρβάρα ασχολήθηκες... Τρεις μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να αναπαυτείς μετά το φαγητό... Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας μένουν... Χμ! σαράντα ένα ρούβλια... Σωστά;
Το αριστερό μάτι της Ιουλίας έγινε κατακκόκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει το σαγόνι της. Την έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη της, μα δεν έβγαλε άχνα.
- Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το πιατάκι του... Βγάζουμε δύο ρούβλια... Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο, μα δεν πειράζει... Τόσο το χειρότερο! Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο και έσκισε το σακάκι του... Βγάζουμε άλλα δέκα ρούβλια... Άλλη μια μέρα που δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια της Βαρβάρας. Πρέπει να 'χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι' αυτό σε πληρώνουμε... Λοιπόν, βγάζουμε άλλα πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα ρούβλια...
- Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράμα. μουρμούρισε η Ιουλία.
- Το 'χω σημειώσει!
- Καλά...
- Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.
Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!
- Μα εγώ μια φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την κυρία, μουρμούρισε η Ιουλία και η φωνή της έτρεμε...
Η Ιουλία έγινε κατακόκκινη και άρχισε να τσαλακώνει νευρικά την άκρη του φουστανιού της, μα δεν είπε λέξη.
- Τρεις γιορτές... μας κάνουν δώδεκα ρούβλια το μήνα... Ο Κόλιας ήταν άρρωστος τέσσερις μέρες και δεν του έκανες μάθημα... Μονάχα με τη Βαρβάρα ασχολήθηκες... Τρεις μέρες είχες πονόδοντο και η γυναίκα μου σου είπε να αναπαυτείς μετά το φαγητό... Δώδεκα και εφτά δεκαεννιά. Αφαιρούμε, μας μένουν... Χμ! σαράντα ένα ρούβλια... Σωστά;
Το αριστερό μάτι της Ιουλίας έγινε κατακκόκινο και νότισε. Άρχισε να τρέμει το σαγόνι της. Την έπιασε ένας νευρικός βήχας, έβαλε το μαντίλι στη μύτη της, μα δεν έβγαλε άχνα.
- Την παραμονή της πρωτοχρονιάς έσπασες ένα φλιτζάνι του τσαγιού με το πιατάκι του... Βγάζουμε δύο ρούβλια... Το φλιτζάνι κάνει ακριβότερα γιατί είναι οικογενειακό κειμήλιο, μα δεν πειράζει... Τόσο το χειρότερο! Προχωρούμε! Μια μέρα δεν πρόσεξες τον Κόλια, ανέβηκε ο μικρός στο δέντρο και έσκισε το σακάκι του... Βγάζουμε άλλα δέκα ρούβλια... Άλλη μια μέρα που δεν πρόσεχες, έκλεψε μια καμαριέρα τα μποτάκια της Βαρβάρας. Πρέπει να 'χεις τα μάτια σου τέσσερα, γι' αυτό σε πληρώνουμε... Λοιπόν, βγάζουμε άλλα πέντε ρούβλια. Στις δέκα του Γενάρη σε δάνεισα δέκα ρούβλια...
- Όχι, δεν έγινε τέτοιο πράμα. μουρμούρισε η Ιουλία.
- Το 'χω σημειώσει!
- Καλά...
- Βγάζουμε είκοσι επτά ρούβλια, μας μένουν δεκατέσσερα.
Τα μάτια της Ιουλίας γέμισαν δάκρυα. Κόμποι ιδρώτα γυάλιζαν πάνω στη μύτη της. Κακόμοιρο κορίτσι!
- Μα εγώ μια φορά μονάχα δανείστηκα χρήματα. Μονάχα τρία ρούβλια, από την κυρία, μουρμούρισε η Ιουλία και η φωνή της έτρεμε...
Αυτά είναι όλα όλα που δανείστηκα.
- Μπα; Και γω δεν τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας μένουν έντεκα. Πάρε τα χρήματά σου, αγαπητή μου!
- Μπα; Και γω δεν τα είχα σημειώσει αυτά. Λοιπόν, δεκατέσσερα έξω τρία, μας μένουν έντεκα. Πάρε τα χρήματά σου, αγαπητή μου!
Τρία... τρία, τρία.... ένα και ένα... Πάρ' τα...
Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.
- Ευχαριστώ, ψιθύρισε.
Πετάχτηκα ορθός και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα δαιμόνια μου.
- Και γιατί με ευχαριστείς;
- Για τα χρήματα.
- Μα, διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;
- Οι άλλοι δε μου 'διναν τίποτα!...
- Δε σου 'διναν τίποτα. Φυσικά! Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό μάθημα. Πάρε τα ογδόντα σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο! Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις σ' αυτό τον κόσμο αν δεν πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου; Γιατί είσαι άβουλη;
Μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ και βγήκε.
* Ά. Τσέχωφ, Διηγήματα
Και της έδωσα έντεκα ρούβλια. Τα πήρε με τρεμουλιαστά δάχτυλα και τα έβαλε στην τσέπη της.
- Ευχαριστώ, ψιθύρισε.
Πετάχτηκα ορθός και άρχισα να βηματίζω πέρα δώθε στο γραφείο. Με έπιασαν τα δαιμόνια μου.
- Και γιατί με ευχαριστείς;
- Για τα χρήματα.
- Μα, διάολε, εγώ σε έκλεψα, σε λήστεψα! Και μου λες κι ευχαριστώ;
- Οι άλλοι δε μου 'διναν τίποτα!...
