Τετάρτη 5/5/2010

Το πρωινό φως της ημέρας συνοδευόταν από τις φωνές των πουλιών που πετούσαν πάνω από τα παλιά σπίτια της πόλης στα οποία έβλεπε το ψηλό παράθυρο του δωματίου μου. Στο μικρή μα ζεστή αίθουσα του πρωινού συναντήσαμε την Isabel. Όπως μας πληροφόρησε είχαν φτάσει στις 11.30 το βράδυ από το Μπάρι.. Εκείνοι επέλεξαν να ξεκινήσουν μια μέρα νωρίτερα, να διανυκτερεύσουν στη Ρώμη και να πετάξουν με αεροπλάνο για Μπάρι και μετά με λεωφορείο για Gravina. Με χαρά συναντήσαμε στη συνέχεια την Amparo, τη Marisa και μια συνάδελφο που δεν είχαμε συναντήσει ως τώρα, την Puri.

Έξω από το ξενοδοχείο μας περίμεναν ο Pino και ο Salvatore οι οποίοι μας συνόδεψαν περπατώντας στο σχολείο. Οι μαθητές μας είχαν ξεκινήσει ευδιάθετα τη μέρα τους, παίζοντας βόλεϊ στο μάθμα της γυμναστικής με ιδιαίτερη επιτυχία ( του Λυκείου οι δικοί μας, του Γυμνασίου οι συμπαίκτες τους!). Ο Γ. δεν μπόρεσε να μη σημειώσει τις ακόλουθες παρατηρήσεις : 1. Κανείς δεν διαμαρτύρονταν για πόνους στο χέρι 2. Όλοι φορούσαν φόρμες και 3. Έπαιζαν ή παρακολουθούσαν πειθαρχημένα. ( αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στα δικά μας γυμναστήρια , συγνώμη στην τσιμεντένια αυλή μας ήθελα να πω...)
Όπως και σε όλα τα σχολεία που είχαμε επισκεφτεί ως τότε η είσοδος ήταν κλειδωμένη και μας άνοιξαν από μέσα οδηγώντας μας στο γραφείο των καθηγητών, μια μεγάλη φωτεινή αίθουσα, περισσότερο πέρασμα των συναδέλφων. Οι παιδαγωγικές τους συναντήσεις γίνονται σε άλλη μεγάλη αίθουσα. Το πρόγραμμα στη συνέχεια περιελάμβανε παρουσιάσεις των τμημάτων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα Comenius. Θεατρικά σκετς, χορωδία με φλογέρες και ηλεκτρονικές οπτικές συνθέσεις με εικόνες της περιοχής. Μέχρι και παιχνίδι αναγνώρισης προσώπων είχαν ετοιμάσει και μας κάλεσαν να συμμετάσχουμε και εμείς. Όλα ήταν εξαιρετικά, αποδεικνύοντας την εργασία που είχε προηγηθεί.
Αφήσαμε το σχολείο προκειμένου να επισκεφτούμε το γειτονικό Δημοτικό με το οποίο,όπως μάθαμε , συνεργάζονται στενά και δημιουργικά στα ευρωπαϊκά προγράμματα. Συνάντηση με τη Διευθύντρια και στη συνέχεια μοισικοχορευτική παράσταση με εξαιρετικά ταλαντούχα νήπια και μικρούς μαθητές. Δροσιά, ενέργεια, πειθαρχία με προεξάρχουσα μια καταπληκτική δασκάλα, σοπράνο όπως μας είπαν αργότερα. Στον τελευταίο χορό συμμετείχαν και οι μεγάλοι, κάτι που δημιούργησε ωραίες αντιθέσεις, ψηλοί, ηλικιωμένοι με μικροκαμωμένους μαθητές. Η Gelly μας επισήμανε με έμφαση πως στο χορό συμμετείχαν οι Διευθυντές, η εξουσία, μαζί με τους «υποτελείς» μαθητές. Ένας πλούσιος μπουφές μας περίμενε καθώς έξω η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή, μεγαλώνοντας την κούραση που νιώθαμε. Το απόγευμα είχαμε το πρώτο worksession. ( Δυστυχώς τα μηνύματα που παίρναμε από Ελλάδα, ήταν ανησυχητικά. Μιλούσαν για μεγάλες διαδηλώσεις, για είσοδο διαδηλωτών στη Νομαρχία Λάρισας, για θύελλες που αρχίζουν να θερίζουν οι κυβερνώντες όπως μου έγραφε καλός μου φίλος. Αισθάνομαι λίγο περίεργα καθώς διαβάζω τα μηνύματα στη φωτεινή, μικρή και ήσυχη πόλη της Gravina.
Το worksession άρχισε το απόγευμα με ανταλλαγή δωρων και ανάλυση του προγράμματος και των επιδιωκόμενων στόχων παρουσία του Διευθυντή του σχολείου, μάλλον περισσότερο απόμακρου απ' ότι είχαμε συνηθίσει στις άλλες συναντήσεις. Αν και είχαμε ετοιμαστεί σχετικά δεν έγινε συζήτηση για την αξιολόγηση του προγράμματος, των όσων είχαμε επιτύχει ως τότε. Εντυπωσίασαν τα κόμικ, το δικό μας και των Ισπανών, αλλά και μια εξαιρετική παρουσίαση της χλωρίδας και πανίδας της Αστούρια που είχαν επιμεληθεί οι Ισπανοί συνάδελφοι με τους μαθητές τους.
Μετά το τέλος της συνάντησης, πήγαμε στο ξενοδοχείο και ακολούθως κάναμε μια βόλτα στην αγορά της σύγχρονης πόλης της Gravina. Λίγα ψώνια και κατάληξη το βραδάκι σε μια μικρή χασαποταβέρνα στο πάνω τμήμα της πόλης. Καταγράφω με κάθε επιφύλαξη για λάθη τις τοπικές λιχουδιές που δοκιμάσαμε: Μπρατσόλα, ινβoλτίνι, μπρουσκέτα, λουκάνικα, με κρασί και κουβεντούλα, η οποία ολοκλήρωνε με όμορφο τρόπο τη δεύτερη μέρα. Εντύπωση έκανε σε όλη την παρέα η επικοινωνία του γράφοντος με το Salvatore, καθώς ο μεν δεν γνώριζε Ιταλικά, ο δε δεν γνώριζε ελληνικά και αγγλικά. Οπότε η απορία όλων ήταν σε ποιά ακριβώς γλώσσα γινόταν η συνεννόηση. Οι καλοί συνάδελφοι αγνοούσαν την αλήθεια της ύπαρξης μιας παγκόσμιας βάσης επικοινωνίας με χρήση λόγου, κινήσεων και μορφασμών. Στην τηλεόραση η Ιντερ πανηγύριζε την κατάκτηση του κυπέλλου Ιταλίας μετά από ένα πολύ νευρικό παιχνίδι, καθώς εμείς ολοκληρώναμε το δείπνο μας. ( πρέπει να επισημάνω πως οι Ιταλοί της παρέας δεν συμπαθούν καθόλου την Ιντερ, αναφέροντας μάλιστα το στημένο παιχνίδι ίντερ-Λάτσιο)
H βραδιά δεν κύλησε καθόλου καλά καθώς όλα τα ιταλικά δίκτυα μετέδιδαν συνεχώς εικόνες καταστροφής από την Ελλάδα. Η τραγωδία στην τράπεζα Marfin δεν μπορούσε να κατανοηθεί με κανέναν τρόπο. Αισθάνεσαι πολύ άσχημα, νιώθεις περισσότερο πληγωμένος, όταν τα βλέπεις χιλιόμετρα μακριά παρατηρώντας την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συναδέλφων μας στο τραπέζι. Και τι να απαντήσεις; Πώς να τα ερμηνεύσεις, αφού ούτε και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς πρώτα να τα συνειδητοποιήσεις...
Επιστρέφοντας συναντήσαμε τα παιδιά στο δρόμο. Δεν φαίνονταν ιδιαίτερα χαρούμενα, αν και πρέπει να επισημάνω πως κατά τη γνώμη μου ο Λάζαρος και η Θεοδώρα προσπαθούσαν να προσαρμοστούν με επιτυχία. Ελπίζουμε αύριο να είναι μια άλλη μέρα, για όλους και στην Gravina και στην Ελλάδα.

Download:

FLVMP43GP

Gravina - 4η Συνάντηση Comenius ( 1η ημέρα 4/5/2010)

Συναντηθήκαμε πολύ πρωί στο αεροδρόμιο, περάσαμε εύκολα τις σχετικές διαδικασίες και η Θεσσαλονίκη μας αποχαιρετούσε καθώς χανόμασταν μέσα στα λευκά σύννεφα. Η πτήση ήταν καλή, όχι όμως και η εξυπηρέτηση της alitalia με την οποία πετούσαμε. Αρκετά καθυστερημένος ο καφές με μόνη φωτεινή εξαίρεση τα εξαιρετικά μπισκοτάκια που τον συνόδευαν ( κάτι με al limone είχε μέσα η ονομασία τους)