- Δε σου 'διναν τίποτα. Φυσικά! Σου έκανα μια φάρσα για να σου γίνει σκληρό μάθημα. Πάρε τα ογδόντα σου ρούβλια! Τα είχα έτοιμα στο φάκελο! Μα γιατί δε φωνάζεις για το δίκιο σου; Γιατί στέκεσαι έτσι σαν χαζή; Μπορείς να ζήσεις σ' αυτό τον κόσμο αν δεν πατήσεις λίγο πόδι, αν δε δείξεις τα δόντια σου; Γιατί είσαι άβουλη;
Μουρμούρισε μερικά ευχαριστώ και βγήκε.
* Ά. Τσέχωφ, Διηγήματα
19.1.15
Οικολογία...
Η οικολογία αποτελεί την κατανόηση του βασικού γεγονότος
ότι η κοινωνική ζωή δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπόψη με ένα κεντρικό τρόπο το
περιβάλλον μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται αυτή η κοινωνική ζωή. Όλως περιέργως, αυτή
η κατανόηση μοιάζει να έχει υπάρξει σε μεγαλύτερο βαθμό προηγουμένως, σε άγριες ή
παραδοσιακές κοινωνίες. Ακόμη και μια γενιά πριν, στην Ελλάδα, υπήρχαν αγρότες που
ανακύκλωναν σχεδόν τα πάντα. Στη Γαλλία, η διατήρηση των ρέοντων υδάτων, των
δασών και πάει λέγοντας έχει αποτελέσει ένα ανανεούμενο ενδιαφέρον για αιώνες.
Χωρίς καμιά «επιστημονική γνώση», οι άνθρωποι είχαν μια απλοϊκή αλλά σαφή επίγνωση της ζωτικής τους εξάρτησης από το περιβάλλον
[δες επίσης και την ταινία (του Akira
Kurosawa) Dersu Uzala]. Αυτό άλλαξε ριζικά με τον καπιταλισμό και τη σύγχρονη
τεχνοκρατία[2], που είναι βασισμένα στην αέναη και ραγδαία αύξηση της παραγωγής και
της κατανάλωσης και τα οποία συνεπάγονται ήδη κάποια προφανή σήμερα
καταστροφικά αποτελέσματα για την οικόσφαιρα της Γης. Αν σας φαίνονται βαρετές οι
επιστημονικές συζητήσεις, απλώς ρίξτε μια ματιά στις παραλίες ή στον αέρα των
μεγαλουπόλεων. Οπότε, δεν μπορούμε πλέον να πιστεύουμε σε μια πολιτική, που να
αξίζει το όνομά της, από την οποία θα έλειπε ένα σοβαρό ενδιαφέρον για την οικολογία
Κορνήλιος Καστοριάδης
Η επαναστατική δύναμη της Οικολογίας.
Μια συνέντευξη με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1993). Η συνέντευξη αυτή δόθηκε το 1993 στο γαλλικό περιοδικό «Πράσινος Πλανήτης» και αντλήθηκε από τον τόμο «The Rising Tide of Insignificancy» του Κορνήλιου Καστοριάδη που δημοσιεύεται στη σελίδα www.notbored.org .
Αφιερωμένο στην πολιτική (;) συζήτηση (;) των προεκλογικών μας ημερών!
12.1.15
11.1.15
5.1.15
Ανάλυση SWOT για το Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού και Βερτίσκου
Η διοίκηση μιας Μονάδας εκπαίδευσης ενηλίκων
προγραμματίζοντας, ασκεί την ευθύνη της λήψης αποφάσεων για μια ορθολογική
λειτουργία της Μονάδας, λαμβάνοντας υπόψη, μέσω της πληροφόρησης που διαθέτει,
τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος στο οποίο τοποθετείται (Κουτούζης & Πρόκου, 2005,15-17). Αυτό σημαίνει πως ο
προγραμματισμός, λειτουργικός[1] και στρατηγικός[2] δεν μπορεί παρά να
λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τις συνθήκες και το περιβάλλον στο οποίο αυτή
λειτουργεί (Κουτούζης & Πρόκου, 2005,39-40).
Αν επιθυμούμε λοιπόν να διαμορφώσουμε έναν στρατηγικό προγραμματισμό σε μια
Μονάδα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, για παράδειγμα στο Κέντρο Περιβαλλοντικής
Εκπαίδευσης Ελευθερίου Κορδελιού και Βερτίσκου (Γενική Γραμματεία Διά Βίου
Μάθησης, 2012, 27), θα λάβουμε υπόψη μας τα πλεονεκτήματα, τις
αδυναμίες, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που ενυπάρχουν στο ευρύτερο
περιβάλλον του, κάνοντας μια ανάλυση τύπου SWOT[3]
(Κουτούζης & Πρόκου,2005,40),σημαντικό
μέρος της διαδικασίας του στρατηγικού προγραμματισμού.4.1.15
3.1.15
Ρήσεις φιλοσόφων!