Μια βροχερή Ρώμη δεν προϊδέαζε αίσια συνέχεια για το ταξίδι της ομάδας μας προς την Gravina. Η τέταρτη και τελευταία συνάντηση του προγράμματος Comenius μας περίμενε, όπως και τις άλλες ομάδες που συμμετείχαν σ' αυτό τη διετία 2008-2010. Με μικρή καθυστέρηση φτάσαμε στο Μπάρι, όπου μας περίμεναν η Μαριέλλα και ο Σαλβατόρε μαζί με δύο γονείς. Θερμό καλωσόρισμα, διαχυτικοί και εμφανώς χαρούμενοι οι Μαριέλα και Σαλβατόρε μας έκαναν να αισθανθούμε αρκετά όμορφα. Αυτό θα επιβεβαιώνονταν βέβαια αρκετές φορές στη συνέχεια.
Γιατρός παθολόγος, μητέρα τριών παιδιών με καλή γνώση των αγγλικών ήταν μια από τους γονείς που μας περίμεναν για να μας μεταφέρουν από το Μπάρι στη Gravina, μια απόσταση 60 περίπου χιλιομέτρων/ Ο δρόμος βαρυφορτωμένος από επιβατικά και φορτηγά
Προβολή μεγαλύτερου χάρτηδιέσχιζε αγροτικές και βιοτεχνικές ζώνες, ελαιώνες και πράσινα λιβάδια, φέρνοντάς μας στον προορισμό μας, στο κέντρο της πόλης, με πολλά στενά και σοκάκια. Τα παιδιά θα πήγαιναν στο σχολείο και εμείς θα τακτοποιούμασταν στο Β.Β Palazzo Sottile Meninni, ένα παλιό παλάτι που πρόσφατα ανακαινίστηκε, ώστε να λειτουργεί σαν μια μικρή πανσιόν. Ανοίγοντας τα στενά μεγάλα παράθυρα του δωματίου μου αυτό που άκουσα πρώτα ήταν μια συναυλία πουλιών σε έναν ορίζοντα όπου δέσποζαν τα απομεινάρια του παρελθόντος της Gravina.
Το μεσημέρι μας περίμεναν εκτός από τη Μαριέλλα και το Σλαβατόρε, η Τζέλυ, ο Πίνο, ο Φραντσέσκο και ένας ακόμη συνάδελφος του ιταλικού σχολείου. Γευματίσαμε μαζί στο Tracce, παλιό οινοποιείο, υπόσκαφο, μεταμορφωμένο σε ατμοσφαιρικό εστιατόριο το οποίο αποτέλεσε την πρώτη μας εμπειρία οπτική και γευστική της Gravina. Το κτίριο κατασκευάστηκε πιθανόν το 17ο αιώνα αξιοποιώντας προγενέστερη κατασκευή, μα οι γεύσεις του ήταν τωρινές, ανεπιτήδευτα απλές. Μας ενθουσίασαν με την ποιότητά τους, όπως και η θερμή ατμόσφαιρα της ομήγυρης που μας συνέδεε με αόρατα νήματα με τη Θεσσαλονίκη και τους δεσμούς που οικοδομήσαμε εκεί. Συζητώντας μάθαμε πως στη Gravina, ομιλείται μια τοπική διάλεκτος με συγκοπτόμενες τις λέξεις και κάπως βαριά προφορά, αντίστοιχες με τις διαλέκτους που και στην Ελλάδα διακρίνουμε σε αγροτικές περιοχές. Υπάρχουν επίσης πολλά οινοποιεία που παράγουν μια μοναδική ποικιλία που τη συναντούμε μόνο στη Gravina. Πηγαίνοντας προς το παλάτι μας για να ξεκουραστούμε συναντήσαμε τον υπεύθυνο ενός τοπικού μουσείου, ο οποίος με υπερηφάνεια μας ξενάγησε σε ένα υπόσκαφο με πολλές χρησεις κατά το διάβα των αιώνων, υδραγωγείο, οινοποιείο αλλά και λατομείο!
Το απόγευμα επισκεφτήκαμε μια τοπική βιοτεχνία παραγωγής των κεραμικών cola cola (σφυρίχτρες σε μορφή πουλιού με έντονα χρώματα) για την ακρίβεια μάλλον οικοτεχνία , καθώς οι εργαζόμενοι ήταν μια ηλικιωμένη κυρία με το σύζυγό της,ο οποίος βέβαια , όπως μας ενημέρωσε ο Πίνο, δεν βοηθάει και τόσο πολύ.
Tο βραδάκι στο Scuola Secondary 1o grado “Montemuro” είχαμε την επίσημη υποδοχή. Βαμένο πράσινο, καθαρό, με εργαστήρια και διαδραστικούς πίνακες και ένα υπέροχο γυμναστήριο, όπως είδαμε κατά τη ξενάγησή μας σ' αυτό, μας προσέφερε μια βραδιά με ιδιαίτερο το τοπικό πολιτιστικό στοιχείο. Το χορευτικό συγκρότημα Zjte χόρεψε με υπέροχες τοπικές ενδυμασίες πόλκα, ταραντέλα, βαλς, καντρίλια, χορούς όχι τόσο πολύπλοκους ως προς τα βήματα αλλά με συνεχείς εναλλαγές των σκηνών της χορευτικής δράσης με έντονη θεατρικότητα. Κοινό χαρακτηριστικό στοιχείο όλων των χορών το ερωτικό στοιχείο, η κοινωνική ενότητα, η ενέργεια, η φιλία.
Ένας ροδοκόκκινος ψηλός στρογγυλός παρουσιαστής μας πληροφορούσε για κάθε χορό με ενδιαφέροντα στοιχεία απευθυνόμενος στους επισκέπτες και ιδιαίτερα στην ελληνική αποστολή που στο ήμισυ μιλούσε καλά Ιταλικά ( οι γυναίκες, Χαρούλα και Ελένη). Η Χαρούλα, πρέπει να τονίσουμε έλαβε μέρος, εκπροσωπώντας μας επάξια, στο παιχνίδι του κρασιού.
Σε τι συνίσταται αυτό το τοπικό παιχνίδι; Με λίγα λόγια όμως μας είπαν μια παρέα αρχίζει να πίνει με το ίδιο ποτήρι ( βέβαια έτσι γινόταν παλιά, πού να βρεις το κουράγιο να πιείς από το ίδιο ποτήρι σήμερα με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις μάλιστα καλά!)εις υγείαν ενός διαφορετικού κάθε φορά προσώπου και στο τέλος μετά από αρκετές γύρες του ποτηριού πίνουν εις υγείαν όλων των παρευρισκομένων.
Στο χορό που ακολούθησε πήραμε μέρος όλοι μας, θέλοντας και μη, ενώ οι μάλλον βαριεστημένοι και κουρασμένοι μαθητές μας αναθάρρησαν καταγράφοντας ηλεκτρονικά τις χορευτικές επιδόσεις των καθηγητών τους! ( ελπίζω να μην κυκλοφορήσει σχετικό βίντεο στο διαδίκτυο, θα είναι αρκούντως διασκεδαστικό!)
Αρκούδα που χορεύει θέλει και να φάει (sic), οπότε οι φοκάτσιες όλων των τύπων που μας περίμεναν μαζί με τα γλυκά αποτέλεσαν το δείπνο που είχαν ετοιμάσει οι γονείς των μαθητών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα για μας. Μετά από αίτημα των παιδιών προσπαθήσαμε να κλείσουμε έναν αγώνα βόλεϊ για την επόμενη μέρα, αλλά με βάση το πρόγραμμα θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να πραγματοποιηθεί.
Όταν πήραμε το δρόμο της επιστροφής είχε αρχίσει να βρέχει σιγανά στους φωτισμένους, έρημους δρόμους της πόλης. Σε κάποιες λιγοστές καφετέριες και πιτσαρίες που είχαν κόσμο καπνιστές κάπνιζαν το τσιγάρο τους έξω, λόγω της απαγόρευσης που καλώς ισχύει σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και στην Τουρκία, εκτός από την δική μας! Στα στενά και στις πλατείες που περάσαμε περπατώντας μας ακολουθούσαν εκτός από τους ίσκιους μας οι μουσικές, οι γεύσεις μα πάνω απ’ όλα το θερμό καλωσόρισμα των οικοδεσποτών μας.

Indian summer

Τι καλοκαίρι κι αυτό; Δε συμφωνείτε; Με απεργίες, καύσωνες, αιτήματα συνταξιοδότησης που προκαλούν πονοκεφάλους στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και Δια βίου αμάθειας , με αγωνία και έντονη ανασφάλεια για το επερχόμενο Φθινόπωρο τι μας έλειπε, για σκεφθείτε λίγο...
Αυτό που μας έλειπε ήταν μια μεγαλειώδη προσπάθεια εν μέσω του θέρους να πειστούμε όλοι για την αλήθεια της ρήσης " η βλακεία είναι ανίκητη". Τώρα θα μου πείτε, τι έπαθε αυτός μεσημεριάτικα και γράφει στο αραχνιασμένο ιστολόγιό του τις παραπάνω γραμμές και θα σας απαντήσω με ένα copy paste από τις ανακοινώσεις της Υπουργού Περιβάλλοντος (!!!) κ. Μπιρμπίλη για το σχέδιο ανάπλασης της Θεσσαλονίκης.

"Η επιβαρυμένη περιοχή που περιβάλλεται από τις οδούς Αγγελάκη, Εγνατία, Δωδεκανήσου και Νίκης- Παλιά παραλία ασφυκτιά περιβαλλοντικά, πολεοδομικά και κυκλοφοριακά. Για το λόγο αυτό στην υποπεριοχή που ορίζεται από τις οδούς Π. Μελά - Τσιμισκή - Πλ. Ελευθερίας - Νίκης, θα αποτραπεί η διέλευση στα Ι.Χ. και ειδική κυκλοφοριακή μελέτη θα προβλέπει να χρησιμοποιούνται Μέσα Μαζικής μεταφοράς και ταξί και να υπάρχουν οι κατάλληλες προβλέψεις, ενώ θα γίνεται συνεπής έλεγχος της φορτοεκφόρτωσης για την προμήθεια των καταστημάτων. Ο στόχος θα επιτευχθεί με τη πεζοδρόμηση της παλιάς παραλίας, όταν έχει ολοκληρωθεί το έργο της υποθαλάσσιας αρτηρίας. "

Καταλάβατε τώρα; Αυτό το εκπληκτικής ανοησίας έργο, που πιστεύαμε πως είχε επιτέλους ναυαγήσει στα καθαρά νερά του Θερμαϊκού, επανέρχεται στοιχειώνοντας το μεσημέρι μας και τις επόμενες ημέρες. Μακάρι να κάνω λάθος λόγω υπερβολικά γρήγορης ανάγνωσης και αντίδρασης. Αλλιώς εκτός από σοφότεροι πρέπει να γίνουμε και απείρως περισσότερο αποτελεσματικοί για να διαφυλάξουμε τη λογική και το μέλλον της ζωής μας σ' αυτή την πόλη.

Υ.Γ. 1. 'Οχι, δεν αναφέρεται τίποτα για το μέλλον των στρατοπέδων!!!
2. Να μη ξεχάσω. Υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων είναι ο κ. Μαγκριώτης και φυσικά παρίστατο και έκανε κι' αυτός τις δηλώσεις του ....
3. Αυτή η μικρή αναφορά στην υποθαλάσσια περιέργως απουσιάζει από την ιστοσελίδα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία!!!

Το σχολείο μας στο Πεκίνο

Και ένα κόμικ για την περιπέτειά μας στο Πεκίνο!

Δράσεις της περιβαλλοντικής ομάδας μας

Οι φετινές μας δράσεις σε μορφή κόμικ. Σενάριο, φωτογραφίες, υλοποίηση της Περιβαλλοντικής μας ομάδας.

Πατρίς - Θρησκεία - Ηρακλής (!)

"Να σημειωθεί ότι στην πορεία εθεάθησαν αρκετοί που κρατούσαν σημαίες των Σκοπίων, καθώς είναι γνωστή η "προειδοποίηση" των οπαδών της ομάδας της Θεσσαλονίκης ότι αν δεν εγκριθεί η αίτηση αδειοδότησης της, θα επιδιώξουν να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της γείτονας χώρας ως ένδειξη διαμαρτυρίας."

Στα επεισόδια που έγιναν σήμερα κατά τη διάρκεια μιας ακόμη πορείας των οπαδών του Ηρακλή για το γνωστό θέμα της αδειοδότησης συνέβη κι αυτό που κατέγραψε η δημοσιογραφική πένα πιο πάνω. Ποιό είναι το οξύμωρο; Οι σημαίες της γειτονικής χώρας ανέμισαν στην πλατεία Αριστοτέλους στην οποία πριν μερικά χρόνια εκατομμύρια πολιτών και ίσως ανάμεσά τους και αυτοί που σήκωσαν τις συγκεκριμένες σημαίες είχαν διατρανώσει την πίστη τους στο αυτόνόητο. "Η Μακεδονία είναι ελληνική"
Μερικά χρόνια αργότερα, με την κρίση να έχει εγκατασταθεί μόνιμα πια στην καθημερινότητά μας, λαμβάνοντας κατά περίπτωση και άλλα χαρακτηριστικά επίθετα, κοινωνική, πολιτική, οικονομική, θεσμική, πολιτισμική, εκπαιδευτική, ερωτική, νομίζω πως ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, μια μη απόφαση, μια απόφαση που αποτελούσε απλά μια δήλωση της επιθυμίας να εφαρμοστούν επιτέλους νόμοι και διατάξεις που αφορουν το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, οδήγησε μάλλον εύκολα στη λήθη και στην σκιά μιας σημαίας που τότε θεωρήθηκε αιτία όλων των δεινών.
Το πιο πιθανό να συμβεί σ΄αυτη την υπόθεση είναι και το πιο χαρακτηριστικό της παθογένειας που έχει οδηγήσει σε όσα βιώνουμε όλοι καθημερινά. Με επιχειρήματα του τύπου " όλοι το ίδιο κάνουνε", "από εμάς θα ξεκινήσει η εφρμογή του νόμου", "νόμος έιναι το δίκαιο του οπαδού", "το αθηναϊκό κράτος και η λεβεντογέννα Θεσσαλονίκη", " πρέπει να επέμβει η δικαιοσύνη γιατί αυτές οι αποφάσεις είναι ύποπτες ( Ψωμιάδης!)", με αγαστή συνεργασία πολιτικών, πολιτικάντηδων, δημοσιογράφων και δημοσιογραφίσκων, παραγόντων του πιο ξεφτιλισμένου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ευρώπης και θεσμικών οργάνων που έχουν ξεχάσει εδώ και καιρό ποιόν ακριβώς θεσμό υπηρετούν, ο Ηρακλής μάλλον θα πάρει την άδεια συμμετοχής στο νέο πρωτάθλημα. Η λογική και το δίκαιο όμως θα απουσιάσουν για μια ακόμη φορά.

Υ.Γ. 1. Για να καταλάβετε πόσο υποκριτικά και υστερόβουλα κρίνονται τα λόγια των πολιτικών (;) του τόπου μας σας παραθέτω σχόλιο ενός οπαδού:
"Καλά κρασιά Παναγιώτη !!!!
Τώρα θυμήθηκες τον ΗΡΑΚΛΗ μας?
Αλλά ο ΠΛΕΟΝ απαράδεκτος είναι ο Βασιλάκης, ο έτερος της παρέας.
Σήμερα βγήκε και είπε 2 κουβέντες, έτσι για να πει κάτι.
ΜΑΥΡΟ στις εκλογές και στους 2 ! "

2. Να ξεκαθαρίσω πως αυτό που πρεσβεύω είναι η απόλυτη εφαρμογή των ίδιων κανόνων για όλους όσους συμμετέχουν είτε σε ένα πρωτάθλημα, είτε στην πολιτική και οικονομική σκηνή του φτωχού πλην τίμιου(!) αυτού τόπου.

Ημερίδα

Κείμενο της συνάντησης: Θέσεις – προτάσεις

Τα μέλη των Παιδαγωγικών Ομάδων (Π.Ο.) των ΚΠΕ που συναντήθηκαν στο Λαγκαδά στις 14 και 15 Μαΐου 2010, αφού έλαβαν υπόψη τους
α) τα κείμενα διεθνών συναντήσεων, αποφάσεων, διασκέψεων για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση,
β) τη στρατηγική της UNECE για την αειφόρο ανάπτυξη,
γ) το κοινοτικό και εθνικό δίκαιο (συνταγματική αναθεώρηση 2001 για την αειφορία )
δ) τα πορίσματα της Διαβούλευσης των ΚΠΕ στις 15, 16 Απριλίου 2008
ε) τα κείμενα της ΠΕΕΚΠΕ,
συμφώνησαν στις παρακάτω θέσεις και προτάσεις:

1)Η περιβαλλοντική παιδεία, περιβαλλοντικός εγγραματισμός αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας, δικαίωμα και ευθύνη του πολίτη.

2)Η κάθε θεωρία, δράση και πράξη της Π.Ο. των Κ.Π.Ε. οφείλει να στηρίζεται, να καλλιεργεί, να αναδεικνύει, να προτάσσει και να διαχέει τους κανόνες, τις αρχές και τις αξίες της αειφορίας.

3)Κοινή διαπίστωση μας είναι ότι ο θεσμός των ΚΠΕ αποτελεί περιβαλλοντική, κοινωνική και εκπαιδευτική αναγκαιότητα έχοντας αποδείξει την αξία και την προσφορά του στην εκπαίδευση και στην τοπική κοινωνία. Θεωρούμε επιβεβλημένη την ενίσχυση της λειτουργίας και ανάδειξης κάθε ΚΠΕ και προτείνουμε την εκπόνηση μελέτης βιωσιμότητας την επόμενη διετία προκειμένου να καθοριστεί η περιβαλλοντική, κοινωνική και εκπαιδευτική του ταυτότητα.

4)Τα ΚΠΕ να αποτελούν εκπαιδευτικές δομές ειδικού τύπου με παιδαγωγικό, επιμορφωτικό και δημόσιο χαρακτήρα και να επιτελούν το έργο της εκπαίδευσης για την αειφορία προτάσσοντας κάθε ενέργεια και δράση που έχει στόχο την βιωσιμότητα της τοπικής κοινωνίας. Προσφέρουν ως κύριο έργο τους προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης- εκπαίδευσης για την αειφορία σε μαθητές (σχολεία). Επιμορφώνουν εκπαιδευτικούς καθώς και άλλες κοινωνικές ομάδες, παράγουν εκπαιδευτικό υλικό, υλοποιούν έρευνα, συντονίζουν θεματικά δίκτυα και οργανώνουν τοπικές και διεθνείς συνεργασίες στο πλαίσιο της εκπαίδευσης για την αειφορία.

5)Οι υποδομές να καλύπτουν τις ανάγκες της απρόσκοπτης λειτουργίας κάθε ΚΠΕ. Το Υπουργείο Παιδείας με κάθε εμπλεκόμενη υπηρεσία ή φορέα του οφείλει να εξασφαλίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το ανωτέρω και προς πραγματοποίηση των σκοπών της εκπαίδευσης για την αειφορία και του σχεδίου δράσης του Υπουργείου για το «Νέο σχολείο:Πρώτα ο μαθητής».

6)Επίσης είναι αναγκαίο να τηρούνται οι συμβατικές υποχρεώσεις μεταξύ των συμβεβλημένων μερών (ΟΤΑ-ΕΙΝ) που διέπουν την λειτουργία των ΚΠΕ αναφορικά με τα κτίρια, τις υποδομές και λοιπές υποχρεώσεις.

7)Ο αριθμός των μελών της Π.Ο. κάθε ΚΠΕ οφείλει να είναι το λιγότερο 5 εκπαιδευτικοί με αύξηση του αριθμού τους ανάλογα με το προσφερόμενο έργο και την ταυτότητα του κάθε ΚΠΕ, με διαδικασία επικαιροποίησης κάθε 4 χρόνια. Σε κάθε περίπτωση ο αριθμός των μελών των Π.Ο. να διατηρηθεί ως έχει στα ΚΠΕ που λειτουργούν σήμερα. Η κάθε διαδικασία που αφορά την τοποθέτηση μελών των Π.Ο. να είναι τέτοια που να διασφαλίζει την αξιοκρατική επιλογή και να αναδεικνύει την εμπειρία στο διδακτικό αντικείμενο.

8)Τα ΚΠΕ ως εκπαιδευτικές δομές να λειτουργούν ακολουθώντας το ωράριο λειτουργίας των σχολικών μονάδων. Τα μέλη της Π.Ο. να λογίζονται ως εκπαιδευτικά στελέχη ενταγμένα στην πυραμίδα της διοίκησης που ασκούν διοικητικό, καθοδηγητικό και παιδαγωγικό έργο για το οποίο και να αμείβονται και μοριοδοτούνται ανάλογα. Σε κάθε ΚΠΕ να ορίζεται Διευθυντής και Υποδιευθυντής με αντίστοιχες υποχρεώσεις και προνόμια. Τέλος για την άσκηση του έργου αυτού όταν προσφέρεται εργασία εκτός ωραρίου να αμείβεται υπερωριακά σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις του εργατικού δικαίου.

9)Για την απρόσκοπτη λειτουργία των ΚΠΕ απαιτείται η επαρκής και συνεχής χρηματοδότηση τους από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους .

10)Να τροποποιηθεί η δομή των ΤΔΚΠΕ με ενίσχυση της λειτουργίας τους και επικαιροποίηση της εμβέλειάς τους σε περιφερειακό επίπεδο.