Ρήσεις...φιλοσόφων
Σύρε και άσε
Αντιστοίχισε τους φιλοσόφους της αριστερής πλευράς με τις ρήσεις της δεξιάς
Διδακτέα ύλη Β΄Λυκείου: "Αρχές φιλοσοφίας"
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ Β΄ ΤΑΞΗ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ Η διδακτέα και εξεταστέα ύλη στο μάθημα της Φιλοσοφίας της Β’ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου με βάση το σχολικό βιβλίο Αρχές Φιλοσοφίας των Σ. Βιρβιδάκη, Β. Καρασμάνη, Χ. Τουρνά είναι η ακόλουθη:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Ξεκινώντας από την απορία Ενότητα πρώτη: Η ιδιαιτερότητα της φιλοσοφικής σκέψης Ενότητα δεύτερη: Βασικοί στόχοι της φιλοσοφικής δραστηριότητας Ενότητα τρίτη: Κλάδοι της Φιλοσοφίας και επιστήμες Ενότητα τέταρτη: Φιλοσοφία και κοινωνία: 2. Η χρησιμότητα της Φιλοσοφίας Ενότητα πέμπτη: Φιλοσοφία και ιστορία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: Κατανοώντας τα πράγματα
Ενότητα δεύτερη: Λέξεις, νόημα και καθολικές έννοιες
Ενότητα τέταρτη: Λογική και Φιλοσοφία: 1. Λόγος και λογική
Ενότητα πέμπτη: Αριστοτελική λογικήΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Αναζητώντας τη γνώση Ενότητα πρώτη: Το ερώτημα για τη δυνατότητα της γνώσης: 1. Η σκεπτικιστική πρόκληση – Διαφορετικά είδη σκεπτικισμού: α. Αμφισβήτηση της δυνατότητας γνώσης και επιδίωξη της αταραξίας (αρχαίος σκεπτικισμός), β. Νεότερες μορφές σκεπτικισμού (μόνο η υποενότητα 1: Ακραία μεθοδολογική αμφιβολία: Υπάρχει κάτι για το οποίο δεν μπορώ να αμφιβάλλω;) Ενότητα τρίτη: Θεωρίες για την πηγή της γνώσης
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Ανακαλύπτοντας το νου Ενότητα πρώτη: Εισαγωγή στη Μεταφυσική Ενότητα δεύτερη: Νους και σώμα – δυϊστικές θεωρίες Ενότητα τρίτη: Νους και σώμα – μονιστικές θεωρίες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Αξιολογώντας την πράξη Ενότητα πρώτη: Αναζήτηση κριτηρίου ηθικής ορθότητας Ενότητα δεύτερη: Απορίες και ενστάσεις για τη δυνατότητα ηθικής σκέψης και πράξης Ενότητα τρίτη: Η δικαιολόγηση της ηθικής στάσης ζωής Ενότητα τέταρτη: Πρακτικές εφαρμογές του ηθικού προβληματισμού
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7: Ορίζοντας το δίκαιο Ενότητα πρώτη: Μορφές πολιτικής οργάνωσης των ανθρώπινων κοινωνιών Ενότητα δεύτερη: Κοινωνικό συμβόλαιο και δημοκρατικές πολιτείες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: Θαυμάζοντας το ωραίο Ενότητα πρώτη: Φύση, τέχνη και αισθητική εμπειρία Ενότητα δεύτερη: Βασικές αντιλήψεις για την τέχνη
31.12.14
Καλή χρονιά!
24.12.14
15.4.14
Περιμένοντας...
Αλεξάνδρου Σβώλου και Εθνικής Αμύνης. Η Δημοτική βιβλιοθήκη ορθώνεται μπροστά μου λουσμένη στο φως. Δύο κοπέλες συζητάνε στο φανάρι. Ακουμπάει το χέρι της στον ώμο της φίλης της. Περνούνε γελώντας! Ο ποδηλάτης με άσπρο κράνος κοιτάει το δρόμο. Χάνεται σε λίγο στο πεζοδρόμιο της Σβώλου. Ο θόρυβος των αυτοκινήτων, ναι σου είπα, θα βρεθούμε μιλά στο τηλέφωνο ο μεσηλικας που περπατά δίπλα μου. Δύο τουρίστες με σακίδιο κοιτούν το χάρτη. Η γυναίκα κοιτά ψηλά. Ο άνδρας κάτι της λέει. Κοιτούν μαζί το χάρτη. Και εκεί πέρα σκεφτόμαστε δεν ακούω τη συνέχεια της λαχανιασμενης καστανής. Οιτουρίστες ανεβαίνουν την Εθνικής Αμύνης. Με κοιτούν.
31.12.12
Πρωτοχρονιάτικες ευχές
Καλή χρονιά! Μακάρι το 2013 να μας φέρει καλύτερες ειδήσεις, εικόνες, ιστορίες με υγεία, χαρά και ευτυχία για όλους!
21.12.12
Τοπικό δίκτυο
Τα σχολεία που συμμετέχουν στο τοπικό δίκτυο με θέμα ¨ Ενεργός πολίτης στο σχολείο μου, στη γειτονιά μου ¨.
19.11.12
15.11.12
13.7.12
Χαμένη ευκαιρία
Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν με λιγοστα προβλήματα, δηλωτικά της κρίσης αξιών και πνεύματος (πατέρας και γιος ηθελαν να μπουν μαζί στο παραβάν και συνεπλάκησαν με τη δικαστική αντιπρόσωπο,η οποία ορθώς προσπάθησε να τηρήσεις τις νόμιμες διαδικασίες), πολλαπλάσια αποχή και αποτελέσματα που τις συνέπειές τους θα τις συναντήσουμε σύντομα μπροστά μας.