Σημείωση αναρτώντος: Γνωρίζετε πως οι προσωπικές μου θέσεις είναι αρκετά διαφορετικές, αλλά βασική αρχή της αειφορίας είναι η συνεννόηση, η συναίνεση, η συμφωνία μέσα από μια διαδικασία διαρκούς σύνθεσης των αντιτιθέμενων απόψεών μας. Επιτέλους κάποτε η θεωρία μας πρέπει να συναντήσει τις πράξεις μας!

Αμφιβολίες...

...όχι πολλές, αλλά σίγουρα επαρκείς να δημιουργήσουν ένα μεγάλο κενό στην επικοινωνία μέσω του blog. Πρόσφατα οργανώσαμε στο Λαγκαδά μια συνάντηση Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Βόρειας Ελλάδας, στην οποία τελικά συμμετείχαν 17 Κ.Π.Ε. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας για το θεσμό των Κέντρων, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα σε σχέση και τη μελλοντική θεσμική τους εξέλιξη με ορίζοντα ένα άλλο σχολείο, μιαν άλλη εκπαίδευση περισσότερο κοντά στις αρχές της εκπαίδευσης για την αειφορία, που βαυκαλιζόμαστε πως πρεσβεύουμε.

Ήταν ένα πολύ γόνιμο και ουσιαστικό διήμερο στο οποίο καταλήξαμε σε ένα κοινό πλάισιο αρχών και θέσεων, αντιπροσωπευτικό των ελπίδων μας για το μέλλον. Καλά θα μου πείτε, πού είναι οι αμφιβολίες;

Για την προπαρασκευή τη συνάντησης αποφασίσαμε να οργανώσουμε ένα ηλεκτρονικό forum κατάθεσης θέσεων, απόψεων, προτάσεων και διαλόγου, το οποίο ευελπιστούσαμε να λειτουργήσει προς την κατέυθυνση της καλύτερης προετοιμασίας της συνάντησης, αλλά και στη δημιουργία ευνοϊκών προϋποθέσεων για μια ευρύτερη συναίνεση στη διατύπωση των τελικών μας προτάσεων.

Το στησαμε, άλλωστε είναι τόσο εύκολο πια να δημιουργήσεις ηλεκτρονικές συζητήσεις, και αναμέναμε τη συνέχεια. Αν εξαιρέσουμε τα δικά μας κείμενα, με τα οποία θέλαμε και να ενημερώσουμε για τις θέσεις μας αλλά και να προκαλέσουμε την έναρξη του διαλόγου, είχαμε δύο μόλις παρεμβάσεις. Η μια μάλιστα εντελώς ασυνάρτητη, εκτός θέματος και απαξιωτική.

Προσθέστε σ' αυτήν την εμπειρία, την απορία μου για την πραγματική επικοινωνία που προσφέρουν κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook ( το βαριέμαι απίστευτα! ), την απουσία από την blogόσφαιρα καλών μου φίλων που σταμάτησαν τις αναρτήσεις και αν λάβουμε υπόψη μας και τη σχετική κούραση που μας πιάνει όλους προς το τέλος του σχολικού έτους, θέλουμε πολύ να εγκαταλείψουμε αγαπημένες μας συνήθειες, όπως η επικοινωνία μέσω ενός blog;

Θεωρώ πάντως υποχρέωσή μου να αναρτήσω τις επόμενες ημέρες την περιγραφή των όσων κάναμε στην τέταρτη και τελευταία συνάντηση του προγράμματος Comenius στο οποίο συμμετείχαμε τη διετία 2008-2010.

Έγινε στη μικρή πόλη του Ιταλικού νότου Gravina και πιστεύω πως ολοκλήρωσε με επιτυχία μια πορεία στην οποία συμμετείχαν όλοι οι μαθητές της Περιβαλλοντικής ομάδας, αρκετοί συνάδελφοι του σχολείου, γονείς και φορείς της τοπικής κοινωνίας. Δεν ξέρω, αν όσα σας περιέγραψα ως τώρα από τις δράσεις μας στο Comenius και όσα ακολουθήσουν, συνδέονται έστω και λίγο με τα χαρακτηριστικά του "Νέου σχολείου" που οραματίζονται η Υπουργός μας και οι πολυπληθείς συνεργάτες της, αλλά για μας άνοιξαν νέους δρόμους, δείχνοντάς μας πόσο στραβά αρμενίζαμε και συχεζουμε να αρμενίζουμε!

7η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Για μια ακόμη χρονιά η πιο επιτυχημένη έκθεση βιβλίου στη χώρα μας ανοίγει τις πύλες της. Από τις 22 έως τις 25 Απριλίου οι βιβλιόφιλοι και μη επισκέπτες της έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν:

• συναντήσεις ελλήνων και ξένων συγγραφέων - παρουσιάσεις βιβλίων
  
• αφιερώματα
  
• επαγγελματικά σεμινάρια, συνέδρια
  
• παράλληλες εκδηλώσεις μέσα στην πόλη

Τα Κ.Π.Ε. της Κεντρικής Μακεδονίας συμμετέχουν και φέτος με κοινή παρουσίαση των δραστηριοτήτων και του εκδοτικού τους έργου. Το Κ.Π.Ε Ελευθερίου Κορδελιού θα είναι εκεί και σας προσκαλεί να έρθετε να γνωριστούμε. Τη φετινή χρονιά μάλιστα οργανώνουμε στην Εφηβική Γωνιά της Έκθεσης, στο περίπτερο 13, την Παρασκευή 23 Απριλίου 17.00-18.00 μ.μ., ανοικτή συζήτηση περιβαλλοντικών ομάδων από τέσσερα σχολεία με θέμα:
" Το μέλλον μας είναι σήμερα, στο κέντρο το περιβάλλον."
Οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων:
2ο Γενικό Λύκειο Πολίχνης
1ο Γενικό Λύκειο Συκεών
3ο Γενικό Λύκειο Αμπελοκήπων
Πειραματικό Σχολείο Α.Π.Θ.
συζητούν για το σχολείο και την εκπαίδευση με αφετηρία τα περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής και το βλέμμα στο μέλλον. Σας περιμένουμε όπως και ένας ολόκληρος μαγευτικός κόσμος που μόνο τα βιβλία μπορούν να δημιουργούν. Η φετινή έκθεση να μη το ξεχάσουμε έχει ως τιμώμενη χώρα την Κίνα.

Παρελάσεις...μίσους

Σε παλαιότερο post γράφαμε τους λόγους για τους οποίους πιστεύουμε πως πρέπει να συνεχιστούν οι μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις. Η πρόσφατη παρέλαση της 25ης Μαρτίου πανηγυρικά προσέθεσε ακόμη έναν λόγο. Για να πληροφορούμαστε όλοι όσοι είμαστε εκτός στρατεύματος τις ιδέες και τις απόψεις των στρατευμένων μας, ιδιαίτερα των ανθρώπων που στελεχώνουν τις Ειδικές δυνάμεις του στρατού μας. Όπως αυτές εμφατικά ακούστηκαν με βροντερή φωνή στο κέντρο της Αθήνας, φέρνοντας ρίγη ανατριχίλας σε όλους τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες. Αν αυτός είναι ο στρατός μας, αν αυτές είναι οι ιδέες του και οι ιδέες αυτών που τον διοικούν, τότε πρέπει πράγματι να αναρωτηθούμε όχι μόνο για την εποχή που ζούμε, αλλά κυρίως για τις εποχές που έρχονται.

Πρόσέξτε στο βίντεο που κατέγραψε τη σκηνή τους θεατές που χειροκροτούν τα μισάνθρωπα, ρατσιστικά, κηρύγματα μίσους και απανθρωπιάς των ανθρώπων που όπως ισχυρίζονται είναι ταγμένοι στη σημαία και στο σταυρό!

Τα ΚΠΕ στο σταυροδρόμι της κρίσης (3)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

1. Μετατροπή των αστικών ΚΠΕ σε Πειραματικές Μονάδες Εκπαίδευσης για την Αειφορία και την Καινοτομία (ΠΜΕΑΚ). Σε κάθε Περιφέρεια διατηρούνται ορισμένα ΚΠΕ Περιφερειακού τύπου ως Μονάδες Υπαίθριων Δραστηριοτήτων (ΜΥΔ). Θεσμικά και οι δύο μονάδες εντάσσονται στο Υπουργείο Παιδείας, Διαβίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και ενισχύονται οικονομικά από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ανάλογα με το παρεχόμενο έργο.
2. Τόσο η διαμόρφωση του κτιρίου της ΠΜΕΑΚ, όσο και ο υλικοτεχνικός του εξοπλισμός προσδιορίζονται από τα χαρακτηριστικά της αειφορίας και τη καινοτομίας.
3. Διαμόρφωση αναλυτικών προγραμμάτων και εκπαιδευτικού υλικού σε επίπεδο Περιφέρειας για τις ΠΜΕΑK με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αλλά και τις αρχές της ολιστικής προσέγγισης, της ομαδοσυνεργατικής-βιωματικής μάθησης, της σύνδεσης θεωρίας και πράξης, της ανάπτυξης του κριτικού λόγου και της αξιοποίησης των Νέων Τεχνολογιών.
4. Η Παιδαγωγική ομάδα των ΠΜΕΑΚ (Π.Ο. ΠΜΕΑΚ) αποτελείται από εκπαιδευτικούς με αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, επιλέγεται για χρονικό διάστημα όχι μικρότερο της εξαετίας και αποτελεί το κυρίαρχο όργανο διοίκησης της ΠΜΕΑΚ. Ο Συντονιστής της Π.Ο (ΣΠΟ) συντονίζει, συνθέτει και εκφράζει την πολιτική της Παιδαγωγικής Ομάδας συνεπικουρούμενος από Συντονιστές επιμέρους τομέων όπως: Επιμόρφωσης, Εκπαιδευτικού σχεδιασμού, Σχολικής ζωής, Αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και της μονάδας. Οικονομικά και γραφειοκρατικά ζητήματα αποτελούν ευθύνη της Γραμματείας της ΠΜΕΑΚ που στελεχώνεται με μόνιμο διοικητικό προσωπικό και επικουρεί το έργο της Π.Ο. ΠΜΕΑΚ.
   