Η πρώτη θέση της Νέας Δημοκρατίας επιβεβαιώνει όλους όσοι μίλησαν για βραχεία μνήμη των ελλήνων πολιτών που εύκολα ξεχνούν και ακόμη ευκολότερα προτάσσουν το θυμικό στη θέση του ορθού λόγου και της ορθής κρίσης. Ποιο στοιχείο δηλαδή έπεισε όσους συμπολίτες μας εψήφισαν το πρώτο κόμμα των χθεσινών εκλογών πως θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια κρίση την οποία σε μεγάλο βαθμό η ίδια και τα στελέχη της προκάλεσαν, πριν την δραματικά γελοία περίοδο του Γεωργίου Παπανδρέου του Μικρού;
Τι τους έκανε να εμπιστευθούν για μια ακόμη φορά στελέχη αποδεδειγμένα ανίκανα, γνωστά τοις πάσι για τον υπερτροφισμό του κομματικού, συντεχνιακού, οικογενειακού, προσωπικού συμφέροντος που τους διακατείχε και το πιθανότερο τους διακατέχει και σήμερα; Ο φόβος σίγουρα είναι κακός σύμβουλος, αν τελικά εκείνο που μέτρησε είναι η επιθυμία να διασφαλιστεί η παραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη. Γιατί αυτό που πραγματικά θα στερέωνε τη σαθρή σχέση μας με την υπόλοιπη Ευρώπη δεν θα μπορούσε παρά να είναι η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους δικαίου με δομές και διαδικασίες δηλωτικές της πίστης στη δύναμη του ορθού λόγου και της δυνατότητα προόδου μας σε συνθήκες συνεργασίας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Ποιος αλήθεια πιστεύει πως ο κομματικός μηχανισμός ο οποίος ομνύει στην αξία μιας αόριστης γενικά ανάπτυξης με πρωταρχικά τα συμφέροντας μιας συγκεκριμένης αγοράς, τραπεζικής και μη, θα ενδιαφερθεί να οικοδομήσει θεσμούς που χρόνια τώρα δεν θέλησε καν να δημιουργήσει η να συντηρήσει;
Ποιος πιστεύει σοβαρά πως η ψήφος αυτή εξασφαλίζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, όταν αυτός με ευθύνη αυτού του κομματικού μηχανισμού στρεβλώθηκε επι χρόνια με συμβάσεις και τύπους που επιβεβαίωναν την κυριαρχία ενος ιδιότυπου εγχώριου κοτζαμπασισμού επιχρισμένου με τη χρυσόσκονη των πλουτοφόρων ΕΣΠΑ;
Είναι βέβαιο πως το πιστεύουν σίγουρα όλοι εκείνοι που πυγολαμπίδες της εξουσίας το βράδυ των εκλογών συνωστίζονταν γύρω από το νικητή της βραδιάς, κάνοντας τόσο ασφυκτικό τον κλοιό τους, που η ανάσα της ελπίδας πάγωνε στα φλεγόμενα από τον πόθο της δύναμης πρόσωπά τους.
ΥΓ. Δεν υπερθεματίζω υπερ κανενός κομματικού μηχανισμού, διατυπώνω απλά τις σκέψεις που με μελαγχολική διαίσθηση με κατέλαβαν το βράδυ των εκλογών, όταν το βλέμμα μου έπεσε στην ομήγυρη των προσώπων που συνωστίζονταν στο κάδρο της επιτυχίας πίσω από τον αλαφιασμένο αρχηγό τους.
ΥΓ2. Εβδομάδες μετά τις εκλογές οι πρώτες μου σκέψεις μάλλον επιβεβαιώνονται με τη βοήθεια ενός βενιζελικού ΠΑΣΟΚ και μιας παλαιάς κοπής ΔΗΜΑΡ
Η πρώτη θέση της Νέας Δημοκρατίας επιβεβαιώνει όλους όσοι μίλησαν για βραχεία μνήμη των ελλήνων πολιτών που εύκολα ξεχνούν και ακόμη ευκολότερα προτάσσουν το θυμικό στη θέση του ορθού λόγου και της ορθής κρίσης. Ποιο στοιχείο δηλαδή έπεισε όσους συμπολίτες μας εψήφισαν το πρώτο κόμμα των χθεσινών εκλογών πως θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια κρίση την οποία σε μεγάλο βαθμό η ίδια και τα στελέχη της προκάλεσαν, πριν την δραματικά γελοία περίοδο του Γεωργίου Παπανδρέου του Μικρού;
Τι τους έκανε να εμπιστευθούν για μια ακόμη φορά στελέχη αποδεδειγμένα ανίκανα, γνωστά τοις πάσι για τον υπερτροφισμό του κομματικού, συντεχνιακού, οικογενειακού, προσωπικού συμφέροντος που τους διακατείχε και το πιθανότερο τους διακατέχει και σήμερα; Ο φόβος σίγουρα είναι κακός σύμβουλος, αν τελικά εκείνο που μέτρησε είναι η επιθυμία να διασφαλιστεί η παραμονή της χώρας μας στην Ευρωζώνη. Γιατί αυτό που πραγματικά θα στερέωνε τη σαθρή σχέση μας με την υπόλοιπη Ευρώπη δεν θα μπορούσε παρά να είναι η οικοδόμηση ενός κοινωνικού κράτους δικαίου με δομές και διαδικασίες δηλωτικές της πίστης στη δύναμη του ορθού λόγου και της δυνατότητα προόδου μας σε συνθήκες συνεργασίας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού. Ποιος αλήθεια πιστεύει πως ο κομματικός μηχανισμός ο οποίος ομνύει στην αξία μιας αόριστης γενικά ανάπτυξης με πρωταρχικά τα συμφέροντας μιας συγκεκριμένης αγοράς, τραπεζικής και μη, θα ενδιαφερθεί να οικοδομήσει θεσμούς που χρόνια τώρα δεν θέλησε καν να δημιουργήσει η να συντηρήσει;
Ποιος πιστεύει σοβαρά πως η ψήφος αυτή εξασφαλίζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, όταν αυτός με ευθύνη αυτού του κομματικού μηχανισμού στρεβλώθηκε επι χρόνια με συμβάσεις και τύπους που επιβεβαίωναν την κυριαρχία ενος ιδιότυπου εγχώριου κοτζαμπασισμού επιχρισμένου με τη χρυσόσκονη των πλουτοφόρων ΕΣΠΑ;
Είναι βέβαιο πως το πιστεύουν σίγουρα όλοι εκείνοι που πυγολαμπίδες της εξουσίας το βράδυ των εκλογών συνωστίζονταν γύρω από το νικητή της βραδιάς, κάνοντας τόσο ασφυκτικό τον κλοιό τους, που η ανάσα της ελπίδας πάγωνε στα φλεγόμενα από τον πόθο της δύναμης πρόσωπά τους.