5. Ως ωράριο λειτουργίας καθορίζεται το ωράριο των Πειραματικών Σχολικών Μονάδων, ορίζονται αυξημένα θεσμικά και οικονομικά κίνητρα για τα μέλη της Π.Ο. ΠΜΕΑΚ και αποζημιώνονται υπερωριακά για προσφορά έργου εκτός ωραρίου.
6. Θεσμικό ρόλο στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας της ΠΜΕΑΚ διαθέτει το Συμβούλιο των μαθητών της (Σ.Μ ΠΜΕΑΚ) που εκλέγεται με αρμοδιότητες συνεργασίας και συνδιαμόρφωσης της σχολικής ζωής της ΠΜΕΑΚ.
7. Το Τοπικό συμβούλιο της ΠΜΕΑΚ (Τ.Σ ΠΜΕΑΚ) αποτελείται από εκπροσώπους των γονέων, της Π.Ο., του Δήμου, της Νομαρχίας, της Περιφέρειας, του Πανεπιστημίου και κινήσεων πολιτών και έχει συντονιστικό χαρακτήρα ως προς το διοικητικό κομμάτι και συμβουλευτικό ως προς τη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού έργου της ΠΜΕΑΚ.
8. Εκπαιδευτικές επισκέψεις σχολικών μονάδων της Περιφέρειάς τους δέχονται μόνο οι Μονάδες Υπαίθριων Δραστηριοτήτων (ΜΥΔ) οι οποίες και καθορίζουν σε συνεργασία με τις ΠΜΕΑΚ και τις σχολικές μονάδες τη μορφή και το περιεχόμενο της επίσκεψης.
9. Οι ΠΜΕΑΚ υλοποιούν δίκτυα συνεργασίας με σχολικές μονάδες με μορφή και περιεχόμενο που καθορίζονται με την έναρξη κάθε εκπαιδευτικού έτους σε συνεργασία με το Μαθητικό και Τοπικό Συμβούλιο και συνεργαζόμενους φορείς. Τα δίκτυα αυτά είναι τοπικά και περιφερειακά, διακρίνονται σε βραχυχρόνια και μακροχρόνια και επιτελούν, εκτός από τους άλλους σκοπούς που τίθενται κάθε φορά, το ρόλο της διάχυσης του εκπαιδευτικού έργου των ΠΜΕΑΚ στις άλλες σχολικές μονάδες.
   
10. Το επιμορφωτικό έργο των ΠΜΕΑΚ διακρίνεται σε βραχυχρόνιο και μακροχρόνιο, αποκτώντας και ξεκάθαρο ερευνητικό περιεχόμενο. Διακρίνεται επίσης σε βιωματικό και ηλεκτρονικό ανάλογα με τον τρόπο υλοποίησής του. Για τον σκοπό αυτό η Π.Ο. ΠΜΕΑΚ σε συνεργασία με το Τ.Σ ΠΜΕΑΚ καθορίζει το πλαίσιο, το χρονοδιάγραμμα, το περιεχόμενο και τους αποδέκτες του επιμορφωτικού της έργου. Διαμορφώνεται πλατφόρμα ανοιχτής (εξ’ αποστάσεως) εκπαίδευσης για συνεχή και ασυνεχή προσφορά επιμορφωτικού έργου σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο και άλλους σχετικούς φορείς. Με τη μεθοδολογία της έρευνας δράσης αξιολογούνται και αναδιαμορφώνονται ανάλογα τα επιμορφωτικά προγράμματα της ΠΜΕΑΚ.
11. Γενικότερα η αξιολόγηση μονάδας και εκπαιδευτικού έργου είναι μια συνεχή διαδικασία κατά της διάρκεια της σχολικής χρονιάς και διενεργείται από την Π.Ο. ΠΜΕΑΚ με ευθύνη του Συντονιστή Αξιολόγησης σε συνεργασία με το Μαθητικό Συμβούλιο, το Τοπικό Συμβούλιο και επιστημονική καθοδήγηση από τα Παιδαγωγικά Τμήματα του Πανεπιστημίου.
    
12. Από την αρχή του εκπαιδευτικού έτους η Π.Ο. ΠΜΕΑΚ σε συνεργασία με το Σ.Μ ΠΜΕΑΚ και το Τ.Σ ΠΜΕΑΚ καθορίζει το πλαίσιο, τη μορφή και το περιεχόμενο των τοπικών δράσεων της ΠΜΕΑΚ. Εκτός από τους στόχους που θα τίθενται κάθε φορά ο κύριο ρόλος τους θα είναι η διάχυση του εκπαιδευτικού έργου της ΠΜΕΑΚ στην τοπική κοινωνία και η βελτίωση της ποιότητα ζωής των πολιτών.

Οι προτάσεις που κατεγράφησαν ως τώρα δεν μπορούν φυσικά να καλύψουν όλα τα ζητήματα λειτουργίας των ΚΠΕ με τη μορφή που προτείνεται. Σε γενικές όμως γραμμές προβάλλουν την εικόνα που κατά τη γνώμη μας οφείλει να χαρακτηρίζει τη νέα εποχή που θα αρχίσει ή μάλλον πρέπει να αρχίσει για το θεσμό. Με όσα προηγήθηκαν απαντάται επίσης το ερώτημα για τη θέση της Εκπαίδευσης για την Αειφορία στο εκπαιδευτικό σύστημα τα χρόνια που έρχονται.
Το ιδεατό θα είναι η πλήρης ενσωμάτωση των αρχών και αξιών της αειφορίας στην τυπική και άτυπη εκπαίδευση, όπως αυτό θα επιδιωχθεί και στο βαθμό που θα επιτευχθεί, στις Πειραματικές Μονάδες Εκπαίδευσης για την Αειφορία και την Καινοτομία. Ούτε η καθιέρωση της ευέλικτης ζώνης, ούτε η μετατροπή της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε ενταγμένο στο ωρολόγιο πρόγραμμα μάθημα απαντούν στις προκλήσεις και τις ανάγκες της εποχής μας.
Η λειτουργία των ΠΜΕΑΚ θα δώσει το απαραίτητο υπόβαθρο και κυρίως τη δημιουργική ώθηση να επιτευχθεί σε ικανό χρονικό διάστημα η ενσωμάτωση των αρχών της αειφορίας στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Υ.Γ. Σχόλια, σκέψεις, προτάσεις, κριτική δεν είναι απλά ευπρόσδεκτα, επιβάλλονται!

Τα ΚΠΕ στο σταυροδρόμι της κρίσης (2)

ΘΕΣΕΙΣ

Με βάση όσα αναφέρθηκαν στο προηγούμενο post, η πρώτη θέση για το μέλλον των ΚΠΕ πρέπει να συνδέει αναπόσπαστα το ΚΠΕ με τις σχολικές μονάδες. Αυτό σημαίνει και νομική κατοχύρωση των ΚΠΕ ως μονάδων του Υπουργείου Παιδείας, δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων. Το ΚΠΕ αποκτά το ρόλο ενός ειδικού σχολείου υλοποίησης καινοτόμων δράσεων με προοπτική την ενσωμάτωσή τους στη σχολική διαδικασία. Με οδηγούς την ολιστική προσέγγιση, τις εποικοδομητικές παιδαγωγικές θεωρίες, τη σύνδεση θεωρίας και πράξης, την κριτική ενσωμάτωση των Νέων Τεχνολογιών, τις αρχές και αξίες της αειφορίας το ΚΠΕ αποκτά ένα σταθερό παιδαγωγικό δυναμικό και ένα προοδευτικά εξελισσόμενο στην πορεία της σχολικής χρονιάς εκπαιδευτικό έργο.
Αυτή η εξέλιξη θα του προσφέρει τη δυνατότητα του παιδαγωγικού σχεδιασμού βάσει των αναλυτικών προγραμμάτων και συνθηκών της τάξης, της πειραματικής εφαρμογής, ανατροφοδότησης και αξιολόγησης με πραγματικά δεδομένα επικυρωμένα στο χώρο και το χρόνο της συλλογής τους. Με τον τρόπο αυτό η Εκπαίδευση για την αειφορία θα ξεφύγει από το στενό χωρικά και χρονικά πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΚΠΕ και των βραχύβιων σχολικών προγραμμάτων πλέοντας μέσα στα κύματα της σχολικής ζωής σε ανοικτούς ορίζοντες και νέους προορισμούς και επηρεάζοντας βαθύτερα, ουσιαστικότερα, μονιμότερα τη σχολική πραγματικότητα.
Η δεύτερη θέση αναδεικνύει τη σημασία της αποκεντρωτικής δομής, της περιφερειακής οργάνωσης και της δημοκρατικής λειτουργίας σε αντίθεση με την υπάρχουσα συγκεντρωτική, γραφειοκρατική διάρθρωση με διαχειριστική συμμετοχή της περιφερειακής διοίκησης και ιεραρχικά προσδιορισμένη λειτουργία των ΚΠΕ. Με τον τρόπο αυτό κάθε Περιφέρεια διαθέτει ΚΠΕ με συγκεκριμένη φυσιογνωμία και χαρακτηριστικά συνδεόμενα με τις συνθήκες κάθε περιοχής.
Η θέση αυτή σημαίνει επίσης πως οι Παιδαγωγικές ομάδες των ΚΠΕ αποκτούν βαρύνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του εκπαιδευτικού έργου του ΚΠΕ και γενικότερα της εκπαιδευτικής πολιτικής του με συντονιστικό και συμβουλευτικό ρόλο των Υπευθύνων Παιδαγωγικών Θεμάτων της Περιφέρειας. Όπως επίσης και ουσιαστικό ρόλο των μαθητών, γονέων και της τοπικής κοινωνίας στην εκπαιδευτική ζωή. Η δημοκρατική λειτουργία δεν πρέπει να αποτελεί απλώς μια έννοια ενταγμένη στην σκοποθεσία του ΚΠΕ, αλλά καθημερινή πραγματικότητα μέσα από τις αντιθέσεις και τις αναπόφευκτες συγκρούσεις που θα καθιστά την αειφορία απτή και όχι νεφελώδη επιδίωξη, ειλικρινής πρόθεση και όχι όχημα εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων.
Η σύνδεση του έργου του ΚΠΕ με την τοπική κοινωνία και τις προσπάθειες ανάπτυξής της με αειφορικούς όρους καθίσταται ως τρίτη θέση μια συγκεκριμένη και μετρήσιμη λειτουργία. Όχι με όρους σχέσης και συνεργασίας ενός ξεχωριστού θεσμού, αλλά ως υποχρέωση και βασικό σκοπό κάθε εκπαιδευτικής μονάδας. Τα ανοικτά στις συνεργασίες σημερινά ΚΠΕ δεν επιτελούν το ρόλο τους, όταν το μεγαλύτερο ποσοστό των σχολείων αποτελούν περίκλειστες αυτόνομες οντότητες ελεγχόμενες σε συντριπτικό βαθμό από την κεντρική διοίκηση. Η συνεργασία αυτή επίσης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αειφορική, όταν περιορίζεται μόνο στην επιμορφωτική διάσταση και στις οικονομικές διασυνδέσεις.
Αντίθετα με βάση τις αρχές και τις αξίες της αειφορίας το εκπαιδευτικό έργο του ΚΠΕ και των σχολικών μονάδων αποτυπώνει το λόγο της κοινωνίας απέναντι στο μέλλον και στις προκλήσεις του. Επηρεάζει, διαλέγεται, συνδιαμορφώνει τον εκπαιδευτικό του λόγο σε μια συνεχή διαδικασία συνεργασίας με την τοπική κοινωνία. Η ανάπτυξη ως επιδίωξη τοποθετείται στο πλαίσιο της αρμονικής συνύπαρξης φυσικού περιβάλλοντος, κοινωνίας και οικονομίας, αποκτά το πολιτισμικό της υπόβαθρο και ορίζεται ως βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων, ανεξάρτητα από κοινωνικά ή οικονομική κατάσταση.
Έχοντας ως δεδομένες τις παραπάνω θέσεις οι προτάσεις που ακολουθούν φιλοδοξούν να δημιουργήσουν μιαν άλλη εικόνα, λόγο και προσφορά των ΚΠΕ στα χρόνια που έρχονται