ΥΓ. Δεν υπερθεματίζω υπερ κανενός κομματικού μηχανισμού, διατυπώνω απλά τις σκέψεις που με μελαγχολική διαίσθηση με κατέλαβαν το βράδυ των εκλογών, όταν το βλέμμα μου έπεσε στην ομήγυρη των προσώπων που συνωστίζονταν στο κάδρο της επιτυχίας πίσω από τον αλαφιασμένο αρχηγό τους.
ΥΓ2. Εβδομάδες μετά τις εκλογές οι πρώτες μου σκέψεις μάλλον επιβεβαιώνονται με τη βοήθεια ενός βενιζελικού ΠΑΣΟΚ και μιας παλαιάς κοπής ΔΗΜΑΡ
Έρημη πόλη
Είχα ξεχάσει πόσο διαφορετική είναι η πόλη μας το ξημέρωμα. Είναι σαν μέσα στο σκοτάδι να αρχίζουν να φανερώνονται μορφές, να σχηματίζονται ξανά οι εθνοτικές ομάδες, να ετοιμάζονται όλοι για μια νέα μέρα, μήνα, χρόνο, αιώνα, με πίστη στο μέλλον και όσα μας φέρνει. Σε μια στροφη, εκεί κοντά στην Εγνατία, σαν να μου χαμογέλασαν οι μαγεμένες εδραιώνοντας την πίστη στο όνειρο, στο αύριο.
12.7.12
Μαχη για τους μισθούς...
Ειλικρινά, αισθάνομαι υπερήφανος πολίτης αυτής της χώρας στο άκουσμα της είδησης. Η άρτι σχηματισθείσα τριμερής κυβέρνησή μας δίνει σθεναρή μάχη, ώστε να μη μειωθούν περαιτέρω οι μισθοί των πολυβασανισμένων την τελευταία διετία ελλήνων πολιτών. Επιτέλους, σκέφτηκα, νιώθοντας εκείνη τη στιγμή το δυσάρεστο συναίσθημα των τύψεων να με κατακλύζει. Τύψεις επειδή στις πρόσφατες εκλογές αμφισβήτησα την ειλικρίνεια και τον άδολο πατριωτισμό των τελικά εκλεγέντων. Κα να! Σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι προτάσσουν τα στήθη τους υπερασπιζόμενοι αστυνομικούς και στρατιωτικούς, τους ενστόλους μας συνελόντι ειπείν αποδεικνύοντας στην πράξη τη σημασία των όπλων, της βίας, της καταστολής, των οργάνων στη θέση των γραμμάτων, της παιδείας, του πολιτισμού, των κριτικά σκεπτόμενων πολιτών. Σιγα, ακέφτηκα, μην αλλάξει ποτέ αυτό το κράτος των κοτζαμπάσηδων, των μεταπρατών, των σφογοκωλάριων όλων των εξουσιών. Και φυσικά των ενστόλων εγγυητών τους.
9.1.12
Απορία
Ναι, όπως ίσως έχετε αντιληφθεί όσοι διαβάζετε τα κείμενά μου, έχω απορίες, πολλές απορίες και αν μπορείτε να μου τις λύσετε θα προσφέρετε μεγάλο καλό.
3.11.11
Παρέλαση
Ναι, αισθάνομαι ντροπή ...
Κοιτώντας καθημερινά τα μάτια των μαθητών μου στο κοντέινερ που διδάσκω
Αντικρύζοντας την αγωνία τους για το μέλλον
Ένα μέλλον το οποίο δεν σχεδίασαν εκείνοι , αλλά ακριβώς σ´ αυτό θα αναγκαστούν να Ζήσουν
Ακούγοντας βαρύγδουπες κούφιες μεγαλοστομίες να εκθειάζουν τη νιότη τους
Τη νιότη που κάποιοι φοβούνται λοιδωρώντας, συκοφαντώντας, ζητώντας ευθύνες
Εκφοβίζοντας όσους τολμούν να ρωτούν, όσους τολμούν να σκέφτονται
Όσους τολμούν να πιστευούν σε ένα μέλλον διαφορετικό
Όλοι οι βολεμένοι χρόνια σε ένα επικοινωνιακό, κερδοφόρο, μικροπολιτικό παιχνίδι συγκάλυψης και απόκρυψης απορούν και εξανίστανται για τη βεβήλωση των ιερών και οσίων
Εκείνοι που κατασπατάλησαν πόρους και ελπίδες, εκείνοι που καταπάτησαν κάθε έννοια ηθικής και δικαίου, εκείνοι που ταυτίσαν το δημόσιο με το ιδιωτικό τους συμφέρον,εκείνοι που οσφυοκάμπτες όντες απορούσαν με όσους αλύγιστα επέμεναν στη συνέπεια λόγων και έργων
Όλοι αυτοί δηλώνουν σήμερα τον αποτροπιασμό τους
Μαζί τους κι εγώ.
Εκφράζω την ντροπή μου για αυτή την αισχρά μειοψηφία
Που πιστεύει αφελώς πως η εξουσία πηγάζει από το λαό και ασκείται προς όφελός του. Που πιστεύει πως η πόλη δεν αποτελείται από τείχη και τράπεζες,από έφεδρους και εν ενεργεία καταδρομείς και αειθαλείς, χαλκέντερους πολιτικούς, από πειθήνια, υπάκουα γρανάζια δημόσιων οργανισμών και απολογητές κάθε επίδοξου σωτήρα της
Που πιστεύει πως η πόλη είναι οι πολίτες της και τίποτε άλλο
Οι άνθρωποί της
Που ζητούν το αυτονόητο
Το σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους.
ναι, ντρέπομαι.