Τα ΚΠΕ στο σταυροδρόμι της κρίσης

Τα ΚΠΕ δεν έφτασαν σήμερα σ’ αυτό το σταυροδρόμι, ήταν έτοιμα από καιρό να έρθουν αντιμέτωπα με κρίσιμα ερωτήματα τα οποία ως τώρα άφηναν αναπάντητα να αιωρούνται γινόμενα αγαπημένο θέμα συζητήσεων, αναλύσεων και φιλοσοφικών αντιθέσεων. Στο μεταξύ η πράξη μας οδηγούσε σχεδόν μηχανιστικά τόσα χρόνια σε μια καθημερινότητα διαχειριστική, διεκπεραιωτική , άκρως γραφειοκρατική κάποιες στιγμές.
Ποιο είναι το έργο των ΚΠΕ; Ποια είναι η νομική τους κατάσταση; Ποια η σχέση τους με την τοπική κοινωνία και την έννοια της ανάπτυξης; Πώς αξιολογείται το έργο τους σχεδόν 15 χρόνια μετά την έναρξη της λειτουργίας των πρώτων ΚΠΕ στην Ελλάδα; Ποια πρέπει να είναι η θέσης τους με δεδομένο τις συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα οικονομικά και κοινωνικά;
Με αφετηρία μια πολύχρονη εμπειρία τόσο ως μέλος Περιβαλλοντικών σχολικών ομάδων, όσο και ως μέλος της Παιδαγωγικής Ομάδας του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού, θεωρώ πως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε πορεία, δημιουργώντας έναν νέο δρόμο που θα μας φέρει πιο κοντά στα αρχικά μας οράματα.
Είναι σαφές πως η Περιβαλλοντική εκπαίδευση με την μορφή που τη γνωρίζουμε σήμερα έχει ολοκληρώσει την πορεία της. Η Περιβαλλοντική εκπαίδευση με όποιο όνομα και αν την προσφωνήσουμε δεν αποτελεί καινοτομία και πολύ περισσότερο διαρκή καινοτομία. Εδώ και πολλά χρόνια έχει καταντήσει ένα πουκάμισο αδειανό, χωρίς ουσία και περισσότερο χωρίς προοπτική. Αντιμετωπίζεται ως μια νεφελώδης ζώνη στην οποία όλα μπορούν να συνυπάρξουν. Γραφειοκρατικές λογικές και ουτοπικές ιδέες. Συνεργατικά σχήματα σε άκρως ανταγωνιστικά περιβάλλοντα. Τοπικές κοινωνίες και αυτιστικές σχολικές μονάδες. Συγκεντρωτική διοίκηση με αποκεντρωτικές θεωρίες. Τελικά βέβαια ο καθένας σ’ αυτή τη θολή εικόνα αρκείται σε όποιο κομμάτι πιστεύει πως τον εκφράζει. Αν μείνουμε στα νούμερα, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι για όσα γίνονται. Αν επιλέξουμε να δούμε τη σχέση των προγραμμάτων με τη σχολική ζωή και την τοπική κοινωνία θα μελαγχολήσουμε. Αν θελήσουμε να περιοριστούμε στις εκδόσεις, παρουσιάσεις, εκδρομές των παιδιών σε μη τουριστικούς προορισμούς θα αισθανθούμε πως η αειφορία είναι κοντά μας.
Όσο και αν νομίζουμε στα ΚΠΕ πως το έργο μας κρίνεται αυτοτελώς ανεξάρτητα από την κατάσταση που επικρατεί στο σχολικό χώρο, η αλήθεια είναι πως μόνο η εκπαιδευτική πραγματικότητα στις αυλές και τα θρανία των τάξεων κρίνει την αποτελεσματικότητα του έργου μας και την παιδαγωγική προσφορά μας. Και η αλήθεια είναι πως 15 χρόνια μετά ούτε το «τι» ούτε το «πώς» του παραδείγματός μας μπόλιασε έστω και λίγο σε σταθερή βάση την καθημερινή σχολική πραγματικότητα. Ασφαλώς και δεν θεωρώ πως μόνοι μας, χωρίς τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές και χωρίς τη συνεργασία όλων των παραγόντων της εκπαιδευτικής διαδικασίας θα μπορούσαμε να αλλάξουμε το σχολείο. Όμως πιστεύω πως μόνο αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει το βασικότερο κριτήριο της παιδαγωγικής μας δράσης. Που είναι και η πιο σημαντική. Γιατί αυτή θα μας νομιμοποιήσει ως εν δυνάμει φορείς κοινωνικής αλλαγής και πολιτιστικής εξέλιξης σε τοπικό επίπεδο αναδεικνύοντας και τους άλλους ρόλους που το ΚΠΕ καλείται να εκπληρώσει.
Αυτό σημαίνει για μένα πως η τοπική κοινωνία και η τοπική οικονομία αποτελούν σημαντικές παραμέτρους του έργου μας, όταν όμως έχουμε θέσει τις βάσεις για μια πραγματικά γόνιμη εκπαιδευτική καθημερινότητα. Αυτή θα μας δώσει το έρεισμα να απευθυνθούμε σε όσους βρίσκονται γύρω της αιτώντας τη συμπόρευση προς μια κατεύθυνση που δείγματα απτά της προσφέρονται μέσω του σχολείου. Η προσπάθεια να πετύχουμε τα πάντα απευθυνόμενοι στους πάντες στην ίδια χρονική στιγμή απλά μας επιβαρύνει, μας φορτίζει και μας εξαντλεί όχι τόσο με το πραγματικά πολυσχιδές έργο που προσφέρεται, όσο με την αναποτελεσματικότητά του.
(συνεχίζεται)

Φορολογικά...παράδοξα

Εκεί που είχα πειστεί αγαπητοί αναγνώστες για την κρισιμότητα των περιστάσεων και την ανάγκη μιας πραγματικά εθνικής ομοψυχίας για την αντιμετώπιση των υπαρκτών οικονομικών και άλλων προβλημάτων της εορτάζουσας αύριο πατρίδας μας, αντιλήφθηκα πως μάλλον τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, τουλάχιστον για υπαλλήλους που έχουν την τύχη να μην ανήκουν στο δυναμικό του Υπουργείου Παιδείας. Διαβάστε τις ακόλουθες γραμμές και το συζητάμε:
"Με τις παρεμβάσεις τους πάντως οι υπουργοί επί της ουσίας κατέδειξαν ότι τα περί φορολογικής δικαιοσύνης δεν ισχύουν σε ουκ ολίγες -κατά τη γνώμη τους- περιπτώσεις. Η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου επανέφερε το αίτημά της για την προστασία των εφημεριών στους γιατρούς. Ο κ. Δ. Δρούτσας ζήτησε να διατηρηθεί το επίδομα των διπλωματικών υπαλλήλων που υπηρετούν στο εσωτερικό. Η κ. Κατερίνα Μπατζελή φέρεται να υιοθέτησε το αίτημα των εργαζομένων στις λαϊκές αγορές που υποστηρίζουν ότι είναι άδικο να φορολογούνται ταυτοχρόνως και ως αγρότες. Ο κ. Μιχ. Χρυσοχοΐδης ζήτησε να μην περιληφθούν στις αλλαγές, που προβλέπονται με την εισοδηματική πολιτική, οι νυχτερινές βάρδιες των αστυνομικών, ενώ ο κ. Χ. Καστανίδης ήγειρε ζήτημα διατήρησης του φορολογικού καθεστώτος στους δικαστικούς, αξιώνοντας παράλληλα τη μη περικοπή ενός επιδόματος για τους υπαλλήλους στις φυλακές. Τέλος, ο κ. Ευ. Βενιζέλος εξετίμησε ότι και με το νέο σύστημα δεν επιλύεται το πρόβλημα της φοροδιαφυγής των δικηγόρων, ενώ από κοινού με τον κ. Πάνο Μπεγλίτη ζήτησε την εξαίρεση 1.500 ιπταμένων, αλεξιπτωτιστών και ανδρών των ειδικών δυνάμεων από την περικοπή του επιδόματος επικινδυνότητας, παραδεχόμενος ότι είναι άδικο να το λαμβάνουν σήμερα 8.000 άτομα, αλλά και δεσμευόμενος να το αποδώσει εκείνος (με διοικητική πράξη) σε όσους πραγματικά το δικαιούνται."
Μάλλον το αίτημα της φορολογικής δικαιοσύνης στο πλαίσιο της δύσκολης κατάστασης που ζουμε είναι τόσο σχετικό που ποικίλες εξαιρέσεις ζητούνται και στο όνομά της μάλιστα!
Φωτεινή εξαίρεση σ' αυτό το λυπηρό για την πάσχουσα πατρίδα μας σκηνικό η εμπνευσμένη στάση της Υπουργού Παιδείας:
"Μόνον η κ. Αννα Διαμαντοπούλου παρενέβη στην αρχή της συνεδρίασης για να υποστηρίξει ότι «κανείς σε αυτή τη συγκυρία δεν πρέπει να ζητά εξαιρέσεις», αλλά οι περισσότεροι συνάδελφοί της, όπως απεδείχθη, ουδόλως το έλαβαν υπ' όψιν τους."
Είμαστε υπερήφανοι ως υφιστάμενοι της εν λόγω Υπουργού για την αγέρωχη εθνικά στάση της σε αντίθεση με την λαϊκίστικη, δειλή και κατώτερη των περιστάσεων στάση των συναδέλφων της στην Κυβέρνηση. Καθηγητές και δάσκαλοι μπορούν και αποδέχονται αδιαμαρτύρητα όλες τις περικοπές και επιβαρύνσεις δείχνοντας με το παράδειγμά τους το δρόμο που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση. Το δρόμο της παραίτησης, της αποδοχής άδικων και άνισων τετελεσμένων, της σιωπής και καταφυγής στην ατομική προσπαθεια επιβίωσης.
Ζήτω η 25η Μαρτίου!


Υ.Γ: Ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Φωτογραφίες

Φύση, κοινωνία, πολιτισμός σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, παλιά, ζωντανή, δυναμική γοητευτική.

Εις την Πόλιν

Κάθε επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη αποτελεί για όλους μας ένα ταξίδι στην ιστορία και τα βιώματά μας, είτε η καταγωγή μας βρίσκεται εκεί είτε απλά αναβιώνουν διαβάσματα, θρύλοι και παραδόσεις με τα οποία μεγαλώσαμε. Η διοργάνωση όμως της ημερίδας “Ανθρωπος-Αειφορία-Περιβάλλον” στην Κωνσταντινούπολη στις 4 Μαρτίου σε συνεργασία με το Ζωγράφειο Λύκειο, τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και το ΚΠΕ Βερτίσκου, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας έδωσε την ευκαιρία να κοινωνήσουμε τους προβληματισμούς μας για το μέλλον που έρχεται με συναδέλφους απ' όλη την Ελλάδα και με τους εκπαιδευτικούς της ομογένειας της Πόλης, συνθέτοντας τα συναισθήματα με τον κριτικό λόγο. Λόγο για τη βιοποικιλότητα, την αειφορική διαχείριση του νερού, το ενεργειακό ζήτημα από εκπαιδευτική σκοπιά, παραδείγματα από δημιουργικά προγράμματα Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που συνδέθηκαν με τη συγκινητική παρουσία της χορωδίας των παιδιών που φοιτούν σήμερα στο Ζωγράφειο Λύκειο της Πόλης.
Η γνωριμία μας με τους χώρους, τους καθηγητές, τον δραστήριο εμπνευσμένο διευθυντή του κ. Δερμιτζόγλου μας έδωσε μεγαλύτερη ώθηση να συνεχίσουμε όπως κι εκείνοι τις προσπάθειές μας για ένα καλύτερο., περισσότερο αισιόδοξο μέλλον. Στις μέρες που ακολούθησαν η επαφή μας μας με το βυζαντινό παρελθόν αλλά και το ζωντανό, θορυβώδες παρόν, οι επισκέψεις μας στα σχολεία της Πόλης, το Ζάππειο, τη Μεγάλη του Γένους σχολή, τη Θεολογική σχολή της Χάλκης, η γνωριμία μας με άξιους εκπαιδευτικούς, που συναντήσαμε εκεί, τροφοδότησαν αρκετές συζητήσεις, απόψεις, προβληματισμούς, μας έφεραν ακόμη πιο κοντά στην ουσία αυτού που ονομάζουμε περιβαλλοντική εκπαίδευση, εκπαίδευση για την αειφορία.
Γιατί μόνο μια συστημική θεώρηση του γύρω μας κόσμου στην οποία η φύση και η κοινωνία συνδέονται ακατάλυτα με τον πολιτισμό και τις αξίες μπορεί να μας δώσει ένα άλλο όραμα καθοδηγητικό των πράξεών μας σε τοπικό ή παγκόσμιο επίπεδο. Η επιστροφή μας στη Θεσσαλονίκη συνδέθηκε με την υπόσχεση που δώσαμε στους ανθρώπους που αφήσαμε πίσω μας πως η εκδήλωση αυτή θα πάρει ένα θεσμικό χαρακτήρα ίσως και με τη μορφή συνεδρίου.

Αριστεία προτύπων και ύβρις.

"Τα πρότυπα είναι εδώ, δεν είναι εκεί, τα πρότυπα των εκπαιδευτικών είναι στην τάξη" όχι στους συναδέλφους μας που διαμαρτύρονταν εκείνη τη στιγμή πίσω από την Υπουργό μας, για το αυτονόητο σε οποιαδήποτε ευνομούμενη χώρα, την πληρωμή της εργασίας τους. Λόγια της υπουργού Παιδείας που απεκάλυψαν πολλά...
Το συμβάν, ίσως το είδατε στους δέκτες σας, έγινε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης βράβευσης του Υπουργείου σε καινοτόμους εκπαιδευτικούς που έκαναν "τις ιδέες τους πράξη". Αισθάνθηκα πολύ άσχημα, γιατί είχαμε και εμείς ως σχολείο πιστέψει πως άξιζε να ενημερώσουμε το Υπουργείο, αλλά και όσους ενδιαφέρονταν για τις δικές μας ιδέες που τα τελευταία χρόνια κάναμε μαζί με τους μαθητές μας πράξη στην περιοχή μας, την Πολίχνη. Παρά τις ενστάσεις που υπήρχαν για έναν θεσμό που φαινόταν να αποθεώνει την ατομική προσπάθεια σε βάρος της συλλογικής, τον ανταγωνισμό σε βάρος της συνεργασίας, αλλά και έδειχνε να εμπλουτίζεται με ένα ιδεολογικό περίβλημα που μας πήγαινε πολύ μακριά από την αθώα και εποικοδομητική βράβευση άξιων συναδέλφων, αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε.
Φυσικά και δεν επιλέχθηκε η δική μας πρόταση, που περιελάμβανε μια ομάδα συνεργαζομένων εκπαιδευτικών με παιδιά που παρεμβαίνουν στην τοπική κοινωνία με τις ιδέες, τις πράξεις και τη συμμετοχή τους. Που προέβαλαν σε διεθνή forum το όραμα ενός άλλου σχολείου, μιας άλλης ποιότητας ζωής. Όταν είδα τις σκηνές στην τηλεόραση και άκουσα έκπληκτος την Υπουργό μας να μιλά για πρότυπα, μηδενίζοντας τους ανθρώπους που αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους ντράπηκα για τη συμμετοχή μας, ντράπηκα που έδωσα σ' αυτούς τους ανθρώπους τη δυνατότητα να απαξιώσουν όχι μόνο τό έργο του σχολείου μας αλλά πολύ περισσότερο να προβάλλουν τα ιδεολογήματά τους για ένα σχολείο και έναν εκπαιδευτικό μακριά απο την κοινωνία και τα πραγματικά πολιτικά με την αριστοτελική έννοια του όρου προβλήματα που αφοσιώνεται σε επιφανειακά, επιδερμικά project νέων τεχνολογιών, δημιουργίας για παράδειγμα ηλεκτρονικής σκακιέρας.
Την ίδια στιγμή που το εκπαιδευτικό τοπίο παγωμένο επί δεκαετίες από την ελλιπή χρηματοδότηση, τις συνεχείς "μεταρρυθμιστικές αλλαγές", τη συντηρητική επέλαση της νεοφασίζουσας τάσης ισοπέδωσης των πάντων στα κελεύσματα της παντοδύναμης αγοράς, παραγάγει συνεχώς εικόνες container για παιδικές ψυχές και οράματα, το Υπουργείο μας με μια Υπουργό τόσο μακριά από την πραγματικότητα όσο και οι προκάτοχοί της έχει το θράσος να μιλά για πρότυπα διαιρώντας τους εκπαιδευτικούς σε καλούς και κακούς. Σε υποταγμένους που στοιχίζονται για να απολαύσουν ένα συγκαταβατικό κτύπημα στον ώμο, ένα κάλπικο μπράβο, μια επέλαση σε βαρυφορτωμένα μπουφέ εδεσμάτων και ιδεολογημάτων από τη μια και σε συναδέλφους που ακόμη έχουν τη δύναμη να φωνάζουν και να διεκδικούν εν ονόματι όλων εκείνων που αδυνατούν ή φοβούνται να το κάνουν.
Τα πρότυπα κ. Διαμαντοπούλου, Υπουργέ Παιδείας και Δια βίου Αμάθειας δεν είναι αυτά που προωθείτε. Πράγματι είναι οι μαχόμενοι συνάδελφοι της τάξης που σε κάθε εσχατιά της χώρα μας προσφέρουν όλα όσα ποτέ εσείς και οι όμοιοί σας δε προσφέρατε ποτέ. Γιατί δεν έχετε. Την αγάπη και τον ανιδιοτελή αγώνα για μια καλύτερη παιδεία, ένα καλύτερο μέλλον.
Με αυτούς τους ανθρώπους πορευόμαστε και θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε, αγωνιζόμενοι για τα παιδιά και το μέλλον τους. Σας χαρίζουμε τα "πρότυπά" σας και σας επιστρέφουμε τις ύβρεις σας απέναντι σε συναδέλφους που αντίθετα με σας δίνουν από το υστέρημά τους καθημερινά χωρίς οπλοφορούντες σωματοφύλακες, χωρίς πολυτελή αυτοκίνητα, χωρίς τη λάμψη ανούσιων, στημένων τελετών βράβευσης της κομπορρημοσύνης σας.