Κοιτώντας καθημερινά τα μάτια των μαθητών μου στο κοντέινερ που διδάσκω
Αντικρύζοντας την αγωνία τους για το μέλλον
Ένα μέλλον το οποίο δεν σχεδίασαν εκείνοι , αλλά ακριβώς σ´ αυτό θα αναγκαστούν να Ζήσουν
Ακούγοντας βαρύγδουπες κούφιες μεγαλοστομίες να εκθειάζουν τη νιότη τους
Τη νιότη που κάποιοι φοβούνται λοιδωρώντας, συκοφαντώντας, ζητώντας ευθύνες
Εκφοβίζοντας όσους τολμούν να ρωτούν, όσους τολμούν να σκέφτονται
Όσους τολμούν να πιστευούν σε ένα μέλλον διαφορετικό
Όλοι οι βολεμένοι χρόνια σε ένα επικοινωνιακό, κερδοφόρο, μικροπολιτικό παιχνίδι συγκάλυψης και απόκρυψης απορούν και εξανίστανται για τη βεβήλωση των ιερών και οσίων
Εκείνοι που κατασπατάλησαν πόρους και ελπίδες, εκείνοι που καταπάτησαν κάθε έννοια ηθικής και δικαίου, εκείνοι που ταυτίσαν το δημόσιο με το ιδιωτικό τους συμφέρον,εκείνοι που οσφυοκάμπτες όντες απορούσαν με όσους αλύγιστα επέμεναν στη συνέπεια λόγων και έργων
Όλοι αυτοί δηλώνουν σήμερα τον αποτροπιασμό τους
Μαζί τους κι εγώ.
Εκφράζω την ντροπή μου για αυτή την αισχρά μειοψηφία
Που πιστεύει αφελώς πως η εξουσία πηγάζει από το λαό και ασκείται προς όφελός του. Που πιστεύει πως η πόλη δεν αποτελείται από τείχη και τράπεζες,από έφεδρους και εν ενεργεία καταδρομείς και αειθαλείς, χαλκέντερους πολιτικούς, από πειθήνια, υπάκουα γρανάζια δημόσιων οργανισμών και απολογητές κάθε επίδοξου σωτήρα της
Που πιστεύει πως η πόλη είναι οι πολίτες της και τίποτε άλλο
Οι άνθρωποί της
Που ζητούν το αυτονόητο
Το σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους.
ναι, ντρέπομαι.
24.10.11
Προσπαθώντας...
να πιάσεις το νήμα από την αρχή, να βρεις την έμπνευση οδηγό σε μια νέα περίοδο σαν αυτή που ξεκίνησε για μένα αυτή τη σχολική χρονιά. Επιστρέφοντας στο γνώριμο χώρο, από τον οποίο ποτέ δεν είχα αποκοπεί, τα συνάντησα όλα αλλαγμένα. Ίσως και να μην είναι έτσι. Ίσως αυτός που άλλαξε να είμαι εγώ σε μια επιβεβαίωση του αγαπημένου σκοτεινού που είπε κάποτε πως τα πάντα αλλάζουν, ρέουν, τίποτα δεν μένει ίδιο. Το γεγονός είναι πως ψάχνω το βηματισμό μου σε μια παράλογη εποχή, σε μια περίοδο που σε πιέζει να μείνεις σιωπηλός και πειθήνιος, όταν τα πάντα σε προκαλούν να αντισταθείς υψώνοντας τείχη προστασίας απέναντι σε όσους καταπατούν και τα τελευταία ίχνη ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας που μας πρέπουν.
Θα συνεχίσω λοιπόν να γράφω σ' αυτό το ιστολόγιο από το μετερίζι του 2ου Γενικού Λυκείου Πολίχνης, προσδοκώντας να συναντήσω στο δρόμο όσους συνοδοιπόρους μαθητές μου και μη θα μοιραστούν τις σκέψεις τους, τις ελπίδες και τους φόβους τους μαζί μου.
27.6.11
Διλήμματα
Τι σου είναι αυτό το google. Μόλις αποφασίσεις να αρχίσεις οποιαδήποτε αναζήτηση, είσαι έτοιμος για ένα πραγματικό ταξίδι με τα φτερά των αποτελεσμάτων της. Η δική μου αφετηρία σήμερα ήταν μια λέξη, μια λέξη στον πληθυντικό αριθμό, η λέξη "διλήμματα". Λοιπόν: Ο συνολικός αριθμός των αποτελεσμάτων είναι για σελίδες γραμμένες στα ελληνικά 1.360.000 αποτελέσματα, με 497.000 αποτελέσματα το προηγούμενο έτος, 225.000 τον προηγούμενο μήνα, 69.800 την προηγούμενη εβδομάδα και 20.500 τις τελευταίες 24 ώρες. Ανάλογη παραγωγικότητα να είχαμε σε άλλους τομείς , το μέλλον της χώρας μας θα ήταν εξασφαλισμένο για αιώνες.
Άλλωστε τα διλήμματα από αρχαιοτάτων χρόνων κάνουν την εμφάνισή τους. Ο μυθικός Ηρακλής κλήθηκε να επιλέξει, όταν μετέβαινε από την παιδική ηλικία στην εφηβική, ή την οδό της Αρετής ή την οδό της Κακίας και αντίθετα με πολλούς συγχρόνους μας και μη επέλεξε την Αρετή. Στην αρχαία Σπάρτη αν ζούσαμε θα μας έλεγε η μητέρα μας ή η γυναίκα μας: "Ή ταν ή επί τας". Σαφές, ολιγόλογο και μη επιδεχόμενο καμμίας παρερμηνείας. Λίγο πριν την πτώση του Βυζαντίου θα έπρεπε να επιλέξουμε Ενωτικοί ή Ανθενωτικοί. Βέβαια υπήρξε και μια άλλη μορφή αυτού του διλήμματος: "... φακιόλιον Τούρκου, ή πίλος Λατίνου", οι περισσότεροι απαντήσανε το πρώτο και να 4 αιώνες υπό την Οθωμανική κυριαρχία. Τα διλήμματα σε βοηθούν να αποφασίσεις καλύτερα. Για παράδειγμα: Καραμανλής η τανκς, παπάκι ή το Μητσοτάκη, Σγουρός η χρεοκοπία, Βουλιάζουμε ή αλλάζουμε, Μεσοπρόθεσμο ή τανκς (όπα, δεύτερη φορά τα τανκς!).
Κοιτάξτε τι λέει ο φωτισμένος Μπαμπινιώτης ( άλλο δίλημμα αυτό: Ή εντάσσουμε τα αρχαία ελληνικά στο Γυμνάσιο από το πρωτότυπο ή χάνεται η ελληνική γλώσσα!) στο λεξικό του: " συλλογισμός που συνίσταται σε δύο αντιθετικές προτάσεις, από τις οποίες όποια και αν επιλεγεί θα έχει εξίσου θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα". Πόσο γοητευτικός αυτός ο συλλογισμός, ώστε να εμφανίζεται σε όλες τις κρίσιμες ή μη καταστάσεις της ζωής μας; Σκεφτείτε μόνο τα διλήμματα με τα οποία έρχεσθε καθημερινά σχεδόν σε επαφή.
Βουνό ή θάλασσα ( καλοκαιρινό αυτό), κιθαρίστας ή ντράμερ ( αυτός που το έθεσε έμαθε τελικά ...πιάνο), δημόσιο ή ιδωτικό, νερό από τη βρύση ή εμφιαλωμένο, τη Μαρία ή την Ελένη, είναι ατελείωτος ο αριθμός των διλημμάτων που μας πολιορκούν, ζητώντας από εμάς μια απάντηση. Την απάντηση που ζητά ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος σε συνέντευξή του σε ισπανική εφημερίδα στο δικό του δίλημμα "Μεσοπρόθεσμο ή τανκς" σαν έτοιμος κι αυτός από καιρό σαν θαρραλέος ( λέμε τώρα!). Και εμείς, τι κάνουμε εμείς μέσα; σ' όλα αυτά; Η αναζήτηση στο διαδίκτυο έβγαλε και αυτούς τους στίχους που μάλλον μας εκφράζουν κι εμάς, σήμερα.
Χαμένος μέσα σ' όλα τα διλήμματα
ψάχνω για αλήθεια μέσα στ' απορρίμματα
Σε πάτο πηγαδιού νιώθω πως δίψασα
για όσα τη φτωχή ζωή μου λήστεψαν
Υ.Γ. Προσέξτε την εικόνα που επισυνάπτω. Είναι η συχνότητα εμφάνισης της λέξης διλήμματα το 2011. Τι παρατηρείτε;
9.6.11
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Δυτική Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα, που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Η συσσώρευση βιοτεχνικών και βιομηχανικών δραστρηριοτήτων, ο κυκλοφοριακός φόρτος των μεγάλων οδικών αξόνων, η συνακόλουθη αέρια ρύπανση, η μείωση της βιοποικιλότητας, η ρύπανση των επιφανειακών της υδάτων, ο άναρχος πολεοδομικός σχεδιασμός που οδήγησε σε μια πόλη χωρίς πράσινο, χωρίς ελεύθερους χώρους αλλά και η ανεργία , η αύξηση των φαινομένων παραβατικότητας, η ελλιπής κοινωνική προστασία των ευπαθών ομάδων, η μείωση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης είναι φαινόμενα που χαρακτηρίζουν όλο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, αλλά με ιδιαίτερη ένταση προσδιορίζουν την αστική πραγματικότητα της δυτικής της πλευράς.
Το Κ.Π.Ε. Κορδελιού Ευόσμου, στο πλαίσιο των δράσεών του για την Περιβαλλοντική Αγωγή και τη Δια βίου μάθηση, αποφάσισε να εστιάσει στα προβλήματα της Δυτικής Θεσσαλονίκης, στοχεύοντας στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών της τοπικής κοινωνίας και στην έναρξη ενός διαλόγου για ζητήματα αειφόρου ανάπτυξης και ποιότητας ζωής. Επιθυμεί με τον τρόπο αυτό να προβάλλει την αειφορία ως επιδίωξη και όραμα για το μέλλον προωθώντας αντιλήψεις συμμετοχής και κοινής δράσης φορέων και πολιτών. Για το σκοπό αυτό συνεργάστηκε με τους Δήμους της περιοχής, συλλογικούς φορείς και ειδικούς επιστήμονες για την παραγωγή σχετικού εκπαιδευτικού υλικού και την αρτιότερη οργάνωση ΄και υλοποίηση των δράσεων του.
Ως αποτέλεσμα αυτών των συνεργασιών, το ΚΠΕ Κορδελιού Ευόσμου, οι Δήμοι Ωραιοκάστρου, Παύλου Μελά, Νεάπολης Συκεών, Κορδελιού Ευόσμου, πολιτιστικοί και περιβαλλοντικοί σύλλογοι που δραστηριοποιούνται στους δήμους αυτούς οργανώνουν τρεις επιμορφωτικές ημερίδες, στις 6/6/2011 στο Ωραιόκαστρο ( Κτίριο Παύλου Μελά, Παλαιόκαστρο), στις 9/6/2011 στην Πολίχνη ( Αναψυκτήριο στρατοπέδου Καρατάσιου)και στις 16/6/2011 στη Νεάπολη ( Κλειστό δημοτικό θέατρο πρώην Δημαρχείου Νεάπολης) από τις 18.00μμ έως 21.00, με γενικό θέμα " Η ζωή στη Δυτική Θεσσαλονίκη υπό το πρίσμα της αειφορίας", καλώντας όλους τους πολίτες να συμμετάσχουν ενεργά στις εργασίες τους.