( μια παρουσίαση των δημοσιογραφικών καταγραφών της εκδήλωσης)

15 χρόνια λειτουργίας ( 2)

Το ταξίδι του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού άρχισε ακριβώς πριν 15 χρόνια σε μια θάλασσα έγνοιας, σεβασμού, ανησυχιών, φόβων, μα πάνω απ' όλα ελπίδας για ένα μέλλον περισσότερο φωτεινό και αειφόρο. Τιμώντας την προσφορά του θεσμού και θέλοντας να αποτιμήσουμε γιορτάζοντας αυτά τα 15 χρόνια λειτουργίας του οργανώσαμε στις 24 Φεβρουαρίου 2010 μια λιτή γιορτή στον υποβλητικό χώρο του Γενί Χαμάμ, στην Αίγλη. Προσκεκλημένοι τα μέλη των παλαιότερων Παιδαγωγικών ομάδων, οι Υπεύθυνοι Π.Ε με τους οποίους συνεργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια το Κέντρο μας, εκπαιδευτικοί της Θεσσαλονίκης όλων των βαθμίδων που συμπορεύτηκαν μαζί μας όπως και συνάδελφοι άλλων ΚΠΕ που ήρθαν να μοιραστούν τη χαρά μας.
Η εκδήλωση άρχισε με μια παρουσίαση εικόνων και ήχων που θύμισε πολλά σε όλους μας, πρόσωπα, δυσκολίες, χαρές και λύπες ανθρώπων που στέλεχωσαν το ΚΠΕ, θεμελιώνοντας, εξελίσσοντας και οδηγώντας το σε μια δημιουργική ακμή. Μας συγκίνησε είναι η αλήθεια, όπως και μας γοήτευσαν οι εξαιρετικές ζωγραφιές της Γιώτας Δεβετζίδη.Ακολούθησε η παρουσίαση όλων των μελών των προηγούμενων παιδαγωγικών ομάδων, μια συνοπτική αναφορά στο έργο και την προσφορά του ΚΠΕ αυτά τα 15 χρόνια και σ' αυτό το σημείο δόθηκε ο λόγος στους παρευρισκόμενους στο Γενί χαμάμ. Μίλησαν υπεύθυνοι Π. Ε, παλαιότερα μέλη της Π.Ο που με το λόγο τους θύμισαν σε όλους όμορφες στιγμές, αλλά και τους προβληματισμούς τους και εκπαιδευτικοί της Θεσσαλονίκης οι οποίοι στάθηκαν στη συνεργασία τους με το ΚΠΕ κατά την ενασχόλησή τους με την Περιβαλλοντική εκπαίδευση. Ο Υπεύθυνος του ΚΠΕ κ. Ζήσης Αγγελίδης ολοκλήρωσε συνοψίζοντας τρόπον τινά όσα προηγήθηκαν κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη βράβευση της πρώτης Υπευθύνου του Κέντρου κ. Νανάς Αντωνιάδου η οποία δεν μπόρεσε να είναι μαζί μας στη γιορτή.
Η συνέχεια ανήκε σε έναν από τους πρωτεργάτες της Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην περιοχή μας τον κ. Χρήστο Σιαμαντά και το συγκρότημα “Νυν και αεί” οι οποίοι μας μάγευσαν τις ώρες που ακολούθησαν με τα τραγούδια τους να συνθέτουν μέσα στο χώρο του ιστορικού χαμάμ μια ατμόσφαιρα συναδέλφωσης και συμπόρευσης για τα επόμενα 15 χρόνια του θεσμού.

15 χρόνια λειτουργίας

Το ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού γιορτάζει τα 15 χρόνια παρουσίας του, ελπίζουμε δημιουργικής και ωφέλιμης, στο χώρο της Περιβαλλοντκής Αγωγής. Θα είναι χαρά μας να σας δούμε εκεί!

Πρόγραμμα

17:00 - 17:30 Προσέλευση - Εγγραφές

17:30 - 17:45 Αντί εισαγωγής

17:45 - 18:00 Χαιρετισμοί προσκεκλημένων

18:00 - 18:30 Οι Παιδαγωγικές Ομάδες του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού - Παρουσίαση

18:30 - 19:00 15 χρόνια ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού - Το έργο του

19:00 - 20:00 Το ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού μέσα από το βίωμα και τις συνεργασίες - Τοποθετήσεις εκπαιδευτικών

20:00 - 20:30 Βιωσιμότητα του ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού και προοπτικές εξέλιξης - Συζήτηση

20:30 - 22:00 Μουσικό μονοπάτι με το Χρ. Σαμαντά και το συγκρότημα «Νυν και αεί»

Στο χώρο θα εκτίθεται το παιδαγωγικό υλικό που έχει παραχθεί από το ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού.

Συνάντηση φορέων

Στο Πνευματικό Κέντρο Πολίχνης οργανώθηκε τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου συνάντηση φορέων για το Στρατόπεδο Καρατάσιου και τους ελεύθερους χώρους στη Θεσσαλονίκη. Εκπρόσωποι κινήσεων, επαγγελματικών ενώσεων, της Αρχιτεκτονικής σχολής, δήμαρχος, δημοτικοί σύμβουλοι, βουλευτής, πολίτες και η περιβαλλοντική ομάδα του σχολείου μας συζήτησαν και επαναβεβαίωσαν την απόφασή τους να μην επιτρέψουν την οικοπεδοποίηση των τελευταίων ανοικτών χώρων της πόλης μας.
Σας παραθέτω όσα αποσπασματικά κατέγραψα από τα όσα ειπώθηκαν στη συνάντηση:
Εκπρόσωπος της κίνησης πολιτών Πολίχνης: " Τα 700 στρέμματα του Καρατάσιου, πνεύμονας ζωής, τελευταία ευκαιρία της πόλης... λαϊκή απαίτηση... 8 χρόνια αδράνειας... στη συνάντηση με Βενιζέλο στις 16 Ιανουαρίου διαπιστώθηκε πως δεν είχε γνώση των ομόφωνων αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Πολίχνης για το στρατόπεδο αλλά και την αναθεώρηση του Πολεοδομικού Σχεδίου Πολίχνης."
Σύλλογος πολιτών Καλαμαριάς: " Να γίνει προσπάθεια δημιουργίας μιας ευρύτερης κίνησης φορέων"
Δήμαρχος Σταυρούπολης: "Δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία απόδοσης του στρατοπέδου Παύλου Μελά... διαβεβαίωση υπουργού πως δεν θα κτιστούν οι πολυκατοικίες όπως προβλέπονταν αρχικά... Θέση μας η απόδοση όλου του χώρου χωρίς οικοδόμηση"
Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής:" Το αίτημα της απόδοσης των στρατοπέδων τέθηκε πρώτη φορά τη δεκαετία του 80. Αν γινόταν δεκτό, υπάρχει σχετική έρευνα που υποστηρίζει πως θα είχαμε φτάσει σήμερα στη Θεσσαλονίκη στα 8τ.μ πρασίνου ανά κάτοικο αντί για το 2,75 που ισχύει σήμερα... στη σημερινή υπερδομημένη πόλη, τα μόνα ανοίγματα είναι τα στρατόπεδα...μεγάλα έργα δεν είναι μόνο το Μετρό και η υποθαλάσσια είναι και η αναβάθμιση του περιβάλλοντος που όλη η Θεσσαλονίκη εχει ανάγκη...η Πολυτεχνική σχολή μπορεί να εγκατασταθεί αλλού, μια απόφαση χρειάζεται να πάρουμε: Δεν δομείται άλλο η πόλη...πρέπει να μάθουμε να δημιουργούμε το χώρο μας δημιουργώντας τον ελεύθερο χώρο μας"
Βουλευτής:" Βαθύτατη ανησυχία, τρομακτικές αντιρρήσεις...πολλά παραθυράκια στην απόδοση του Παύλου Μελά... μας είναι αδιάφορο τι θα γίνει με τις πολυκατοικίες των αξιωματικών... η Πολυτεχνική μπορεί να μετεγκατασταθεί αλλού, ας μην αφήσουμε το δράμα της ανάπτυξης να επηρεάσει το Καρατάσιου... πρέπει να συσταθεί φορέας διαχείρισης όλων των στρατοπέδων της πόλης...είμαι εξοργισμένος...να πλατύνουμε, να ενημερώσουμε τους πολίτες"
Αντιπολίτευση Δήμου Πολίχνης: " Είμαστε τυχεροί που έμειναν ακάλυτποι, αυτοί οι χώροι...να μείνουν χώροι άμυνας για τη ζωή"
Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου: " Το πρόβλημα αφορά όλη τη Θεσσαλονίκη, Πανόραμα και Πολίχνη...προτάθηκε να δημιουργηθεί το νέο Δικαστικό μέγαρο στο Καρατασιου ή στο Παύλου Μελά, αρνηθήκαμε και ενημερώσαμε τους δημάρχους, το περιβάλλον προηγείται του Μεγάρου...γνώμη μας είναι πως δεν συνδέονται οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται τοπικά"
Προηγούμενη δημοτική αρχή:" Απειλή η Πολυτεχνική σχολή...πετύχαμε την απόδοση 120 στρεμμάτων στο Δήμο Πολίχνης"
Κίνηση πολιτών Χορτιάτη:" Εμείς βάζουμε σε συζήτηση το υπερτοπικό πράσινο...1150 στρέμματα δόθηκαν επι χούντας στους στρατιωτικούς για οικοδόμηση και όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις δεν αντέδρασαν...προσπαθούμε να εμποδίσουμε την ανέγερση κατοικιών αξιωματικών και να δημιουργήσουμε έναν μεγάλο χώρο πρασίνου για όλη τη Θεσσαλονίκη"
...και κάπου εκεί παρενέβη η ομάδα μας για να προτάξει μέσα από τη δική της εμπειρία την ανάγκη να περάσουμε επιτέλους από τα λόγια και τη θεωρία στη δράση και τη δημιουργία. Ο κήπος μας αποτελεί πλέον μια πραγματικότητα για το σχολείο μας και πρόκειται σύντομα να ενταχθεί, μετά από δική μας πρόταση, σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ελληνικής Ορνιθολογικής εταιρείας. Στις 18 Φεβρουαρίου θα συμμετάσχουμε στην ενημέρωση των εκπαιδευτικών που θα συνεργαστούν με τους υπεύθυνους υλοποίησης του προγράμματος και με μας, για το τμήμα που αφορά το στρατόπεδο Καρατάσιου.
Με τις δράσεις μας, όσο μικρές ή ασήμαντες κι αν φαίνονται σε κάποιους ( ιδιαίτερα σε μεγαλοσχήμονες τοπικών ραδιοφωνικών σταθμών...), προβάλλουν έμπρακτα την πίστη μας πως πρέπει να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας σήμερα. Όχι άλλα χαμένα χρόνια.

Δημοσιογραφική αναφορά

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=51015

Υ.Γ. Τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία για μάς, όσο οι απόψεις που εκπροσωπούν και οι πολιτικές που προτείνουν.