Πρωϊνή διαδρομή
Τη γνωρίζετε την εικόνα: Ξενυχτισμένοι με έναν πρωϊνό καφέ στα γρήγορα, μπαίνετε στο τετρατροχό σας και οδεύετε προς την εργασία σας μαζί με άλλους συνταξιδιώτες που σίγουρα κάπου αλλού θα ήθελαν να είναι και όχι στον περιφερειακό δρόμο της Θεσσαλονίκης με κατεύθυνση δυτικά! Το βλέμμα ακουμπά σε παραστάσεις που χάνονται γρήγορα, στην άσφαλτο, στο πράσινο των πεύκων, στα φλας των άλλων αυτοκινήτων, στα κουφάρια των άτυχων ζώων, στα απορρίμματα των περιβαλλοντικά "ευαίσθητων" συμπολιτών μας, στους ρυπαρούς με ηλίθια γκράφιτι τοίχους, ενώ στο ραδιόφωνο απλώνεται μέσα σε λίγες μόνο λέξεις όλη η παθογένεια που μας οδήγησε στο σήμερα που όλοι γνωρίζουμε.
Ράδιο Θεσσαλονίκη ο σταθμός, με αξιόλογους συνεργάτες, με κοινωνική προσφορά, αλλά και το λαϊκισμό να χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος του λόγου του. Και ο λόγος για μια ιστορία που συνέβη κάπου στην Καλαμπάκα, 500 μέτρα ψηλά, σε ένα αντάμωμα, θα σας γελάσω τώρα, βλάχων, σαρακατσάνων, δεν άκουσα. Ο δημοσιογράφος του Ράδιο Θεσσαλονίκη μιλούσε στο τηλέφωνο με έναν άλλο δημοσιογράφο και αντιδήμαρχο Πολιτισμού, ο οποίος εξέφραζε την έκπληξή του για την παρουσία του ΣΔΟΕ στο αντάμωμα. Εντάξει. Θα μου πείτε, άλλη δουλειά δεν έχουν να κάνουν στα πανηγύρια τριγυρνάνε; Οι καλοί (;) όμως υπάλληλοι την δουλειά τους πήγαν να κάνουν. Να ελέγξουν όσους φοροδιαφεύγουν, από την ορχήστρα μέχρι τους ιδιοκτήτες των καντινών και παρόχων άλλων συναφών υπηρεσιών. Μέσα σε γέλια και συνεχείς "έξυπνες" παρατηρήσεις των δημοσιογράφων του Ράδιο Θεσσαλονίκη ξεδιπλώθηκε σιγά σιγά η ακόλουθη άποψη: Δεν είχαν κανένα λόγο οι υπάλληλοι του ΣΔΟΕ να βρίσκονται στο πανηγύρι και η μόνη εξήγηση που δόθηκε ήταν η "καρφωτή". Κάποια άλλη ορχήστρα ενδεχομένως τους κάρφωσε, ή ( άλλη εξήγηση) η άρνηση της δημοτικής αρχής να προσφέρει το παραδοσιακό δωρεάν φαγητό, όπως τόσα χρόνια.
Τα άκουγα και τα πατημένα ζώα στην άκρη του δρόμου άρχισαν να τρεμοπαίζουν στα μάτια μου. Τα γέλια των δημοσιογράφων (;) συνεχιζόντουσαν και οι απορίες μου μεγάλωναν. Δηλαδή, σκέφτηκα, σ' αυτή τη χώρα οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται πάντα part time; Μπορούμε να φοροδιαφεύγουμε στα πανηγύρια και στις καφετέριες της Αριστοτέλους, αλλά ταυτόχρονα ως αγανακτισμένοι να οδυρόμαστε και να καταριόμαστε τους κακούς πολιτικούς που μας έφτασαν στην χρεωκοπία; Η πληρωμή των νόμιμων υποχρεώσεων προς το όποιο κράτος έχουμε δημιουργήσει πρέπει να είναι πάντα αποτέλεσμα "καρφωτής";
Οι κλέφτες και οι αρματολοί των νυχτερινών μαγαζιών, της γκλαμουράτης λαμογιάς μιας πόλης που για άλλα ξεκίνησε και αλλού κατέληξε, άρχισαν να συνωστίζονται με μικρομεσαίους και μεγάλους μεταπράτες που έμαθαν επί χρόνια πως εδώ είναι Βαλκάνια και μόνο τα κορόϊδα πληρώνουνε φόρους, πως εδώ η συνέπεια, η ευθύνη και η συνείδηση είναι λέξεις ξεχασμένες από καιρό οδηγώντας σε μια πραγματικότητα που ενώ σε κανέναν δεν αρέσει, την ίδια στιγμή όλοι θέλουν να διατηρήσουν ως έχει!
Ναι, θα μου πείτε. Οι υπάλληλοι του ΣΔΟΕ δεν πήγαν στους κατόχους των οφσόρ ( σόρρυ αν έκανα λάθος στη γραφή, δεν έχω και μάλλον δεν θα αποκτήσω!), πήγαν στους αρκουδιάρηδες ενός πανηγυριού. Δεν διαφωνώ. Να το επισημάνεις και να τους εγκαλέσεις γι' αυτό, όχι επειδή επιτέλους κάποιοι προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους, κτυπώντας τη λογική και την ιδέα της φοροδιαφυγής.
Τα γέλια των δημοσιογράφων (;) συνεχιζόντουσαν, η κατάπληξη συνδυαζόταν με την κατάκριση και τα κλαρίνα που άρχισαν να ακούγονται μετά, σαν να τα είδα να ξεδιπλώνουν τα φτερά τους πάνω από τη Πλατεία Αριστοτέλους και τις αγανακτισμένες σκηνές του Λευκού Πύργου, συμμετέχοντας στην αφασία μιας πόλης, μιας χώρας, μιας εποχής που καταλαβαίνει πως τέλειωσε, αλλά δεν δέχεται την προτροπή του Αλεξανδρινού: "Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,αποχαιρέτα την, την εποχή που φεύγει"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)